Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙ 199

ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ(23 ΜΑΡΤΙΟΥ)

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΤΙΣ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ

   Στις 23 Μαρτίου ή αγία μας Εκ­κλησία εορτάζει τη μνήμη μιας ένδοξου χορείας 200 μαρτύ­ρων του 3ου αιώνος, του αγίου Νίκωνος του ίερομάρτυρος μαζί με τούς 199 μαθητές του.

   Ή ζωή του αγίου Νίκωνος ξεκινά από τήν επαρχία της Νεαπόλεως της Ιταλί­ας. Εδώ γεννήθηκε και έζησε. Τό οικο­γενειακό περιβάλλον όπου ανατράφη­κε ήταν ειδωλολατρικό από τόν πατέρα του, βαθύτατα όμως χριστιανικό από τη μητέρα του. Αυτή ή ευσεβής μητέρα έθεσε μέσα στην ψυχή του μικρού Νίκωνα ως θεμέλιο και ακρογωνιαίο λίθο τόν Κύριο Ιησού Χριστό. Αυτή ή πιστή μάννα, όπως ωραία λέει ο υμνογρά­φος, κατηύγασε «με τό φως των θεί­ων ρημάτων» τήν απαλή καρδιά του παιδιού της.

   Νέος, ωραίος στην όψη, αθλητικός στο παράστημα, ζηλευτός στα χαρί­σματα, ο Νίκων κατετάγη νωρίς στον ρωμαϊκό στρατό, τόν όποιο και υπηρέ­τησε με τόλμη και αφοσίωση. Σε κά­ποια δύσκολη πολεμική αποστολή κατά τήν οποία κινδύνευσαν όλοι νά ητ­τηθούν, ο γενναίος Νίκων θυμήθηκε τις συμβουλές της μητέρας του. Ενερ­γοποίησε αμέσως τό όπλο της προσ­ευχής. Και με ισχυρή φωνή έκραύγασε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθει μοι». Και όρμησε στη μάχη κάνοντας τό σημείο του σταυρού. Οι εχθροί έφυγαν ντρο­πιασμένοι, ήπημένοι. Είχε νικήσει «ή ευχή της πίστεως» ενός στρατιώτου - του Νίκωνος! Όλοι επέστρεψαν πί­σω ένδοξοι και τιμημένοι. Έκπληκτοι οι συμπολεμιστές του Νίκωνα μιλούσαν γιά θαύμα.

   Όλα αυτά ο Νίκων τα ανήγγειλε με χαρά στην ευσεβή μητέρα του δοξά­ζοντας τόν Θεό. Της ανακοίνωσε ακόμα και τό μεγάλο του πόθο νά αναχωρήσει γιά τήν Ανατολή. Και εκεί νά βαπτισθεί, νά λουσθεί στα καθαρτικά ύδατα της ά­γιας Κολυμβήθρας, νά γίνει συνειδητό μέλος της Εκκλησίας του Χρίστου!...

   Αναχωρεί λοιπόν γιά τήν Κωνσταν­τινούπολη. Και από κει καταφθάνει στη Χίο, όπου και σταθμεύει γιά μία ε­βδομάδα. Ανεβαίνει σε όρος υψηλό. Εδώ ο Άγιος προσεύχεται απερίσπα­στα. Νηστεύει και αγρυπνεί. Παραδίδει τελείως τόν εαυτό του στο σχέδιο της θείας Προνοίας, της αγάπης του Θεού. Και ο πανάγαθος Κύριος, πού είναι ο ασφαλής οδηγός κάθε καλοπροαίρε­της ψυχής, με θειο σημείο - υπόδειξη αγγέλου του - διατάζει τό δούλο του νά κατεβεί στη μικρή παραλία και από εκεί με πλοιάριο, μετά δύο μέρες, νά φθάσει στην Προποντίδα στην πόλη Γάνος τής Θράκης.

   Στην περιοχή αυτή ο Κύριος θα προ­ετοιμάσει τόν δούλο του γιά νά δεχθεί τη θεία Χάρη του Μυστηρίου του Βα­πτίσματος άλλά και του Μυστηρίου τής Ίερωσύνης.

Ανέρχεται ο άγιος στο ομώνυμο βου­νό Γάνος, πού αργότερα έγινε μεγάλο μοναστικό κέντρο τής Ανατολής. Εκεί είχε αποσυρθεί και ασκήτευε τότε ο Ε­πίσκοπος Κυζίκου Θεόδωρος. Σ' αυ­τόν τόν άγιο καθοδηγό εμπιστεύεται ο Νίκων τόν πόθο του: νά βαπτισθεί! Ό ταπεινός Επίσκοπος προσδέχεται με χαρά τόν δούλο του Θεού Νίκωνα. Α­ναλαμβάνει ο Ίδιος προσωπικά νά τόν κατηχήσει ή μάλλον νά ολοκληρώσει τό έργο πού ή ευσεβής μητέρα του Νίκωνος είχε αρχίσει. Πάνω λοιπόν στα θεμέλια πού εκείνη έθεσε στο παιδί της, οικοδομεί και αυτός τούς τιμίους λίθους τής χριστιανικής διδασκαλίας, δογματικής και ηθικής.

Και όταν έφθασε ή πολυπόθητη ώρα τής βαπτίσεως, ο Νίκων με ιερή αγαλ­λίαση δέχεται τη θεία Χάρη. Συνέχισε δε και μετά τό Βάπτισμα τούς ασκητικούς αγώνες του με περισσότερη ακρίβεια. Και επειδή ο πλούτος των αρετών του ήταν τόσο μεγάλος, εκρίθη ο άγιος Νί­κων άξιος από τόν Επίσκοπο, μετά τρία χρόνια από τη βάπτιση του, νά δεχθεί και τό Μυστήριο τής Ίερωσύνης και νά γίνει ιερεύς του Θεού του υψίστου.

   Ή ασκητική και φωτεινή μορφή του αγίου Νίκωνος ενέπνευσε πολλούς. Σαν ισχυρός μαγνήτης είλκυσε κοντά του 190 μαθητές. Όλους αυτούς ο όσιος τούς καθοδηγούσε με σοφία και σύνε­ση, τούς συνέδεε με τόν Ιησού Χριστό και τούς μυσταγωγούσε στα μυστήρια τής Βασιλείας του Θεού. Όλοι ένιωθαν κοντά του ασφάλεια και ανάπαυση από τήν ποιμαντική του καθοδήγηση. Έφρόντιζε ο Άγιος νά μεταδίδει πνευμα­τικότητα και νά καλλιεργεί σε όλους τό μαρτυρικό φρόνημα!

   Όταν ξέσπασε ο διωγμός του Δεκίου στην ευρύτερη περιοχή τής Ανατολής, ο άγιος Νίκων φωτιζόμενος από τό Πανάγιον Πνεύμα μαζί με τούς μαθη­τές του άνεχώρησε από τόν τόπο τής ασκήσεως τους σε ασφαλέστερο μέ­ρος. Αφού κατέφυγαν - όλοι μαζί - γιά λίγο καιρό στη Μυτιλήνη, έφθασαν κατόπιν στην Ιταλία. Συνέπεσε δε τήν εποχή εκείνη νά πεθάνει ή μητέρα του, τήν οποία έκήδευσε ο Όσιος με τι­μή, ευγνωμοσύνη και ιερή συγκίνηση, γιατί σ' αυτήν όφειλε τόν πρώτο σπιν­θήρα τής αγάπης του προς τόν Θεό.

  Ή πνευματική αυτή συνοδεία κατέλη­ξε στο νησί τής Σικελίας. Οι θεοφιλείς αγώνες όλων συνεχίστηκαν επάνω στο κεντρικό όρος του νησιού, τό Ταυρομένιο (σημερινή Ταορμίνα), στα ερείπια συγκροτήματος λουτρών. Στη φωτεινή αυτή συνοδεία είχαν προστεθεί και άλλοι εννιά μαθητές από τήν περιοχή εκείνη.

   Ή φήμη των ευλαβών και πιστών αυτών Χριστιανών μοναχών ασκητών έφθασε στον ειδωλολάτρη ηγεμόνα τής Σικελίας Κυντιανό, ο όποιος τούς κάλε­σε σε αυστηρή ανάκριση. Τούς απεί­λησε με θάνατο εάν δεν αρνηθούν τήν πίστη και δεν θυσιάσουν στα είδωλα. Και τότε όλοι μαζί οι αληθινοί και πιστοί δούλοι και μαθητές του Χριστού μαζί με τόν πνευματικό τους πατέρα Νίκωνα ομολόγησαν με σταθερότητα τήν πί­στη τους στον αληθινό Θεό και Σωτήρα τους, τόν Κύριο Ιησού Χριστό!

   Ή ασυμβίβαστη και αμετάκλητη αυτή ομολογία εξαγρίωσε τόν ηγεμόνα. Δι­έταξε αμέσως τούς 199 μαθητές νά ξαπλώσουν στη γη γιά νά τούς μαστι­γώσουν με βούνευρα. Και έτσι πλη­γωμένοι βαριά νά κατακαούν. Και με­τά διέταξε και τούς αποκεφάλισαν. Τα μαρτυρικά τους σώματα τα έριξαν σε μεγάλη φωτιά πού άναψαν γι' αυ­τούς.

Τόν ιερομάρτυρα Νίκωνα τόν ξάπλω­σαν καταγής, του τέντωσαν τα άκρα και τόν έκαιγαν με αναμμένες λαμπάδες. Μετά έδεσαν τό καταπληγωμένο σώμα του πίσω από υποζύγια και τό έσερ­ναν βάναυσα στη γη, μέχρις ότου τό έ­ριξαν σε γκρεμό. Άλλά και εκεί ολο­κλήρωσαν άσπλαχνα τό μαρτύριο του. Χτύπησαν με πέτρες τό στόμα του. Του έκοψαν μετά τη γλώσσα. Και τελικά τόν αποκεφάλισαν. Έτος 250 μ.Χ. Τα τίμια λείψανα τα βρήκε ο Επίσκοπος Μεσ­σήνης Θεοδόσιος και ανήγειρε στη μνήμη των μαρτύρων ναό!

   Κάθε μητέρα είναι προικισμένη με ειδική δύναμη από τόν Θεό και μπορεί με τα φιλόστοργα της αισθήματα και τήν πειστικότητα νά συγκινεί τήν ψυχή κάθε παιδιού της και νά τη στρέφει προς τόν Κύριο μας, τόν Ιησού Χριστό, όπως τό έπραξε τόσο υπεύθυνα και ή μητέρα του αγίου Νίκωνος.

   Αν θέλουμε και σήμερα άγιους γιά νά μάς σώζουν από τόν διεφθαρμένο κό­σμο, ας διευκολύνουμε τό ιερό έργο κά­θε ευσεβούς μητέρας και ας παρακα­λούμε τόν Θεό νά τις ενδυναμώνει στη μεγάλη τους και ιερή αποστολή.      

  ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ