Pais nòstre
 

 retorn

 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

 

Païs Nostre


Per l'enfant

Francimand soi,n'avem pagat lo prètz
Trobas pas? Que donarias tu, alavetz?
Oc ben. Aquel païs es nostre, Ninon
Paguèrem per lo sang que rajèt de per tot.
Vertat que los flùmes èran roges de sang.
Beziers,Tolosa,Carcassona,e maïtes encara.
Arribèron lo crudel,la bestia e lo barbara  
S'acaprissèron sul pic per escanar paratge.
Un cop èra Ninon,mas es pas de ton age.
Per ajudar, la gleisa preguèt lo diable.
Venguèron festejar coma dins un estable.
E lo rei de Franca capitèt un bel òrt.
Praquò, encara uei,l'esperit es pas mort
Nos faguèron la guerra, nautres fasiam l'amor,
Calguèt barotlejar sens relambi, qun onor!
E la revolucion, tanben sens cap de claus.
D'un biais, a quistar coma  los cans d'esclaus.
Mas ont èran fugit 'quel aucel trobador?
Savi pas. Napoleon venguèt, com'un emperador.
Traverserem l'europa, en tustant del canon.
Cossi que me lo mira, podi dire que non.  
Vesetz pas, per que disi, que lo païs es mieu?
Qu'amb la bona astrada o lo plaser de Dieu...
Comprenès pas Ninon, escota la seguida.
Se me copas de longua, me donas la pepida.
Aprep las guerras grandas, e las guerras pichonas.
D'aquelas malfasentas que dison pas lor nom.
Un fum, un molon, un tropelum Ninon
E dels morts per millions,oc, tota una joventut.  
Que dormisson per totjorn defora, desconegùts.
Me cresètz pas Ninon? Agacha sus lo marbre.
Del monument, a l'ombra dels grands arbres.
Aquel païs es nostre, vesètz , toca lo cèl.
Dels aucels venon y biùre una gota de mèlh.
De mèlh e d'amarum cal oc dire tanben.
Francimand soi uei, per fòrça, e per ren.
An pagat lo prètz per que parlan,se gausan.
Istoria faguèt aital, es ora de la pausa.
L'ora es venguda ara de sortir... lo cotèl.
Sonque per s'assetar, e manjar lo cantèl.
Vija,de tot costat, nostre Miejorn es viù.
Se merita lo drech de far...pas cap de guerra,
D'oblidar pas Ninon,l'istòria messorgièra.
Avem plan meritat de viùre pensatiùs.
Ai finit per l'aimar lo païs de  talveras.
Nos demòra doas mars e très montanhas claras
Es acabat per ara aquel'istoria crudèla.
Te diriai que très mots : Occitania es bèla.