Hikmetasil4


HİKMETLER

 Türkistan Türkçesi Metin

1-144 HİKMETLER

HİKMET-73                  < xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">

 

Neçe yıllık mehribânım cân ediler dostlarım

Bu vücudum şehrini fâni kıladur dostlarım

 

Bu kafesni tutisi pervâz kıladur uçgeli

Bir karanğu şulesiz yerge baradur dostlarım

 

Ey meni yârânlarım himmet tutung imânıma

Düşmanım imânıma zahmet beredür dostlarım

 

Uşbu cân bizler birle bir neçe yıllar bar edi

Hak Teâlâ hükmi birle azm etedür dostlarım

 

Bu mening azâlarım cânım birle şâdmân edi

Cân çıkarğa külli azâm titreşedür dostlarım

 

 Emr-i Hakk'a barça halk-ı âlemin boldı rızâ

Ol hakikat bendeler dâim rızâdur dostlarım

 

Kul Hâce Ahmed tutisi pervâz etedür uçgeli

Neylesin Miskin hükm-i Hudâdur dostlarım

 

HİKMET-74

 

Ömrüm zayi' gaflet birle yel dek ötti

Hasretingde közdin yaşım kan dek ketti

Bildim dostlar bu aklım emdi yetti

Seherlerde kobub taat kılgum kelür

 

Seherlerde Kur'an okub senâ kılsam

Hazretingge kol kötarıb duâ kılsam

Zari kılıb bu canımnı feda kılsam

Seherlerde kobub taat kılgum kelür

 

Hırs u heva nefs yolunı koymak kerek

Mansur yanglığ dar başığa minmek kerek

Nesimi dek can aççığın çekmek kerek

Seherlerde kopub taat kılgum kelür

 

"Fezküruni ezkürkum" ayetidin

İman boldı Hak Te'ala taatıdın

Keçmek kerek uşbu nefsning rahatıdın

Seherlerde kobub taat kılgum kelür

 

Zahidlerge zühd ü amel takva kerek

Riyâzetlik aşıklarga fetva kerek

Ul tarikat er bolganga da'va kerek

Seherlerde kobub taat kılgum kelür

 

Arıtur dil zengarını "Hû-Hû" yadı

Aşıklarnı keçe kündüz "Hu" muradı

"Hu-Hu" teyu can bergeysen Kul Ahmedi

Seherlerde kobub taat kılgum kelür

 

HİKMET-75

 

Hiç bilmedim neçük keçti ömrüm mening

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

Netek bolğay yolğa salsang men acizni

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

Yoldın çıkıp azğanımnı bilmedim men

Hak sözini kulagımğa almadım men

Bu dünyâdın keterimni bilmedim men

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

Ötkenlerdin ibret alıp yolğa kirmey

Nevha feryad aytıp anda ortab yanmay

Keçe kündüz yürümişmen özni bilmey

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

Cânıng çıkıp tening yatur tar lahedde

Sorğuvçılar kelip sorsa ol hâletde

Akar yaşım keter huşum ol vakitde

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

Gafillikde yürüdin sen it dek kezip

Tening yatur tar lahidde asru şişip

İş kılmadıng sen Tengrige kögsin teşip

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

Kul Hâce Ahmed bu dünyâda tevbe kılğıl

Tevbe kılıb yol başığa barıp turğıl

Hâs kullar dek azukungnı alıp yürgil

Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?

 

HİKMET-76

 

Her kim kılsa tarikatnı da'vâsını

Evvel kadem şeriatga koymak kerek

Şeriatnıng işlerini edâ kılıb

Andın songra bu da'vânı kılmak kerek

 

Şeriatsız dem urmaslar tarikatda

Tarikatsız dem urmaslar hakikatda

Uşbu yollar yeri bilinür şeriatda

Cümlesini şeriatdın sormak kerek

 

Andın songra bir er kerek iradetliğ

Bolmış bolsa ol bir erdin icazetliğ

Şeriatda rast muvafık kerametliğ

Oşal erning etegini tutmak kerek

 

Kim bilmeyin bu yollarnı şeyhmen dese

Kerametdin vilayetge haber berse

Batıl erür eger ruhül-emin erse

Özin andağ batıllardın saçmak kerek

 

İradetsiz icâzetsiz mürşid bolmas

Tarikatnıng yollarını hergiz bilmes

Mübtedidür iradetge layık ermes

Andağlardın yırağ-yırağ kaçmak kerek

 

İrâdetni bergil ehl-i icazetge

Kâim bolgıl tüni ü küni riyazetge

Sanab anı kulluğunu ibadetge

Kulluğıda belni bağlab turmak kerek

 

Andın songra mücahede tonın kiyib

Riyazetni botasıda erib akıb

Menmenlikdin ötüb özini sâf kılıb

İzzet rahatın satıb hârlık almak kerek

 

Uşbu turur erenlerni kılğanları

Taliblerge bilsün deban ayğanları

Rastdur bu söz bilgil yoktur yalğanları

Can kulağı birle munı bilmek kerek

 

Sıdkı birle her kim kabul kılsa munı

İ'tikadı birle bolsa tünü küni

Yadı birle meşğul bolsa yeldâ tüni

Erenlerdin himmet yarı kılmak kerek

 

İradetsiz uşbu yolğa kirmediler

İnâbetsiz yolğa kadem koymadılar

İcâzetsiz yarım nefes urmadılar

Mürid bolğan bu sıfatlığ bolmak kerek

 

Her kim kirse uşbu yolğa belin bağlab

Kul Hace Ahmed kerek özni hadim eyleb

Niyetini Hüdayığa dürüst eyleb

Teveccühni azizlerge kılmak kerek

 

HİKMET-77

 

Şeriatnı şeraitin bilgen aşık

Tarikatnı makamını bilür dostlar

Tarikatnı işlerini eda kılıb

Hakikatnı deryasığa batar dostlar

 

Didârını körüb bolmas tün-kün uyub

Pak ışkını kolga almay bolmas yürüb

Hakikatnı deryasını hatarı köb

Hiç uhlamay didarını körer dostlar

 

Eya aşık bu dünyada mihnet targıl

Tartkan cevr u cefalarını rahat bilgil

"Hû" sohbetin kurgan yerge özüng urgıl

Urgan aşık muradıga yeter dostlar

 

Bu yollarnı gazâsudur kaygu mihnet

Mihnet tartıb cefâ çekken körer rahat

Seherlerde zârı kılgan huş saadet

'Hû-Hû" teyu bu dünyadın öter dostlar

 

Çın dil birle yığlaganlar körgey lika

Sübhan İgem didârını kılgay ata

Kılavuzsuz yolga kirmeng aynı hata

Yolga kirgen menzillerdin ozar dostlar

 

Vaderiğa ötti ömrüm bilmey kaldım

Bu dünyanı esbabını kolga aldım

Dünya izleb din işini artka saldım

Bilelmesmen halim neçük bolar dostlar

 

Muhabbetni şarabıdın tatmaganlar

Bayezid dek herkun özin satmaganlar

Bu dünyanı izzetidin ötmegenler

Hayvan erür belki andın beter dostlar

 

Aşık bolsang ışk yolıga koygıl kadem

Dünya ukbin talak koygıl misl-i Edhem

Akil erseng dünya üçün yemegil gam

Kıyamet kün cezaların berer dostlar

 

Sır şarabın içgen aşık özin bilmes

Bu dünyanı izzetlerin közge ilmes

Yüzming dânâ nâsih bolsa pendin almas

Vaşuka dep özin bilmey yürer dostlar

 

Ruz-ı elest Hüda özi nida kılgan

"Kalu bela" deban ruhlar cevab bergen

Hazret taba ruhlar uçub karşu kelgen

Andağ aşık Hak cemalin körer dostlar

 

Kul Hace Ahmed aşık bolsang dünya koygıl

Ahiretni azabıdın kaygu yegil

Erenlerni kılganların hem sen kılgıl

Hizmet kılgan âhir murad tapar dostlar

 

HİKMET-78

 

Keling dostlar Allah yâdın daim aytıng

Allah yâdı köngül mülkin açar dostlar

Estağfir u istiğfarnı tınmay aytıng

Şeytan la'in ten mülkidin kaçar dostlar

 

Şeytan la'in sizge düşman hazır bolung

Keçe Allah kündüz Allah aytıb ölüng

Tar lahedge kirer vaktda nurga tolung

Melaikler Allah nurın saçar dostlar

 

Allah nurı kabr içini ruşen kılgay

Melaikler tigreside ravzen koygay

Mü'min bende körüb anı hayran kalgay

Bu alemni ruşeniden keçer dostlar

 

Barça ervah yığlıb kelgey mübarekke

Halâyıklar meşgul bolğay tebarekke

Dua kılıb yangandın song kalur yekke

Cümle ervah süyünib bir bir kuçar dostlar

 

Yetti kadem koygandın song Münker-Nekir

Heybet birle kirib kelgey kılıb kahır

İki közi ot dek yanıp okrab turır

Nurın körüb ta'zim kılıb kuçar dostlar

 

Münker-Nekir sormay çıkıb nâle kılgay

Köz yaşını akkuzuban jâle kılgay

Hak yâdını aytıb özin vâle kılgay

Pervaz kılıb hava sarı uçar dostlar

 

Nida kelgey İlahımdın ne yığladıng

Has kulumdın kabr içinde ne tıngladıng

Ey bi-edeb kulak salıb ne angladıng

Münker-Nekir ong u solga kaçar dostlar

 

Yürse tursa,yatsa kobsa meni yâdım

Hatt-ı berat kolga algan ol azadım

Andağ kulnı saydıdurmen ol seyyadım

Kılmış aytmış günahlardın keçer dostlar

 

Günahların Hak bağışlab nazar kılgay

Ongda solda yatkanları şâkir bolğay

Andın songra barça ervah hazır bolğay

Kabristanga Hak rahmetin saçar dostlar

 

Bihamdillah yahşı keldi biz kutulduk

Kabr içinde her azabdın fariğ bolduk

Neçe yıllar mürde erdik bes tirildük

Dua kılıb Hakk'a elkin açar dostlar

 

Münker-Nekir yığlab aytur Sen bilürsen

Zatıng uluğ her ne kılsang Sen kılursan

Lutf eyleseng yolsızlarga yol berürsen

Secde eyleb şâkir tilin açar dostlar

 

Lailahe illallah'ga şeydâ bolgan

Didâr üçün bu alemde resvâ bolgan

Dünya koyub ahıretni sevda kılgan

Havz-ı kevser şarabıdın içer dostlar

 

Ruz-ı ezel takdir kılsa Hak cemali

Yüzming şeytan kasd eylese yok zevali

Kündin künge ziyad bolğay kal ü hali

Dânâ bolub Hak yolların açar dostlar

 

Muhabbetni meydanıda cevlan kılgan

Hakikatnı deryasıdın gevher algan

Marifetni meta'ını içke salgan

Yürse tursa dürr ü gevher saçar dostlar

 

Aşık uldur Hakk'a canın kurban kılsa

Zikrin aytıb çarzarb urub seher tursa

Erenlerdin feyz ü fütuh tola alsa

Sultan bolub dürr ü gevher saçar dostlar

 

Hakk Te'ala buyın algan munda turmas

Da'va kılıb işanlıknı lafın urmas

Kayda barsa fakir-miskin dükan kurmas

Garib bolub veyranege köçer dostlar

 

Kul Hace Ahmed nefsdin uluğ bela bolmas

Yer ü kökdin to'ma berseng hergiz toymas

Tufrak olub yerde yatsang kafir bolmas

Nefsi ölgen hur u gılman kuçar dostlar

 

HİKMET-79

Yaratkan Bir ü Bar'ım yolın izleb

Şeytan la'in yollarıdın kaytıng dostlar

İhlas birle muhabbetni camın içip

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Hayy zikrini aytıb içgen cam-ı şarap

Yol üstide aziz başı misli turab

Allah içün hali harab bağrı kebab

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Astanege başım koyup zari kılsam

Halka kurup kim zikr aytsa yarı bersem

Zikrin aytıb ol suhbetdin dürler tersem

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Amel kılmay alim ilmin basıp yürgey

Ölüp barsa tar lahedde canı küygey

Allah, Resul dining kim dep haybet kılgay

Can u dilde Hayy zikıini aytıng dostlar

 

Münker-Nekir "Men rabbük" dep seval kılgay

Kal ilmidin bir nuktası kâr kılmagay

Va hasreta amelsizler neçük kılgay

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Allah degen kend u esel peyda kıldı

Ahiretde Allah birle sevda kıldı.

Amel kılgan çın alimni dânâ kıldı.

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Kalıng çırağ haling pilte yağı yaşıng

Neçe aytsam behre almas köngli taşıng

Yol üstide tufrak bolsun aziz başıng

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Essiz alim amel kılmay yolda kalur

Okup okmay dünya malın kolga alur

Menmenlikdin essiz ömrün zayi kılur

Can u dilde hayy zikrini aytıng dostlar

 

Zahir buzub batın tüze alim bolsang

Ruz-ı mahşer kolung tutgay tangla barsang

Va veyleta nedamet dep yolda kalsang

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Alim uldur namaz okub ta'at kılsa

Hak'dın korkub ahiretni gamın yese

Kur'an okub Hak'dın korkub zar ingrese

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Andağ alim ikki közi giryan bolur

Seherleri erte kopub nâlân kılur

Hak yolıda küyüp yanıb biryan bolur

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Hârlık tartgıl kafr nefsing başı katsun

Daim müdam bu dünyadın yığlab ötsün

Tufrak bolgıl alem seni basıb ötsün

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Harlık tartıb Hak Mustafa Ümmet dedi

Asi cafi ümmetlerin gamın yedi

Anıng üçün ümmetleri kuvvet aldı

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Ümmet üçün bağrıda yok zerre bütün

Ümmet dese dimağıdın çıker tütün

Hak Te'ala kılgay mu dep bizni otun

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

Kul Hace Ahmed alay deseng Hak'dın uluş

Bayezid dek nefsing birle tün kün uruş

Ey bihaber ümmet erseng buldur reviş

Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar

 

HİKMET-80

 

Eyâ dostlar beyân eyley Hak Resul'dın

Ümmet bolsang iştib dürud aytıng dostlar

Ol "rahmeten li'l-âlemin" cüzü küldin

Ümmet bolsang iştib dürud aytıng dostlar

 

Hudâvendim atâ kıldı anga Mirâc

Rahmet bahrı tolup taşıp urdı mevvâc

Koydı anı başı üzre la-emrük tâc

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Evvel Cibril alıp keldi anga burâk

Burâk minip kıldı Hazret ming tumturâk

Burâk uçup pervâz kıldı hind el-Irâk

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Aksâ barıp tüşti körüng anda Server

Yığıldılar cümle rûhlar ol Peygamber

Mübârek bâd kıldı rûhlar anda yekser

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Cibril alıp ol Hazretni kıldı pervâz

Ol Sidretü'l-müntehâ'ğa yettiler bâz

Mustafâ’nı Cibril kıldı hub ser-efrâz

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Makâmıdın ötelmeyin Cibril kaldı

Cılavını ol Mikâil kelip aldı

Ahir demde ol Mikâil harıp kaldı

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Ol İsrâfil anı alıp uçtu cinân

Ol makâmda Resul kıldı aceb cevlân

Ol hem kaldı makâmıda kılıp efğan

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Arşka karab kadem koydı Resulullâh

Naleynini salay dedi Hak Mustafa

Nidâ keldi naleyn birle sen koyğıl ha

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Hak sarıdın nidâ keldi "Erini meni"

"Ey Habibim manga karib kelgil beri

Mahrem kılay hâs sırrımğa İmdi seni..."

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Hakk'a karap koydı kadem Resûlullâh

Hakk'dın özge hiç kim yoktur anda hemrâh

Mundağ makâm hiç kimge yok vallâh bi'llâh

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Çın ümmetsen bu sözlerni hüb bilip al

Uşbu sözler hâs ümmetke mânend-i bal

Münâfıkka yakmas bu söz kelgey melâl

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Münafıklar şek keltürüb boldı merdud

Tangla duzah dimâğıdın çıkar bil dûd

Songra kılğan peşimândın sanga ne sûd

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Mustafâ'nı mirâcığa salğıl kulak

Kim işitse köngli bolğay hub suvdın ak

Çın ümmetsen iştip yığla misl-i bulak

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Hudâ aydı "Mihmân bolup kelding manga

Kança bolsa hâcetingni aytğıl manga

Kılıp hoşnûd hâcetingni berey sanga

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Resul aydı "Tileğenim âsi ümmet

Belâğatdın kırk yaşını kılğıl rahmet

Ey Hudayâ sendin rahmet mendin şefkat

Çın ümmetsen iştib dürüd aytıng dostlar

 

Tilegening kabûl kıldım yâ Hak Resûl

Sen aytganıng kabûl kıldım bolma melül

Köp köp tile hâcetingni kılay kabûl

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Kırkdın arı ellig yaşnı kıldım taleb

Bi-kes yetim yığlab keldim sanga karab

Közüm tiktim yâ İlahi sanga yığlap

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Ellig yaşnı berdim sanga yâ Mustafa

Kaytıp tile men erürmen hâcet-revâ

Köprak tile her ne deseng berey sanga

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Yâ İlâhi altmış yaşnı aytdım sanga

Sen tüvânâ men nâ-tüvân keldim sanga

Boyun sunup keldim seni dergâhınga

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Hudâ aydı hâcetingni aytdıng manga

Hoşnud bolğıl emdi mendin yâ Mustafa

Men râzimen sen hem mendin bolğıl rızâ

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Resûl aydı emdi tiley yetmiş yaşnı

Gam lâyığa batıp kalğan aralaşnı

Ümmetim dep men içmedim toyup aşnı

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Yetmiş yaşnıng havâlesin kılğıl manga

Kıyâmet kün rahmetimni saçay anga

Könglüng tinsün inâyetim emdi sanga

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Yetmiş yıldur manga bende sanga ümmet

Zen ü ferzend üçün çekken renc ü külfet

Ol bendemge men bermesmen aslâ zahmet

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Yetmiş seksen toksan yaşka yetse bendem

Keçip anı günâhını kılğum adem

Ümmetingni gamı ketsün bolğıl bi-gam

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Kul karısa Hâce berür hatt-ı berât

Bendem berse men bermesem manga uyat

Ey habibim hoşnud sen bolğıl şâd

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

Ey birâder murik sözi yalğan aytmas

Dini süstrak münâfıklar neler demes

Ol ezeldin tire-bahtdur özge kelmes

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Ey birâder münâfıkka bolma ülfet

Kim ülfetdür başı üzre yüz ming külfet

Başdın ayak munâfıknı ziyân zahmet

Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar

 

Hikmet kıldı mirâc sözin Kul Hâce Ahmed

Şükür Allah Mustafâ'ğa kıldı ferzend

Arslan Babam hurmâ berip kıldı hursend

Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar

 

HİKMET-81

 

Didâr üçün cânnı kurbân kılmagunça

İsmâil dek didâr ârzu kılmang dostlar

Cândın keçip tarikatga kirmegünçe

Aşıkmen dep yalğan davâ kılmang dostlar

 

Aşıklık uluğ dava kılsang munı

Mihnet birle sınar ermiş Mevlâm seni

Renc ü mihnet birle bolsang tüni küni

Maşukangdın köngül özge kılmang dostlar

 

Menlik birle tarikatga kirmediler

Cândın keçmey yolğa kadem koymadılar

Nefs öltürmey teslim fenâ bolmadılar

Ham tamalığ birle yolğa kirmeng dostlar

 

Uşbu ışknı yolı tilim bolmakturur

Munda yığlab âhiretde külmektürür

Gül rengleri zeferân dek solmakturur

Mundağ bolmay âşıkmen dep aytmang dostlar

 

Mürşidlerni hizmetini kıl ihtiyâr

Özlügümdin yolğa kirdim deme zinhâr

Yahşı bilseng tarikatnı hatarı bar

Kılavuzsız uşbu yolğa kirmeng dostlar

 

Mürşidlerge hizmet kılsang nefsge âfet

Tegme nâdân bu yollarda kılmas tâkat

Sâdık kullar bu yollarnı bilür râhat

Tirig ölmey didâr ârzu kılmang dostlar

 

'Elkezzâbu lâ ümmeti" dedi sizge

Ol Muhammed Hak Resulı erdi bizge

Yalğançığa cennet yoktur vallâh anga

Yalğan sözlep imânsızın ketmeng dostlar

 

Hânumânın terk etmezdin körmes didâr

Didâr körey degen âşık bolur bidâr

Andağ âşık âhir körgey anda didâr

Didâr körmey sırdın haber tuymang dostlar

 

Sırdın manâ tuymağanlar bigânedür

Ol âşıknı mekânları veyranedür

Işk yolıda cân bergenler cânânedür

Cândın keçmey cândın haber bilmeng dostlar

 

Kul Hâce Ahmed özdin keçmey da'vâ kılma

Halk içinde âşıkmen dep tilge alma

Aşıklık uluğ işdür gâfil bolma

Gâfıl bolup Hak didârın körmeng dostlar

 

HİKMET-82

 

Hakk'a yanıp mü'min bolsang tâat kılğıl

Tâat kılğan Hak didârın körer dostlar

Yüz ming belâ başka tüşse ingremegil

Andın songra ışk sırrını bilür dostlar

 

Aşıkları zâr ingreben yolğa kirdi

Her ne cefâ tegse anı Hakdın bildi

Râzı bolup yer astığa hâzır boldı

Zâr yığlaban seherlerde kobar dostlar.

 

Eyâ dostlar hiç bilmedim men yolumnı

Saâdetge bağlamadım men belimni

Gıybet sözdin hiç yığmadım men tilimni

Nâdârılıgım meni resvâ kılur dostlar

 

Keçe kündüz bi-gam yürdüm zikrin aytmay

Cehd eyleben tüni küni fikrin etmey

Muhabbetni bâzârıda özni satmay

Nefsim meni yüz ming taâm tiler dostlar

 

Nefsingni sen öz re'yige koyma zinhâr

Yemey içmey tâat birle bolğıl bidâr

Ahir bir kün körsetgüsi senge didâr

Bidâr bolğan anda didâr körer dostlar

 

Eyâ gafil Hak zikrini tildin koyma

Dünyâlıkdın bir zerreni kolğa alma

Erenlerni arkasıdın hergiz kalma

Yolğa kirgen âhir murâd tapar dostlar

 

Vâ deriğâ ermân birle ömrüm keçti

Nefsim meni tuğyan kıldı haddın aştı

Cânım kuşı pervâz kılsa rûhum kaçtı

Gafil yürgen ömrin yelge satar dostlar

 

Didâr körey degen kullar bidâr bolur

Yürse-tursa, yatsa-kobsa zikrin aytur

İçi taşı andağ kulnı nurğa tolur

Allah nurın andağ kulğa saçar dostlar

 

Arif aşık öz canını otka yakmas

Biderdlerge çakmakın yakıp çakmas

Dünya kelip cilve kılsa kıya bakmas

Işksız kişi behayındın beter dostlar

 

Kul Hâce Ahmed bende bolsang yığlab yürgil

Muhabbetni meclisige özüng urgıl

Kıyâmetni şiddetidin mâtem kurgıl

Mâtem kurğan sırdın haber alar dostlar

 

HİKMET-83

 

"Fel ya'lemunel alimüna"nı okur alim

Ma'nasını okmay anı bolur zalim

Ma'nasını okganlamıng tonı gelim

Andağ alim alim bolur dostlarım a

 

Alim uldur hişt yastanıb tahsil kılsa

Keçe kündüz Tengri'sige zâri kılsa

"Fel yedhakü" ayetini tefsir kılsa

Andağ alim, alim bolur dostlarım a

 

"Ve'l yebkü kesiran" deb Tengri aydı

Ma'na okgan alim tınmay yığlab erdi

Yığlay yığlay közleri a'ma boldu

Andağ alim, alim bolur dostlarım a

 

Alim uldur şeri'atda cevlan kılsa

Tarikatnıng bazarığa omın salsa

Muhabbetning deryasıdın gevher alsa

Andağ alim, alim bolur dostlarım a

 

Alimmen dep kitab okur ma'na okmaz

Köb ayetning ma'nasını hergiz bilmes

Tekebbür men-menlikni dini tutmas

Alim ermes, cahil turur dostlarım a

 

Tekebbür azazilğa neler kıldı

Tekebbürdin tavkı la'net anga saldı

Ferişteler körüb anda secde kıldı

Secde kılıb eman boldu dostlarım a

 

İlim ikki dür ten û canğa rehber turur

Can alimi Hazretige yakın turur

Muhabbetning şarabıdın içib turur

Andağ alim, alim bolur dostlarım a

 

Ten alimi zalimlerge ohşar ermiş

Beraetni ayetide çün buyurmuş

Duzah içre tınmay daim küyer ermiş

Zehri zakkum içib daim dostlarım a

 

Kul Hace Ahmed alimlerni hizmet kılğıl

Alimler sözin eşitib amel kılğıl

Amel kılıb Hak yolıda canıng bergil

Amelsizler didâr körmes dostlarım a

 

HİKMET-84

 

Muhabbetni şarabıdın içürmese

Can u dilim hasret birle keter dostlar

Allah yâdın vird eylemey ölüb ketsem

Essiz ömrüm erman birle öter dostlar

 

Allah degen çın aşıklar Burak mindi

Ma'şukıdın mihnet yetse boyun sundı

Tarikatnı bazarında cevlân kıldı

Hakikatnı deryasıdın öter dostlar

 

Hakikatnı deryasıdın algan kişi

Özi mungluğ köngli sınuğ közde yaşı

Hârlık-zârlık meşakkatdur daim işi

Didârını taleb kılıb tapar dostlar

 

Hakikatlığ aşıklarnı nefsi ölük

Üçyüzaltmışdört yüzkırktört hemme sülûk

Sözi şirin hulk u huşı yüz ming türlük,

Bu dünyanı puçek pulğa satar dostlar

 

Arif aşık bolay deseng elem tartğıl

Hak vaslığa yetey deseng tünler katğıl

Bu dünyanı işretini taşlab atğıl

Taşlab atsang mau menlik keter dostlar

 

Kıyametni şiddetini bilmegenler

Kattığ azab tar laheddin korkmağanlar

Hak kahrıdın korkıb yaşın tökmegenler

Duzah içre yüzming azab tartar dostlar

 

Va deriğa ötti ömrüm bilelmedim

Candın keçib hazret sarı baralmadım

Nefsdin keçib Hak emrini kılalmadım

Ölüb barsam hasret menge yeter dostlar

 

Ötti ömrüm şeriatga yetelmedim

Şeriatsız tarikatga ötelmedim

Hakikatsız ma'rifetge batalmadım

Kattığ yoldur pirsiz neçük öter dostlar

 

Kul Hoca Ahmed nefsim saldı uşbu yolga

Anıng üçün kaçtım dostlar çöldin çölge

Allah dep heç bakmadım ong u solğa

Allah degen şevk şarabın içer dostlar

 

HİKMET-85

 

Ruh kuşını titrer bolsa bal u peri

Pervaz kılıb arşdın arşga konar dostlar

 

Kulmen degen tınmay zikrin aytar

Işk otığa bağrı küyüb feryad eter

Bîhaberler ömrün bilmey yelge satar

Gaflet birle cehennemge keter dostlar

 

Ahir zaman şeyhi tüzer suretlerin

Zahid takva kılmay buzar siretlerin

Kergmet der hab-ı gaflet ru'yetlerin

Riya birle halkka özin satar dostlar

 

Eya gafil ömrüng seni öter yeldek

Köz yaşıngnı akuz daim ab-ı seldek

Seni süyer dergahide misli kuldek

Hace süyse seni azad eter dostlar

 

Gaflet birle ömrüng seni öter bilgil

Canıng birle pir hizmetin turub kılgıl

Andın songra dergâhige lâyık bolgıl

Hizmet kılgan muradığa yeter dostlar

 

Kul Hace Ahmed hikmet aytıb yığla seher

Erenlerni elfazıdın alıp haber

Söz aslını bilgenlerge aslı gevher

Zâhirige bakgan kuruğ kalar dostlar

 

HİKMET-86

 

Işk sırrını beyân kılsam âşıklarğa

Tâkat kılmay başın alıp keter dostlar

Tağ u taşga başın urup bi-hud bolup

Ehl ü ayâl hânumândın öter dostlar

 

Işk şiddeti başga tüşse âşık neyler

Bigâneler taşlar atıp anga küler

Divâne dep başın yarıp kanğa bular

Şâkir bolup hamd u senâ aytar dostlar

 

Işksızlarnı hem cânı yok hem imânı

Resûlullâh sözin aydım manâ kanı

Neçe aytsam eşitküvçi bilgen kanı

Bi-haberge aytsam könglü katar dostlar

 

Işk gevheri tübsiz deryâ içre pinhân

Cândın keçip gevher alğan boldı cânân

Bul-hevesler âşıkmen dep yolda kalğan

Dinlerini pûçek pulğa satar dostlar

 

Otka köydüm cândın toydum hayrân boldum

Bu neçük ot küymey yanmay biryân oldum

Muhabbetni atın işitip giryân boldum

Közi giryân murâdığa yeter dostlar

 

Zâr yığlaban zâr ingregil rahmı kelsün

Yol adaşsang rahmı kelip yolğa salsun

Amin dengler pir-i muğan kolung alsun

Hizmet kılğan murâdığa yeter dostlar

 

Zamâne hem âhir boldı hoyung ketti

Resûlu'llâh vadeleri yavuk yetti

Hâs kulları yahşı sözge kulak tuttı

Yaman kullar kündin künge better dostlar

 

"Küllü yevmin beterün" dedi Hak Mustafa

Ümmet bolsang kulak salğıl ehl-i vefâ

Yahşılarnı ecrin berür, bedge cezâ

Kıyâmet kün cezâların tartar dostlar

 

Fâsık, fâcir hevâ kılıp yerni basmas

Rûze namâz kazâ kılıp misvâk asmas

Resûlullâh sünnetlerin közge ilmes

Günâhları kündin künge artar dostlar

 

Dünyâdarlar mâlın körüp hevâ kılur

Menmenlikdin ol davâ-yı Hudâ kılur

Öler vaktda imânıdın cûdâ kılur

Cân bererde hasret birle keter dostlar

 

Kamuğ dünya yıkkanlarnı vallâh kördüm

Öler vaktda kalaysen dep hâlin sordum

Şeytân aytdı imânığa çengel urdum

Cân çıkarda yığlay yığlay keter dostlar

 

Kul Hâce Ahmed âşık bolsang cânıng küysün

Sıdkıng birle Allah degil Tengri bilsün

Duâ kılğıl mü'min kullar dünyâ koysun

Dünyâ koyğân âhiretka yeter dostlar

 

HİKMET-87

 

Kayu mahlûk Halık'ıga mûti' bolsa

Alem halkı oşal kulnı süyer dostlar

Yâdın aytıb bağrı pişib içi küyse

Dem urganda sansız uçkun uçar dostlar

 

Tili köngli sarı birle zâkir bolub

Üçyüz altmış tamırları kanğa tolub

Yazu kışın bülbüldeyin vâle bolub

Sayra kılıb şahdın şahga konar dostlar

 

Bu köngülni bostanıdur aceb bostan

İçinde sayraşurlar hezar destan

Körinür her şahı üzre türlük elvan

Ni'metlerni bişgenini körer dostlar

 

Zâhir ni'met şükrini gafil bilmez

Bâtındagın kıyas birle körse bolmas

Zâhir közi gaflet birle bakıb körmez

Bâtın közi açılsa ul körer dostlar

 

Bâtın közi açılsa cümle perde

Açılur keter kalmas hicab sırda

Cannıng közi hayran bolur oşal yerde

Bakıb iman nuru birle körer dostlar

 

Kul Hace Ahmed Yesevi'ning uşbu sözi

Aceb ermes bakıb körse sırdın közi

Fenâlık makamında özning özi

Fenâlık içre bakıb körer dostlar

 

HİKMET-88

 

Muhabbetni câmın içib raks eylegen

Divâneliğ makâmığa kirdi dostlar

Aç u tokluk sûd u ziyân hiç bilmegen

Sermest bolup raks u semâ urdı dostlar

 

Raks u semâ urganlarga dünyâ harâm

Ehl ü ayâl hânumândın keçti tamâm

Seher vaktda Hakk'a sığnıp yığlar müdâm

Andın songra raks u semâ urdı dostlar

 

Raks u semâ urgan aşık özin bilmes

Bîhuş yürer dünya malın kolğa almas

Yüzming âdem taksir dese mağrur bolmas

Dünya tefip raks u semâ urdı dostlar

 

Dünyâ tefmey raks u semâ urgan câhil

Hak yâdını bir dem aytmay yürür ğafil

Dervişmen der dünyâ sarı köngli mâyil

Dünya üçün raks u semâ urdı dostlar

 

Özdin ketmey raks u semâ urmak hata

Sübhân İgem anga kılmas imân atâ

Tâat kılsa dillerini kılmas safa

Riyâ kılıp raks u semâ urdı dostlar

 

Vay uşandağ nâdânlardın ümit kılmang

Feyz fütûh alurmen dep yügrüp almang

Nefsi uluğ şer'i buzuğ veli bilmeng

Şeytan lain nohta urmay mindi dostlar

 

Özdin ketmey raks eylese Allah bizâr

Semâıdın yer tebrenip tartkay âzâr

Duâ kılay körsetmesün anga didâr

Dindin keçip raks u semâ urdı dostlar

 

Divaneliğ galib kelmey sema urar

Hak Mustafa çehar-yârdın bizâr yörer

Baştın ayağ günahları hazır turar

Günah tilep raks u semâ urdı dostlar

 

Şibli âşık semâ urdı pertev körüp

Mustafa’nı hâzır körüp seval sorup

Dünyâ ukbın arka taşlap közin yumup

Andağ kullar raks u semâ urdı dostlar

 

Şibli âşık yığlab aydı "Eyâ Resul

Bi-tâkatmen semâ ursam hem men melul"

Resül aydı "İnşâallâh kılğay kabul"

Ruhsat tilep raks u semâ urdı dostlar

 

Kul Hace Ahmed raks u semâ her kimge yok

Taklid birle ursa semâ kirgey tamuğ

Bu rivâyet pinhan erdi aytsam kamuğ

Haknı tapıp raks u semâ urdı dostlar

 

HİKMET-89

 

Evliyâlar aytgan vade keldi bolğay

Kıyametni küni yavuk boldı dostlar

Akil kullar bolganını bikdi bolğay

Halk u eldin mehr şefkat ketti dostlar

 

Uluğ kiçik yârânlardın edeb ketti

Kız u za'if civanlardın haya ketti

"El haya u minel-iman' dep Resul aytdı

Hayasız kavm acayibler boldı dostlar

 

Müsülman müsülmannı kıldı katil

Nâhak tutub hak işlerin kıldı batıl

Mürid pirge kılmaydılar yüz ü hatır

Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar

 

Ehl-i dünya halkımızda sehâvet yok

Padşahlarda vezirlerde adâlet yok

Dervişlerning duasıda icâbet yok

Türlük bela halk üstige yağdı dostlar

 

Ahir zaman âlimleri zalim boldı

Huş amedini aytguvçılar âlim boldı

Haknı aytkan dervişlerge ganim boldı

Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar

 

Kıyamet kün yavuk yetti kalganı yok

Kul Ahmed'ni aytkan sözün yalganı yok

Öz özige bir nasihat kılganı yok

Nasihatnı halkka aytıb ketti dostlar

 

HİKMET-90

 

Bizdin selâm dostlarğa taleb yolın koymasun

Didâr taleb kılsalar hergiz gâfil bolmasun

 

Gâfil tapmas Hak yolın anda tapmaslar orun

İçi taşı küyüben seherlerde yatmasun

 

Yâdı birle bolsalar didâr ârzû kılsalar

Her çend hârlık körseler köngül özge bolmasun

 

Aşıklarğa dünyâda hârlık-zârlık melâmet

Melâmetsiz mihnetsiz âşıkmen dep aytmasun

 

Şeriatda tecriddür dünyâsını terk etmek

Terk etmeyin dünyanı Hakk'nı süydüm demesün

 

Tarikatda ten-cânın terk etmek müşküldür

Terk etmeyin ten-cânın tecrid boldum demesün

 

Hakikatda harâmdur bir Hüdâdın özgesi

Andağ bolmay âşıklar didâr ârzu kılmasun

 

Andağ Resûl Mustafa dünyâ mâlın süymedi

Ümmet bolsang Resûl'ğa dünyâ mâlın süymesün

 

Miskin Ahmed Yesevi selâm aytdı dostlarğa

Uşbu sözning ma'nâsın tâlib bolsa anglasun

 

HİKMET-91

 

Didârını taleb kılsang ey zâkirler

Cândın keçip halka içre körüng didâr

Şevking birle Allah aytıp râstğa kaytıp

Tün uykusun harâm eylep bolğıl bidâr

 

Bidârlarğa Hak rahmeti bolur yavuk

Bidârlarnı köngli sınuk közi yaşlık

Men menlikni cezâsını bergey tamuğ

Tekebbürni duzah içre hâli düşvâr

 

Sendin burun yârânlarıng kayan ketti

Bu dünyağa meyl kılmay yığlab ötti

Ömring âhir boldı nevbet senge yetti

Günâhırga tevbe kılğıl ey bed-kirdâr

 

Nefsing seni bakıp tursang neler demes

Zâri kılsang Allah sarı boyun sunmas

Kolğa alsang yaban kuş dek kolğa konmas

Kolğa alıp tün uykusın kılğıl bidâr

 

Nefs yolığa kirgen kişi resvâ bolur

Yoldın azıp tayıp tozup gümrâh bolur

Yatsa kopsa şeytân birle hemrâh bolur

Nefsni tepkil nefsni tepkil ey bed-kirdâr

 

Nefsing seni âhir demde gedâ kılgay

Din üyini ğaret kılıp eda kılğay

Öler vaktda imânıngdın cüdâ kılğay

Akil erseng nefs-i beddin bolğıl bizâr

 

Firavn-Kârun şeytân sözin mehkem tuttı

Bul sebebdin yer yarıldı anı yuttı

Mûsâ kelim nâsih bolup sözler ayttı

Kulak tutmay ol ikkisi öldü murdâr

 

Günâhıngga tevbe kılıp yığlap yürgil

Ketermen dep yol başığa barıp turğıl

Ketkenlerni körüp sen hem ibret alğıl

İbret alsang yatmış yering bolur gülzâr

 

Mü'min kullar derd ü hâlet peydâ kıldı

Hak yolıda cân u dilni şeydâ kıldı

Dünyâ taşlab âhiretni sevdâ kıldı

Sevdâ kılsang hûr u ğılmân barı tayyâr

 

Kul Hâce Ahmed nefs elkidin kılurmen dâd

Pir-i muğân bolğay mukin anga cellâd

Bi-haberler eşitmesler dâd u feryâd

Kan yığlağıl eşitsin ol Perverdigâr

 

HİKMET-92

 

Erenler cemâl körer dervişler sohbetide

Erenler mecliside nür yağar sohbetide

 

Ne tilese ol bolur dervişler sohbetide

Her sırlar zâhir bolur dervişler sohbetide

 

Her kim sohbetge keldi erendin uluş aldı

Yâd keldi biliş boldı dervişler sohbetide

 

Her kim sohbetge keldi könglige manâ yetti

Ashâblar murâd taptı dervişler sohbetide

 

Âmıkelse hâs bolur yulduz kelse ay bolur

Mis kelse altun bolur dervişler sohbetide

 

Kibr ü hasedler öler içige manâ tolar

Köz açıp Hak'nı körer dervişler sohbetide

 

Resûlğa vahiy keldi başdın tâcını aldı

Koptı hâdimlik kıldı dervişler sohbetide

 

Kul Hâce Ahmed sohbetde dem urar münâcâtda

Zihi hoş saâdetde dervişler sohbetide

 

HİKMET-93

 

Ne huş tatlık Hak yâdı seher vakti bolğanda

Baldın suçuk Hû atı seher vakti bolğanda

 

Seher vakti turğanlar cânnı fedâ kılğanlar

Işk otıda küygenler seher vakti bolğanda

 

Seher vakti huş sâat turganğa bolğay râhat

Açılur devlet saâdet seher vakti bolğanda

 

Her kün küyer bu cânım kulluksız yok dermânım

Sen keçürgil günâhım seher vakit bolğanda

 

İman şemin yandursang ruh kuşını küydürseng

Hudâyınga sığınsang seher vakti bolğanda

 

Kul Hâce Ahmed sâati bir zerre yok tâatı

Zikri cânnı râhatı seher vakti bolğanda

 

HİKMET-94

 

Hû halkası kuruldı ey dervişler kelingler

Hak sofrası yayıldı andın uluş alınglar

 

Kâl ilmini okuban hâl ilmiğe yetiben

Yoklık içre batıban barlıklardan alınglar

 

Yırtıp şefkat perdesin tilep didâr vadesin

Açıp köngül didesin müşâhede kılınglar

 

Hû erresin alıban nefs başığa salıban

Tüni küni tâlibler cânnı kurbân kılınglar

 

Halka içre Hû dengiz ışk otığa yanıngız

Ten-cân birle tâlipler tekbir başlap aytınglar

 

Hû - Hû teyu zâr ingrep Hû demekde manâ bar

Didârıdın ümidvâr rahmetidin alınglar

 

Kul Hâce Ahmed kul bolğan yol üstide kül bolğan

Tâliblerğe mül bolğan andın ibret alınglar

 

HİKMET-95

Evvel Hu ahir Hu deb bihud bolgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

Zahir Hu batın Hu deb yolğa kirgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

"Lailahe illallah" dep zâri kılgıl

Hakk zikrini her kim aytsa yarı bargıl

Pir-i muğan hizmetine yügrüp yürgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Tilge algıl "Lailahe illallah"

İçge salğıl her nefeste bolgıl agâh

Pir-i muğan nazar kılgay senge nagâh

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Edhem sıfat suva bolub dünya tepgil

Kimni körseng Hızr bilib kolun öpgil

Cemâlini körey deseng seher kobğıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Allah degen bendelerni kulı bolgıl

Tufrak sıfat yol üstide yolı bolgıl

Aşıklarnı küyüb oçgan küli bolgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Zâkir bolub şâkir bolub Hakk'nı süygil

Seher vaktde kopub nefsing közüng oygıl

Bayezid dek aşık bolub dünya koygıl

Hakk cemâlin körsetmese demen bolay

 

Yürseng-tursang, yatsarıg-kopsang Hakk'nı aytsang

Zâkir bolub şâkir bolub candın ötseng

Vallâh-Billâh dünya haram taşlab atsang

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Hak vaslığa yetey deseng seher yığla

Allah teyu yürek bağrıng otka dağla

Himmet kurın can belige mehkem bağla

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Edhem sıfat bu dünyadın köngil üzgil

Hırs u heva tekebbürni üyin buzgıl

Muhabbetni deryasığa çomub yüzgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Keçe kündüz ahiretni gamın yegil

Tün uykunı haram kılıb taat kılgıl

Muhabbetni şevki birle köksüng yargıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Ehl-i heva menmenlikdin kaçıb yürgil

Ehlin tabsang közde yaşıng saçıb yürgil

Muhabbetni şarabıdın içib yürgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Eyâ dostlar bu dünyadın yığlab ötüng

Fâni turur bu dünyadın keçib keting

Muhabbetning câmın alıb mey nûş eting

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Keçe Allah kündüz Allah tınmay aytgıl

Keçeleri bidâr bolub kanlar yutgıl

Bu dünyanı izzetlerin taşlab ötgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Pir-i muğan etegini muhkem tutgıl

Marifetni bazarıda özüng satgıl

Mey nuş etip sema kılıb zikrin aytgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

"Yâ Rabbenâ zalemnâ" dep nâle kılğıl

Köz yaşıngnı her tarafga jale kılğıl

Hakk yâdını aytıb özüng vâle kılğıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Derd-i halet peydâ kılıb yolğa kirgil

Pervane dek şem'ni körüb özüng urgıl

Kayda barsang zikrin aytıb dükan kurgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Muhabbetni meydanıda baş ornatsang

Hû-Hû teyü zikrin aytıb can kıynasang

Didar tileb kan yaş töküb zâr ingreseng

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Erenlerni astanesin saklap yatkıl

Seherlerde çarzarb urub erte kobgıl

Zâri kılıb fena bolub candın ötgil

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Tufrak sıfat harlık tartkıl nefsing ölsün

Halk içinde rüsva bolgıl alem külsün

Çın köngülde yığlab körgil Hüda bilsın

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Köz yaşıngnı derya kılğıl rahmı kelsin

Garib bolub yolda yatgıl kolung alsın

Pinhan yürüb tâat kılğıl Tengri bilsin

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Hicran tüni ahıng birlen otlar yakkıl

Köz yaşıngnı berki birle çakmak akkıl

Erenlerni sohbetide erib akkıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Ey nâinsaf dünya fâni Hakk'a yanğıl

Bende bolsang Hakk zikrini tınmay aytğıl

Pir-i muğan hizmetide cefa tartgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Allah teyu fena bolgıl bağrıng küysün

Tünler kobub taat kılgıl Tengri süysün

Andın songra has buzruklar nazar kılsun

Hakk cemalin körsetmese darnen bolay

 

Tün-keçeler bidâr bolub seher turgıl

Aşık bolsang İsmail dek candın ötgil

Kol-ayağıng mehkem boğub emrin tutgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Riyâzetni kattığ tartıb canlar kıyna

Meydan içre başıng berib başıng oyna

Ayşdın keçib mal omıga zakkum çeyne

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Ferhad sıfat mihnet tartıb tağlar kesgil

Bayezid dek tünler kobub özüng asgıl

Cüneyd dek çöller kezib harlar basgıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Hakk rahmeti uluğ derya bir katre bes

Katresidin behre alğan kılmas heves

Mavu menlik sendin keter misli meges

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Hakk rahmeti uluğ derya kabil bolğıl

Talib erseng Hakk sarığa mâyil bolğıl

Zühd ü takva dâim kılıb nâil bolğıl

Hakk cemalin körsetmese damen bolay

 

"Lâ-Lâ" aytıb "illallah"ğa şeydâ bolğıl

Mansur sıfat "Ene’l-Hakk' deb gavğa kılğıl

Giryan bolub köz yaşıngnı derya kılğıl

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Ey bîhaber gaflet birle uykudasan

Dünya tileb keçe kündüz kayğudasan

Tâ'at kılmay sözler sözleb bihûdesen

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Taşdın töşek-yastuk kılıb ta'at kılsang

Hakk emriğe râzı bolub boyun sunsang

Öler vaktde iman arığ kolğa alsang

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

Kul Hâce Ahmed nasihatnı özüge kıl

Ey bîhaber halknı koyub özüngni bil

Tağdın ağır günahıng bâr özüngge kel

Hakk cemâlin körsetmese damen bolay

 

HİKMET-96

Tınmay âşık Hû derler Hudâyığa yalbarıb

Yürür anı ışkıda keçe kündüz sarğarıb

 

Zâr yığlatıp âşıknı ışk elkide Hudâyım

Işk yolıda melâmet anga körür münâsib

 

Mansur bir kün yığladı erenler rahm eyledi

Çilten şerbet içürdi Mansur'ğa mehrin salıb

 

Mansur aytur "Ene'l-Hak" erenler işi berhak

Mollâlar aytur nâhak könglige yaman alıb

 

Aytmağıl "Ene'l-Hak" dep "kâfir boldıng Mansûr" dep

Kur'an içre buldur dep öltürdiler taş atıb

 

Bilmediler mollalar "Ene'l-Hak"nı manâsın

Kâl ehliğe hâl ilmin Hak körmedi münâsib

 

Rivâyetler bitildi hâlin anı bilmedi

Mansûr dek evliyânı koydılar dârğa asıp

 

Bigâne dep mollâlar Şeyh Mansur'nı öltürdi

Kâfir dep öltürdiler üç yüz molla talaşıp

 

Külin kökke savurdı atıp deryâğa saldı

Zevk deryası mevc urdı aktı deryâ kaynaşıb

 

Oşal küni ul deryâ kıldı efğan vâveylâ

Aşıklarga Hudâyâ kılğıl didârıng nasib

 

Efsânedür şeriat ferzânedür hakikat

Dürdânedür tarikat aşıklarğa münâsib

 

Halk-ı âlem yığıldı Mansûr dep feryâd kıldı

Mansûr'nı yârânları kaldı anda yığlaşıb

 

Tevbe kılğıl Hâce Ahmed bolğay Hakdın inâyet

Yüz ming veliler ötti sırrı sırga ulaşıb