Van Condom naar Escoubet - 11 september


terug naar het begin van het grote verhaal

Nine Eleven. 09/11.

Over de hele wereld wordt de ramp van de Twin Towers in New York herdacht.

In Condom is er ook een rampje, een klein persoonlijk rampje. voor een wandelaar is er niets heiliger dan zijn wandelschoenen. Wandelschoenen die al een beetje de vorm van de voet van de eigenaar aangenomen hebben. En wat blijkt bij de start van deze dag ? De schoenen van Gilbert zijn verdwenen.

Ze stonden gisteravond nog netjes gerangschikt tussen de andere schoenen van de pelgrims die samen in Condom overnachtten, en als iedereen weg is, blijft er nog één paar over, maar niet die van Gilbert. Iemand moet ze in de vroege donkerte als de zijne gezien hebben, en heeft er zijn voeten in gestoken. Gilbert heeft twee keuzes, waarvan er slechts één de goeie is: verder stappen met sandalen, of met de wandelschoenen die een andere gast achtergelaten heeft.

Hij kiest natuurlijk voor het laatste. Ze zijn gelukkig een beetje zijn maat, maar niet zijn vriend, want ze zijn nieuwer, niet goed ingelopen, en ze knellen dus. Geen pretje in de wetenschap dat hun tocht nog maar halfweg is. Van een nood een deugd maken, heet dat. Hij kan er mee leven. Gelukkig maar ...

Vandaag weer bijna 31 kilometer. Het viertal is dan ook niet weinig blij dat ze 's avonds goed ontvangen worden in een oude hoeve. Er is een Moors tentenkamp nagebootst. Vermoedelijk werd het opgezet om feesten te kunnen organiseren. Die feesten zijn niet aan ons gezelschap besteed...

Ook vanavond weer vroeg in bed, want ook morgen wordt het zwaar ...