Σχολή Δραματοθεραπείας


Ετήσιο πρόγραμμα σπουδών, χαμηλά δίδακτρα, δυνατότητα εξ αποστάσεως παρακολούθησης. Συμπληρώστε την φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος που θα βρείτε παρακάτω για να σας δώσουμε περισσότερες πληροφορίες τώρα! Προλάβετε τις θέσεις, πριν συμπληρωθούν τα τμήματα!

Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 1 από 1. Προβολή περισσότερων »


Σχολή Δραματοθεραπείας

Πληροφορίες


Τρόποι παρακολούθησης της Σχολής Δραματοθεραπείας:
Τα μαθήματα στη Σχολή Δραματοθεραπείας μπορείτε να τα παρακολουθήσετε είτε δια ζώσης (στις εγκαταστάσεις μας) είτε εξ αποστάσεως. Η εξ αποστάσεως παρακολούθηση γίνεται με σύγχρονη (παρακολουθείτε και συμμετέχετε ενεργά στο μάθημα την ώρα που εξελίσσεται) ή με ασύγχρονη παρακολούθηση (βιντεοσκοπημένα, παρακολουθώντας τα μαθήματα του δικού σας τμήματος).

Σε ποιους απευθύνεται η Σχολή Δραματοθεραπείας;
Η Σχολή Δραματοθεραπείας απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο από 18 ετών και άνω καθώς και σε παιδαγωγούς, σπουδαστές καλλιτεχνικών επαγγελμάτων και καλλιτέχνες (μουσικούς, χορευτές, ηθοποιούς).

Σκοπός της 
Σχολής Δραματοθεραπείας:
Σκοπός της Σχολής Δραματοθεραπείας είναι η απόκτηση ειδικών γνώσεων στη Δραματοθεραπεία, καθώς και η απόκτηση πιστοποιητικού για την ενδυνάμωση του βιογραφικού των συμμετεχόντων στην αγορά εργασίας.

Διάρκεια φοίτησης στη Σχολή Δραματοθεραπείας:
Η διάρκεια των μαθημάτων και φοίτησης στη Σχολή Δραματοθεραπείας είναι 3 συνεχόμενες ώρες την εβδομάδα για 1 έτος (12 μήνες).

Έναρξη μαθημάτων: 
Τα μαθήματα στη Σχολή Δραματοθεραπείας ξεκινούν μετά τη λήξη της ημερομηνίας που αναγράφεται στο πάνω μέρος της παρούσας σελίδας, ενώ οι ημέρες και οι ώρες των μαθημάτων διαμορφώνονται κατόπιν κοινής συνεννοήσεως με τους εγγεγραμμένους σπουδαστές ώστε να εξυπηρετούνται όλοι οι συμμετέχοντες.

Κόστος μαθημάτων:
Εγγραφή: 65-20= 40 €
  • Δίδακτρα για όλους: 280-130= 150 €/μήνα
  • Δίδακτρα για φοιτητές, πολύτεκνους (από 3 αδέλφια και άνω), ή για προεξόφληση του προγράμματος: 280-140= 140 €/μήνα
  • Δίδακτρα για άνεργους ή ενδιαφερόμενους που το ετήσιο εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 15.000 €, ή για ομαδικές εγγραφές 2 ατόμων και άνω: 280-150= 130 €/μήνα
Τρόποι εξόφλησης του προγράμματος:
  1. Με μετρητά σε 12 μηνιαίες δόσεις
  2. Με πιστωτική κάρτα σε 12 άτοκες δόσεις 
  3. Με χρεωστική κάρτα
  4. Με κατάθεση στην τράπεζα
Πιστοποιητικό
Με την ολοκλήρωση της παρακολούθησης του σεμιναρίου, εκδίδεται βεβαίωση παρακολούθησης (χωρίς επιπλέον οικονομική επιβάρυνση), την οποία σας αποστέλλουμε στο email σας.

Υπάρχει η δυνατότητα συμμετοχής σας σε εξετάσεις, με αναλυτική βαθμολογία, προκειμένου να λάβετε πιστοποιητικό με αξιολόγηση γνώσεων, για την ενδυνάμωση του βιογραφικού σας στην αγορά εργασίας.

Η βεβαίωση και το πιστοποιητικό εκδίδονται από το Ωδείο Όπερα Αθηνών. 

Χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες;

Επικοινωνήστε με τη Σχολή Δραματοθεραπείας
 στο τηλέφωνο: 210 8657569 ή συμπληρώστε την φόρμα που θα βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας για να σας δώσουμε οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία χρειάζεστε.


Σχολή Δραματοθεραπείας

Περιγραφή του αντικειμένου

        Η θεραπευτική ιδιότητα του θεάτρου έγινε εμφανής από την αρχαιότητα. Συγκεκριμένα, ο Αριστοτέλης στο έργο του Περί Ποιητικής ορίζει την τραγωδία ως εξής: «Ἔστιν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδὼν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι' ἀπαγγελίας, δι' ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν» που μεταφράζεται: «είναι λοιπόν η τραγωδία μίμηση σπουδαίας και ολοκληρωμένης πράξης, η οποία έχει κάποια διάρκεια, με λόγο ποιητικό, τα μέρη της οποίας διαφέρουν στη φόρμα τους, που παριστάνεται ενεργά και δεν απαγγέλλεται, η οποία προκαλώντας τη συμπάθεια και το φόβο του θεατή τον αποκαθάρει (λυτρώνει) από παρόμοια ψυχικά συναισθήματα». Τι σχέση έχουν όμως όλα αυτά με τη δραματοθεραπεία;

Η σημαντικότερη λέξη του παραπάνω ορισμού είναι η «κάθαρσιν». Ο θεατής παρακολουθώντας τα δεινά των ηρώων ταυτίζεται με αυτούς καθώς αναγνωρίζει κομμάτια του εαυτού του και της ζωής του σε αυτούς. Οι ήρωες, λοιπόν, δεν ‘πρέπει’ να είναι μοχθηροί και ανήθικοι γιατί το κοινό θα θεωρήσει ότι τους αξίζει η τιμωρία. Αντίθετα, «πρέπει» να είναι άνθρωποι διχασμένοι, βασανισμένοι, αντιφατικοί, δηλαδή καθημερινοί και συνηθισμένοι. Με αυτό τον τρόπο, κερδίζουν τη συμπάθεια των θεατών η οποία συντελεί στην ψυχική εκτόνωση τους. Η ψυχή καθαίρεται και ο θεατής ανακουφίζεται. Η τραγωδία, λοιπόν, δρα ψυχοθεραπευτικά καθώς αποβάλλει δυσάρεστα επιβλαβή συναισθήματα και τα αντικαθιστά με αισθήματα ηρεμίας και αναζωογόνησης.

Η σχέση του θεάτρου με τη λύτρωση δεν λησμονιέται με το πέρας του χρόνου. Τους επόμενους αιώνες παρατηρείται η ύπαρξη θεατρικών έργων, γιορτών και θρησκευτικών τελετών που στόχευαν στην ψυχική εκτόνωση και ανανέωση συμμετεχόντων και θεατών. Με αυτό τον τρόπο βελτιωνόταν η ψυχική υγεία των ανθρώπων. 

Τον 18ο αιώνα έγινε συνήθης πρακτική τα άσυλα να εμπλουτίζουν τη θεραπεία μέσω φαρμάκων με καλλιτεχνικές δραστηριότητες, όπως η ζωγραφική και το θέατρο (μετέπειτα δραματοθεραπεία). Η πρακτική αυτής της «άτυπης» δραματοθεραπείας επηρέασε τη δυτική ιατρική γεγονός που αποτυπώνεται στην καθιέρωση πολλών θεατρικών προγραμμάτων σε νοσοκομεία στην Ευρώπη. Τον 19ο αιώνα μάλιστα πολλά άσυλα χτίστηκαν εξαρχής με θέατρα ως κομμάτι των εγκαταστάσεων και των παροχών τους, με στόχο την αξιοποίηση της δραματοθεραπείας. Μετά από πολλές παραστάσεις σε νοσοκομεία διάφορων χωρών αυτός ο τύπος θεάτρου μετεξελίχθηκε, διαδόθηκε περαιτέρω και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του ψυχοδράματος και της δραματοθεραπείας. Βέβαια, η δραματοθεραπεία πλέον έχει διαφοροποιηθεί και αποτελεί ανεξάρτητο, αναγνωρισμένο κλάδο.

Η χρήση του θεάτρου σε άσυλα και νοσοκομεία δεν ήταν  το μόνο γεγονός που συνέβαλε στη δημιουργία της δραματοθεραπείας. Με πιο έμμεσο τρόπο συνεισέφεραν στην ανάδυση της δραματοθεραπείας και άνθρωποι του θεάτρου. Στο τέλος του 19ου αιώνα ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Κονσταντίν Σεργκέγεβιτς Στανισλάφσκι εφηύρε τη μέθοδο δραματοθεραπείας Στανισλάφσκι. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο της δραματοθεραπείας οι ηθοποιοί καλούνται να ανασύρουν προσωπικές μνήμες και εμπειρίες ώστε να βιώνουν πραγματικά το συναίσθημα που απαιτεί ο εκάστοτε ρόλος. Όμως, παρατήρησε ότι πολλοί ηθοποιοί έχαναν τον έλεγχο και κατέληγαν σε υστερία. Για τον λόγο αυτό δημιούργησε το σύστημα Στανισλάφσκι κατά το οποίο ο ηθοποιός κινεί το σώμα του κατάλληλα ώστε να προκληθεί το επιθυμητό συναίσθημα μέσω της δραματοθεραπείας.

       Το έδαφος για τη δημιουργία της δραματοθεραπείας άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα εύφορο μέσω της συνεισφοράς του Εβρέινοφ, μαθητή του Στανισλάφσκι, ο οποίος ήταν υπέρμαχος της θεατροθεραπείας και της δραματοθεραπείας. Παράλληλα, ο Ρώσος  ψυχίατρος Iljine δημιούργησε την προσέγγιση του θεραπευτικού θεάτρου, μέσω της οποίας βοηθούσε ανθρώπους με συναισθηματικές δυσκολίες στο πλαίσιο του θεάτρου και της δραματοθεραπείας. Τη δεκαετία του 1920 ο Moreno εφήυρε το ‘θέατρο του αυθορμητισμού’ το οποίο μετεξελίχθηκε σε αυτό που ονομάζουμε σήμερα ψυχόδραμα.  Εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της δραματοθεραπείας έπαιξε και ο Αντονέν Αρτώ με το «θέατρο της ωμότητας» και ο Μπρεχτ με την εισαγωγή της έννοιας «αισθητική απόσταση». Πλέον είμαστε πολύ κοντά στην τυποποίηση και τη  δημιουργία της δραματοθεραπείας.

       Αυτό που ονομάζουμε σήμερα δραματοθεραπεία ξεκίνησε στην Αγγλία στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Κατά κύριο λόγο, η δραματοθεραπεία αναδύθηκε στην Αγγλία λόγω της θεατρικής παιδείας. Ο άνθρωπος που εισήγαγε τον όρο δραματοθεραπεία το 1954 στην εργασία του «Δραματοθεραπεία μια βοήθεια να αποκτήσετε προσωπικότητα» και συνεισέφερε κυρίως στην καθιέρωση της δραματοθεραπείας ως ανεξάρτητο κλάδο, ονομάζεται Peter Slade.

Πέραν του συγγραφικού του έργου, πραγματοποιούσε διαρκώς διαλέξεις για τη δραματοθεραπεία και οργάνωνε εργαστήρια σχετικά με τη θεραπευτική αξία του θεάτρου. Δεν έμενε όμως μόνο στη θεωρία της δραματοθεραπείας. Ταυτόχρονα, διερευνούσε την εφαρμογή της δραματοθεραπείας σε ειδικά σχολεία. Έτσι, η δραματοθεραπεία άρχισε να αποκτά κλινικό χαρακτήρα. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ειδικοί που χρησιμοποιούσαν τη δραματοθεραπεία άρχισαν να σχηματίζουν επίσημες ομάδες όπως την Βρετανική Ένωση Δραματοθεραπευτών. Η δραματοθεραπεία εξελίχθηκε σημαντικά τα επόμενα χρόνια καθώς καθιερώθηκαν εκπαιδευτικά προγράμματα δραματοθεραπείας, αναγνωρίστηκε από το αρμόδιο υπουργείο και έγιναν διαδικασίες εγγραφής σε ειδικά συμβούλια.

Παράλληλα, σε άλλες χώρες το προσωπικό νοσοκομείων, ειδικοί ψυχικής υγείας και εργοθεραπευτές αρχίζουν να χρησιμοποιούν τη δραματοθεραπεία και το θέατρο ως εργαλείο αξιολόγησης, διάγνωσης και θεραπείας. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 το θέατρο ως θεραπευτικό μέσο, δηλαδή η δραματοθεραπεία χρησιμοποιούταν εντονότερα διότι παράλληλα άνθισαν ψυχολογικές θεωρίες ανθρωπιστικής προσέγγισης. Το 1970 η δραματοθεραπεία εισάγεται και στην Αμερική. Στην εισαγωγή της δραματοθεραπείας στην Αμερική, συνέβαλε κυρίως η Dr Sue Jennings, η οποία το 1984 πραγματοποίησε σεμινάρια για τη δραματοθεραπεία και στην Ελλάδα.

Αν και έχει γίνει αρκετά εμφανές τι είναι η δραματοθεραπεία είναι ωφέλιμο να δοθεί  ο επίσημος ορισμός. Σύμφωνα με τον τρέχον ορισμό της Βρετανικής Ένωσης Δραματοθεραπευτών «δραματοθεραπεία είναι η μορφή ψυχολογικής θεραπείας στην οποία όλες οι παραστατικές τέχνες χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της θεραπευτικής σχέσης». Η δραματοθεραπεία, λοιπόν,  υπάγεται στις Ψυχοθεραπείες μέσω Τέχνης.

Η δραματοθεραπεία χρησιμοποιεί ποικίλα εργαλεία όπως κίνηση, αφήγηση ιστοριών, παίξιμο ρόλων, αντιστροφή ρόλων, μουσική και μάσκες. Οι άνθρωποι όταν βρίσκονται εντός του θεραπευτικού πλαισίου της δραματοθεραπείας μπορούν να «υιοθετήσουν» διαφορετική προσωπικότητα από τη δική τους, να παίξουν κάποιον ρόλο. Με αυτό τον τρόπο, μέσω της δραματοθεραπείας είναι σε θέση να διερευνήσουν τα ζητήματα που τους απασχολούν με πιο αντικειμενική ματιά και να εμβαθύνουν σε προβληματικές συμπεριφορές και πεποιθήσεις που έχουν δημιουργηθεί από την παιδική τους ηλικία. Επιπρόσθετα, η δραματοθεραπεία ξεχωρίζει από τις συνήθεις ψυχοθεραπευτικές προσεγγίζεις γιατί δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εκφραστούν και με άλλους τρόπους εκτός του λόγου.

Το μεγάλο εύρος ως προς τους τρόπους έκφρασης έχει ως αποτέλεσμα η δραματοθεραπεία να απευθύνεται σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Επίσης, η δραματοθεραπεία είναι αποτελεσματική σε σωρεία καταστάσεων και προβλημάτων. Εν συνεχεία, η δραματοθεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί σε ατομικό επίπεδο αλλά και σε πλαίσιο ομάδας. Καταληκτικά, αξίζει να αναφερθεί ότι η δραματοθεραπεία λαμβάνει υπόψιν την ολότητα του ανθρώπου.

Χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες;

Επικοινωνήστε με τη Σχολή Δραματοθεραπείας
 στο τηλέφωνο: 210 8657569 ή συμπληρώστε την φόρμα που θα βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας για να σας δώσουμε οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία χρειάζεστε.


Σχολή Δραματοθεραπείας

Θεματικές ενότητες που αναλύονται


Εισαγωγικές Παρατηρήσεις
  • Το θέατρο και η υποκριτική: τα θεμέλεια της Δραματοθεραπείας
  • Η έννοια της θεραπείας
  • Η Δραματοθεραπεία ως συμπληρωματική μορφή θεραπείας (η "θεατρική μεταφορά")
  • Τι είναι Δραματοθεραπεία; 
  • Τι δεν είναι Δραματοθεραπεία;
  • Η σημασία της τέχνης για τη θεραπεία ψυχολογικών παθογενειών
  • Σχολές και προσεγγίσεις για τη Δραματοθεραπεία
Η ιστορία της Δραματοθεραπείας
  • Οι ρίζες της Δραματοθεραπείας: τελετουργίες και μύθοι
  • Η Δραματοθεραπεία μέσα στο χρόνο: Η κίνηση προς την αυτονόμηση του κλάδου της Δραματοθεραπείας
  • Συγχρονες προσεγγίσεις της Δραματοθεραπείας
  • Πρωτοπόροι και θεωρητικά μοντέλα
Η Μέθοδος της Δραματοθεραπείας
  • Θεωρία της Δραματοθεραπείας: θεωρητικές αρχές και παραδοχές
  • Θεωρητικά εργαλεία και μεθοδολογία για τη Δραματοθεραπεία
  • Η υποκριτική και η κινησιολογία: Ανακάλυψη της προσωπικότητας
  • Συμβολισμοί και σύμβολα
  • Φαντασιακό στοιχείο και πραγματικότητα
  • Το θεατρικό παιχνίδι ως εκπαιδευτική μέθοδος
  • Οι τεχνικές της Δραματοθεραπείας για την επίλυση των συγκρούσεων
  • Η ανάπτυξη των επικοινωνιακών δεξιοτήτων
  • Σώμα και Νους: συντονισμός και αρμονία
Η Δραματοθεραπευτική συνεδρία: Πολυδιάστατη θεραπευτική προσέγγιση
  • Ο ρόλος και η υποκριτική στη Δραματοθεραπεία
  • Δημιουργία και δραματική αφήγηση
  • Η "παράσταση" ως θεραπευτική τεχνική: Ο ρόλος της μίμησης και η ενσάρκωση του ρόλου
  • Η ενεργητική παρατήρηση
  • Η "Κάθαρσις"
  • Προεκτάσεις του δράματος: η αντανάκλαση της ζωής στο θέατρο
  • Αξιοποίηση του βιώματος για την εξωτερίκευση του ψυχικού κόσμου
  • Το θεατρικό Εργαστήρι
  • Δραματοθεραπευτικές τεχνικές για τον έλεγχο και τη διαχείριση των συναισθημάτων
  • Αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση και αυτοβελτίωση
Δραματοθεραπεία και ψυχικές ασθένειες
  • Ψυχιατρική και ψυχολογία
  • Το συμπεριφοριστικό μοντέλο
  • Το γνωσιακό μοντέλο
  • Δραματοθεραπεία και πρόληψη ψυχικών διαταραχών
  • Δραματοθεραπεία, αγχώδεις διαταραχές και διαχείριση πένθους
  • Αποπροσωποποίηση και κρίση ταυτότητας
  • Η προσέγγιση της Δραματοθεραπείας για τις διαταραχές προσωπικότητας
  • Συναισθηματική ισορροπία
Η ψυχοεκπαιδευτική διάσταση της Δραματοθεραπείας
  • Η Δραματοθεραπεία για άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες
  • Το θεατρικό παιχνίδι
  • Δραματοθεραπεία για άτομα με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές
Δραματοθεραπεία και κοινωνικοποίηση
  • Η αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας
  • Το "ξεκλείδωμα" της επικοινωνίας μέσω της Δραματοθεραπείας
  • Θεραπεία ψυχοκοινωνικών δυσλειτουργιών
  • Ρόλοι και ανθρώπινη επαφή
  • Δραματοθεραπευτικές τεχνικές ενθάρρυνσης της κοινωνικοποίησης



Δηλώστε το ενδιαφέρον σας 
στη Σχολή Δραματοθεραπείας 
στο τηλέφωνο 
210 8657569 ή συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να επικοινωνήσουμε εμείς μαζί σας!