5.Karty pracy p

Karty pracy p, jak przyroda

Na podstawie  

- M. Piotrowski, „Rozwijanie umiejętności heurystycznych w szkole - pomysł na wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci” w Pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna, opinie, inspiracje” red. D. Sobierańska, i inni.  

- Schemat pracy z doświadczeniami Janice VanCleave  link

 

Karty pracytworzone przez nauczyciela i rozdawane uczniom na początku zajęć. W edukacji przedszkolnej informacje w kartach pracy zapisujemy za pomocą symboli / schematów i pojedynczych liter lub wyrazów. W dalszej edukacji obok zapisu symbolicznego pojawia się tekst.  W trakcie zajęć dzieci „wypełniają” karty pracy przy stolikach. Następnie nauczyciel z pomocą dzieci „wypełnia” wspólną kartę pracy na tablicy. Wspólna karta pracy i karty pracy dzieci powinny się różnić.

 

Ogólne wymagania i doświadczenie 1. Co przyciągają magnesy?  

        1. Na początku zajęć, podczas dyskusji z uczniami, nauczyciel formuje pytania badawcze.

    • Przykład: Co to jest magnes? (uwaga: magnez i magnes to co innego), Co przyciąga magnes?
    • Karta pracy:  dzieci rysują magnesy i znaki zapytania.

2. Hipotezy (czyli dopowiedzi na pytania badawcze) formułowane są przez dzieci. W sformułowaniu hipotez możemy pomóc dzieciom za pomocą dodatkowych pytań. Część z hipotez może/powinna być błędna – bo to są tylko hipotezy. By sprawdzić (zweryfikować) hipotezy dzieci przeprowadzają doświadczenia. Nauczyciel podsumowuje hipotezy dzieci i wraz z dziećmi uzupełnia kartę pracy.

  • Przykład: Magnesy przyciągają gwoździe, magnesy przyciągają papier, magnesy przyciągają … , magnesy nie przyciągają ... link .
  • Karty pracy: rysunek zawiera magnes i gwóźdź. Jeśli do gwoździa dodamy strzałkę (od gwoździa do magnesu) to znaczy, że według dzieci gwóźdź jest przyciągany. Jeśli nie ma strzałki, lub strzałka jest skreślona, to znaczy, że według dzieci gwóźdź nie jest przyciągany. 
  •  
    3, Kanon pojęć. Tworzenie kanonu określeń jest jednym z podstawowych zadań zajęć z przyrody od przedszkola do doktoratu (według zasady: „Granice mojego języka są granicami mojego świata” L. J. J. Wittgenstein).
    • Przykład: W efekcie dyskusji do kanonu pojęć dzieci wprowadziły dwa określenia: przedmioty magnetyczne i przedmioty niemagnetyczne lub przedmioty przyciągane przez magnes i przedmioty nieprzyciągane przez magnes.
    • Karty pracy –  dzielimy tablicę/kartkę na dwie części. W pierwszej będą potem rysowane przedmioty magnetyczne więc wpisujemy literkę M. W drugiej rysowane będą przedmioty niemagnetyczne więc wpisujemy literkę NM lub M 

4. Opis doświadczenia. Dzieci wykonują polecenie nauczyciela i rysują lub robią zdjęcia ilustrujące swoją pracę.

    • Przykład: Dzieci przynoszą na stoliki magnesy i przedmioty. Wykonują doświadczenie dzieląc przedmioty na te, które są przyciągane i na te które nie są przyciągane.
    • Karty pracy – dzieci zrobią zdjęcia lub rysunek jak pracują.

5. Wnioski „notatka” uczniowska zawierająca odpowiedź na pytanie badawcze.

    • Karta pracy - Na jednej połowie karty dzieci rysują to, co jest przyciągane (M), a na drugiej połowie to, co jest nieprzyciągane (NM lub M)

6. Czas na dyskusję. Dzieci wskazują prawidłowe odpowiedzi na pytanie badawcze. Tłumacząc:

- co zaobserwowały

- związek przyczynowo - skutkowy, który odnalazły oraz

- uzupełniają swoją notatkę

Pomagamy im za pomocą dodatkowych pytań i podsumowując ich wypowiedzi. Sami nie stosujemy do tłumaczenia nowych zjawisk skomplikowanych nowych pojęć, unikamy metody Ignotum per ignotum

  • Przykład: unikamy pojęcia że magnes to stop żelaza i … Tego dzieci nie sprawdzą nie zobaczą. Wprowadzamy pojęcie metalu, które występuje w życiu codziennym.
7. Teraz warto zadbać o efekt WOW/Eureka
  • Przykład: dajemy dzieciom do zbadania gwoździe nie tylko z żelaza, ale i z aluminium lub/i miedzi. To są gwoździe metolowe, ale wykonane z innych metali. Dzieci widzą, że są inne i że inaczej się zachowują. Więc można wprowadzić im pojęcie nie tylko metalu, ale i żelaza, miedzi, aluminium. Różnice między tymi metalami są wyraźnie . Przykład: Można też pokazać, że „czasami” magnesy się odpychają.

        8. Początek drogi na przyszłość. Warto wskazać następne problemy do zbadania.
    • Przykład:gwoździe z innych metali lub odpychające się magnesy to dobry początek następnych badań.
     

Doświadczenie 2. Silne i słabe magnesy.

1. Pytania badawcze: Czy wszystkie magnesy tak samo przyciągają? Czy niektóre magnesy są silniejsze od innych?  Karta pracy:  dzieci rysują dwa/trzy magnesy i znaki zapytania.
2. Hipotezy Dzieci stwierdzają, że duży magnes jest silniejszy. Karty pracy: rysunek zawiera podium na pierwszym miejscu jest największy magnes na trzecim miejscu najmniejszy.
3. Kanon pojęć. Magnes silny to taki, który silnie przyciąga (lub przyciąga z dużą siłą) i magnes słaby to taki, który słabo przyciąga (lub przyciąga z małą siłą).
4. Opis doświadczenia. Dzieci sprawdzają z jakiej odległości magnes przyciąga spinacze. Silny magnes to taki, który przyciąga spinacze z dalszej odległości (można użyć linijki, o ile już ją wprowadziliśmy). 
5. Notatka. Trzy rysunki jeden pod drugim (jak w komiksie). Na pierwszym rysunku duży magnes przyciąga spinacz z dalszej odległości, a na trzecim mały magnes przyciąga spinacze z bliska. Przyciąganie zaznaczamy za pomocą strzałki.
6. Czas na dyskusję. Może uda się dzieciom sformułować wniosek, że im większy jest magnes to tym jest silniejszy (na razie na to wskazują ich doświadczenia, potem będą mogły to zweryfikować).
7. Efekt WOW/Eureka Zabawa jak wyciągnąć spinacze ze szklanki z wodą. Dzieci spostrzegają, że magnes przyciąga poprzez wodę i szkło. Można też pokazać nowoczesny mały magnes neodymowy (mały ale silny, przyciąga z dużą siłą).
8. Początek drogi na przyszłość.  Odpychające się magnesy lub bardzo małe, ale silne magnesy (których własności nie są zgodne z tym co zaobserwowały dzieci) to początek następnych badań.

Doświadczenie 3. Rozpuści się czy się nie rozpuści.

1. Pytania badawcze: Co rozpuszcza się w wodzie, a co się nie rozpuszcza? Karta pracy:  dzieci rysują trzy szklanki (pierwsza z nich może być już narysowana na tablicy jako wzór), a w nich kostkę cukru, jakiś piasek, kostkę do gry i znak zapytania.
2. Hipotezy Dyskusja, co to znaczy, że się rozpuszcza:  tam jest, ale go nie widać bo się rozpuściło. Dzieci oceniają, czy sól, cukier, długopis, farbka … się rozpuszczą, czy nie.  

3. Kanon pojęć. Rozpuszcza się.

4. Opis doświadczenia. Dzieci sprawdzają kilka substancji. Mogą to być również farbki wodne, które się rozpuszczają (bo ich nie widać), ale zabarwiają wodę.

5. Notatka. Dwie strony na jednej są substancje, które się rozpuściły, a na drugiej takie, które się nie rozpuściły {sól kuchenną możemy podpisać jako "S" lub "):- ", a cukier jako „C " lub "(-: "}

6. Czas na dyskusję. Dzieci formułują odpowiedzi na pytanie badawcze.

7. Efekt WOW/Eureka Pokazujemy, że sól i cukier można rozpuścić, ale tylko do pewnej ilości. Potem się już nie da.

8. Początek drogi na przyszłość.  Wlewamy na talerzyk wodę z solą i obserwujmy jak po pewnym czasie woda wyparuje a sól zostania. Czy tak jest z cukrem, farbami, …?
 

Doświadczenie 4. Tonie czy pływa?

1. Pytania badawcze: Czy kulki zrobione z drewna, metalu, plastiku, styropianu i plasteliny utoną czy będą pływać po powierzchni wody? Karta pracy:  dzieci rysują akwarium (pojemnik) z wodą i kilka kulek obok oraz znak zapytania.

2. Hipotezy Dyskusja, co to znaczy, że coś utonie. Wskazują kulki, które utoną i te które będą pływać. Karta pracy: dzieci wykonują rysunek, na którym widać, które kulki utoną, a które będą pływać.

3. Kanon pojęć. Kulki (przedmioty), które toną. Kulki (przedmioty), które pływają

4. Opis doświadczenia. Dzieci sprawdzają które kulki toną, a które pływają.

5. Notatka. Dwie strony na jednej jest szklanka z kulami, które utonęły (z literką U), a na drugiej szklanka z kulkami, które pływają po powierzchni (z literką P).

6. Czas na dyskusję. Lżejsze kulki pływają, a cięższe toną.

7. Efekt WOW/Eureka Pokazujemy, że z plasteliny można zrobić łódeczkę. Mimo, że jest z plasteliny to nie tonie. Podobnie łódeczki zrobiona z metalu i plastiku nie toną, mimo, że kuleczki zrobione z plasteliny, plastiku i metali toną.

8. Początek drogi na przyszłość.   Szukamy czegoś, co mogło by być po środku, by nie tonęło i nie pływało …

Podstrony (1): uzupełnienie
Comments