Violončelo




Violončelo je gudački instrument nastao u XVI veku, građen slično violini ali znatno veći. Pri sviranju mizičari ga drže među kolenima, pošto je sa donje strane ugrađena nožica promenljive dužine. Četiri žice štimovane su po kvintama (C, G, D, A). Tehnika sviranja na violončelu zasnovana je na svim načelima kao i na violini. Ton se proizvodi prevlačenjem struna gudalom ili "trzanjem" žica prstima. Zbog veličine instrumenta neki hvatovi, koji su mogući na violini ili violi, nemogući su za izvođenje na violončelu. Ton na violončelu je sonoran i voluminozan, u visokim položajima sličan tenoru, u dubljim baritonu i basu. U prvo vreme violončelo se isključivo koristilo kao prateći instrument. Krajem XVII veka nastaju prve solističke kompozicije za ovaj instrument. Od tog vremena violončelo je jedan od najznačajnijih instrumenata orkestarskog, kamernog i solističkog muziciranja.

Zvuk violončela


Comments