swiatgeografii

Szukaj w tej witrynie

Ruch obiegowy i jego następstwa

Ruch obiegowy to ruch, jaki Ziemia wykonuje wokół Słońca po drodze zwanej orbitą. Orbita (tor ruchu) ma kształt elipsy zbliżonej do okręgu. Słońce znajduje się w jednym z ognisk tej elipsy. Odległość Ziemi od Słońca nie jest zatem stała, lecz zmienia się w ciągu roku.

Najbliżej Słońca (147,1 mln km) nasza planeta znajduje się na początku stycznia – takie położenie nazywane jest peryhelium. Natomiast pozycję najdalszą (152,1 mln km) Ziemia osiąga w pierwszych dniach lipca – aphelium.


FILM EDUKACYJNY "Ruch obiegowy Ziemi"

Film z YouTube



GŁÓWNE NASTĘPSTWA RUCHU OBIEGOWEGO ZIEMI :
  • Zmiana miejsca wschodu i zachodu słońca na widnokręgu w ciągu roku
  • Astronomiczne pory roku

  • Występowanie dnia i nocy polarnej
Najmniej energii słonecznej w ciągu roku otrzymują obszary położone poza kołami podbiegunowymi (66°33’ N/S). Są to strefy okołobiegunowe, w obrębie których występują dnie i noce polarne. Dzień polarny trwa dłużej niż dobę. Jest to czas, w którym tarcza słoneczna nie chowa się pod linię widnokręgu. Jego długość wzrasta w miarę wzrostu szerokości geograficznej. Na biegunach trwa pół roku. Zjawisko dnia polarnego występuje przemiennie ze zjawiskiem nocy polarnej. Gdy na biegunie północnym trwa noc polarna, na biegunie południowym jest dzień polarny.

WARTO WIEDZIEĆ

W rejonie kół podbiegunowych na wiosnę oraz jesienią występują też białe noce. Zjawisko to polega na przechodzeniu zmierzchu w świt bez zapadania ciemności. Ich przyczyną jest bliskie położenie Słońca pod linią horyzontu w ciągu nocy (do 10°). Wówczas do powierzchni Ziemi dociera promieniowanie rozproszone - takie z którym mamy do czynienia też np. przy całkowicie zachmurzonym niebie. Nie pozwala ono na zapadnięcie nocnych ciemności.


Biała noc w Helsinkach
Biała noc w Helsinkach
Č
ĉ
ď
Dydaktyk Geografii,
12 mar 2012, 14:14
Comments