hikmetasil6


HİKMETLER

 Türkistan Türkçesi Metin

1-144 HİKMETLER

HİKMET-121< xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">

 

Aşık kişiler keçeleri yatmasa behrak

Her derd ü elem tegse figân etmese behrak

 

Başın yarıb kanğa boyab kılsa sitemler

Urdı meni deb zalime söz katmasa behrak

 

Derviş boluban halk içide tespih ögürüb

Sufi bolub alemğa özin satmasa behrak

 

Ötgen sufiler il közidin yürmeyin kaçtı

Hakknı tilegen halk içinde yürmese behrak

 

Her yerde Hüda hazır ve nazır keldürürler

Bica oturub Hakknı belend etmese behrak

 

Sufi boluban saf bol ey bende-i Allah

Sufi bolub ul yalğan demi ötmese behrak

 

Allah dese kılsa nihan bid'at-ı bisyar

Andağ sufiler roze namaz tutmasa behrak

 

Her kimni öz yolıda eyley şeyda

Divâne-i jülideni ayb etmese behrak

 

Hakknı tanugan özgeni hergiz tanumaslar

Allah demegen bolsa anı ölgeni behrak

 

Sufi bolasen hayu heves kılmağıl asla

İt nefsi üçün bendege kan tutmasa behrak

 

Rezzak deding berdi senge rızk u ferevan

Şeytan sözige bende kulak salmasa behrak

 

Hakdın eşitib aydı munı Ahmedi Miskin

Çın bendesini sinesidin ketmese behrak

 

HİKMET-122

 

Eyâ dostlar ışk gevvası bolmagunça

Vahdâniyet deryasığa kirse bolmas

Ol deryanı gevheridür Hak visâli

Candın keçib kirmegünçe körse bolmas

 

Himmet kurın can belige mehkem çalmay

Mâsivanı muhabbetin özdin salmay

Köz yaşını niyâz eyleb râzın aytmay

Esrâr yolın merdanlardın bilse bolmas

 

"Yuhibbuhum" şarabını içmegünçe

"Veyuhibbunehu" libasını kiymegünçe

Riyâzetni potasını boğmagunça

Hak cemâlin muradınça körse bolmas

 

"Limâallah" makamıga barmagunça

"En temûtu" sarayığa kirmegünçe

"Fenâfillah" deryasıga çommagunça

"Bekâbillah" gevheridin alsa bolmas

 

Şeriatı salâhini kiymegünçe

Tarikatnı Burakığa minmegünçre

Cezb ü cünün alemige barmagunça

Hakikatnı meydanige kirse bolmas

 

Merdânlarnı muradıdur Hak didârı

Hak didârı kerek bolsa bol bidârî

Kul Hace Ahmed seher vaktde kılgıl zârı

Bidâr bolmay Hak cemâlin körse bolmas.

 

HİKMET-123

 

Muhabbetni deryasığa çommağunça

Ey dostlarım ışk gevherin alsa bolmas

Tang atkunça feryad urub zâr ingremey

Sarraf bolub ışk derdini bilse bolmas

 

Işk derdini bilgen kişi dünya tapar

Erenlerni izin alıb tınmay öper

Muhabbetni şevki birle yaşın seper

Yaşı akmay riyazetde solsa bolmas

 

Hakka aşık dervişleri sengi mahek

Bu alemde mekan kılmas canı felek

Nefsi ölük köngli tirik misli melek

Mundağ bolmay sırdın behre alsa bolmas

 

Candın keçib baş oynamay halis bolmas

Tirik ölmey mecaziğe rast sözlemez

Hakikatnı şahı birle raz etelmez

Halis bolmay dünya ukbin salsa bolmas

 

İhlas gerek eya talib âşık bolsang

Candın keçib mihnet tartıb sâdık bolsang

Andın songra dergahıga lâyık bolsang

Lâyık bolmay didârını körse bolmas

 

Aşıklarga derd u bela afet kerek

Hakdın bizar can berürge rahat kerek

Melâmetge ihanetge takât kerek

Takât kılmay Hakk'a aşık bolsa bolmas

 

Işksızlarnı kördüm dostlar hayran yürür

Mü'minmen deb imanları veyran yürür

Ruzı mahşer didar körmey sersan yürür

Pir-i muğan nazar kılmay körse bolmas

 

Aşıkları mihnet ister candın bizâr

Ruze namaz tesbihleri Perverdigâr

Tınmay küyer ta'atları Hak sen didâr

Yar istemey bendemen deb tursa bolmas

 

Tarikatnı şevki, zevki küymek-yanmak

Hakdın kaçgan nâcinslerdin kaçıb tanmak

Yüz ming türlük cefa tegse boyun sunmak

Boyun sunmay ışk dükanın kursa bolmas

 

Nâdân kim deb sorsa aytıng bîhaberler

Hakdın korkmay nâcinslerni sorab izler

Ayet hadis beyan kılıng kattığ sözler

Hemdem bolub nâdân birle tursa bolmas

 

Zinhar, zinhar kaçıb yürgil bolsa nâdân

Hakk yadını aytsa her kim oşal merdan

Cannı canğa peyvend kılsa oşal işan

Ursa sökse ol azizdin tansa bolmas

 

Teberrükdür ol azizdin uluş alıng

Yastanıban astanesin yolın sorıng

Yol körsetse canu dilni berbad bering

Berbad bermey ışk yolığa kirse bolmas

 

Aşıklarnı halk içinde sırrı pinhan

Ahı serdi kökke yeter rengi hazan

Közi giryan bağrı biryan hane veyran

Mundağ bolmay Hak yolını bilse bolmas

 

Kul Hace Ahmed zahid bolma aşık bolgıl

Bu yollarda bibak yürme sâdık bolgıl

Leyli Mecnun Ferhad Şirin Vamık bolgıl

Aşık bolmay Hak didârın körse bolmas

 

HİKMET-124

 

Ma'rifetni minberige minmegünçe

Şeri'atnı işlerini bilse bolmas

Şeri'atnı işlerini edâ kılmay

Tarikatnı meydanığa kirse bolmas

 

Tarikatde türlük edeb bilmegünce

Nefsi birle muharebe kılmagunça

Işk yolıga özin lâyık etmegünçe

Hakikatnı sırlarını bilse bolmas

 

Şeriatde murad oldur yolga kirmek

Tarikatde murad oldur nefsdin keçmek

Hakikatde aziz cannı feda kılmak

Candın keçmey ışk şarabın içse bolmas

 

Burya bolmay şeyhmen deban da'va kılgan

Özi kılmay halklar ara va'zın aytgan

Sözi yalgan dünya üçün amel kılgan

Dünya koymay hâl ilmini bilse bolmas

 

Erenler uşbu yolga kadem urdı

Mücahede mungı birle amel kıldı

Mükaşefe batın içre ma'lum boldı

Mundağ bolmay dergahığa yetse bolmas

 

Ne ameldür ermen teyu da'va kılmak

Seccadeni halklar arta turga salmak

Özi bilmey, bu ma'naga nefsin urmak

Gevvas bolmay dürr-gevherin alsa bolmas

 

Vahdaniyet kemesini sırrın bilmey

Işk u esrar sözleridin haber almay

Tecrid-tefrid işlerini edâ kılmay

Ul tevhidni mevasıdın alsa bolmas

 

Kul Hace Ahmed tecrid-tefrid ümid kılgıl

Mustafa'nı sözlerige amel kılgıl

Tevbe deban tünler körüb zâr ingregil

Zâr yığlamay didarını körse bolmas

 

HİKMET-125

 

Dostlarığa açdım İzim gevherini

Âsanlık birle ol gevherdin alsa bolmas

Cefa çekmey, mihnet tartmay hizmet kılmay

Uşbu pirni sarayığa kirse bolmas

 

Aşık kullar hülle kiyib Burak miner

Hur u kusur ongu sofu ferişteler

Ul Burakğa bakıb anda hayran kalar

Aşık bolmay ol Burak'ğa minib bolmas

 

Rahman İgem rahm kılıb kirgüz yolğa

Rahmetingdin müjde bergil asi kulğa

Yoldın azgan kullarıngnı salgıl yolğa

Kılavuzsız uşbu yolğa kirse bolmas

 

Muhabbetni deryasığa çomub batgıl

Aşıklarnı sohbetige özüng katgıl

Muhabbetni bazarığa özüng satgıl

Özüng satmay Hak rahmetin alsa bolmas

 

Erenlerni izin izleb yolğa kirseng

Keçgil fani dünyasıdın çın kul bolsang

Kılavuzsız uşbu yolğa kirer bolsang

İzleb anı tabmağunça kirse bolmas

 

Muhabbetni deryasığa açgıl közni

Tevbe kılıb Hak yolığa algıl özni

Muhabbetni deryasığa salgıl özni

Tevbe kılmay bu sevdanı kılsa bolmas

 

Şeriatnıng meydanığa özin salmay

Tarikatnıng bostanıda cevlan kılmay

Hakikatnıng deryasıdın gevher almay

Ma'rifet adabını bilse bolmas

 

Kul Hace Ahmed Hakk yolıda turğıl müdam

Aşıklarga derman bergil ale'd-devam

Aşıklarnı arzusıdur darü's-selam

Aşık bolmay darü's-selam kirse bolmas

 

HİKMET-126

 

Işk da'vasın kılğan aşık giryan bolur

Bu dünyanı gurbetidin ölse bolmas

Huşı ketib bağrı anı biryan bolur

Haya ketib perdesini türse bolmas

 

Bu dünyanı işretidin keçgen kişi

Bihud yürer tınmay akar közdin yaşı

Vale bolub hayran yürer yaz u kışı

Vahşi yanglığ eldin çıkar yürse bolmas

 

Keçe kündüz közde yaşın jale kılgan

Feryad urub seherlerde vale bolgan

Köksin teşib çarzarb urub nale kılgan

Mundağ emi dergahıdın ketse bolmas

 

Keçe turub yürmey tınmay yığlaganlar

Işk otığa yürek bağrın dağlaganlar

Resva bolub sırdın ma'na anglaganlar

Halk içide resva bolub yürse bolmas

 

Allah yadın aytıb yürüb zâri kılgan

Közde yaşın akkuzuban cari kılgan

Sersan bolub kıbab birle yürüş kılgan

Andağ erdin cüda bolub yürse bolmas

 

Aşıklarday daim müdam Haknı izler

Zahir yüzüb batınıda arşnı közler

Taliblerge ayet-hadis sözin sözler

Sır sözini nâdânlarga aytsa bolmas

 

Kayda barsa ışk dükanın anda kurdı

Leyli Mecnun bu dünyanı devrin sürdi

Şeyh Mansur "Ene'l-Hakk" deb gavğa kıldı

Vefa kılgan erenlerdin yansa bolmas

 

Sırdın ma'na tuymaganlar biganedür

Ul aşıklar mekanları veyranedür

Kayda barsa hemhanesi cananedür

Tünler kobmay aşıkman deb yürse bolmas

 

Gevvas bolmay gevher üçün derya çommas

Candan keçmey çommağunça hergiz almas

Bir katreğa kani bolmay ul dür bolmas

Kani bolmay şevk şarabın içse bolmas

 

Kul Hace Ahmed lahed ara makam tutmay

Fenafillah makamıdın yelib ötmey

Pir-i muğan katresidin cur'a yutmay

"Limaallah" makamığa yetse bolmas

 

HİKMET-127

 

Allah yâdın aytur kullar ma'nâ birle

Bî-manâga hergiz kulak salmaz bolur

Allah degen âşık kullar dâim-müdâm

Hak yâdıdın zerre gâfil bolmas bolur

 

Hakk yâdıdın zerre gafil bolmağanlar

Yatsa kopsa Hak zikrini koymağanlar

Vallâh-billâh dünyâ harâm almağanlar

Gor içinde ol kul hergiz ölmez bolur

 

Ma'rifetning bostanıda cânıng bergen

Muhabbetning meydânıda baş oynağan

Hakikatnıng deryâsıdın gevher alğan

Gevvâs yanglığ ol deryâdın çıkmaz bolur

 

Erenleri ol deryâğa çomdı battı

Keçe kündüz tınmay bir dem yâdın ayttı

Ölmes burun cân aççığın zehrin tattı

Ahiret esbâbını salmaz bolur

 

Gâfil bolmas Hak yâdıdın tünler tamâm

Lokma helâl taleb kılur yemes harâm

Dervîş kerek uşbu sıfat birle müdâm

Kul boluban kulluğıdın tanmaz bolur

 

Kul boluban kulluk kılur Hâcesiğe

Tenin cânın ayamas ol Mevlâsığa

Sâbir bolup ümit tutar va'desiğe

Cefâsıdın çın âşıklar kaytmaz bolur

 

Cefâ çekmey âşık bolmas tıngla ğafil

Cefâ çekip sâbir bolğıl bolma câhil

Rızâ bolup kulluk kılğan bolur âkil

Câhil âdem birbiridin yanmaz bolur

 

Kulmen teyü Hak emrini kılmağanlar

Kudretini körüp ibret almağanlar

İmân İslam ahkâmların bilmegenler

Uluğ künde kızıl yüzlüg bolmas bolur

 

Hak yolını şevki köptür bilgenlerge

Korkunç birle yetkil oşal ölgenlerge

Asân körinür yolnı müdâm yürgenlerge

Mundağ kullar gor azâbın bilmez bolur

 

Kul Hâce Ahmed Allah degil yaşıng akkay

Ötken arif himmet kılıp kolung tutkay

Rahmı kelse Rahim Mevlâm rahim kılğay

Hâce kulın hergiz zâyi koymaz bolur

 

HİKMET-128

 

Eyâ dostlar bu yollarnıng ukbâsı köp

Ötse bolmas pir hizmetin kılmagunça

Yüz ming belâ, mihnet, afet hatarı köp

Tuysa bolmas pir hizmetin kılmagunça

 

Şeriatsız tarikatga ötüb bolmas

Hakikatsız marifetge yetib bolmas

Pirsiz hergiz şevk şarâbın tatıb bolmas

Tatsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Nâdânlarga sırr ma'nânı aytıb bolmas

Dürr gevherni mührege satıb bolmas

Edhem sıfat dünya ukbin yetib bolmas

Yetse bolmas pir hizmetin kalmağunça

 

Sırsız yüz ming taat kıldım yoldın azdım

Râhılesiz yolğa kirib talıb tozdum

Pir-i muğan nazar kıldı nefsdin sezdim

Sezse bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Vâderiğa tuymay kaldım ömrüm ötti

Nefsu hevâ orta alıb meni yuttı

Bihamdillâh pir-i muğan kolum tuttı

Tutsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Vallah Tallâh sümme Billâh sırsız bolmas

Sırsız yüz ming tâ'at kılsang makbul bolmas

Neçe aytsam bihaberler munı bilmez

Bilse bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Candın keçmey baş oynamay yolğa salmas

İ'tikadıng tam bolmasa kolung almas

Tâliblerde ketse hevâ kudret bolmas

Keçse bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Eyâ talib ölmes burun ölekörgin

Yahşilerning hâk-ı pâyı bolakörgin

Tufrak bolub feyz u fütuh alakörgin

Alsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Hakikatnın yollarıda yüz ming hatar

Belin bağlab yolga kirgen âhir yeter

Sır eşiğin yastanğanlar murad tapar

Tapsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Muradıngga yetey deseng bolğıl bidâr

Ehlü ayâl hânumândın bolğıl bizâr

Ahir bir kün körsetgüvsi senge didar

Körse bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Allâh degil cânıng küyüb otlar çıksun

"Hû" degende söngeklering barın caksun

Bağrıng teşib öbkeng şişib erib aksun

Aksa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Uşbu yolğa kadem koyğan candın keçti

Zikr-i kalbin ayta ayta köksin teşti

Andın songra cânân bakıb eşik açtı

Açsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Yüz ming münâcât aytıb yığlay senge Hudâ

Hırsu hevâ menmenlikdin kılğıl cüda

Lutf eyleseng menmenlikni kılay edâ

Kılıb bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Rahman İgem rahmetingge lâyık kılğıl

Berki yanglığ himmet berib âşık kılğıl

Tâ ölgünçe sıdkım birle sâdık kılğıl

Bolsa bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

Kul Hace Ahmed Allah demey ne iş kılay

Amelim yok zâr ingremey ne iş kılay

Hakk'dın korkub kan yığlamay ne iş kılay

Kılıb bolmas pir hizmetin kılmağunça

 

HİKMET-129

 

Tatavvu' roze tutar halklarğa şeyhlik satar

İlmi yok amidin beter âhir zaman şeyhleri

Belige fota çalur özüni kişi sanur

Arasatda oktanur âhir zaman şeyhleri

 

Başığa destar orar ilmi yok nege yarar

Okı yok yayın kurar ahir zaman şeyhleri

Alayıdın al kılur ma'mileni mal kılur

Essiz ömrin yel kılur ahir zaman şeyhleri

 

Şeyhlik uluğ turur Hazret'ge eltgen işturur

Aş bermes bağrı taş turur âhir zaman şeyhleri

Miskin Ahmed kandasen Hakk yolıda nedesen

İlming yok ne sandesen ahir zaman şeyhleri

 

HİKMET-130

 

Muhabbetni küçesini kezgen arif

Yahşi bilür humganlarnı alametin

İradetdin kollarığa harbe alıb

Def’in eyler mazarratnıng selametin

 

Andağ âşık ayakığa başın koysa

Bina koymay nefs hevânı közin oysa

Şevk şarabın içib tâki ruhı kansa

Heç ağzıdın salmaz tevbe nedâmetin

 

Yolın tabıb bâtın közi açılganlar

Hâr u hasdek ayağ astı yançılganlar

Berg-i güldek solub tozub saçılgânlar

Eralmaz ol halâyıknıng melametin

 

Sufi kerek bâtınını kılsa sâfi

Taat kılsa mânende-i Bişr-i Hâfi

Andın songra va'desiğe bolar vâfi

Bişek körer her kim keşf ü kerâmetin

 

"Ricalün la tulhihim" deb aytdı Hudâ

Oşal merdân mâsivâdın bolur cüda

Zikrin aytıb her nefesde olsa revâ

Tapar her dem ğavsü'l-ğıyas celâletin

 

Lâhed arâ mürid eger makam tutsa

Dervişlikde kırk tört makam andın ötse

Şeyhmen teyu binâ koyub otnı yutsa

Bimeşakkat tapmaz iman halâvetin

 

Devr ayağı yetib keldi ey bihaber

İçrür koymaz neçe eger kılsang hazer

Vâ hasretâ imânıngda köptür hatar

Kutulmazsan bermey anı emânetin

 

Kul Hâce Ahmed zâhir a'ma yol adaştı

Taliblerni suhbetiden yırak kaçtı

Karıb çöküb Hakk yolığa aklı şaştı

Tangla barsa körmez kömi ferâğatın

 

HİKMET-131

 

Essiz bu tarikatnıng tansuk aydı

Dostlarım aramızda ıdlanmaz ul

Ger idi bolmas erdi âşıklarda

Neçe yol kerkler omın kirlenmez ul

 

Ol erning güli ul şeriatdur

Mevası tatlık lokma-ı tarikatdur

Kim kulunıng kulı bolsa hakikatdur

Kaf tağın tükel yutsa turlanmaz ul

 

Nişânın ayta ketti âşıkları

İsteyu boldı anıng sâdıkları

Bolduk deb aytmadılar lâyıkları

Körgenin körgen yerde söylenmez ul

 

Söz taşta bolsa içde meze bolmas

İçmi kuruk bolsa anda meze bolmas

Neçeler arzu kılıb behre almaz

Da'vâga ma'na alıb yüzlenmez ul

 

Kamuğ â'zâ suvretidin til keçmeğünçe

"Mûtû kable en temûtu" bolmağunça

Zâhiride baş közini yummağunça

Bâtında iç közi körgenmez ul

 

Emgeksizin yetmekligi ermes âsân

Neçük çinger yetmegünçe humı humdan

Bolmağunça bu yol içre mungluğ hayrân

Kuruğ otun küymeğünçe gürlenmez ul

 

Kul Hace Ahmed kattığlanıb küysin emdi

İçü taşıng hâm kalmasun pişsin emdi

Dostlar menge sözni aytsın emdi

Yok erse mârifeting turlanmaz ul

 

HİKMET-132

 

Dem bu demdür özge demni dem deme

Dünyadın biğam ötersen gam deme

 

Küymese can u diling hem ustıhan

Köz yaşıng akkan birle sen nem deme

 

Hâh külse yığlasa aşık edi

Çehre-i surhın körüb biğam deme

 

Aslı nesling katre-i âb-ı meni

Hasnı körseng sen özüngdin kem deme

 

Ademide zerre ma'na bolmasa

Sen anı Adem körüb Adem deme

 

Tuymasa sırr ma'nadın Adem emes

Sen anı suvret körüb mehrem deme

 

Ger yürekde bolmasa yüz dağ-ı derd

Zinhar kaçgıl anı hemdem deme

 

Tekse bilgen âbdâr hançeri

Can berür cânâneğe merhem deme

 

Dostlar divane ermes her kişi

Azze ve celldin keçmese adem deme

 

Misli deryâ yüzide yürğen hası

Hay Hu degen birle mehkem deme

 

Ahmedâ tutkıl ğanimet her nefes

Yârsız ötgen bu demni dem deme

 

HİKMET-133

 

Muhabbetsiz halâyıkdın her kim kaçsa

Ariflerni suhbetide cevlân kılur

Ortap köyüp ışk yoluda yaşın saçsa

Sübhân İgem arş üstide mihmân kılur

 

Bendem degey küygenlerni süyüp Allah

Hak körsetkey dîdârını Vallâh billâh

Kayda barsa tesbihleri Şey'en li'llâh

Her ne tapsa Hak yolında ihsân kılur

 

Zâkir bolup zikrin aytsa kelgey nidâ

Şeytan-la’in yetmiş ferseng bolğay cüdâ

Derdi bolsa Hak derdige bergey devâ

Andağ kulnı özi izlep cânan kılur

 

Tün seherler Hak uyğatıp kan yığlatar

Bidâr kılıp öz ışkığa bel bağlatar

Devâsı yok derdni berip zâr ingreter

Munda yığlap anda barsa sultan kılur

 

Hakk'a âşık bolğan kullar dâim bidâr

Rızvan emes maksûdları berür didar

Ehl ü ayâl hânumândın bolur bizâr

İsmâil dek aziz cânın kurbân kılur

 

Şeyhmen teyü baş kötergen Hakka rakib

Menlik kılıp sübhânığa bolmas habib

Bidâr bolup derdsizlerge bolgan tabib

Bu dünyanı mü'minlerge zindan kılur

 

Ey mü'minler tâat kılıp tayanmanglar

Emânetdür aziz cânğa inanmanglar

Harâm harış yapmış malğa inanmanglar

Mâllarını karış atlığ yılan kılur

 

Bu dünyâğa binâ koyğan Kârun kanı

Dava kılğan Firavn birle Hâmân kanı

Vâmık Azrâ, Feryâd Şirin Mecnûn kanı

Kahr eylese bir lahzada yeksân kılur

 

Hiç bilding mi âdem ölmey kalğanını

Bu dünyânı vefâsını bilgenini

Dünyâ-taleb bûy-ı Hudâ alğanını

Allah deseng köz yaşıngnı bârân kılur

 

Işk derdige deva sorgan hazır tilbe

Zahirde yok batın içre kılur cilve

Mazı sarıng barıng içre kılur ğalbe

Işk derdige deva kılsa Rahman kılur

 

Kimni körseng bu yollarda yalğan âşık

Zâhir sûfi batın içre ermez sâdık

Anıng üçün ma'şûkığa bolmas lâyık

Yalğançını rûz-ı mahşer sersân kılur

 

Ten sözlemez cân sözleme imân sözler

Cândın keçken çın âşıklar Haknı közler

Ariflerge hizmet kılıp yolın tüzler

Ol âşıknı halâyıkka sultân kılur

 

Aşık bolsang keçe kündüz ışk istegil

Tâ'at kılğıl keçe kobup hiç yatmagıl

Akil bolsang nâdânlarğa sır aytmagıl

Çın dervişler tâatların pinhân kılur

 

Derviş bolsang tâat kılğıl kılma riyâ

Her guşede tâat kılğıl Tengrim güvâh

Yalğan derviş kayda barsa zevk ü da'vâ

Adil pâdşah tâatların isyân kılur

 

Vây oşandağ dervişlerdin penâh bergil

Ol nâdânğa ülfet kılmay cânım algil

Eyâ mahbûb yolda kaldım yolğa salgıl

Tevbelikni Hâcem câyın bostan kılur

 

Dervişmen dep tâat kılur halk içinde

Riyâ kılıp yügrüp yürer anda munda

Allah üçün tâat kılğan derviş kanda

Çın dervişler tağ u çölni mekân kılur

 

Aşık bolsang ışk yolıda fenâ bolğıl

Didâr izlep hasretide eda bolğıl

Merhem bolup çın derdlikke devâ bolğıl

Hulk-ı huşnı cân alurda âsân kılur

 

Aşıkları Hakk'a bakıp na'ra tartar

Muhabbetni deryasığa çomup batar

Gevher alıp ma'şûkığa zârın aytar

Katre yaşı yerge tamsa ummân kılur

 

Aşıklarğa berdi ışkın küydürgeli

Züleyha dek kaddin dütâ kıldurgalı

Riyazette reng-i rûyın soldurgalı

Çın âşıknı reng-i rûyın saman kılur

 

Aşıkları Hakk kahrıdın korkup titrer

Yer ü kökde melâyikler yığlab turar

Gâhi kızıl gâhi sarığ bolup turar

Nâle kılıp yer ü kökni lerzân kılur

 

Aşıklarnı has maşukı seherhezler

Nida kılgay "ya abdi" dep batın közler

Işk şiddeti tuğyan kılsa derdi zarlar

Kaydasan dep yürek bağrın biryan kılur

 

Kaydasan dep kaydasan dep âşık aytar

Aşıklarda had ne bolğay ma'şuk aytar

Ağzı aytmas tili aytmas dili aytar

Üç yüz altmış tamurları lerzân kılur

 

Aşıklarnı kıyamet küni hâlin sorgay

Çın âşıknı kögsin yarıp dâğın körgey

Pâk ağzıdın kefki akıp yügrüp körgey

Kimge berse pâk ışkını hayrân kılur

 

Aşıklarnı talebleri câm-ı şarâb

Maşukığa yetmek üçün bağrı kebâb

Ruhlarını ğızâsıdur çeng ü rebâb

Ahı çıksa yetti iklim veyran kılur

 

Kudret birle her ne kılsa erklig özi

Kudretidin ma'lûm turur kış u yazı

Ey na-insâf Allah bile kılma bâzi

Kahhâr İgem cânlığlarnı bi-can kılur

 

Yığlamaknı her âdemge bergen kanı

Yığlamaklığ âsân emes bağrı kanı

Köz yaşıngnı riyâ kılma Haknı tanı

Hak te'alâ süygenlerni giryân kılur

 

Kul Hâce Ahmed bendemen dep urmagil lâf

Riyâ birle kılğan tâat barça gezâf

Şeriatda tarikatda kârıng hilâf

Ahiretde kezzâblarnı üryân kılur

 

HİKMET-134

 

Muhabbetni bostanıda hezar destan

Bülbülleri sayrar anda efgan kılur

Ma'rifetni meydanıda cevlan kılgan

Keçe kündüz közyaşını umman kılur

 

Ul bülbülni avazını eşitgenler

Tekebbürni tağın kesib uşatganlar

Bu dünyanı mezesini unutganlar

Feryad urub yığlab közin giryan kılur

 

Aşık kullar bu dünyanı közge ilmez

Dünya ışkın zahid kullar tilge almaz

Keçe kündüz mest ü hayran özge kelmez

Didar tileb köksin teşib nâlân kılur

 

Vaderiğa keçti ömrüm toymay kaldım

Rahilesiz yolga kirib harıb kaldım

Himmet kurın belge mehkem çalıb aldım

Özi süygen aşıkların sersan kılur

 

Eya aşık keçe kündüz tınmay yığla

Küyüb pişib yürek bağrıng ezib dağla

Ecel yetse merdânevar beling bağla

Mundağ aşık barsa anda mihman kılur

 

Şeyh Mansur özbaşını dârda kördi

Pertev saldı Hak didârın anda kördi

Bihûd bolub özin bilmey efgan kıldı

Vaşuka deb özin bilmey cevlan kılur

 

Şeyh Şibli aşık bolub bilmey ötti

Şeyh Bayezid yetmiş yolı özin sattı

Bu dünyanı izzetlerin taşlab attı

Ötken işge nedamet deb efgan kılur

 

Andağ erler suhbetini tabgan kişi

Mest ü hayran bolub yürer yaz u kışı

Seherlerde çarzarb urmak anı işi

Zahir hande bâtınların pinhan kılur

 

Mundağ bolmay Hak vaslığa yetib bolmas

Resva bolmay sırdın manâ alıb bolmas

Hû zikrini aytıb daim tildin koymaz

Vehmi birle dillerini lerzan kılur

 

Kul Hace Ahmed bu hikmetni kimge aytdıng

Arifmen deb halayıkga okub yaydıng

Te'sir kılmas alimlerge aytgan pendin

Arif uldur ten mülkini veyran kılur

 

HİKMET-135

 

Tecellini makâmıdur aceb makâm

Ol makâmda âşık kullar cevlân kılur

Kay köngülge tecellisin pertev salsa

Bi-hud bolup özin bilmey efğan kılur

 

O makâmnı yollarını rehzeni bar

Kılavuzsız yolğa kirse yoldın azar

Vesvâs eylep şeytân-la’in dinin buzar

Öz yolığa salıp anı hayrân kılur

 

Ol makâmnı bildürgeni rehber kerek

Tarikatnı pişeside safder kerek

Uşbu yolnı zabt eylegen server kerek

Andağ mürşid uçmağ mülkin tayrân kılur

 

Ol makâmğa yetken âşık şarâb içer

Hânumânın ber-bad berip cândın keçer

Şevk kanatın Hazret taba tutup uçar

Arş u kürsi levh ü kalem tayrân kılur

 

Didâr tilep terk eyleseng mâ-sivânı

Ölmez burun vücudıngnı eyle fâni

"Ve enhârun min aselin musaffa"nı

Uçmağını hâs kulığa ihsân kılur

 

Ol makâmnı tevhid atlığ darahtı bar

Sâyeside âşık kullar Burâk-suvâr

Her bir şâhı ming yılçalık yolnı tutar

Her kaysısı öz özige ünvân kılur

 

Ol darahtnı mevasıdın tatkan kullar

Dünyâsını âhiretge satkan kullar

Gor içinde âsâyişde yatkan kullar

Seherlerde köz yaşını ummân kılur

 

Himmet kurın Kul Hâce Ahmed belge bağla

Muhabbetni otu birle yürek dağla

Yakang tutup tang atkunça tınmay yığla

Şâyed senge rahm eyleben cânân kılur

 

HİKMET-136

 

Uşbu sırnı bilmegen cahil kişi

Dervişlerni kadrini kaçan bilür

Til uçıda ümmetmen deb da'va kılur

Mustafa'nıng kadrini kaçan bilür

 

Tarikatnı lezetidin tatkan kişi

Dünyasını din yolıda satkan kişi

Keçe-kündüz közde yaşı akkan kişi

Bu dünyanı kadrini kaçan bilür

 

Keçe-kündüz taat kılsa oşal aşık

Bu dünyada günahın bolar farik

Dervişlerni gıybet kılgan ol münafık

Ma'rifetni kadrini kaçan bilür

 

Dünya malın yığıb yolnı yitürgenler

Essiz ömrin küfr içinde keçürgenler

Kılavuzsız biyabanda yürügenler

Muhabbetni kadrini kaçan bilür

 

Köp kişiler da'va kılur nefs közetib

Yeb, içib, hayvan kebi tünler yatıb

Roze tutmas, zekat bermes hem uyatıb

Hak Te'ala kadrini kaçan bilür

 

"Külli muttaki alimen", deb aytdı Resul

Ey Kul Ahmed, bul hadisni kılgıl kabul

Suyri halkı kabul kılmay boldı melul

Cahil halkı pir kadrini kaçan bilür

 

HİKMET-137

 

Sübhân İzim bendesige lutf eylese

İçi yarup taşı küyüb biryân bolur

Pir etegin tutup âşık yolğa kirse

Haknı izlep ikki közi giryân bolur

 

Candın keçmey ışk sırrını bilse bolmas

Maldın keçmey menmenlikni koysa bolmas

Şermi bolmay yalğuz özin süyse bolmas

Andağ âşık el közidin pinhân bolur

 

Canıng kıynap zakkum çaynap aşık bolgıl

Yaşıng döküp közüng suvlap sadık bolgıl

Andın keyin dergahığa layık bolgıl

Canıng berseng rahm eylese canan bolur

 

Divâne-i jülide mu Haknı tapkan

Şemşir-i Hakk kolğa alıp nefsni çapkan

Kayda barsa közni yumup sırnı tapkan

Andağ sırnı tapkan kişi merdân bolur

 

Işk yolıda keçe kündüz yığlağanlar

Cândın keçip belin mehkem bağlağanlar

Hizmet kılıp Hak sırrını anglağanlar

Tün uykunı harâm kılıp nâlân bolur

 

Vâ deriğa ışk yolıda cânın bermey

Gevvâs bolup deryâ içre gevher termey

Hak'dın özge gafletlerni yırak salmay

Tangla barsa nedâmetler çendân bolur

 

Aşık bolsang Bayezid dek özüng satgıl

Vallâh-billâh dünyâ harâm taşlap atgıl

Kanlar töküp közleringdin tünler katgıl

Bir lahzada şeytân mülki veyran bolur

 

Tang atkunça zikrin aytkıl canıng birle

Tağ u çölnü bostân kılgıl kanıng birle

Taşdan kattığ taşka yatkıl yanıng birle

Yoldın azğan yüz ming gafil merdân bolur

 

Taşdın kattığ taşnı süzgen bi-haberler

Ukbâ işin arka taşlap dünyâ izler

Ayet hadis beyân kılsâm kattığ sözler

Zâhir âdem bâtınları şeytân bolur

 

Zikrin aytğıl kanlar aksun közleringdin

Hikmet aytğıl dürler tamsun sözleringdin

Güller unsun her bir baskan izleringdin

Gülge baksang gül açılıp bostan bolur

 

Seherlerde erte turup kanlar yutgıl

Pir-i muğan etegini mehkem tutgıl

Hakka âşık bolğan bolsang cândın ötgil

Cândın keçken çın âşıklar üryân bolur

 

Bu dünyâda fakirlikni âdet kılgan

Hârlık tartıp meşakkatnı râhat bilgen

Kul Hâce Ahmed yahşılarğa hizmet kılgan

Kıyâmet kün andağ kişi sultân bolur

 

HİKMET-138

 

Arif âşık cân mülkide elem tartsa

On sekkiz ming kamuğ alem gülgül bolur

Köngül kuşı şevk kanatın tokup uçsa

Cümle vücud yâdın sayrar bülbül bolur

 

Muhabbetni meydânığa özin salsa

Marifetni meydanıga özin ursa

Sırr şarâbın içip âşık rûhı kansa

Meveddetni gülzârıda huş gül bolur

 

Erenleri Hak yâdıdın gafil bolmas

"Ricalün lâ tülhihim" der Hâliku'n-nâs

Eren yolın tutkan hergiz yolda kalmas

Ol hazretde sır esrârı makbûl bolur

 

"Elest" hamrın kimge berse oşal sâki

Bilâ-müdâm içip asrar mengü bâki

Tenin cânın küydürüb şevk ihrâkı

İçden küyer yıkılıb hem kül bolur

 

Zâhirini atı birle bezegenler

Bâtınların otu birle tüzegenler

Şevk otını iç köngülge kezegenler

Mâsivâ birle kaçan meşğul bolur

 

Tarikatdur bu yol atın bilse derviş

Ma'rifetni metâ'ıdın alsa derviş

Özge yollar bâd-ı hevâ sansa derviş

Hakikatnı meydânıda er ol bolur

 

Kattığlanıp Kul Hâce Ahmed yolğa kirgil

Kulnı körseng kulı bolup ma'nâ sorgıl

Yâ İlâhim rûzı kılsa manâ algıl

Ma'nâ sorap manâ algan çın kul olur

 

HİKMET-139

 

Seher vaktde kobup yığlab nâle eyle

Nâlişingdin yer ü kökler nevâ kılsun

Hakka sığnıp köz yaşıngnı jâle eyle

Andın songra Hak derdingge devâ kılsun

 

Çın derdlikni Allah süyüp bendem dedi

Üç yüz altmış bakıp anı gamın yedi

Melayikler yaşın alıp tuhfe kıldı

Kan yığlagıl yaşıng alıp güvah kılsun

 

Yüz ming günâh sâdır boldı bilelmeding

Tevbe kılıp dergâhığa kelelmeding

Hizmet kılıp yahşı duâ alalmadıng

Yazuklardın seni ne dep suvâ kılsun

 

Bu âlemde resvâ bolup kan yutmasang

Şeriatda tarikatda pir tutmasang

Hakikatda cân u tendin pâk ötmeseng

Gaflederdin seni ne dep cüdâ kılsun

 

Erenlerni kılğanların kılalmasang

Pirsiz yürüp vird ü evrâd bilelmeseng

İsti'anet tilep duâ alalmasang

Hâs buzruklar seni ne dep duâ kılsun

 

Dâm-ı tezvir koyup halknı yoldın urdung

Şeyhlik kılıp riyâ birle dükân kurdung

İşret kılıp şeytân birle devrân sürdüng

Didarığa seni ne dep revâ kılsun

 

Lutfu kerem Hak yarattı sizler üçün

Can-u dilde hizmet kılmay sizler zebun

Allah üçün bahs etermen tapkun sahun

Napaklarga ne dep lutfın âtâ kılsun

 

Keçe yatmay hâb-ı gaflet harâm kılsa

Zikr-i kalb u zikr-i sırnı tamâm kılsa

Ming bir atın tesbih etip kelâm kılsa

Bende ne dep dergâhığa hatâ kılsun

 

Emr-i marûf nehy-i münker bilip kılsa

Yatsa kobsa bir Hudanı hâzır bilse

Tâ ölgünçe Hâcesiğe hizmet kılsa

Kuvvet berür anı ne dep dütâ kılsun

 

Bi-namâz u bi-tâatke bermez kuvvet

Fe'li zaif özi mayûb bermez himmet

Rızkı nâkıs özi nâ-cins körmey devlet

Ol fâsıknı dilin ne dep safâ kılsun

 

Hayf âdem öz kadrini özi bilmez

Menlik kılıp yahşılarnı közge ilmez

Hû sohbetin kurgan yerge kaçıp kelmez

Ol bi-vefa ahde ne dep vefâ kılsun

 

Adem olur fakîr bolup yerde yatsa

Tufrak-sıfat âlem anı basıp ötse

Yûsuf-sıfat birâderi kul dep satsa

Kulnı kulı ol kün ne dep hevâ kılsun

 

Şevki zevki muhabbetdin ayân kılğıl

Aşıklarga ışk otıdın beyân kılğıl

Hârlık zârlık meşakkatnı nişân kılğıl

Çın âşıklar otdın ne dep hazer kılsun

 

Allah deban otka kirdi Halilullâh

Oşal otnı bostân kıldı körüng Allah

Boynın kısıp yığlab aytdı Şey'en li'llâh

Fakir miskin unda ne dep heva kılsun

 

Hakk'a âşık sâdıkları yürür hılvet

Tangla barsa Hakk kaşıda körer izzet

Cennet kirip didâr körer ayş u râhat

Pinhân yürer halkka ne dep riyâ kılsun

 

Kul Hâce Ahmed derd-i hâlet peydâ kılğıl

Cân u dilni Hak yolıda şeydâ kılğıl

Derdin tartıp rûz-ı mahşer gavğa kılğıl

Derd bolmasa Mevlam kimge şifâ kılsun

 

HİKMET-140

 

Işk da'vâsın menge kılma yalğan âşık

Aşık bolsang bağrıng içre köz kanı yok

Muhabbetni şevki birle cân bermese

Zâyi keçer ömri anı yalğanı yok

 

Işk bâğını mihnet tartıp kökertmeseng

Hârlık tartsa şum nefsingni öldürmeseng

Allah deban içke nûrnı tolturmasang

Vallâh billâh sende ışknı nişânı yok

 

Hakk zikrini mağzı cândın çıkarmasang

Üç yüz altmış tamurlarıng tebretmeseng

Törtyüzkırktört süngeklering kul kılmasang

Yalğançıdur Hakk âşık bolğanı yok

 

Nefsdin keçip kanâatnı peşe kılğan

Her kim tepse râzı bolup boyun sunğan

Yahşılarğa hizmet kılıp duâ alğan

Andağ aşık mahşer küni armânı yok

 

Râhat taşlap can mihnetin hoşlaganlar

Seherlerde canın kıynap işlegenler

Hâyu heves mâ u menni taşlaganlar

Çın âşıkdur hergiz anı yalğanı yok

 

Işk derdini bî-derdlerge aytıp bolmas

Bu yollarnı ukbası köp ötüp bolmas

Işk gevherin her nâmerdge satıp bolmas

Bî-haberler ışk kadrini bilgeni yok

 

Işkka tüştüng otka tüştüng küyüp öldüng

Pervâne dek cândın keçip ahker boldung

Derdge toldung ğamga soldung tilbe boldung

Işk derdini sorsang hergiz dermânı yok

 

Başıng keter bu yollarda hâzır bolğıl

Işk yolıda ölmez burun zinhâr ölğil

Pir etegin mehkem tutup hizmet kılğıl

Hizmet kılğan hergiz yolda kalğanı yok

 

Aşık ermez cânânığa cân bermese

Dehkân ermez ketman çapıp nân bermese

Munda yığlap âhiretde cân bermese

Yolda kalğan bûy-ı Hudâ alğanı yok

 

Ey bi-haber ışk ehlidin beyân sorma

Derd istegil ışk derdige dermân sorma

Aşık bolsang zâhidlerdin nişân sorma

Bu yollarda âşık ölse tavânı yok

 

Zâhid bolma âbid bolma âşık bolğıl

Mihnet tartıp ışk yolıda sâdık bolğıl

Nefsni tefıp dergâhığa lâyık bolğıl

Işksızlarnı hem cânı yok imânı yok

 

Işk sevdâsı kimge tüşse resvâ kılur

Pertev salıp Hak özige şeydâ kılur

Mecnûn sıfat aklın alıp Leylâ kılur

Allah hakı bu sözlerni yalğanı yok

 

Kul Hâce Ahmed cândın keçip yolğa kirgil

Andın songra erenlerni yolın sorgıl

Allah deban Hak yolıda cânıng bergil

Bu yollarda cân bermeseng imkânı yok

 

HİKMET-141

 

Tevbe kılıp Hakk'a yanğan âşıklarğa

Uçmağ içre tört arığda şerbeti bar

Tevbe kılmay Hakka yanmağan gafillerge

Tar lahedde katığ azâb hasreti bar

 

Uçmağ mülkin uman kullar tevbe kılsun

Tevbe kılıp hazretige yavuk bolsun

Hûr u kusûr ğılman vildân hâdim bolsun

Elvân elvân kiyer teşrif hil'atı bar

 

Tevbe kılğan âşıklarğa nûrı erür

Tüni küni sâim bolsa köngli yarur

Kaçan ölüp gorğa kirse gorı kengrür

Oğan İzim Rahim Rahmân rahmeti bar

 

Tevbesizler bu dünyadın keçmez bilür

Ölüp barsa gor azâbın körmez bilür

Kıyâmet kün tang arasât atmaz bilür

Heyhât heyhât nevha feryâd künleri bar

 

Namaz roze tevbe üzre barğanlarğa

Hak yolığa kirip kadem koyğanlarğa

Uşbu tevbe birle anda barğanlarğa

Yarlikanmış kullar birle suhbeti bar

 

Namaz birle rozeleri otın alar

Alem halkı süynüp anı Hak'dın tiler

Kıyamet kün körüp anı alar tınglar

Ne kul ermiş bu saadet nusreti bar

 

Ol arığlar kimge turur bilgil anı

Tevbe kılğan âşıklarğa içürür anı

Tevbesizler ol arığdın içmes barı

Anga içrür zehir zakküm şerbeti bar

 

Kıyametni bir küni ellik ming yılça bolur

Bu dünyanı sanıça bil neçe bolur

Kıyamet kün yetmiş ming yıl otta kalur

Tevbe kılgan kullar küymez mühleti bar

 

Her kim Haknıng kulı bolsa Hakka yansun

Hakka yanmaz özin degen narı barsun

Kul Hâce Ahmed neçük munda orun tabsun

Keçe kündüz korka turur heybeti bar

 

HİKMET-142

 

Hikmet birle ol ademdin bar eyledi

On sekkiz ming kamuğ âlem hayrân erür

Kâlu belâ degen kullar uluş aldı

Sükut etken kullar dini veyran erür

 

Hak te'âlâ imân âtâ kıldı bizge

Ol Mustafa Hak resûlı idi bizge

Dürûd aytsang kuvvet berür dinimizge

Yok erse men kılğanlarım yalğan erür

 

Evvel "elestü bi-rabbiküm" dedi Hudâ

"Kâlü belâ' deban rûhlar kıldı sedâ

Yığlap keldik eşiğingge cümle gedâ

Lutf eyleseng yüz ming âsi handan erür

 

Tevbe kılsam keçer mukin Kâdir ilâh

Yok erse netküm anda men rû-siyâh

Tangla barsam elk ayağ barça güvâh

Hak kaşıda barça işler âsân erür

 

Yığlamay mu ötti ömrüm eya şâhım

Kabsab keldi karanğuluk çıkkıl mâhım

Sendin özge yok penâhım tekyegahım

Keçe kündüz tilegenim imân erür

 

Ümmet üçün Resûl dâim kayğu yedi

Tilep ümmet günâhını Hakdın aldı

Keçe kündüz kâim turdı Tengrim bildi

Tilde ümmetmen der dilde yalğan erür

 

Ümmet bolsang Mustafâ'ğa peyrev bolğıl

Aytğanların cân u dilde sen hem kılğıl

Keçe kâim kündüzleri sâim bolğıl

Çın ümmetni rengi misl-i saman erür

 

Sünnetlerin mehkem tutup ümmet bolğıl

Keçe kündüz dürüd aytıp ülfet bolğıl

Nefsni tefip mihnet yetse râhat bolğıl

Andağ âşık ikki közi giryân erür

 

Kul Hâce Ahmed nefsdin müdâm suvâ bolğıl

Küyüp pişib derdi birle eda bolğıl

Keçe kündüz tınmay yığlap gedâ bolğıl

Derdin tartsang Hâce senden rızâ erür

 

HİKMET-143

 

Behişt duzah talaşur talaşmakda beyân bar

Duzah aytur: "Men artuk mende Fir’avn Hâmân bar"

 

Behişt aytur: "Ne dersen sözni bilmey aytursan

Sende Fir'avn bolsa mende Yusuf Ken'ân bar"

 

Duzah aytur: "Men artuk bahil kullar mende bar

Bahillerning boynıda otluğ zencir-kişen bar"

 

Behişt aytur: "Men artuk peygamberler mende bar

Peygamberler aldıda kevser u hûr u ğılmân bar"

 

Duzah aytur: "Men artuk tersa, cuhûd mende bar

Cuhûd, tersâ aldıda türlüg azâb-suzân bar"

 

Behişt aytur: "Men artuk mü'min kullar mende bar

Mü'minlerni aldıda türlüg ni'met-elvan bar"

 

Duzah aytur: "Men artuk zâlim kullar mende bar

Zâlimlerge berürge zehr ü zakkûm çendân bar"

 

Behişt aytur: "Men artuk âlim kullar mende bar

Alimlerni könglide âyet hadis Kur'an bar"

 

Duzah aytur: "Men artuk münâfıklar mende bar

Münâfıklar boynıda otdın işkel-kişen bar"

 

Behişt aytur: "Men artuk zâkir kullar mende bar

Zâkirlerni könglide zikr ü fikr-i Sübhân bar"

 

Duzah aytur: "Men artuk binamazlar mende bar

Bi-namâzlar boynıda yılan birle çıyan bar"

 

Behişt aytur "Men artuk didâr körmek mende bar

Didârın körsetürge Rahim atlığ Rahmân bar"

 

Duzah anda tek turdı behişt özrini aydı

Kul Hâce Ahmed ne bildi bildürgüvçi Yezdân bar

 

HİKMET-144

 

Bişek biling bu dünyâ barça halkdın öter a

İnanmağıl mâlıngga bir kün koldın keter a

 

Ata-ana-karındaş kayan ketti fikir kıl

Tört ayağlığ çûbın at bir kün senge yeter a

 

Dünyâ üçün ğam yeme Hakk'dın özgeni deme

Kişi mâlını yeme sırât üzre tutar a

 

Ehl ü ayâl karındaş heç kim bolmaydır yoldaş

Merdâne bol ğarib baş ömring yel dek öter a

 

Kul Hâce Ahmed tâat kıl ömring bilmem neçe yıl

Aslıng bilseng âb u gil yene gilge keter a

 

 

 

 

 

 

MÜNACAAT

 

Münâcât eyledi Kul Hâce Ahmed

İlâhi kıl bendengge rahmet

 

Garib Ahmed sözi hergiz karımaz

Eger yer astığa kirse çirimez

 

Yene mensûh bolup ol hâr bolmas

Okuğan bendeler bimâr bolmas

 

Okuğanğa kılurman anda şefkat

Kıyâmet künide kılğum şefâat

 

Hudâyım kılsa in'âm menge cennet

Okuğanlarnı kılurman men şefâat

 

Tileki her ne bolsa Tengri bergey

Muhabbet şevkini könglige salğay

 

Cemâlin körsetip Perverdigarım

Özin yolığa salsun Bir ü Barım

 

Hudâyım eylesün mahşerde hurrem

Kıyâmet kün arığ Zât'ığa mahrem

 

Duâğa yarı berse her müsülmân

Öler vaktda eltgey nûr-ı imân

 

Meni hikmetlerim âlemğe tolğan

İşitmey her kim ölse kılğay ermân

 

Meni hikmetlerim derdlikke dermân

Kişi boy eltmese ol yolda kalğan

 

Meni hikmetlerim âlemde destân

Ruhum, kelse kılur sohbetni bostân

 

Meni hikmetlerim kân-ı hadisdür

Kişi boy eltmese bilgil habisdür

 

Meni hikmetlerim talibni rızkı

Eger çendiki bolsa cürmü fikri

 

Meni hikmetlerim fermân-ı sübhân

Okup bilseng heme mana-ı Kur'an

 

Meni hikmetlerim âlemde sultan

Kılur bir lahzada çölni gülistân

 

Meni hikmetlerim şevk-i muhabbet

Közini yaşığa kılğay tahâret

 

Namazığa Resûlullâh imâmı

Anı kavmi melâyikler tamâmı

 

Şikestelik birle kılğan namâzı

Kabul bolğay anı Hakk'a niyâzı

 

Meni hikmetlerim âşıkka aytıng

Dili âine dek sâdıkka aytıng

 

Heme kor u ker ü bâtını gezâf

Tamâm iklimni kezdim tapmadım sâf

 

Meni hikmetlerim sarrâfğa aytıng

Hudâyım bâ-kerem Vehhâb'ğa aytıng

 

Adâlet pâdşahı bir atı sâdık

Kılur bir lahzada vaslığa lâyık

 

Meni hikmetlerim nâdân işitmes

Dîli köngli kara pendimni almas

 

Hatâdın bi-haber Allâh'ğa münkir

Edebsiz bi-edeb dünyâda bi-pir

 

Hatını bitse her kim nesr bitsün

Veli nesri bitip maksudğa yetsün

 

Dini imânı yok İslâmı veyran

Kıyâmet tangı atsa yolda kalğan

 

Pir-i kâmilni körmey şeyh-i San'ân

Hudâ kılmas kabûl okusa Kur'an

 

Özini şeyh alur kölbârı hâli

Yigirme beşke yetmey anı ali

 

Nasihatlar kılur pir ü cevannı

Özi fehm etmeyin yahşı yamanı

 

Alarnı sözleri zalimi zaldur

Şeriat ehli bu eldin hicaldur

 

İnansun dep munı bir neçe bi-akl

Kılurlar evliyâlardın munı nakl

 

Koyup dâmın güzergâhlarğa bi-pir

Tili mekr ü hile kılğanı tezvir

 

Anı mekri erür şeytândın a'lâ

Kobar yüzi mahşerde tangla

 

Alarnı körmengiz yüzini hergiz

Anıng dek lanetidin eyleng perhiz

 

Zebân-ı hâl ile amânı ayttım

Hakikat söz birle câhilni sögtim

 

Eger âlim bolsa cânım tasadduk

Dürr ü gevher sözümni işitip ok

 

Dürr ü gevher sözin âlemge saçsa

Okup oksa kelâm-ı Haknı açsa

 

Oşal âlimge cân kurbân kılurman

Tamâmî hânumân ihsân kılurman

 

Kanı âlim kanı âmil yârânlar

Hudâdın sözlese siz cân beringler

 

Çın âlim yastukın taştın yarattı

Nime oktı anı âlemğa ayttı

 

Özini bildi erse Hakk'nı bildi

Hudâdın korktı yu insafğa keldi

 

Meni hikmetlerim dânâ işitsün

Sözüm destân kılıp maksudga yetsün

 

Meni hikmetlerim feri yu kavli

Dili könglide bolsa, zikri Mevli

 

Meni hikmetlerim bir pîr-i kâmil

Kayu bende Hudâğa bolsa mâyil

 

Meni hikmetlerim hoblarga aytıng

Dua tekbir kılıp rahmetge batıng

 

Meni hikmetlerin pîr-i zeberdest

İşitkenler bolur bi-huş u sermest

 

Tiring bolsa cehânda hâr bolmas

Okuğan bendeler bimâr bolmas

 

Kıyâmetde anga hâdi bolurman

Eger derdlig bolsa dâru bolurman

 

Eger yüz yıl ömr körse karımaz

Eger yer astığa kirse çirimez

 

Hudâ kılğay anı duzahdın âzâd

Behişt-i câvidânda eylegey şâd

 

Eğer hikmet okusa eyyühennas

Erür ferzend menge ol talib-i has

 

Eşitip hikmetimni goşğa alğan

Atâ kılğay öler vaktıda imân

 

Yesevi hikmetin dânâ işitsün

İşitgenler hemme maksudga yetsün

 

Cevâhir kânıdın bir nükte alsun

İşitmegen barı hasretde kalsun

 

Kişi hikmet işitse cânı birle

Çıkar canı anı imânı birle

 

Kulakğa almağay bu sözni nadân

Anı âdem deme ol cins-i hayvân

 

Hudâyım sözidin çıkkan bu hikmet

İşitkenge yağar bârân-ı rahmet

 

Meni hikmetlerim kim tutsa mehkem

Hudâ kılğay anı elbette bi-gam

 

Kirer cennet içige şad u handân

Hudâyım eylegey mesrur u şâdân

 

Meni hikmetlerim Hak'nı senâsı

Muhabbet ehlini derdi devâsı

 

Meni hikmetlerim kend u aseldür

Hemme sözler içinde bi-bedeldür

 

Meni hikmetlerim inâm-ı Allah

Seher vaktda dese "estağfirullah"

 

Anı şeytân-lâin tutmas yolını

Muhammed Mustafa alğay kolını

 

Peygamber ümmetim deb mehri tavlar

Azazilni Hüdayım özin kavlar

 

Meni hikmetlerim derdsizge aytmang

Bahâsız gevherim nâdânğa satmang

 

Hum-ı ışkdın kişi bir katre tatgay

Hüdanı vaslıga bir yola batgay

 

Hum-ı ışkdın meyni bir katre tatkıl

Yesevi hikmetin kadrine yetkil…