Anem beure a la sorga bèla....

L'autor sol coma un rore,e uros coma Artaban e leste coma la lèbre. 

retorn

Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

 

 

 

Anèm beure a la sorga bèla

La, que raja a la nuèch prigonda

Coma nascuda de l’enfèrn

Anirèm beure dins l’escudèla

Lo vin paura, de la gorja de l’espèr

Al sen ponchut que me grapinha

Vòlèm  tirar un pauc de lach

Vai t-en gostar l’agre de vinha

Per t’en chucar lo tèu solaç

Dos aucelons fan de rambalh

Dins la prada, dins los randals.

Lo niu se voide , joves s’en van

Demòran pas que los papetas

A la vila t’en faguètz pas pichons

Te construsisson de presons.

Podran tustar dins los boissons.

Dins la lutz palla dels neons.

Sens leva pas unas quitas calhas.

Aièr tindavan las mots amistados ,

Que se cridavan per las vanèlas.

Uèi te pòdes  passar lo badalhon.

Pels mots que deguns comprenon.

Pels los falords cal  un morralh .

Pels  nècis de tròçes de raisves.

Per notre amor cal un miralh,

Per jogar a l’Adam e a l’Eva.

Aièr , coma s’agradèm de ressegar .

Aièr, coma una mena de crid escanat

Aièr sus las labras coma un escupit

Aièr lo mot perdut que se nega.

Del cap d’un  jove novèl nascut.

Que se soven pas cap de ren.

Que sarra las seissantas annadas.

A l’encòp lo mond del non-ren.

Davant de far sa passejada.

Per trapar lo sòmi que ven.