Dit is zowaar al de voorlaatste echte wandeldag. Daniel, Lisette, Norbert en Gilbert zijn op 3 september vertrokken uit Cahors, en zijn nu al bijna vierhonderd kilometer samen onderweg. Geen woord ruzie gehad, waaruit blijkt dat ze het alle vier heel goed met elkaar kunnen vinden. Dat is ook wel noodzakelijk, want - dag en nacht - bijna geen moment zijn ze uit elkaars buurt.

Vandaag wandelen ze 26,6 kilometers, in een bijzonder mooi decor, met opvallend veel groen, en veel prachtige gebouwen. Ze doorkruisen twee dorpjes, wat zeer uitzonderlijk is, want er zijn wandeldagen geweest dat ze bijna niet meer wisten dat er een bewoonde wereld was.

Een mooie ervaring onderweg is het bezoek aan een kerkje uit de twaalfde eeuw. Binnenin liggen er mensen begraven, vermoedelijk de eerste inwoners van het dorpje. De doopvont, de biechtstoel en de preekstoel zijn prachtig gepolychromeerd. Deze laatste valt wel bijna uit elkaar. Jammer ... Er wordt geen geld meer besteed aan restauratie.

Vanavond moeten ze zelf instaan voor hun eten. Het is weer eens iets anders. De eigenares van de gite waar ze logeren, is zelf op reis naar Bordeaux. Dus komt iemand anders uit het dorpje een kijkje nemen. Ook hier worden ze gastvrij ontvangen, want de aperitief wordt aangeboden door de gemeente.

 

Een mooi beeld zijn de koeien, die in één rij achter elkaar lopen, geleid door een hond. In het dorp zelf staan twee koeien geduldig te wachten aan de poort waar ze straks binnengelaten worden. Geen winkel te vinden in het hele dorp. Soms moet er tijdens de wandeltocht kilometers om gewandeld worden om toch aan proviand te geraken voor 's avonds of voor de volgende dag...