het buitenleven (2011 tot en met 2014)

Ze zijn de hele zomer van 2011 in het hok gebleven en door de goede isolerende wanden was het niet nodig om de schildpadden op regenachtige dagen binnen te halen. 



Jut en Jul, eeh sorry Toon en Phoenix


Het zijn handige hulpjes.
De pedicure is niet meer nodig.


Oude bloemknoppen worden verwijderd.


Het onkruid in het gras is ook historie.

Ook zijn het hele sociale dieren, ze krijgen regelmatig bezoek.
Zoals mevrouw pad.

Of haar dochter.


Maar gelukkig is er ook tijd  om lekker te zonnen.

Hun landgoed te overzien.

En een lekker bad te nemen.


In september waren er al een paar nachten met nachtvorst en Phoenix bedacht zich geen moment.  Ingraven stond op het programma en dat werd dan ook prompt uitgevoerd. Toon had er nog geen zin in en bleef lekker genieten van de zonnige dagen die nog volgden. 
Begin oktober kwam Phoenix ook nog weer een paar dagen boven kijken en half oktober besloten ze beiden om lekker onder de grond te verdwijnen. 

Toen kwam er voor ons het lange spannende wachten. Zouden ze in  het voorjaar wel weer gezond boven komen?

En net op het moment dat ik de oude bladeren weg haalde, die als lekkere deken fungeerden .....

Zie ik ineens...

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Daar is Phoenix (15-03-2012). 
En gelijk is het eten geblazen.

Nu is het wachten op Toon.
Pfff wachten duurt lang als het spannend is.

Maar dan een paar dagen later (19-03-2012)..

Is Toon ook weer boven de grond.

Pfffff een pak van mijn hart.

Het gras in het buitengedeelte is niet handig en ik merk ook dat de schildjes weinig zin hebben om door dit gras te wandelen.

Daarom heb ik er in mei 2012 alles maar uit gehaald.


Overigens zijn ze het klimmen nog niet verleerd.

Ook dit jaar kwam mevrouw Pad regelmatig op visite.

Het is best knus binnen.

Inmiddels is er een vijver in de tuin gekomen. De schildjes weten van nature dat ze hier toch maar niet te dicht bij moeten komen, gelukkig. Ze blijven met lange nekjes staan kijken en draaien dan weer de andere kant op. 



Op koelere dagen is binnen zonnen ook leuk.

Maar eten blijft de grootste hobby.

Kiekeboe

September 2012




november 2012
De schildjes zijn weer onder de grond vertrokken. Nu is het maar weer afwachten of ze volgend voorjaar weer boven komen.
Het blijft toch telkens weer spannend.


Het hok is weer helemaal winterklaar.



Maandag 8 april 2013

YouTube-video



Het is een lange winter geweest, maar gelukkig is het nu dan toch echt lente aan het worden.
Gisteren tegen de avond zagen we voor het eerst beweging in de schildpaddenbak.
Het zand begon 2 kuiltjes te vormen.


Vandaag moesten ze eerst weer opwarmen voor er verder gegraven werd.
We hebben van beiden het koppie gezien, maar volgens mij was
het hen toch nog te koud om helemaal boven de grond te komen.

Gisteren (08-04-2013) kwamen ze alleen even met 1 oog boven kijken:

Phoenix



YouTube-video




Maar vandaag waren ze net boven de grond gekomen toen ik thuis kwam:


En na 1,5 uur kon je al niet eens meer zien waar ze uit de grond geklommen waren. 
De sporen zeggen genoeg. Die moesten hun beentjes echt even strekken.


Het is toch wel waar gebleken, als de schildpadjes boven de grond komen dan begint te lente.

 

Eten? Waar is het eten, snel rennen ...


Zeg, je zit me in de weg. Aan de kant ik wil naar het eten voordat ....


De slakken het op hebben. Hmmmm groente met vlees, heerlijk.


Jeeeuuuy we kunnen de wijde wereld weer in.


augustus 2013

Hmmm zouden ze me iets duidelijk willen maken? ......

Ik weet wie er geniet met dit warme weer, namelijk Toon en Phoenix.
In de ochtend zitten ze heerlijk schuin op een stukje hout te wachten tot de zon hen opgewarmd heeft en
dan scheuren ze de tuin door opweg naar het lekkerste voer.

In het gras onder de vogelvoedersilo komt het gemorste zaad op. Die jonge scheuten vinden ze heerlijk.
In de vakantie had ik een stronk andijvie in de koelkast gelegd, zodat de oppas niet elke dag voedsel hoefde te gaan plukken.
Lekker makkelijk voor de oppas, en de schildjes zijn er dol op.
Hier zijn ze het laatste beetje aan het oppeuzelen.


Zo staat hun huisje er op dit moment bij.

Gezien van uit schildpaddenoogpunt.

Maar de tuinplanten zijn ook nog steeds niet veilig. Zo hier en daar vinden ze het nodig om de topjes uit de planten te halen.

Hier een "eurofoto"

En hier alle foto's bij elkaar:

De gewichtencurve gaat nog steeds redelijk gelijk op. 

Ze zijn nu 5 jaar oud en Phoenix (m) is 323 gram, 118 mm lang en 59mm hoog.
Toon (v) is 438 gram, 128mm lang en 65mm hoog.

Toon en Poenix zijn op 26 oktober al druk aan het oefenen.

Schildjes zijn aan het oefenen om onder te duiken


Maar vandaag (27-10-2013) heeft Toon toch besloten om echt onder te gaan. Je ziet nog net een klein stukje schild

Poenix wacht nog in zijn hoekje

2 november vind Phoenix het ook tijd worden om onder te duiken. 
En toen was het hok dus, ogenschijnlijk, leeg.


Voor ons is het altijd weer een spannende tijd. Gaat alles goed? We komen het pas volgend jaar lente weer te weten.

Februari 2014

De schildpadden zijn de hele winter niet echt diep onder de grond geweest. Ik zag namelijk zo af en toe
wat verandering in de bodemlaag, een kenmerk dat ze aan het rond graven waren.
Ook nu 26 februari 2014 zie ik ineens weer een kuiltje ontstaan. Het is ook geen wonder want met dat zonnetje op
de bodem wordt het in het schildpaddenhok ook al snel heel aangenaam van temperatuur.



8 maart 2014

Het blijft toch elk jaar weer een wonder der natuur. 
De schildjes zijn vandaag weer boven de grond komen piepen.
Dit jaar beiden vrijwel tegelijk.  Maar ja het is ook geen wonder, vandaag was het de warmste 8 maart ooit.





En dan na zo'n lange winter, het eerste hapje eten...
Wat moet dat heerlijk zijn.



Zo van boven is het grootte verschil goed te zien tussen Toon en Phoenix


Toon (eigenlijk Antonia) wilde even gaan buurten bij onze tuinkabouter

Maar helaas lag die te slapen. Toen zijn ze samen maar weer vertrokken.





Juli 2014

Het zijn harde werkers, er is ook veel onkruid wat weggewerkt moet worden....






Phoenix onze klimgeit






Naar boven

Comments