เรือกอและ


http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/830/40830/images/1.jpg                

เรือกอและ
       เรือกอ และกอ และแปลว่าเรือหาปลาของชาวประมงในท้องที่หมู่บ้านชาวทะเล ทางภาคใต้ของประเทศไทย มีมากในจังหวัดปัตตานี และนราธิวาสเรือ “กอ และ” มีรูปร่างลักษณะ และส่วนประกอบที่ผิดแปลกจากเรือ อื่น ๆ ความสวยงามของเรืออยู่ที่การใช้ลวดลาย และสีสันต่าง ๆ ปัจจุบันนี้เรือ กอ และถูกดัดแปลงจากการใช้ใบมาเป็นการใช้เครื่องยนต์ เพื่อความเหมาะสม กับภาวะของเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตามเพื่อเป็นการรักษาสัญลักษณ์ของเรือ ประมง และศิลปะพื้นเมืองเอาไว้ให้แขกบ้านแขกเมืองที่มาเที่ยวหมู่บ้านชาย ทะเลชม จึงได้มีการทำเป็นเรือกอ และจำลองขายเป็นที่ระลึก โดยมีรูปร่าง และ ลักษณะคล้ายของจริงมากที่สุดวัตถุดิบที่สำคัญในการประดิษฐ์เรือกอ และคือ “ไม้ฆายอแร” ซึ่งเป็น พันธุ์ไม้ชอบขึ้นอยู่ตามริมแม่น้ำ เป็นไม้เนื้อละเอียดอ่อน มีน้ำหนักเบา ง่ายต่อ การนำมาประดิษฐ์
        บ้านปะเสยะวอ ตั้งอยู่อำเภอปะนาเระ เป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงในการต่อเรือซึ่งเป็นเรือประมงของชาวปัตตานีและนราธิวาส
ที่มีลักษณะเป็นเรือหัวแหลมท้ายแหลม ระบายสีสันงดงาม การเดินทางไปตามเส้นทางเดียวกับทางไปหาดแฆแฆแล้วเดินทางไปตาม
ถนนเลียบชายทะเลไปจนถึงบ้านปะเสยะวอ เรือกอและ มีทั้งขาดใหญ่ที่เป็นเรือประมงจริงๆ และขนาดเล็กที่จำลองขึ้นเพื่อเป็นของที่ระลึก
        ฝีมือการต่อเรือกอและ ของที่นี่ได้รับการยอมรับว่าประณีตงดงามด้วยลวดลายที่ผสมกลมกลืนระหว่างศิลปะไทยและมุสลิม ในระยะแรกเลียน
        แบบเทคนิคการตกแต่งเรือพระราชพิธี คือ การแกะสลัก ซึ่งต้องใช้ฝีมือและความประณีตเป็นอย่างสูงแต่ในระยะหลังไม่มีการแกะสลัก
เนื่องจากการแกะสลักยุ่งยาก มีข้อจำกัดในการใช้เครื่องมือสำหรับแกะลวดลาย จึงดูหยาบและนานช่างต่อเรือและช่างตกแต่งลวดลายเห็นว่า
        การวาดลวดลายจิตรกรรมแล้วระบายสีสวยงามสะดุดตาและสะดวกกว่า จึงมีเพียงพัฒนารูปแบบของลวดลายจิตรกรรมไปตามยุคสมัย
และตามกระแสจนปรากฏอย่างที่เห็นในปัจจุบัน top
        ลักษณะและวิธีการใช้เรือ กอและเป็นเรือประมงที่ใช้ในแถบจังหวัดภาคใต้ตอนล่างมีลักษณะเป็นเรือยาวที่ ต่อด้วยไม้กระดานโดยทำให้ส่วนหัวและท้ายสูงขึ้นจากลำเรือให้ดูสวยงาม นิยมทาสีแล้วเขียนลวดลายด้วยสีฉูดฉาดเป็นลายไทยหรือลายอินโดนีเซีย ซึ่งนำมาประยุกต์ให้เหมาะกับลำเรือ เรือกอและมี ๒ แบบคือ แบบหัวสั้นและแบบหัวยาว ขนาดของเรือแบ่งเป็น ๔ ขนาด โดยยึดความยาวของลำเรือเป็นเกณฑ์ในการแบ่ง คือ ขนาดใหญ่ยาว ๒๕ ศอก ขนาดกลางยาว ๒๒ ศอก ขนาดเล็กยาว ๒๐ ศอก และขนาดเล็กมากเรียกว่า "ลูกเรือกอและ" ยาว ๖ ศอกโดยประมาณ และด้านนอกซึ่งค่อนขึ้นไปทางขอบเรือ ทำเป็นขอบนูนออกมาข้างนอก ลักษณะเป็นกันชนของเรือยาวตลอดลำเรือเรียกว่า "ปาแปทูวอ" ที่ตอนล่างของปาแปทูวอทำรอยแซะเนื้อไม้ด้วยกบให้เป็นแนวยาวตลอดลำเรือเรียก ว่า "กอมา" เรือทั้งลำ แบ่งเป็น ๒ ส่วน ส่วนหัวเรียกว่า "ลูแว" ส่วนท้ายเรียกว่า "บูเระแต" ถ้าแบ่งออกเป็น ๓ ส่วน ส่วนหัวเรียกว่า "ปาลอ" ส่วนกลาง (ลำเรือ) เรียกว่า "ตือเราะ" ส่วนท้ายเรียกว่า "ปูงง"

Comments