West-Vlaamse IC, ronde 5, ploeg 2

Geplaatst 28 jan. 2019 10:23 door Jonny Rogiers

De vijfde en laatste ronde van de West-Vlaamse Interclubs is afgewerkt. De tweede ploeg van Het Trouwe Paard zorgde voor een mooie afsluiter door te gaan winnen in Knokke. Maar eerst een korte update van de vorige rondes.

We startten het tornooi met een zege op de Dolle Torre, maar konden deze trend niet doorzetten. In ronde 2 liepen we een zware nederlaag op tegen de tweede ploeg van Oostende.

In ronde 3 gingen we (Geert, Jonny, William en Rudy) eerherstel zoeken in Tielt. Ik kreeg al snel een cadeau aangeboden door Peter Libbrecht en kon moeilijk weigeren. William en Franky De Pril deelden de punten wat de stand op 0,5 – 1,5 bracht in ons voordeel.
Tussendoor claimde de tegenstander van Rudy, Ronny De Brabandere, een remise door herhaling van zetten. Deze claim bleek onterecht en Rudy leek de klus te kunnen afmaken. In het eindspel liep het echter fout en Rudy verloor alsnog de partij.
Zo stond de stand weer gelijk en keken we allen richting het eerste bord waar Geert met veel moeite trachtte een halfje uit de brand te slepen tegen Brant Delafontaine.  Het pionneneindspel resulteerde uiteindelijk in een vrije randpion voor Brant, maar Geert kon die nog net afstoppen.
Met een deling van de matchpunten was de ploeg best tevreden, al had Rudy iets meer verwacht van zijn eigen inbreng.

Ronde 4 werd een thuismatch tegen de op papier zwakke tweede ploeg van Kortrijk. Robrecht, Robert, William en Rudy mochten de klus klaren. Het werd een 4 – 0 overwinning al liep niet alles zo vlot als de cijfers laten uitschijnen.
Robrecht en Robert spelen nog zelden een partij en dat is er aan te merken. Tegen alle gewoontes in hield Robrecht het zo simpel mogelijk. Geen onnodige risico’s en rustig afwerken.
Robert zag sterretjes, verspeelde de kwaliteit, en dacht reeds aan opgeven. Tot zijn tegenstander foutjes begon te maken, Robert kreeg gaandeweg weer wat greep op de stelling en won uiteindelijk de partij.
William greep zijn tegenstander direct bij de keel, pende het paard op f6, kon nog meerdere stukken bijbrengen en de zwarte koningsvleugel stuikte ineen.
Rudy was vast van plan om zich deze keer niet te laten afmaken in het eindspel. En zijn wil geschiedde. Zijn tegenstander probeerde wel, wrong zich in allerlei bochten, maar Rudy liet de winst niet meer door de vingers glippen.

Knokke werd dus over de knie gelegd. In reeks 2 deelden ze de leidersplaats met Oostende. 
Rudy nam de taak van chauffeur op zich en loodste ons (Jonny, Geert, William en..) zonder omwegen en ruim op tijd richting Het Scharpoord.

Op bord één tegen Johan Dezutter speelde ik een korte partij. Johan stelde al vroeg remise voor en ik aanvaardde, Waarna wij rustig een drankje konden nuttigen in het cafetaria.

Toen we een uurtje later terug even boven gingen piepen stonden er enkele merkwaardige stellingen op de borden. Even vlug de stukken geteld op bord 2, waar Geert op het eerste zicht enkele stukken minder had staan. Even de ogen uitgewreven om dan te beseffen dat de zwarte dame naast het bord stond. Niet alleen materieel voordeel voor Geert, de stelling van Peter Van Vlaenderen zag er ook niet te best uit. Een zwart paard op a8, zonder bewegingsruimte, het andere paard gepend en de koning op de zevende rij, in de vuurlinie van de witte dame en torens. Toch had Geert nog best wat moeite om Peter tot opgave te bewegen.

William kon nooit enig voordeel claimen tegen Philippe Tavernier. De partij werd beslecht in een toreneindspel dat Philippe wist te winnen.

Rudy, met wit, bezorgde Jean-Pierre Pannier heel wat kopzorgen. Zwart had verzuimd om zijn stukken deftig te ontwikkelen: geen rokade en nog een loper op f8. De zwarte dame werd te vroeg in de strijd geworpen en Rudy wist daar handig gebruik van te maken. De dame werd teruggefloten en de witte torens zagen kans om binnen te vallen op de zevende rij. Rudy wierp ook nog de dame en een loper in de strijd en de zwarte stukken konden nog amper bewegen, materiaalverlies of een mataanval kwamen al om de hoek kijken. Even nog dreigde Jean-Pierre met een mat achter de paaltjes. Maar Rudy leek alles onder controle te hebben, zelfs met nog maar twee minuten op de klok speelde hij telkens goede zetten.
De laatste stuiptrekkingen van Jean-Pierre mochten niet baten, hij kon het mat niet meer ontlopen. Een mooie overwinning voor Rudy.

En meteen ook de volle buit aan matchpunten voor onze tweede ploeg.
In de eindstand konden we zo beslag leggen op de tweede plaats.
Oostende wint het tornooi in de tweede reeks.

Jonny

Comments