Hikmetasil2


HİKMETLER

 Türkistan Türkçesi Metin

1-144 HİKMETLER

HİKMET-25< xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">

 

Rahmân İgem rahmetingni câri kılğıl seherde

İsyân lâyığa batdım yarı bergil seherde

 

Estağfir u istiğfârni kılğıl yırak şeytândın

Şeytân seni azğurur penâh bergil seherde

 

Ümid birle kelipmen dergâhınga İlâhım

Bedkerdeyem bedkirdâr kolum alğıl seherde

 

Tevbe kıldım tilimde dilim korkmas Hudâ'dın

Hem rahmet ü hem didâr atâ kılğıl seherde

 

Yolsız yolğa yol yürdüm gafletde ömrim ötti

Yâ Kâdir-i züll-celâl yolğa salğıl seherde

 

Sensen mening penâhım gazab kılma İlâhım

Yâ Dânâyı küll-i hâl halim sorğıl seherde

 

Baştın ayak günâhım ikki cehânğa sığmas

Bendeng âsi günahkâr pinhân kılğıl seherde

 

Tağdın ağır günâhım özr aytarge tilim yok

Günâhımı bağışlap yeksân kılğıl seherde

 

Günâhımğa ikrârmen hazırsen ü nâzırsen

Kolum alğıl yâ Cebbâr yolğa salğıl seherde

 

Garibmen ü bikesmen bîçâremen hem fakir

Sendin özge kimim bar rahm eylegil seherde

 

Men âsimen pür-günâh hamd u senâ aytmasmen

Tavuk cânvarnı körgil senâ aytur seherde

 

Kul Hâce Ahmed Hakk'dın kork kim korkmas imânı yok

Aldıngdadur ol tamuğ hâzır bolğıl seherde

 

HİKMET-26

 

Rahim Mevlam rahmi birle yâd eylese

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

Tevbe kılıb egri yoldın rastga kaytıb

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Hak bendesin namelerin kolga berse

Hak İlahım rahmi birle rahmet kılsa

Pir-i muğan hadi bolub yolga salsa

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Bir kün bolub ecel vakti yavuk yetse

Senge menge asıl vatan hükmin aytsa

Ölmey turub can aççığın zehrin tatsa

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Sırdaş bolgan hemrahlarıng şaşıb ketti

Cedel kılıb ukbalardın aşıb ketti

Çar zarb urub deryalar dek taşıb ketti

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Vaveyleta keçe kündüz kılmay ta'at

Hak Resul Ümmet üçün yemey ni'met

İçmiş yemiş ni'metleri kaygu mihnet

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Hak Resul dünya üçün kayğurmadı

Ümmet tileb özge sözge dem urmadı

Dünya içre lahza aram ol körmedi

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Vaderiğa mahşer küni zahir bolsa

Tengri özi kazı bolub nazır bolsa

Yaman işim kılmışlarım hazır bolsa

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

Keçe kündüz tınmay yığla Kul Hace Ahmed

Dürud aytıb Hak Resulga bolgıl ümmet

Hadi bolub ümmet dese hoş saadet

Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena

 

HİKMET-27

 

Rahmetingdin nevmid kılma men garibni

Ârâm almay yığlab dua kılay senge

Keçeleri bidar bolup tang atkunca

Yummay közni yığlab dua kılay senge

 

Dergâhınga emdi kelib belim bağlab

Can küydürüb yürek bağrım tutub dağlab

Yakam tutub ötken işge çendan yığlab

İhlas birle yığlab dua kılay senge

 

Köngil bağı sebz ikende bilmey yürdüm

Ömrim güli hazan boldu emdi tuydum

Dünya taşlab din yolıga kadem koydum

Hezar destan yığlab dua kılay senge

 

Bul yollarda cannı asrab bolmas ermiş

Can asrağan bu yollarga kirmes ermiş

Sud u ziyan bolganını bilmes ermiş

Bu hal birle yığlab dua kılay senge

 

Kul Hace Ahmed nefs tağıdın çıkıp aştı

Fenafillah makamıga yavuklaştı

Yürek bağrım cuş uruban kaynab taşdı

Bu hal birle yığlab dua kılay senge

 

HİKMET-28

 

Ömrüm âhir bolğanda ne kılğaymen Hudâ yâ

Cân alğuvçı kelgende ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Cân bermekni vehmidin Azrailni zahmıdın

Şefkat bolmasa sendin ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Cân bermek işi düşvâr âsân kılğıl yâ Cebbâr

Sendin özge yok gamhâr ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Cânım cüdâ bolğanda tenim munda kalğanda

Tahta üzre alğanda ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Aciz bolup yatkanda ferişteler kirgende

"Men Rabbük" dep sorğanda ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Eltip gorge koyğanda yetti kadem yanğanda

Sorğuvçılar kirgende ne kılğaymen Hudâ yâ

 

"Men Rabbük" dep turğanda kara kündür oşende

Rabbıng kimdür degende ne kılğaymen Hudâ yâ

 

Kul Hâce Ahmed sen bende nefs elkide şermende

Mahşer küni bolğanda ne kılğaymen Hudâ yâ

 

HİKMET-29

 

Kahhâr atlığ kahrıngdın korkup yığlar Hâce Ahmed

Rahmân atlığ rahmıngdın ümîd tutar Hâce Ahmed

 

Günâhım köp İlâhım keçürgeysen günâhım

Barça kullar içide âsî kuldur Hâce Ahmed

 

Münâfıklar yürürler fısk u fücûr kılurlar

Harâm şüphe yiyürler korkup yığlar Hâce Ahmed

 

Tarîkatnı bilmedim hakîkatge kirmedim

Pîr buyruğın tutmadım özri köptür Hâce Ahmed

 

Ahir zamân bolğandur pâdşâh zâlim bolğandur

Harâm şüphe tolğandur hayrân bolur Hâce Ahmed

 

Şermende âsi kulmen ışk yolıda bülbülmen

Arslan Bab'ge kulmen kulunğ bolur Hâce Ahmed

 

Kul Hâce Ahmed tâat kıl yığlamaknı âdet kıl

Belâ kelse tâkat kıl Hak'dın bolur Hâce Ahmed

 

HİKMET-30

 

Könglim kuşı uçsa daim kanat tokub

İkki közüm nedametde kanlar töküb

Ten öltürüb riyazette tizin çöküb

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

Nâdânlıkta kılğan işim barça hata

Tevbe taksir eylemedim yakam tuta

Gerdenimge tevk yanglığ salıb fota

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

Dünya süyüb din sevdasını ötkeribmen

Yazuk yakın eya dostlar bitkeribmen

Dergahinge ma'siyetler keltürübmen

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

Şum dünyağa köngil bağlab kahil boldum

İşret birle vaderiğa cahil boldum

Bu dünyanı öterini emdi bildim

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

Köngil mülkin tutmış ohşar zulmet tüni

Menlik içre peyda bolur mau meni

Pir hizmeti yırak kılur bizdin anı

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

Kul Hace Ahmed günahige kail erür

Her kim Allah dese anga yarı berür

Erenlerni suhbetige mail erür

Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

 

HİKMET-31

 

Ming tümen türlük hatâlar mendin ötse afv kıl

Göft goyı nârevâlâr mendin ötse afv kıl

 

Ger tilâvet kılmışımda bu kelâmullâhnı

Sehv u isyân u hatâlar mendin ötse afv kıl

 

Okığanda gâfil ötse yâ galat nuksan birle

Her neçük bîcâ-becâlar mendin ötse afv kıl

 

Med bilen i'râbı teşdidlerni tağyir eylesem

Bu kelâma her hatalar mendin ötse afv kıl

 

Fahş okusam bir kelimesini ya bir harfin

Mundağ nâtâm duâlar mendin ötse afv kıl

 

Ayet-i va'd ü va'idni kılmasam men tefrika

Fehm kılmay nerseler mendin ötse afv kıl

 

İzzet u ikrâm-ı Kur'ân nı becâ keltürmesem

Bi-edeblik bi-ibâlığ mendin ötse afv kıl

 

Hazretingde men kebi kulnı hatası köb erür

Rosiyalık her hatâlar mendin ötse afv kıl

 

Hace Ahmed Miskinni nuksanı köptür dünyada

Gerçi yâ Rab ming hatâlar mendin ötse afv kıl

 

HİKMET-32

 

İlah a Kadir a Perverdigâr a

Rahm kıl bendenge ey Kirdikâr a

 

Sığındım hazretingge ey İlahi

Yaratkan cümle alemni penahi

 

İcabet sendin u mendin münacat

Ey İlahi zü'l-celali cümle hacat

 

İlah a hacelerimni sen reva kıl

Kerimsen lutfile derdim deva kıl

 

Kerem birle keçirgil ey arif zat

Azab-ı ahiretdin kılğıl azad

 

İlah a şerri şeytandın sen asra

Kamuğ yazuklarımdın hem sen asra

 

Kamuğ yazuklarımdın tevbe kıldım

Ki mest erdim ki men andın ayrıldım

 

Demeydürmen meni candın ayırma

Veli ahirde imandın ayırma

 

İlah a barçanıng feryadige yet

Kamuğ biçarelerni dadige yet

 

Kulung asini sen her hacetin ber

Bu derdi bidevaga sen deva ber

 

İlah a sen keçürgil takatım yok

Seni aldıngga layık taatım yok

 

İlah a zatı pakıng hürmetidin

Ayırgıl bizni şeytan zahmetidin

 

İlah a barçanı kullukga has et

Meni mendin alıb bir yol halas et

 

Menge tevfik suvıdın sen içürgil

Kerem birle günahımnı keçürgil

 

Ki bilmesde günah bisyar kıldım

Köngillerni buzub azar kıldım

 

Ki her asi erür rahmetge layık

Kel ey Ahmed duaga bol muvafık

 

HİKMET-33

 

Işk yolıda fenâ bolay Hak Bir ü Bar

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

Elkim açıp duâ kılay İzim Cebbâr

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Gül ışkını kuyıda men bülbül boldum

Elvân elvân tiller birle nâliş kıldım

Barça işdin âşıklıknı düşvâr bildim

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Işkı tegse köydürgüsi cân u tenni

Işkı tegse veyran kılur mâ u menni

Işk bolmasa tabıp bolmas Mevlam seni

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Işk defteri sığmas dostlar dergâhige

Cümle âşık yığlıp barğay bârgâhıge

Yetti dozah tâkat kılmas bir âhige

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Hâs ışkıngnı körset menge şâkir bolay

Erre koysa Zekriyâ dek zâkir bolay

Eyyüb-sıfat belâsığa sâbir bolay

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Cilve kılğıl tilbe kılğıl şeydâ kılğıl

Mecnün kılğıl il ü halkka rüsvâ kılğıl

Şem körsetip pervâne dek ahker kılğıl

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Işk derdini taleb kıldım dermânı yok

Işk yolıda cân bergenni ermânı yok

Bu yollarda cân bermese imkânı yok

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Kaydın tapay ışkıng tüşti karârım yok

Işk senâsın tüni küni koyarım yok

Dergâhıngdın özge yerge bararım yok

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Işk bâzârı uluğ bâzâr sevda harâm

Aşıklarğa sendin özge gavğa harâm

Işk yolığa kirgenlerge dünyâ harâm

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Aşıklıknı davâ kılıp yürelmedim

Nefsdin keçip men emrini kılalmadım

Nâdânlıkda Hak emrini bilelmedim

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

Kul Hâce Ahmed ışkdın kattığ belâ bolmas

Merhem sürme ışk derdige deva bolmas

Köz yaşıdın özge hiç kim güvâh bolmas

Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

 

HİKMET-34

 

Eyâ şâhı dü alem pâdşâhı

Erürsen bendening puştı penâhı

 

Tileb dâ'im seni ul zât-ı pâking

Şeyâtin şerridin bergil penahı

 

Bu şeytan şerridin kimge kaçarmen

Seni aldınkdadur sarrı kemahı

 

Hüdâvendâ senge men yandım emdi

Özüngsen bârçagâ Râzık ilâhi

 

"Kirâmen kâtibin" atlığ ferişte

Biyâbân kumlarıdın köb günahı

 

Muhammed kim erür hâdi-i âlem

Oşal künde boladur dâhdâhı

 

Okub nâmemni körsem hiç amel yok

Başım kuyı salıb bolğum tebâhı

 

Ki men dermen "bu işni kılğanım yok"

Tamam azâlarım bolğay güvâhı

 

Ölümni destiden heçkim kutulmas

Kalender bol başınggâ kiy külahı

 

Cehennem üstide tartığ sıratı

Körüb bende urar efsusu âhı

 

Hace Ahmed Yesevi sen yığla dâyim

Issığ kılmas senge tanglaki âhı

 

HİKMET-35

 

Işkıng kıldı şeydâ meni cümle âlem bildi meni

Kayğum sensen tüni küni menge sen ok keresken

 

Teâlallah zih-i ma'ni sen yarattıng cism ü cânnı

Kullık kılam tüni küni menge sen ok keresken

 

Közüm açdım seri kördem küll köngülni senge berdim

Uruğlarım terkin kıldım menge sen ok keresken

 

Sözlesem men tilimdesen közlesem men közümdesen

Könglümde hem cânımdasen menge sen ok keresken

 

Fedâ bolsun senge cânım töker bolsang menim kanım

Men kulungmen sen sultânım menge sen ok keresken

 

Alimlerge kitâp kerek sûfilerge mescid kerek

Mecnûn'larğa Leylâ kerek menge sen ok keresken

 

Gafillerge dünyâ kerek âkillerge ukbâ kerek

Vâizlerge minber kerek menge sen ok kereksen

 

Alem barı uçmağ bolsa cümle hûrlar karşı kelse

Allah menge ruzı kılsa menge sen ok kereksen

 

Uçmağ kirem cevlân kılam ne hurlarğa nazar kılam

Anı munı men ne kılam menge sen ok keresken

 

Hâce Ahmed menim atım tüni küni yanar otım

İki cihânda ümidim menge sen ok keresken

 

HİKMET-36

 

Muhammedni biling zâtı arabdur

Tarîkatnı yolı külli edebdür

 

Hakîkat bilmegen âdem emesdür

Bilingsiz hiç nimege ohşamasdur

 

Biling bîçün erür hem biçugune

Va bi- şübhe erür hem bînemüne

 

Kahrlansa kılur yer birle yeksân

Boladur zelzele yer birle âsmân

 

Rahim kılsa bilingiz rahmeti bar

Berür bolsa tügenmes ni'meti bar

 

Muhammedni sıfat kılsam kemîne

Anasını atı bilgil Amine

 

Atası atı Abdullâh ikendür

Anadın toğmayın ölgen ikendür

 

Muhammed'ni babası saklağandur

Yalangaç açlarnı yoklagandur

 

Babasın bilingiz Abdulmuttalib

Köngülde saklagaysız yahşı bilip

 

Babasını atası erdi Hâşîm

Eşitkende akadur közde yaşım

 

Biling törtünçisidür Abdulmenâf

Alarnı bilse her kim könglidür sâf

 

Resûlnı bilse her kim tört puştın

Kıyâmetde kezer sekiz behiştin

 

Babası yetti yaşıda ölüpdür

Resûlnı emmesige beripdür

 

Ebû Tâlib Ali'ni atasıdur

Kamuğ arabîlerni kettesidür

 

Ebû Tâlib boladur iş başıda

Muhammed olturur dâyim kaşıda

 

Muhammed'ni yaşı on yetti boldı

Ki ol vaktda Hadîce anı kördi

 

Muhammed'ni biling kim misl-i şunkar

Hadîce anı körüp boladur zâr

 

Hadîce könglide anı süyedür

Muhammed ışkıda içi küyedür

 

Keçe kündüz tiler anı Hudâ'dın

Bilingiz âkıbet taptı murâdın

 

Körüngizler Hudânı şivesini

Muhammed bakğan iken tüvesîni

 

Hadîcege Resûl çâker bolupdur

Bu bâis birle bil anı alıpdur

 

Hadiceni Hudâ bahtın açıpdur

Resûlnı başığa dürler saçıpdur

 

Resûlnı yaşları kırkka yetipdür

Ki andın song Hudâ'dın vahiy yetipdür

 

Ki andın song Muhammed boldı pâdşah

Resülnı könglide yâr boldı Allah

 

Muhammed işini Allah bitürdi

Halâyık barçası imân keltürdi

 

Resûlnı başıda boldı emmame

Kemâl taptı ottuz üç ming sahâbe

 

Resûlğa barçası hizmet kıladur

Edeb birle yörüp izzet kıladur

 

Resul aldığa bir yetîm kelipdür

Garîb ü mübtelâmen dep aytıpdur

 

Rahim kıllı Resul anı hâliğe

Tilegenin anı berdi kolığa

 

Resûl aydı anga men hem yetîmmen

Yetimlikde garîblikde yetipmen

 

Muhammed aydılar her kim yetîmdür

Bilingiz ol meni hâs ümmetimdür

 

Yetîmni körsengiz ağrıtmangızlar

Garibni körsengiz dağ etmengizler

 

Yetimler bu cehanda har ekendür

Gariblerni işi düşvar ekendür

 

Garîblerni işi dâyim sülukdur

Tirig ermes gârîb misl-i ölügdür

 

Hudâ'yığa ğaribler belgülügdür

Gâribni erte ahşam sorgulugdur

 

Sıfat kalsam Ali şir-i Hudâdur

Ki şemşir birle kâfirni kıradur

 

Kâfirlerni kılur imârığa da'vet

Beredür her zamân islâmğa kuvvet;

 

Ki mü'min bolğanın alıp keledür

Kabül kılmağanın çapıp keledür

 

Ki şemşîr kolğa alıp minse düldül

Tüşedür kavm-i kâfirlerge ğulğul

 

Kolıdağı yerağı zülfikârı

Çapuşkanda uzalur kırk karı

 

Ali'ni bar idi on sekiz oğlı

Anı her kaysısıdur kette tuğlı

 

Alî Islâm üçün kanlar yutadur

Ki İslâm tuğını mehkem tutadur

 

Hâce Ahmed bil garîblikke tüşüpdür

Resul evlâdığa sözler katıpdur

 

HİKMET-37

 

"El-kezzâbu lâ ümmeti' dedi biling Muhammed

Yalğançılar kavmini ümmet demes Muhammed

 

Toğrı yürgen kulını Haknı izlep yolını

Râst yürgen kulını ûmmet degey Muhammed

 

Her kim ümmetmen dese Resûl işin koymasa

Şefâat küni bolsa mahrum koymas Muhammed

 

Tengri Teâlâ sözin Resulullâh sünnetin

İnanmağan ümmetin ümmet demes Muhammed

 

Ümmetmen dep yürürsen buyruğını kılmazsen

Neçük ümîd tutarsan anda sormas Muhammed

 

Müşküldür âsî bende ümmet demese anda

Resvâ bolur mahşerde ümmet demes Muhammed

 

Ümmet degey Muhammed çın sözlese Kul Ahmed

Tangla bolsa kıyâmet mahrûm koymas Muhammed

 

HİKMET-38

 

Nûr-ı Hüdâ dost-ı Hüdâ ol Mustafa

Kimler üçün keldi Resül bildingiz mi?

Dürûd-ı Hüdâ vird-i Hüdâ Hak Mustafa

Kimler üçün keldi Resûl bildingiz mi?

 

Kimler üçün giryân kıldı közlerini

Ümmet üçün biryân kıldı özlerini

Ümmet bolsang angla uşbu sözlerini

Kimler üçün keldi Resül bildingiz mi?

 

Yığlay yığlay yüz közleri şişti körüng

Kıyam turub ayağları şişti körüng

Ümmet üçün kayğu mihnet çekti körüng

Kimler üçün keldi Resûl bildingiz mi?

 

Eyâ dostlar munı bilür ümmet kanı

Eger bilseng andın artuk ni'met kanı

Kıyâmet kün andın ozâ şefkat kanı

Kimler üçün keldi Resul bildingiz mi?

 

Ümmet bolub Resûl kadrin bildingiz mi?

Ten can birle sünnetlerin kıldıngız mı?

Resul üçün zâr ingerebân öttingiz mi?

Kimler üçün keldi Resul bildingiz mi?

 

Heyhât heyhât sa'adetdür ol Mustafa

Heyhât heyhât ğanimetdür ol Mustafa

Heyhât heyhât inâyetdür ol Mustafa

Kimler üçün keldi Resul bildingiz mi?

 

Kul Hâce Ahmed sözler sözüng tilim kefâ

Ümmeherim kılğıl vefa kılma cefa

Ümmetige mundağ dedi Hak Mustafa

Kimler üçün keldi Resul bildingiz mi?

 

HİKMET-39

 

Bizdin dürudi bisyar ya Mustafa Muhammed

Tahiyyat-ı bişümar ya Mustafa Muhammed

 

Ya Seyyide'l-mürselin ya Hatem-en'nebiyyin

Ya Hadi'yel-müzillin ya Mustafa Muhammed

 

"Ya eyyühe'l-müddessir" Hak aydı "Kum faenzir"

"Ve Rabbike fekebbir" ya Mustafa Muhammed

 

Hazretdesen muazzam kudret de sen mükerrem

Enbiyaga mukaddem ya Mustafa Muhammed

 

Sensen Habib-i Halık Hak dergahıge layık

Hülasa-yı halayık ya Mustafa Muhammed

 

Asl-ı vûcud-ı adem mürsel ü nebi-yi hatem

Raz-ı nihange mahrem ya Mustafa Muhammed

 

Tubı-yu kabe kevseyn kamer-i bağ-ı kevneyn

Barçaga kurret ayneyn ya Mustafa Muhammed

 

Arş ü kürsidin aşkan Hazret'ige ulaşkan

Toksan ming raz etüşgen ya Mustafa Muhammed

 

Yer-kök erür ma'muring sahabeler manzuring

Cümle ümmet mağfuring ya Mustafa Muhammed

 

Her kimge bolsa meyling köterür Hak azabın

Alem sening tufeyling ya Mustafa Muhammed

 

Her kim senge sığınur tamuğdın ol kutulur

Uçmağ sarı ulanur ya Mustafa Muhammed

 

Canım fedası kılsam hoşnudlukını alsam

Erman yok erdi ölsem ya Mustafa Muhammed

 

Gerçi köpdür günahım keçürgeysen İlahım

Sensen meni penahım ya Mustafa Muhammed

 

Ya Reb neçük kılgaymen şefaatın kulgaymen

Ümmetidin bolgaymen ya Mustafa Muhammed

 

Ümmetidin bolganlar şefaatın kulganlar

Ehl-i behişt bolganlar ya Mustafa Muhammed

 

Ahmed muradı sensen, zikri-yu yadı sensen

İşler küşadı sensen ya Mustafa Muhammed

 

HİKMET-40

 

On sekkiz ming âlemge server bolğan Muhammed

Ottuz üç ming ashâbga rehber bolğan Muhammed

 

Yalangaç u açlıkka kanâatlığ Muhammed

Asi câfi ümmetğe şefâatlığ Muhammed

 

Tünler yatıp uyumas tilâvetliğ Muhammed

Garîb birle yetîmğa mürüvvetliğ Muhammed

 

Yoldın azğan gümrâhğa hidâyetliğ Muhammed

Mühim tüşse her kimge kiyâfetliğ Muhammed

 

Ebu Cehlubulehebğa siyâsetliğ Muhammed

Melâmetni sâbunı selâmetliğ Muhammed

 

Namâz ruze kılğuvçı ibâdetliğ Muhammed

Tınmay tesbîh aytğuvçı riyâzetliğ Muhammed

 

Mel'un la'in şeytânğa siyâsetliğ Muhammed

Şerîatnı yolığa inâyetliğ Muhammed

 

Tarîkatğa rehnema iradetliğ Muhammed

Hakikatğa muktedâ icâzetliğ Muhammed

 

Duâlan müstecâb icâbetliğ Muhammed

Yamanlıkka yahşılık kerâmetliğ Muhammed

 

Tevfik bergen zâlimğa celaletlığ Muhammed

Secde kılğan egilip itâatlığ Muhammed

 

Beş vakt namâz bolğanda imâmetliğ Muhammed,

Mirâc aşıp barğanda şehâdetliğ Muhammed

 

Arş u kürsî bâzârı inâyetliğ Muhammed

Sekkiz behişt igesi vilâyetliğ Muhammed

 

HİKMET-41

 

Miskîn Ahmed kulığa kitâbetliğ Muhammed

Yetîm fakîr garîbğa sehâvetliğ Muhammed

 

Başımga tüşüb na'ra-ı sevda-yı Muhammed

Men anı üçün kuyıda şeyda-yı Muhammed

 

Kim ümmetidür hamd ü sena tınmayın aytur

Peka, Sameda kıl meni rüsva-yı Muhammed

 

Könglümge salıb ışk-ı muhabbetni İlahım

Kılgıl meni sen aşık-ı yekta-ı Muhammed

 

Manende-i Mecnun keçürüb iki cehandın

Divane kılıb, kıl meni resva-yı Muhammed

 

Öltûrgil ü, küydürgil ü, her mihneti salgıl

Ol ruz-ı ceza kıl meni şeyda-yı Muhammed

 

Daim gam-ı ümmet yedi-yu yemedi ni'met

Kerametidür sen, kanı gamha-ı Muhammed

 

Ümmet deyuben kiçe yü kündüz yedi hasret

Köksidin çıkarur pürhun-ı dilha-yı Muhammed

 

Ümmet günahını tileb ol Şâh-ı şahenşah

Ol ruz-ı ceza yok bizde perva-yı Muhammed

 

Keçkil hemmedin iıle Muhammed'ni rızasın

Vallah bulasan lahzada göya-yı Muhammed

 

Sendin tilegim buldur ey Halık-ı biçün

Salgıl kulağımga meni gevga-yı Muhammed

 

Men örgileyin huş keremingdin seni, Allah

Bir katre katurgıl menge derya-yı Muhammed

 

Yol bergüvçi Rahman u Rahim, Gafur u Settar

Kılma meni şermende-i gümrah-ı Muhammed

 

Bir katre-yi mey ol cam-ı elestdin menge in'am

Kılgıl bolayın hamdinge dânâ-yı Muhammed

 

Ruy-ı siyahing sür kadem-i Pir-i muğanga

Lutf etse berür dide-yi bina-yı Muhammed

 

Maksudıma yetgür meni ey Halık-ı biçün

Men dertalebi zülf-i sümen sa-yı Muhammed

 

Yüzdin kötarıb perdeni Miskin sarı bakgıl

Men bende-i ol muy-ı siyah pa-yı Muhammed

 

Miskin Yesevi arzu-yı ravza-yı Hazret

Bolgay mu müyesser hak-i kef-i pa-yı Muhammed

 

HİKMET-42

 

Körgen zamân inangan Ebubekr sıddıkdur

Üstün bolup tayangan Ebubekr sıddıkdur

 

Munglaşkanda yığlagan kullukla bel bağlagan

İç bağrını dağlagan Ebubekir sıddıkdur

 

Bir kavlidin kaytmagen sırrın hergiz aytmagen

Gafil bolup yatmagan Ebubekr sıddıkdur

 

Cân cânânege kavşurgen kızın koldın tapşurgen

Kol kavşurup yalbargen Ebubekr sıddıkdur

 

Aytgen sözige yetken nefs u hevâdın ketgen

Hak Resülnı berkitgen Ebubekr sıddıkdur

 

Muhammedge kaynata kılgan emes heç hatâ

Boynığa salğan futa Ebubekr sıddıkdur

 

Kul Hâce Ahmed kıl tasdik yâr-ı ğârıng kıl tefrik

Ariflikde bil sâdık Ebubekir sıddıkdur

 

HİKMET-43

 

İkkinçisi yâr bolgan adâletliğ Ümer'dür

Mü'minliğde yâr bolgan adâletlığ Ümer'dür

 

Bilâlğa ezân ettürgen şeriatnı bildürgen

Din sözini ukturgen adâletliğ Ümer'dür

 

Kabe eşigin açtırgan barça butnı sındurgan

Resul könglin tındurgan adâletliğ Ümer'dür

 

Şeriatnı pes tutkan tarikatnı râst tutkan

Hakikatnı hob bilgen adâletliğ Ümer'dür

 

Oğlın çarlap keltürgen derre urup öltürgen

Adl kılıp yol sorgen adâletliğ Ümer'dür

 

Çırâğ bolup öçmegen din yolıdın tanmagen

Nâ-hak işni etmegen adâletliğ Ümer'dür

 

Miskin Ahmed kılğıl yâd kılğıl aczingni bünyâd

Şâyed ruhı kılğay şâd adâletliğ Ümer'dür.

 

HİKMET-44

 

Üçünçi dostı yâr bolgan Osmân-ı bâhayâdur

Her nefesde yâr bolgan Osmân-ı ba-hayâdur

 

Hak Resûlnı dâmâdı dinimizni âbâdı

Bendelerni âzâdı Osman-ı bâ-hayadur

 

Okuganı şâtibi âyet hadis kâtibi

Minber üzre hatibi Osmân-ı bâ-hayâdur

 

Münâcâtı kuh-ı Tür alğanları ikki nür

Aytgenleri barça dür Osmân-ı bâ-hayâdur

 

Köpler kelip piyâde koymadılar şehzâde

Şehid kıldılar anda Osmân-ı bâ-hayâdur

 

Tavsif kıldıng Osmân'nı Hâce Ahmed sen anı

Yoktur şekk ü gümânı Osmân-ı bâ-hayâdur.

 

HİKMET-45

 

Törtünçisi yâr bolgan şir-i Hudâ Ali'dür

Hem miracda yâr bolgan şir-i Hudâ Ali'dür

 

Aytgen sözi rahmâni körseng yuzi nürâni

Kâfirlerni kırânı şir-i Huda Ali'dür

 

Himmet kurı belide Mevlâm yâdı tilide

Zü'l-fikârı elkide şir-i Hudâ Ali'dür

 

Minip çıksa Düldülge yerge tüşer zelzele

Kafirlerge ğulğule şir-i Huda Ali'dür

 

Düşmenlerge mukâbil boldı kafirge kâtil

Kılgan bâtılnı zâyil şir-i Hudâ Ali'dür

 

Rahmet kılğay Bir ü Bar her ne kılsa erki bar

Hâce Ahmed'ge mededkâr şir-i Hudâ Ali'dür

 

HİKMET-46

 

Bir kün keldi Ebubekr, Selman birle

Hak Mustafa râzın açtı Rahman birle

Bârça barur bu dünyâdın erman birle

Elkin bolub Hakk'a vasıl bolmak üçün

 

Azrail bir kün keldi fermân birle

Fâtıma selâm derdi ikram birle

Hak Mustafa meşgul boldı imân birle

Issığ tendin aziz cânnı bermek üçün

 

Resûl aydı "sahâbeler bahil bolung

Ahiretge ulanduk siz ânık biling

Roze tutung, namaz okung, zekat bering

Cehennemdin özni âzad kılmak üçün"

 

Duşenbe kün Hak Mustafa dünya koydı

Hakk Te'âlâ fermânığa boyun sundı

İbn Abbâs suvnı kuydı, Ali yuvdı

Uçmağ içre hülle tonın kiymek üçün

 

Allah deben sahâbeler tebrendiler

Peyğamberni cenâzesin köterdiler

Ul "sidretül-müntehâ"ğa aşurdılar

Arş üstiğe tegürüban koymak üçün

 

Asmândagi ferişteler yerge indi

Peyğambemi nûrı birle âlem toldı

"Babam" teyu Fâtıma giryan kaldı

Babasıdın yetim bolub kalmak üçün

 

Kul Hâce Ahmed gevher yanglığ hikmet aydı

Erenlerge hizmet kılıb nazar tabdı

Toksan tokkuz ming hikmet aytıb dâstân kıldı

Dâstân kılıb bostân içre yürmek üçün

 

HİKMET-47         

 

Ol "Elestü birabbiküm" degeninde

"Kalû belâ' degenimni bilelmesmen

"Ve ma dinüküm" deben yine sorganında

"Dinim İslam" degenimni bilelmesmen

 

İlahımdan yene üç yol keldi hitab

Mü'min ervah Rabbimsen dep derdi cevab

Cevab aytmagannı kafir kıldı İzim Vehhab

Men hem cevab aytganımnı bilelmesmen

 

Cümle ruhga şul şaatde ferman yetti

Ferman bolgaçdem ötmeyin saf kuruldı

Kafir çapda mü'min bende ongda turdı

Kaysı taraf turganımnı bilelmesmen

 

Secde kıl dep Hakk'dın yene ferman boldı

Secde kılıb bârça mü'min uluş aldı

Secde kılmay kalğanları kafir boldı

Men hem secde kılğanımnı bilelmesmen

 

Ey mü'minler vehmi birle boldum giryan

Bu gam birle aklım hayran yüreğim kan

Tendin ötüb dildin ötüb ortadı can

Neçük ilaç eterimni bilelmesmen

 

Huda'yımnı kudretiğe yetip bolmas

Şaki sa'id emr kıldı bilip bolmas

Tâkat kılıb halk içinde tozup bolmas

Kaysı taraf keterimni bilelmesmen

 

Birni gebru birni tersa cühud kıldı

Birni mü'min birni kafir yahüd kıldı

Azazilni dergahıdın merdud kıldı

Ne sebebdin kılganını bilelmesmen

 

Günahım köp tağdın ağır tâatım az

Tâât kılmay ömrüm ötti kış u hem yaz

Dergahige barur bolsam yoktur niyaz

Ne yüz birle bararımnı bilelmesmen

 

Candın keçgen çın aşıklar özin kördi

Roı-ı ezel yine birni aşık kıldı

Lutt-u kerem eyleb anga ışkın saldı

Anda didar körerimni bilelmesmen

 

Zâhid kıldı yine birni tâat üçün

Zahid yine tâat kılmış rahat üçün

Huru ğılman tuba, vildan cennet üçün

Zâhid didar körerimni bilelmesmen

 

Ahiretni yaruğını kılalmadım

Yollar ıuak yol azukın alalmadım

Candın keçib Hakk emrini kılalmadım

Azuksızın bararımnı bilelmesmen

 

Toymay kaldım dem ötmeyin ömrüm ötti

Melekür-mevt kelmegi hem yavuk yetti

Eya dostlar amelsizmen başım kattı

Ne hal birle keterimni bilelmesmen

 

Bir fursatda yetip kelmey ötmey sâat

Heybetige yer ü kökler kılmas tâkat

Fermân bolsa ilâhımdın Melekü'l-Mevt

Neçük tâkat kılarımnı bilelmesmen

 

Cân alurğa ol Azrail kelib tursa

Cânıng ber deb heybet birle bir cenk ursa

Üçyüzaltmış tamurlarım titrer bolsa

Ne hâl birle bararımnı bilelmesmen

 

Ehl-i eyâl yüzüng sârı bakıb turgay

Bakıb turub söz ayturğa tiling kelmey

Rahm etmese yakın işing yırak bolğay

Hayran bolup neterimni bilelmesmen

 

Hüda'yımnı emri birle cânım alsa

Cânım anda barıb tenim munda kalsa

Rengim misli berg-i hazân yanglığ solsa

İmân birle bararımnı bilelmesmen

 

Ehl-i eyâl kurşab turgay yığlap seni

Yuvğuçılar tahta üzre alğay seni

Suvnı koyub pâk eylegey zâhirimni

Bâtınımnı yuvğanını bilelmesmen

 

Andın sonra kefen tonın kiydürgeyler

Pak u nâpâk meni salıb çolğagaylar

Baş ayağım mehkem tutub bağlagaylar

Tevbe tonın kiygenimni bilelmesmen

 

Tört ayağlığ tabutımnı keltürgeyler

Meni salıb tört tarafdın kötergeyler

Sena aytıb cenâzemni okuğaylar

Men hem sena aytarımnı bilelmesmen

 

Andın songra meni salıb revân bolsa

Yetmiş iki yerde mendin seval sorsa

Cevab ber dep ferişteler vahşet kılsa

Neçük cevâb bererimni bilelmesmen

 

Tabut birle alıb tursa gor başında

Yarânlarım yığlab turgay köp kaşımda

Yalğuz yığlab kurğum el başımda

Anda neçük kılarımnı bilelmesmen

 

Meni koyub yetti kadem keter bolsa

Münker Nekir oşal demde kirip kelse

"Men Rabbük" dep ferişteler bakıp tursa

"Rabbim Allah" degenimni bilelmesmen

 

Kul Hace Ahmed menzil hatar yollar yırak

Barur yering yavukturur bar mu yerak

Tevbe kılıb özin bilgen aldı yerak

Men hem tevbe kılğanımnı bilelmesmen

 

HİKMET-48

 

Muhabbetni deryaside gevvas bolup

Marifetni gevherini algum kelür

Tarikatnı meydanıda pervaz kılıp

Ul tubi darahtige kongum kelûr

 

Ul tubi darahtini ekse bitmes

Allah degen aşık kuldın taksir kelmes

Çın aşık eren hergiz yolda kalmas

Aşık bolup Allah yadın aygum kelür

 

Aşk kullar Hak yadıdın hali ermes

Hakikatlığ bu dünyaga meyl kılmas

Çın aşıklar dünya ukbin hergis almas

Men teki bu dünyanı koygum kelür

 

Tecellini nurı birle aklı şaşkan

AIlah teyu köngil bağlab torğa aşkan

Muhabbetni otı birle kaynab taşkan

Men teki Allah teyu bargum kelür

 

Allah yadı köngillerini kıldı hürrem

Belh mülkini taşlab gilem kiydi Edhem

Gilem kiyib hidayetge urdı kadem

Hidayetge andağ kadem urgum kelür

 

Gilem kiygen ul azizler Hakk'a yakar

Çün sırları dükan içre Hak'nı tapar

Ahlarıdın tilim tağlar sızıb akar

Selim bolub ol gilemni kiygüm kelür

 

Selim bolup saf boldı Cüneyd, Şibli

Nefsin tefip kahr kıldı Hasan Basri

Haknı koyup fena boldı Zünnun Mısri

Azizlerge mutabe'at kılgum kelür

 

Allah yadı tekebbürni üyin buzdı

Meşayihler bu halkanı görklük tüzdi

Çün Hu dedim ma'siyetler tüzge tozdı

Men hem teki ul halkada bolgum kelür

 

Şevk şarabın içtim erse kıldı harab

Muhabbetni otı birle bağrım kebab

Didarını ruzi kılsa İzim Vehhab

Darusselam sarayıga kirgüm kelür

 

Kul Hace Ahmed gevher yanglığ hikmet aytdı

Azizlerni medhi birle sözin yaydı

Uzun tünni künge ulab kıyam turdı

Dua okub revan hikmet aygum kelür