ต้นแก้ว

ต้นแก้ว


ชื่อวิทยาศาสตร์ 
Murraya   paniculata  (L.)  Jack 
ชื่อวงศ์ 
RUTACEAE
ชื่อสามัญ 
แก้ว
ชื่อทางการค้า
Adaman  Satinwood, Chinese box  tree , Orange  jasmine
ชื่อพื้นเมือง 
แก้วขาว (ภาคกลาง) แก้วพริก ตะไหลแก้ว (ภาคเหนือ) จ๊าพริก (ลำปาง) แก้วขี้ไก่ (ยะลา)  
ลักษณะทั่วไป
 แก้วเป็นไม้ต้นขนาดเล็กหรือไม้พุ่ม สูงประมาณ 5-8 เมตร ไม่ผลัดใบ เปลือกต้นสีขาวปนเทา  แตกเป็นร่องตามยาว  ลำต้นมักคดงอและบิด 
รูปทรง (เรือนยอด)  
พุ่มใบแน่นทึบ
ใบ 
เป็นใบประกอบขนนกปลายคี่  เรียงเวียนสลับ แต่ละใบประกอบด้วยใบย่อยจำนวน 3–7 ใบ ที่มีรูปร่างคล้ายรูปไข่ รูปรี หรือรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ขนาดกว้าง 1–2 ซม. ยาว 2–5 ซม. เนื้อใบเรียบเป็นมัน และสีเขียวเข้ม  มีต่อมน้ำมันขยี้ดมดูมีกลิ่นหอมฉุนเผ็ดร้อน 
ดอก
ออกเดี่ยวๆ  หรือเป็นกระจุก หรือช่อสั้นๆ  ช่อละ 2-3 ดอก  บานเวลากลางคืน  เป็นดอกสมบูรณ์เพศ  
สี
ขาว
กลิ่น  
กลิ่นหอมแรง
ออกดอก
ตลอดปี 
ผล 
เป็นผลสดรูปไข่หรือรูปรี ผลสุกสีส้มอมแดง มีเมล็ด 1-2 เมล็ด  
หารกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ
ในประเทศไทยพบขึ้นประปราย  ตามป่าดงดิบแล้งทั่วไปทางภาคเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออก  ภาคใต้  บางครั้งพบขึ้นกระจายอยู่บนเขาหินปูนจนถึงที่สูง 600  เมตร จากระดับน้ำทะเล 
การใช้ประโยชน์
เนื้อไม้ที่ีแปรรูปใหม่สีเหลืองอ่อน  พอนานเข้ากลายเป็นสีเหลืองแกมเทา  เสี้ยนอาจตรงหรือสน  มักมีลายพื้นหรือลายกาบในบางต้น  เนื้อละเอียดสม่ำเสมอเป็นมันเลื่อย  ผ่า  ไส  ขัด  ตบแต่งได้ดี    ใช้ทำเครื่องเรือน  เครื่องกลึง  ด้ามเครื่องมือ  ไม้บรรทัด  ด้ามปากกา  มีลายสวยงาม  กรอบรูป  ภาชนะ  ซอ  ด้ามเครื่องมือต่างๆ 
สถานที่พบ
โรงเรียนชลบุรี "สุขบท" หน้าอาคาร 75

ต้นแก้ว

                                   ดอกแก้ว


ใบแก้ว

ลำต้น
ผลแก้ว


แก้ว














หน้าเว็บย่อย (1): ต้นไผ่