6 mei 2002 


 

 
Paul Rosenmuller (Groenlinks):

Pim Fortuyn is niet gewoon rechts, maar extreem rechts. Dit is niet gewoon rechts, dit is extreem rechts. Stop deze Berlusconi van de lage landen. Het is niet nieuw en al helemaal niet fris. Een Fortuynlijk Nederland is geen Leefbaar Nederland. Fortuyn is een nationalist en een populist. Fortuyn is een charlatan. Pim Fortuyn is een extreem rechtse uitgesproken nationalistische en isolationistische populist. Als Pim Fortuyn het voor het zeggen krijgt, komt er een vechtcultuur: wij tegen zij.

Marcel van Dam (PvdA):
Fortuyn is een Eichmann. Fortuyn is een untermensch. Fortuyn is een zeer minderwaardig mens. Fortuyn is een racist. Fortuyn zorgt voor een verziekt discriminerend klimaat. U bent erger dan Janmaat. U probeert op dezelfde manier stemmen te winnen als destijds de NSB met "1 land, 1 volk, 1natie".

Ad Melkert (PvdA):
Ik hoor weer roep om een sterke leider. Je wordt wakker, je ziet Le Pen. Je wordt wakker, je ziet Fortuyn. Als je flirt met Fortuyn, dan gebeurt er in Nederland straks hetzelfde als in Frankrijk. Daar zijn ze wakker geworden met Le Pen, straks worden wij wakker met Fortuyn. Fortuyn maakt de weg vrij voor ongeremde discriminatie en een heel andere samenleving, waarin mensen tegen elkaar worden opgezet. Fortuyn gaat een grens over die je niet mag passeren. Nederland, wordt wakker! Ik heb mensen ontmoet, die denken: ben ik die kraan, word ik opgedweild? De Lijst Pim Fortuyn kiest voor het recht van de sterkste.

Wim Kok (PvdA):

Fortuyn is een gevaar voor het land. Fortuyn is een gevaar voor de samenleving. Fortuyn is asociaal. Fortuyn blijft steken in het zaaien van haat, discriminatie en tweedracht onder de bevolking. Met Fortuyn laten we ons leiden door angst, haat en onverdraagzaamheid. Nationalisten denken door het neerzetten van een hek om hun land de problemen buiten te kunnen houden. Dat is heel gevaarlijk. Ik zie een risico dat het recht van de sterkste wint van de toekomst van ons allemaal. Dat is bij de Lijst Pim Fortuyn heel duidelijk aan de orde. Ik lig wel wakker van de toekomst van Nederland.

Rob Oudkerk (PvdA):
Fortuyn is fascistisch. Fortuyn doet me denken aan Anton Mussert.

Bram Peper (PvdA):
Fortuyn is een malloot die denkt dat hij overal verstand van heeft (na het lezen van De puinhopen van acht jaar Paars).

Hans Kombrink (PvdA Rotterdam):
Ik zie een parallel met de jaren 30. Fortuyn is het opkoment nazisme en fascisme. Fortuyn is Janmaat in het kwadraat. Met Leefbaar Rotterdam kunnen we de Tweede Wereldoorlog overdoen.

Els Kuijper (PvdA Rotterdam):
Wat moeten we zeggen tegen het meisje dat denkt dat haar papa niet meer het land in mag, na een bezoek aan opa in Turkije?

Thom de Graaf (D66):
Zijn we Anne Frank vergeten? Ik citeer uit haar boek, "ik zie dat mensen bang zijn en ondergedoken zitten en ik hoop dat dit nooit meer gebeurd". Pim Fortuyn wil een land waar mensen met een bepaald geloof, een zekere cultuur, een andere achtergrond gediscrimineerd mogen worden. Hij wil daartoe artikel 1 van onze grondwet schrappen. Het fundament van onze rechtstaat dat de integriteit van iedereen beschermt. Dat wil de lijsttrekker van Leefbaar Nederland afschaffen. Hij weet wat hij wil, wij weten nu waar wij tegen strijden.
 


Rogier van Boxtel (D66):
Fortuyn is echt gek geworden, levensgevaarlijk wat hij doet. Hij is volstrekt onverantwoord bezig. Misschien is Levensgevaarlijk Nederland een betere naam voor zijn partij.

Hans Veling (Christen Unie):
Fortuyn zorgt voor tweedracht.

Jan Marijnissen (SP):
Er is geen �nkele reden om Fortuyn te vertrouwen. Wat heeft die man nou gedaan? Het is een charlatan. Een rattenvanger.

Gerrit Zalm (VVD):
Fortuyn is een gevaarlijk man. Fortuyn bedriegt het volk.

Bas Eenhoorn (VVD):
Fortuyn is Mussolini.

Frits Bolkenstein (VVD):
Nederland slaat een "pleefiguur" met Fortuyn als premier.

Hans Dijkstal (VVD):
Fortuyn is een combinatie van Janmaat en de Winter.
 



Bondskanselier Gerhard Schroder (SPD):
Een gure tegenwind waait het Europa van sterk en sociaal tegemoet. Wat gisteren samen is bereikt, kan morgen overboord worden gegooid. Krachten van haat en intolerantie vergiftigen het politieke klimaat.

Manuel Kneepkens (Rotterdam):
Poldermussolini. Dat klinkt heel hard en er zullen ook weer heel wat reacties op volgen, maar geloof me: ik zie een rechtstreeks verband tussen Fortuyn, Mussolini en uiteindelijk Nietschze.

Peter Storm (De Socialist):
Fortuyn is een fascistisch kopstuk. Fortuyn hoort in het rijtje van recente fascistische kopstukken - Haider, De Winter, Le Pen - thuis. Dan is er de enorme leiderscultus rondom de aanvoerder. De F�hrer, de Duce, begrippen uit het vooroorlogse fascisme maar Fortuyn heeft dezelfde uitstraling.

Bart Tromp (Het Parool):
Aan democratie heeft onze Madurodam-Mussolini een broertje dood.

Freek de Jonge:
En daarom wil ik (..) alle zwevende kiezers waarschuwen, voor een lijsttrekker met een kale kop die zonder pardon in je kont kruipt. Aanvankelijk voelt het heerlijk, maar uiteindelijk wordt je genaaid waar je bij staat.

Folkert Jensma (hoofdredacteur NRC Handelsblad):
We wensen ons hier de xenofoben en racisten van het lijf te houden. Het is een grote schande dat we zestig jaar na dato een politicus in ons midden daaraan moeten herinneren. Fortuyn kan als minister-president de dodenherdenking op 4 mei nooit bijwonen.

Matty Verkamman (columnist Trouw):
Fortuyn is een man met de intelligentie van Adolf Hitler en de charme van Heinrich Himmler. Jij vuile, kale nepprofessor, jij hebt de intelligentie van Adolf Hitler en de charme van Heinrich Himmler. Jij leeft van haat en daarom hoop ik dat je in die darkroom van je zo gauw mogelijk AIDS krijgt.

Jan Blokker (columnist Volkskrant):
Ik ben ervan overtuigd dat Professor Pim wel degelijk de Jean-Marie le Pen, de Filip de Winter, de Jorg Haider en de nieuwe Hans Janmaat van Nederland mag heten. Pim Fortuyn is definitief de Mussolini, de Duce, van de eenentwintigste eeuw geworden en men zal op zoek moeten naar een betrouwbaar onderduikadres. Bij de vorige Duce duurde het drieentwintig jaar voor hij ondersteboven werd opgehangen aan een benzinepomp aan de Zwitserse grens. Naast z'n maitresse. Maar dat zal Pim niet overkomen.

Pim Fortuyn (LPF):
En als mij straks wat gebeurt, ik ben blij dat jij mij die gelegenheid geeft, als mij wat gebeurt, dan zijn zij mede verantwoordelijk en dan kunnen ze niet hun handen der van af trekken in de zin van ja ik heb die aanslag niet gepleegd, je hebt het klimaat mee gecreeerd en dat moet stoppen.

Ze kunnen mij vermoorden of als de nieuwe Hitler neerzetten, maar het probleem meneer, dat blijft. Dat blijft





Moordenaars

Tom de Graaff (D'66) las voor uit het dagboek van Anne Frank, om de mensen te waarschuwen dat de (toen nog) lijstaanvoerder van Leefbaar Nederland joden in de gaskamer wilde stoppen.
Gerrit Zalm (VVD) noemde hem 'een gevaarlijk man'.
Kok (PVDA) noemde hem iemand die 'groepen tegen elkaar opzet'.
Enfin, wat zal er gisteravond opgelucht adem zijn gehaald door de heren en wat zal de champagne goed hebben gesmaakt. Het zoet van de overwinning - ook al omdat de gek van de aanslag Goddankk geen Marokkaan was - redt vele carrières, bijvoorbeeld die van Melkert, die heus nog wel 'ns premier zal worden.
Zondag sprak ik de Goddelijke Kale nog uitvoerig, over de telefoon; hij was bang, zoals meestal, 'dat er iets gebeuren gaat'. Ik kende 'm als een schat van een man die ook wel 'ns overdreef, dus probeerde hem op andere gedachten te brengen.
Er was een mol onder zijn Kamerkandidaten, die lekte naar de pers, bijvoorbeeld in het geval van de vermeende seksuele intimidatie van twee dames die op zijn lijst stonden. Ik legde hem uit dat die inmiddels ontmaskerde gevoed moest worden met verkeerde informatie, 'want een schandaal kan je nu niet hebben'.
Ik hoorde 't mezelf zeggen; we moesten allebei lachen.
Zoals gezegd, ik vond 'm aardig. Nu alles voorbij is moet ik voortdurend denken aan die Zondag in Februari, toen een vraaggesprek met hem verschenen was in de Volkskrant en zo ongeveer de halve wereld over hem heen viel. Hij wilde stoppen:
"Ik ben failliet en ik heb geen partij meer."
Hij wilde verklaren dat de Volkskrant hem verkeerd geciteerd had. Ik zei: "Als je dát doet, kijk ik je nooit meer aan. Je gaat vanavond op TV en je gaat als een koning, of toch tenminste als een prins." En ik beukte op hem in om door te gaan, 'dat ben je aan jezelf verplicht'.
Had ik dat maar niet gedaan.
Die avond, bij Fons de Poel - die niet veel meer wist in te brengen dan "Wat bent U toch kinderachtig" - schitterde de Goddelijke Kale weer als vanouds. En hoezeer op radiostations ook werd omgeroepen dat 'Pim wil discrimineren', binnen een paar weken was zijn aanhang weer op peil, dat wil zeggen zo rond de dertig, vijfendertig zetels. Ik vond dat een bijzondere prestatie, vooral ook omdat de Nederlandse pers bleef aanschurken bij de Macht en alles deed om 'onze geliefde leider' zoals ik hem ironischerwijs noemde, te demoniseren. Wie voor de aardigheid het hoofdcommentaar van Maandagavond in NRC-Handelsblad las moet wel tot de conclusie zijn gekomen dat de diezelfde avond omgelegde politicus Goddank van ons is heen gegaan. Luister maar: "Straks staat Fortuyn als premier met een krans op de Dam, de man die de islam 'achterlijk' vindt en mensen uit Marokko en Turkije niet behorend bij 'de moderniteit'? Deze dagen symboliseren de heroprichting van het vrije Nederland dat we hier juist niet de ene cultuur beter vinden dan de andere. Dat we hier mensen gelijk behandelen in een open samenleving. Dat we ons hier de xenofoben en racisten van het lijf wensen te houden. 
Het is een grote schande dat we zestig jaar na dato een politicus in ons midden daaraan moeten herinneren."
Je gelooft je ogen niet als je zoiets leest. Misschien werd dit hoofdcommentaar geschreven door H.J.A. Hofland, de meneer die Pim 'een kwibus' noemde omdat 'ie zelf als zestienjarige werd afgewezen door de SS, toen 'ie zich als vrijwilliger aanmeldde: 'Te kort'. Misschien werd dit hoofdcommentaar geschreven door de grote denker Hubert Smeets, die knipperend ten onder ging afgelopen Vrijdag in "Duivels" tegenover dezelfde steen des aanstoots. Om maar 'ns te citeren, ''t Is een schande' dat een zich noemende kwaliteitscourant zulke domme, leugenachtige hoofdcommentaren schrijft, al begrijp ik best dat de spreekbuis van de gevestigde orde in z'n broek doet voor een man die verreweg de meeste aanhang in het land dreigde te krijgen.
Frènk van der Linden, Hubert Smeets, Marcel van Dam en noem ze maar op, ze hebben allemaal bijgedragen aan de hetze die Fortuyn uiteindelijk letterlijk vermoord heeft. Wat moet je met zulke fijne democraten?
Ze zijn het spugen in hun gezicht niet waard en doen vooral denken aan antisemieten, echte bedoel ik dan. Met de moord op Fortuyn is de hoop op een minder afzichtelijke, van politiekcorrecte taboes doortrokken samenleving, vervlogen.
Ik zie niets in corrupte pygmeeën als Ferry Hoogendijk en zal zeker niet op de huidige lijst Fortuyn stemmen. De Nederlandse democratie is niet voor mensen die afwijkend denken; die worden vermoord na maandenlang ten onrechte van 'racisme' en ander fraais te zijn beticht. Daar zijn de door de belastingbetaler gesubsidieerde anti-Discriminatie-meldpunten voor, daar zijn de Officieren van Justitie voor die Fortuyn keer op keer voor de rechter wilden brengen, daartoe lenen zich de jongens en meisjes van de pers met hun zogenaamde 'geschoktheid', daarvoor zijn Barend & Van Dorp die hem wel 'ns zouden klein krijgen, zoals ze zelf vooraf aan hun eerste onderhoud met het Kwaad aankondigden, daarvoor is NRC-Handelsblad.
Ik geloof dat het enige eerbewijs dat je Fortuyn nog kunt brengen, is niet te gaan stemmen, nu niet en nooit meer. Hij zal nu de geschiedenis in gaan als opvolger van de gebroeders De Witt, die vierhonderd jaar geleden door het gepeupel werden gelyncht. We moeten de dames en heren moordenaars van nu feliciteren; 't is gelukt!
Dag Pim, aan jou heeft 't niet gelegen. 
Theo van Gogh 





Zijn laatste rustplaats in Italie


Column Youp van het Hek

In de auto, onderweg naar mijn optreden, hoorde ik van de moord op Pim Fortuyn. Totaal verbijsterd reed ik door naar het theater om daar de voorstelling onmiddellijk af te gelasten. Niet alleen de voorstelling van gisteravond, maar alle optredens van deze week heb ik afgezegd. Uit respect voor de democratie. Uit respect voor Pim Fortuyn. Ik weet het niet meer en zit verweesd achter mijn computer.

De prettig gestoorde wervelwind Pim Fortuyn kwam sinds een half jaar met zevenmijlslaarzen richting Tweede Kamer en hij zou volgende week woensdag een historische monsterzege behalen. Voor de cabaretier en columnist was de politicus Pim Fortuyn een zegen. Ik was het op veel punten totaal met hem oneens en dat vond ik heerlijk. Het was zo lang geleden dat je het met een politicus weer een keer volstrekt eens of oneens kon zijn. Hij sprak klare taal, was het gesprek in ieder caf�, gonsde op ieders werk en beheerste elke verjaardag. Hij was een absoluut fenomeen, die het ingedutte Binnenhof hardhandig heeft wakker geschud. Vooral binnen de paarse partijen zaaide hij totale paniek. Het was een feest om tegen hem te schrijven. Afgelopen zaterdag mocht ik mij nog vrolijk maken over zijn plan om, als hij premier zou zijn, zich per helikopter te laten verplaatsen. En de kans dat hij eventueel premier zou worden werd steeds groter. Gisteren meldde De Volkskrant dat hij na 15 mei de grootste partij zou zijn.

Pim Fortuyn vrolijkte Den Haag de laatste weken op. Binnen de mompelende grijze kostuums was er behoefte aan een man met een opvallend gestropte felgekleurde das, die een aantal dingen hardop zei. Dingen waar ik het meestal razend mee oneens was, maar dat is toch juist leuk? Dat is toch democratie? Pim ventileerde zijn idee�n en die mocht je met columns en optredens fel bestrijden. Ik trad de laatste weken zelfs op in een soort Pim Fortuyn-pak. En met succes. Ik durf te wedden dat hij er ook nog om had kunnen lachen. Woorden. We zijn toch het land van de woorden? Politici konden toch naast het biljart, met een pilsje in de hand, in discussie met hun kiezers? Niks is toch leuker dan het politiek volstrekt oneens te zijn? Pim was de democraat, die telkens zei: ,,Na 15 mei spreken we elkaar weer!'' Hij was de man die terecht zei dat hij het woord als wapen gebruikte. Toen hij bij de presentatie van zijn boek een paar taarten naar zijn hoofd kreeg, dacht ik: klootzakken! Nooit geweld gebruiken! Woorden, woorden en nog eens woorden! Nou is een taart nog een soft actiemiddel, maar toch.

En nu is hij op lafhartige wijze vermoord. Neergeknald bij een radiostudio. Het hele land is terecht murw van verbijstering. De vergelijkingen met de moord op John F. Kennedy zijn niet onterecht. Een misselijk gevoel schreeuwt in mijn lijf. Dat dit in ons land kon gebeuren overstijgt ieders stoutste fantasie�n.

Hij was extreem in zijn optreden, zoog de camera's naar zich toe, had stevig afwijkende idee�n, maar leek absoluut niet bang. Dat zei hij ook wel eens. In zijn laatste interview bij Ivo Niehe sprak hij wel even over bedreigingen en je zag dat hij ze serieus nam. Maar wat moet je er tegen doen? Ik denk dat geen twintig bodyguards deze afrekening hadden kunnen tegenhouden.

En nu? Ik weet het niet. Ik mag van harte hopen dat iedereen het hoofd koel houdt en in de geest van Pim doorgaat. Doorgaat met woorden. Woorden, woorden en nog eens woorden. Velen zeiden na de moord op Pim: ,,Woorden schieten tekort.'' Maar dat is niet waar. Kogels schieten tekort. Woorden niet.

 



Wat in het Algemeen Dagblad niet mag worden afgedrukt.
De zoveelste geweigerde column van Pamela Hemelrijk.

Theo van Gogh
 


I saw a dead man win a fight

Na de begrafenis van Fortuyn heb ik deze brief bij Gerard Spong in de bus gegooid:

Geachte heer Spong.

Een democratie waar de regering, omringd door lijfwachten, bij de begrafenis van een uit de weg geruimde oppositieleider op de voorste rij zit, om vervolgens de kathedraal via een achterdeur te verlaten, is opgehouden een democratie te zijn. Mijn laatste hoop is op u gevestigd.
U bent volgens mij de enige die moedig, schrander, welbespraakt en bovenal waarheidslievend genoeg is om de fakkel over te nemen. Ik doe, uit naam van de persvrijheid, een dringend beroep op u om uw diensten aan te bieden aan de lijst Fortuyn. Als kandidaat-minister bijvoorbeeld. Mijn stem heeft u.

Met de meeste hoogachting,

P. Hemelrijk

Ze zeggen wel eens dat Kok "de regie kwijt is", maar bij de begrafenis van zijn aartsvijand had hij de touwtjes weer stevig in handen, ere wie ere toekomt. Tot in de preek van de bisschop en de lijkrede van de broer herkende je zijn vale klerkenjargon. "...de overigens begrijpelijke woede en boosheid, die niet mag ontaarden in geweld..."; de vermaning om, net als de barmhartige Samaritaan, solidair te zijn met onze medemensen in vreemde gebieden, die geteisterd worden door honger en oorlog..." Het leek waarachtig wel of het overbekende PvdA-standpunt inzake immigratie zelfs híer nog aan de man moest worden gebracht. De tekst van de broer was, zo te zien, tevoren door de RVD aan de pers uitgedeeld. Maartje van Weegen liet zich in haar zenuwen ontvallen dat "de broer van Fortuyn, die in overleg met het kabinet..." "...deze plechtigheid heeft georganiseerd", vulde ik aan. Maar ze maakte haar zin wijselijk niet af. Ik heb overigens niet de indruk dat die broer veel in te brengen heeft gehad, te oordelen naar het feit dat de ereplaatsen in de kerk waren ingeruimd voor Fortuyns grootste aartsvijanden. Bob Smalhout kreeg van de bisschop te horen dat hij geen lijkrede mocht houden voor zijn vriend, "omdat er was gekozen voor slechts één spreker". (Eveneens in overleg met het kabinet, neem ik aan).
Moet u horen. Fortuyn zijn lijk was maandag nog niet koud, of NOVA belde op. Maandenlang had ik zitten hopen op een kans om het in één van hun praatprogramma's op te mogen nemen voor Fortuyn. Maar niemand vroeg me. Terwijl ik toch behoorlijk onorthodoxe dingen schreef. En nu was ik ineens welkom om aan hun schijnheilige in memoriams mee te komen werken. Ik heb ze laten weten dat ik nooit meer iets met de Hilversumse media te maken wil hebben, omdat ik ze medeverantwoordelijk houd voor wat er is gebeurd; dat ze dit varkentje nou óók maar moeten wassen met behulp van hun vaste stamgasten Bram Peper, Hans van Mierlo, Boudewijn Büch, Maurice de Hond, Elsbeth Etty, Felix Rottenberg, Hubert Smeets, Jort Kelder, Willem Breedveld, Hans Wansink, Mark Kranenburg, Stefan Sanders, Joost Zwagerman, Marcel van Dam, Frits Abrahams, Rob de Wijk, Youp van 't Hek en Freek de Jonge. Dat ik spúúg op hun talkshows, en dat ik mezelf een dure eed heb gezworen om nooit meer één voet in hun tv-studio's te zetten, zo lang als ik leef. (Vrijdag hoorde ik iemand, ik geloof dat het de massapsycholoog Henri Beunders was, pleiten voor een parlementaire enquête over de rol van de pers in de affaire-Fortuyn. Het zal mij een waar genoegen zijn daar mijn hart te luchten als het ooit zover mocht komen. Maar dan zullen ze me wel wéér niet uitnodigen.).
Ergens in het huis van Fortuyn zwerft nog een fax rond, die ik maandagmiddag naar hem had opgestuurd. Het was een kopie van de laatste Intomart-peiling, die voorspelde dat de lijst Fortuyn de grootste partij zou worden. In de marge had ik gekrabbeld: "Zul je voortaan héél voorzichtig zijn op straat? Ik houd nu rekening met aanslagen." Een uur later was ie dood. Ik meld het maar even; dadelijk denkt de politie nog dat het een dreigement was, of dat ik van die aanslag heb afgeweten.
En dan te denken dat ik al de koning te rijk zou zijn geweest als Pim Fortuyn de kans had gekregen om één zetel in de kamer te veroveren, teneinde de oppositie in dit land weer een échte stem te geven. Meer verlangde ik niet. Een kinderhand is gauw gevuld.
U realiseert zich toch hopelijk wel waaróm ze het nu op het Binnenhof zo in hun broek doen? Als de kandidaten van de lijst Fortuyn zoveel zetels halen dat zij in de regering doordringen (en daar ziet het wel naar uit), dan krijgen zij niet alleen toegang tot de notulen van de ministerraadvergaderingen van de afgelopen maanden, maar ook tot de dossiers van de BVD. En ik vrees dat deze demissionaire regering geen middel zal schuwen om dat te verhinderen.
Donderdagmiddag - de dag voor de begrafenis - ben ik naar Rotterdam gegaan, omdat de 3 publieke zenders in alle talen zwegen over de tienduizenden mensen die daar voor de kathedraal waren samengedromd om langs de kist te defileren (wachttijd: 3,5 uur). Pas in het NOS Journaal, dat blijkbaar de exclusieve rechten had verworven, doken de eerste beelden op. Het is onvoorstelbaar, maar terwijl zich in Rotterdam het grootste wereldnieuws uit de Nederlandse parlementaire geschiedenis voltrok, schotelden Nederland 1 2 en 3 ons voetbal, natuurfilms en spelletjesprogramma's voor. En - geloof het of niet - een oude aflevering van De Kloof, waarin KKok op de bekende onderdanige wijze werd geïnterviewd door Paul Witteman. CNN proberen dan maar. "Nou moet ik toch waarachtig", dacht ik bij mezelf, "mijn toevlucht nemen tot een buitenlandse zender om erachter te komen wat er in Rotterdam gaande is. Het lijkt goddomme wel oorlog".
Bij de dranghekken op de Mathenesserlaan raakte ik aan de praat met een verslaggever van de Observer, die het schouwspel verbluft stond gade te slaan. Het verbaasde hem vooral dat er in geen velden of wegen camera's te bekennen waren, behalve dan een ploeg van TV Rijnmond (die overigens door de politie niet werd doorgelaten). "Apparently", zei ik vals, "the Dutch public broadcasting corporations consider this a local event".
Samen wandelden we langs de queuende Rotterdammers. "Wat staat er op die vlag?" vroeg de Observer. "Stop Left-wing Dictatorship", vertaalde ik. "Hoe zou je deze bijeenkomst willen beschrijven?" vroeg de Observer. "Als een massale en vernietigende motie van wantrouwen van het Nederlandse volk aan het adres van de Nederlandse regering", zei ik. "Mij doet het denken", zei de Observer dromerig, "aan de tijd dat ik nog correspondent was in het Oostblok. En aan een gedicht op een oud Schots oorlogsmonument, dat gewijd is aan de famous battle of Otterburn. Ik zal het even voor je opschrijven:

  ...For I have dreamed a dreary dream
Beyond the Isle of Skye;
I saw a dead man win a fight,
And I ween that man was I."

Pamela Hemelrijk
Niemands knecht. Pamfletten uit het hemelrijk 1993-2002. "Wanneer ik me precies begon te realiseren that there was something rotten in the state of Denmark weet ik niet meer. Maar mijn eerste stukje over de incest tussen pers en de gevestigde politiek blijkt van 1993 te dateren. Als de schellen me niet toen al van de ogen zijn gevallen, dan was het wel tijdens de oorlog in Kosovo. De stroom NAVO-propaganda die de Nederlandse media bij die gelegenheid loslieten, zoiets had ik in een democratie niet voor mogelijk gehouden. The truth is always the first casualty, zoals iedereen weet. Maar om het nu zelf eens in de praktijk mee te maken, dat was toch iets heel anders. In elk geval was het uitermate leerzaam. Als je achterdocht eenmaal is gewekt, dan ga je op dingen letten. En je wordt op dingen attent gemaakt. Op gevallen waarbij de rechterlijke macht zich voor de kar van de politiek heeft laten spannen. Op gevallen waarbij het Openbaar Ministerie zich voor de kar van de politiek heeft laten spannen. En het ergste van alles - voor mij althans: op gevallen waarbij de pers zich voor de kar van de politiek heeft laten spannen. De drie publieke zenders in dit land heten onafhankelijk te zijn; maar zelfs de Raad van State heeft indertijd gewaarschuwd dat de nieuwe omroepwet van Rick van der Ploeg in feite neer kwam op de invoering van een staatsomroep. Waar dat toe geleid heeft, dat hebben we tijdens de verkiezingscampagne van 2002 kunnen zien. Toen de opmars van Fortuyn niet te stuiten bleek, alle zwartmakerij in de media ten spijt, waren de media stomverbaasd. Waar kwam die plotselinge onvrede toch vandaan, riepen ze eendrachtig; het ging toch zo goed in dit land? Het volk was toch zo welvarend en tevreden geweest? Tot Fortuyn roet in het eten was komen gooien? Volgens mij was die onvrede er al heel lang. Miljoenen mensen gingen er onder gebukt. Je las er alleen nooit iets over in de kranten, en je zag er al helemaal niks over op de tv. Vandaar dat alleen de politici en de journalisten verbaasd waren toen de sluimerende oppositie via Fortuyn eindelijk weer een stem kreeg; zij hadden -als enigen zowat- niks in de gaten gehad. ZO druk hadden ze het met waarschuwen tegen een man die nooit een spat macht heeft uitgeoefend in dit land, laat staan misbruikt, en wiens enige zonde hierin bestond dat hij aan de verkiezingen wilde deelnemen. And look what happened to him. "


Partij-programma Lijst Pim Fortuyn

Standpunten Lijst Pim Fortuyn
Zakelijk met een hart


Begin 2002 wordt de politiek-maatschappelijke situatie in Nederland bepaald door sociaal-economische tegenwind, enerzijds als gevolg van de wereldwijde economische neergang na de terreurdaden van 11 september 2001, anderzijds door de oplopende collectieve lasten en inflatie. De internationale veiligheidssituatie is instabiel. Europa is een bureaucratie die de burgers nauwelijks interesseert, laat staan inspireert. Na bijna acht jaar Paars is de welvaart in Nederland toegenomen, mede dankzij economische rugwind en de inzet van het bedrijfsleven, maar dit wordt overschaduwd door toenemende criminaliteit en grote tekortkomingen in onderwijs en gezondheidszorg. Door het Paarse gedoogbeleid is een tweedeling in de hand gewerkt, waardoor grote groepen allochtonen niet actief deelnemen aan het maatschappelijk verkeer. Nederland is geen immigratieland. De jaarlijkse toestroom van tienduizenden nieuwkomers die veelal in de illegaliteit belanden, moet stoppen. Alleen dan kan de integratie en emancipatie van minderheden slagen. De LPF wil daaraan met kracht werken, maar eist ook de volle inzet van de minderheden, want het is de moeite waard om Nederlander te zijn.

Paars heeft Nederland opgescheept met o.a.:
-een volkomen vastgeroeste zelfgenoegzame poolitieke cultuur van benoemde regenten zonder creatief of lerend vermogen;
-een zwaar teleurstellende gezondheidszorg mmet doden door wachtlijsten;
-achterblijvend onderwijs met klassen die naaar huis worden gestuurd;
-hoge inflatie ten koste van minder draagkraachtigen en onze exportpositie;
-hoge criminaliteit waardoor de burger zich op straat noch thuis veilig voelt;
-een voor toekomstige generaties onverantwooord aantal van een miljoen WAO'ers;
-door gedoogbeleid onvoldoende beschermen vaan de belangen van burgers;
-grote problemen op het gebied van de mobiliiteit;
-uit de hand gelopen immigratie in een overbbevolkt land;
-door sociaal-culturele achterstanden met naame in de grote steden een ernstige tweedeling van de bevolking;
-het vastlopen van het poldermodel met onvolldoende bescherming van de koopkracht van de burger en onvoldoende waarborgen van het democratisch gehalte van de samenleving.

Lijst Pim Fortuyn (LPF) wil aan deze problemen het hoofd bieden door een nieuw zorgzaam en zorgvuldig beleid. Zorgzaam omdat alleen daardoor de belangen van alle Nederlandse burgers zonder onderscheid naar ras, geloof of geaardheid kunnen worden gediend. Zorgvuldig omdat steeds gestreefd zal worden naar kleinschalige op de menselijke maat gebaseerde oplossingen. Onze standpunten zijn zakelijk, maar met een hart.
Volksgezondheid
Door verkeerde inrichting van de zorg en de regelzucht van de centrale overheid is de gezondheidszorg in ons land in een crisis gekomen, waardoor aan velen niet meer de zorg geboden kan worden waar men in een beschaafd westers land op zou moeten kunnen rekenen. Met name de wachtlijsten voor levensbedreigende ziekten zijn onacceptabel.
In de zorg is sprake van enorme bureaucratie waardoor een wanverhouding is ontstaan tussen het geïnvesteerde geld en de geboden kwaliteit. Het huidige bestel zal niet in staat zijn de problemen in de gezondheidszorg op te lossen, laat staan de toekomstige vergrijzingsgolf het hoofd te bieden. De LPF wil door het stellen van heldere criteria inzake kwaliteit en kwantiteit van de zorg en het frequent hierop afrekenen, bereiken dat weer geboden wordt waar de burger recht op heeft. Het is aan de sector zelf om dit te organiseren, in eerste instantie op basis van de huidige begroting uitgezonderd de ouderenzorg waar meer geld voor meer personeel uitgetrokken moet worden. Het is duidelijk dat deze kwaliteitsverbetering alleen lukt door inzet van meer zorgverlenenden, minder managers en meer kleinschaligheid. Het medisch ondernemerschap moet worden gestimuleerd. Private zorginstellingen krijgen dezelfde rechten als reguliere ziekenhuizen. De overheid bewaakt kwaliteit en toegankelijkheid van de zorg.
Hiernaast dient veel gedaan te worden aan preventie door bevordering gezonde leefstijl en gezonde leefomgeving.
Om de wachtlijsten terug te dringen, moet het huidige budgetteringssysteem worden afgeschaft, zodat de medische specialist extra ingrepen mag verrichten. Dit kan ingaande 2005, omdat de huidige raamovereenkomsten in 2004 aflopen. De medische specialist krijgt dan loon naar werken op basis van een uurtarief. De LPF wil de eerstelijnszorg versterken door het aantrekken van praktijkverpleegkundigen die de huisartsen kunnen ontlasten. Herintreders en deeltijders moeten worden geholpen bij het opzetten van huisartsenposten in gebieden waar een tekort dreigt. Door het vestigen van huisartsenposten bij ziekenhuizen kan het aantal bezoekers van spoedeisende hulp sterk worden verminderd. Kleinere (streek)ziekenhuizen in de wooncentra dienen te worden gehandhaafd; door samenwerking met opleidingsziekenhuizen en ICT-toepassing kan de kwaliteit worden gewaarborgd. Meer handen aan het bed door stimulering opleidingen, terugdringing ziekteverzuim, opleiding voor OK-assistenten in ziekenhuizen financieel faciliteren en invoering van een sociale stage voor middelbare scholieren.
Onderwijs
Marktconforme beloning onderwijsgevenden en herstructurering van het onderwijssysteem mede op basis van de wensen van de arbeidsmarkt. Algemene vorming tot moderne zorgzame, voor zich zelf opkomende mondige burgers is de leidraad van de LPF. Door deregulering het onderwijssysteem weer uitvoerbaar maken. De administratieve lasten en de bureaucratie dienen drastisch te worden teruggedrongen. Geen verstikkende regelgeving en onderwijsexperimenten, maar keuzevrijheid voor de onderwijsgevenden. Zij zijn de echte deskundigen. Vrijheid van onderwijs waarborgen, maar onmaatschappelijke invloeden in het onderwijs tegengaan. Kleinere scholen hebben onze voorkeur, ieder kind moet op de fiets naar de basisschool kunnen.

Sociale zaken
Deelname aan het arbeidsproces wordt in onze westerse cultuur als een groot goed gezien en dient volgens LPF maximaal bevorderd te worden. Aan de instroom in de WAO dient dan ook met kracht een halt te worden toegeroepen. LPF wil dit bereiken door de WAO nog uitsluitend toegankelijk te maken voor arbeidsongeschiktheid ontstaan in of door werksituaties. Hiervoor dienen door artsen heldere en controleerbare medische criteria te worden opgesteld. Sinds 1 april 2002 is de Wet Verbetering Poortwachter van kracht die de werkgever verplichtingen oplegt aangaande zieke en arbeidsongeschikte werknemers. Mede om te voorkomen dat bedrijven alleen kerngezonde werknemers in dienst nemen, is het nodig om de WAO te beperken tot beroepsgerelateerde ziekten. Voor alle andere oorzaken van arbeidsongeschiktheid dient men - net als zelfstandig werkenden dat al doen - een particuliere verzekering af te sluiten om te voorkomen dat men in de bijstand komt. De premie hiervoor kan dan afhankelijk van persoonlijke wensen betaald worden uit de koopkrachtverbetering door verlaging van de WAO-premie. Mensen die onder de huidige WAO-regeling buiten de boot vallen, zoals studenten, freelancers en huisvrouwen/mannen, kunnen meeprofiteren van verbeterde mogelijkheden tot particuliere verzekering.
Aan preventie en herintreding dient grote aandacht besteed te worden.
Het poldermodel wordt kritisch tegen het licht gehouden. Sociale diensten en wethouders moeten de wet toepassen en geen ontduiking gedogen.

Openbare orde en veiligheid
Ook bij het justitiële apparaat is het hoog tijd dat een efficiëntieslag op alle fronten en op alle niveaus wordt gemaakt. Minder dan een kwart van alle 45.000 politieambtenaren werkt in de uitvoerende dienst. Er moet meer blauw op straat en minder achter het bureau. Elk gedoogbeleid ten aanzien van onveiligheid in de publieke ruimte dient te verdwijnen. Daartoe moeten prioriteiten worden gesteld. Met name de geweldscriminaliteit dient met kracht te worden aangepakt. Het is onbegrijpelijk dat Justitie wel de burger aanpakt die het recht op zelfverdediging uitoefent, maar echte criminelen wegens tijdgebrek laat lopen. Het is onbegrijpelijk dat Justitie wel een brave Turkse kleermaker en hardwerkende Poolse aspergestekers oppakt, maar zich niet vertoont in criminele buurten. Burgemeester en gemeenteraad moeten rechtstreekse zeggenschap over de politie krijgen. De korpsleiding moet op resultaat worden afgerekend en bij tegenwerking zonodig worden vervangen door promotie van het middenkader. Tegen minachting van de politie wordt krachtig opgetreden. Het zwaar belasten van het opsporingsapparaat door draaideurcriminelen dient per omgaande beëindigd te worden door uitbreiding van de cellencapaciteit met bijbehorend personeel. Waarom mogen in Nederland wel vier bejaarden op een kamer in een verpleeghuis en mogen niet vier criminelen tenminste tijdelijk in een cel?
De grensoverschrijdende criminaliteit is een van de voornaamste oorzaken van het toegenomen aantal misdrijven. De Koninklijke Marechaussee krijgt daarom dezelfde bevoegdheden als de politie voor wat betreft aanhouding en opsluiting van criminelen. De bestaande contacten van de marechaussee met buitenlandse politiekorpsen worden maximaal benut. De opleidingscapaciteit van de Koninklijke Marechaussee wordt de komende kabinetsperiode op maximale sterkte gehouden. De deels wegbezuinigde douane wordt weer versterkt, omdat de douane de bevoegdheid heeft in het hele land op drugs en (wapen)smokkel te controleren. Gemengde opsporingsteams van politie, marechaussee en douane zorgen ervoor dat Nederland geen toevluchtsoord wordt voor de internationale criminaliteit. Het Mobiel Toezicht Vreemdelingen wordt thans uitgeoefend door 700 marechaussees. Door toevoeging van politie en douane kan de capaciteit van deze vliegende brigades binnen een jaar worden verdubbeld.

Financiën
Aan de zgn. Zalmnorm dient onverkort te worden vastgehouden. De met name voor zwakkeren in de samenleving fnuikende inflatie zal met kracht moeten worden bestreden. Het belastingstelsel dient te worden opgeschoond van de inflatiebevorderende en lastenverhogende belastingen zoals te hoge BTW, te hoge overdrachtsbelasting, ecotaks en te hoge belastingen door lagere overheden. Beleidsmaatregelen worden door de ministeries en de politieke partijen nu doorgerekend op inkomenseffecten. Inkomenseffecten zijn echter geen koopkrachteffecten en daar gaat het om. Wat zegt het ons dat het inkomen van Jan Modaal er door een maatregel 2% op vooruit gaat? Dat inkomen kan slaan op een handig bijklussende student, een op haar vermogen interende weduwe of een gescheiden moeder met drie kinderen op de basisschool. De student geeft een feest, de weduwe is zich het voordeel niet bewust en de gescheiden moeder kan eindelijk met de kinderen een week naar Texel. Jan Modaal bestaat niet. LPF houdt bij het doorrekenen van (fiscale) beleidsmaatregelen rekening met de welstand- en draagkrachtpositie van huishoudens. Het wetenschappelijk bureau van de LPF zal hiermee worden belast. Er is een natuurlijke weerstand tegen belasting betalen. Als het profijt duidelijk is, is de weerstand gering. Een voorbeeld is de motorrijtuigenbelasting. Dat moet echter niet de spuigaten uitlopen, zoals bij het over de balk gooien van 260 miljoen gulden voor tolpoortjes. Sommige belastingen zijn niet te rechtvaardigen, zoals de overdrachtsbelasting, de kapitaalsbelasting en bepaalde lokale heffingen. Als niet uit te leggen is waarom er geheven wordt, niet duidelijk is te maken wat er met de belastingopbrengst gedaan wordt of de belastingheffing uit de pas loopt met overige Europese landen, dan moet overwogen worden de belasting af te schaffen. Dat geldt zeker als het budgettaire belang gering is en er relatief te veel perceptiekosten (inning, handhaving en fiscale procedures) worden gemaakt. LPF eist dat rekening en verantwoording wordt afgelegd over het fiscale beleid op alle niveaus. Een departement of lokale overheid doet bij LPF tevergeefs een beroep op de inzet van belastingen in het kader van milieu, arbeidsmobiliteit, werkgelegenheid, eigen woningbezit, Europese concurrentiepositie, etc., zonder een gedegen analyse van de effecten, een verantwoording aan de burger en een zo waterdicht mogelijk systeem van fraudebestrijding.
Bij het vormgeven en inzetten van fiscale politiek ervaart de wetgevende overheid het spanningsveld van economische rechtvaardigheid en juridische doelmatigheid. LPF plaatst de maatschappelijke acceptatie van belastingen en het beoogde doel centraal bij nieuwe en bestaande belastingwetgeving. LPF gaat bij de belasting- en premiedrukverdeling uit van de solidariteitsgedachte. De sterkste schouders zullen de zwaarste lasten dragen, maar wel op een maatschappelijk verantwoorde wijze. Daarbij wordt het ondernemersklimaat fiscaal gestimuleerd, de vermogende particulier over de daadwerkelijk behaalde rendementen (inclusief verliezen) belast, de eigen woningbezitters gesteund, de armoedevalslachtoffers ontzien en de gepensioneerden zo nodig geholpen met specifieke fiscale zorg voor senioren.
Het kwartje van Kok wordt teruggegeven aan de automobilist. Zolang het openbaar vervoer geen goed alternatief biedt voor de auto, is het onrechtvaardig de zakelijke rijder op een bureaucratische wijze te sarren met fiscale regelingen.

Economie
De loon- en prijsspiraal zal moeten worden doorbroken door uiterste terughoudendheid met reële loonsverhogingen. De koopkracht van de Nederlandse burger zal moeten worden beschermd door verlaging van sociale premies en waar mogelijk belastingen. De regering zal door sterke ondersteuning van efficiëntie bevorderende Informatie- en Communicatie Technologie (ICT) de arbeidsproductiviteitsgroei weer moeten aanzwengelen. Daar waar door combinatie van zorgtaken en arbeid deze arbeidsproductiviteitsgroei in de knel komt, zal de overheid met creatieve oplossingen moeten komen. De overheid zal vanwege de ongekend grote mogelijkheden van de ICT in onze diensteneconomie, deze sector zoveel mogelijk moeten steunen. Dit kan o.a. met geld verkregen uit de UMTS veilingen. Monopolies in de dienstverlening zullen bij voorkeur niet worden geprivatiseerd. Inkomensafhankelijke subsidies die instroom in de arbeidsmarkt verhinderen (de armoedeval) moeten worden afgeschaft en vervangen door andere regelingen. Het beleid inzake bezitsvorming door verkoop huurhuizen, spaarloon en hypotheekrenteaftrek zal worden gecontinueerd.

Emancipatie en integratie
Voor grote groepen in de samenleving geldt dat ze een sociaal-culturele achterstand hebben. Veelal zijn ze afkomstig uit landen die geen deel hadden aan de eeuwenlange joods-christelijk-humanistische ontwikkelingen in Europa. Deze achterstanden zijn zeer onwenselijk, daar zij zorgen voor een tweedeling in de maatschappij en een bedreiging vormen van het functioneren van onze grote steden. Dit moet met kracht bestreden worden door enerzijds extra zorg inzake huisvesting , scholing en culturele vorming aan deze groepen te besteden, maar anderzijds van deze groepen te eisen dat zij zich zelf ook tot het uiterste inspannen. Culturele ontwikkelingen die haaks staan op de gewenste integratie en emancipatie, zoals uithuwelijken, eerwraak en vrouwenbesnijdenis, dienen door wettelijke regelingen en voorlichting te worden bestreden. Met name de discriminatie van de vrouw in fundamentalistisch islamitische kring is onaanvaardbaar. In een democratische samenleving als de onze hebben alle burgers dezelfde rechten en plichten, ongeacht ras, geslacht, geloof en geaardheid. In Nederland geldt een scheiding van Kerk en staat, dus ook van moskee en staat. Dankzij de scheiding der machten (de uitvoerende, wetgevende en rechtsprekende macht) kan de burger zich in relatieve vrijheid ontplooien. Onze duur bevochten vrijheden zijn het waard te worden beschermd tegen oprukkend fundamentalisme. Onderzocht moet worden of invoering van sociale en militaire dienstplicht voor jongens en meisjes vanaf achttien jaar een bijdrage kan leveren aan de integratie.

Immigratie
De LPF stelt onomwonden dat Nederland geen immigratieland is. Nederland is een van de dichtstbevolkte landen ter wereld. Dit manifesteert zich door groeiende problemen en spanningen op het gebied van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening, werkgelegenheid, veiligheid, gezondheidszorg, mobiliteit, natuurbehoud, versnippering van de open ruimte, milieuzorg en recreatie. De grote immigratie van vaak laaggeschoolden zonder inkomen op zoek naar economische verbetering van de afgelopen decennia staat hier volkomen haaks op. Om de Nederlandse samenleving op orde te krijgen is het absoluut gewenst dat aan de immigratie maximaal weerstand wordt geboden. De gelden die bespaard worden aan opvang van deze immigranten/asielzoekers kunnen dan besteed worden aan de verbetering van de achterstandspositie van alle legale inwoners van Nederland. De opvang van diegenen die ergens op de wereld sociaal-politiek in de knel zijn gekomen, dient dan bij voorkeur te gebeuren in de regio waar zij vandaan komen. Wij nemen het niemand kwalijk dat hij hier zijn heil komt zoeken, we nemen het wel de Paarse overheid kwalijk dat zij in het buitenland de illusie in stand heeft gehouden dat in Nederland plaats is voor iedereen. Daardoor ontkracht zij haar eigen strenge Vreemdelingenwet. Vorig jaar zijn 33.000 asielzoekers naar Nederland gekomen, van wie minder dan tien procent zal worden toegelaten. De meesten belanden dus in de illegaliteit. Dit betekent dat 30.000 mensen een vergeefse reis hebben gemaakt en valse hoop is gegeven. Dat is pas asociaal. Helderheid is geboden, de Nederlandse ambassades en plaatselijke media zullen worden ingeschakeld om het nieuwe aangescherpte beleid uit te dragen. Vluchtelingen dienen in de regio te worden opgevangen. Het is onze plicht daar ruimhartig financieel aan bij te dragen. Op Ontwikkelingssamenwerking wordt niet zonder meer bezuinigd, wel worden de uitgaven kritisch bekeken op hun effectiviteit.

Mobiliteit en ruimtelijke ordening
De bereikbaarheid is zwaar in de knel gekomen. Mobiliteit is het gevolg van sociaal-economische (werken, inkopen doen) en sociaal-culturele (recreëren, familiebezoek ) activiteiten en gedrag. De oplossingen zullen dan ook gevonden moeten worden binnen deze activiteiten en gedrag en dus niet alleen door de aanleg van infrastructuur (wegen, spoorwegen, vaarwegen) waar in ons land onvoldoende plaats en geld voor is. Met name zullen toepassingen van ICT-paviljoens en andere creatieve ideeën voor oplossingen moeten zorgen onder het motto: "Benutten naast bouwen". Flexibele arbeidstijden kunnen de spitsdrukte doen afnemen. De aanleg van de volstrekt onrendabele Betuwelijn zal zo snel mogelijk gestopt worden; het vrijkomende geld kan voor de mobiliteitsproblematiek gebruikt worden. Knelpunten moeten worden aangepakt door extra rijstroken aan te leggen. Paars heeft verkeerde prioriteiten gesteld: miljarden gaan naar prestigeprojecten als de Betuwelijn en de hogesnelheidslijn en niet naar het lokale openbaar vervoer. Vinex-locaties als Leidsche Rijn dreigen een fiasco te worden omdat er geen goede (trein)verbindingen zijn. Vandalisme en criminaliteit in het openbaar vervoer worden streng aangepakt. In het algemeen kan worden geconstateerd dat het falende grotestedenbeleid en de stijgende criminaliteit er de oorzaken van zijn dat bedrijven en de middenklasse wegtrekken uit de stad. Hierdoor neemt de druk op het platteland toe. Deze oorzaken wegnemen zal het milieu grotere winst bezorgen dan alle goedbedoelde plannenmakerij en milieuregelgeving.

Cultuur
De culturele vorming en ontwikkeling van de Nederlandse burger is evenals het behoud van de bestaande cultuur in al zijn vormen van groot belang. LPF is echter van mening dat subsidiering van culturele ontwikkeling met grote terughoudendheid zal moeten geschieden. Hier zal spraak moeten zijn van het profijtbeginsel en is sponsoring op zijn plaats.

Defensie
Als welvarende moderne natie dient Nederland op gepast wijze zijn verantwoordelijkheid te nemen op het gebied van de internationale veiligheid. Instandhouding van ons leger is daarbij van belang met inachtneming van de rol die een klein land als NAVO-partner redelijkerwijs kan vervullen. Het ambitieniveau wordt van vier naar drie vredesoperaties teruggebracht. De LPF steunt de internationale strijd tegen het terrorisme, maar wil naast de inzet van militaire middelen meer aandacht voor de dialoog. De LPF wil terugdringing van de topzware bureaucratie om een moderne, efficiënte en effectieve krijgsmacht te behouden. Het gaat om doorbreken van de Haagse topstructuur bestaande uit vier volledig opgetuigde hoofdkwartieren (ministerie, marine, land- en luchtmacht) die veel tijd besteden aan het controleren van elkaar. De zeer doelmatige marechaussee blijft hier buiten beschouwing. Die Haagse topstructuur willen we vervangen door een overkoepelende Admiraliteit die fungeert als een Raad van Bestuur voor de krijgsmacht met divisiedirecteuren voor respectievelijk zee-, land- en luchtstrijdkrachten, De LPF kiest voor de Admiraliteit als managementmodel vanwege de uitstekende reputatie van de marine. Maar wat ons betreft, mag het College van Bevelhebbers ook een andere naam kiezen. De inzet is te komen tot maximale samenwerking. De Chef Defensiestaf krijgt hierbij een belangrijke, sturende rol. De LPF handhaaft de gevechtskracht van marine, land- en luchtmacht en hun waardevolle tradities. De integratie van de krijgsmachtdelen krijgt gestalte in het operationeel denken, de logistiek en de opleidingen.

Landbouw
Geen andere bedrijfstak wordt in Nederland zo aan banden gelegd door de overheid als de agrarische onderneming. Dat moet veranderen. Boeren en tuinders moeten de kans krijgen te produceren in een gezonde markt. Met een anders optredende overheid, veel minder regelzuchtig. Het wordt de taak van de overheid om de landbouwsector weer economisch perspectief te bieden. Alleen met een gezonde sector is er een basis voor de Nederlandse landbouw. Immers, alleen gezonde bedrijven kunnen investeren en voorop blijven lopen. Voorwaarde voor een gezonde sector is ondermeer dat Nederland geen hogere eisen stelt dan Europa, en dat de overheid een duidelijk en betrouwbaar beleid voert.
Nederland moet stoppen met het vooruitlopen op de EU-afspraken. Laat de harmonisatie in het tempo dat Brussel aangeeft, een feit worden. Alle landbouwsectoren binnen de EU moeten onder vergelijkbare omstandigheden kunnen produceren, uiteraard rekening houdend met klimaatverschillen. Maar leg nationaal geen aanvullende eisen op die kostprijsverhogend zijn en de concurrentie verstoren. Verder dient de komende vier jaar de overheid in overleg met het landbouwbedrijfsleven de knelpunten in de regelgeving op het gebied van voedselveiligheid, dierenwelzijn en milieu weg te nemen en een duidelijk en werkbaar kader te scheppen waarin de Nederlandse landbouw een eerlijke kans krijgt zich te bewijzen.
De noodzakelijke herstructurering mag niet uitdraaien op een koude sanering. Door de banken uit welbegrepen eigenbelang erbij te betrekken en zonodig kredietgaranties door het ministerie af te geven, kan een warme sanering worden uitgevoerd. Boerentalent en boerenondernemerschap mogen niet verloren gaan. Van overheidswege ontvangen boeren een vergoeding voor het beheer van natuur en landschap. MKZ-crises gaan we diervriendelijk oplossen door in internationaal verband inenting te bepleiten.

Binnenlands bestuur
Experimenten met modernisering van het binnenlands bestuur (o.a. duaal bestuur) dienen met kracht te worden voortgezet. Met name dient de mondige burger (die overigens ook op zijn of haar verantwoordelijkheid moet worden aangesproken) directer bij het bestuur worden betrokken. Ook hier geldt het uitgangspunt van maximale aflegging van verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheden dienen zo laag mogelijk in de bestuurlijke structuur te worden gelegd. Verkalkte structuren en culturen evenals geaccepteerde problemen dienen te worden opgeruimd en zijn niet meer vanzelfsprekend (grenzen van het poldermodel, internationale afspraken, gevestigde belangen enz.), maar zullen met elan en creativiteit opgelost worden doordat de politiek haar verantwoordelijkheid neemt. Schaalvergroting dient te worden tegengegaan en waar mogelijk te worden teruggedraaid ten einde een werkbaar, inzichtelijk en slagvaardig openbaar bestuur te creëren, dat dicht bij de burger staat. De burgemeester en de minister-president dienen te worden gekozen. De monarchie staat niet ter discussie, het staatshoofd behoudt een ceremoniële en samenbindende functie.

Europa
De Europese Unie is een fenomenaal experiment dat veel heeft bijgedragen aan de vrede in ons deel van de wereld, dat eeuwen lang door oorlogen werd beheerst. De EU heeft veel bijgedragen aan de welvaart in de lidstaten. Het draagvlak onder de bevolking kan verder worden vergroot door terugdringing van de Brusselse bureaucratie. Het functioneren van het Europees parlement wordt kritisch bekeken; de controlefunctie kan ook worden uitgeoefend door een senaat die wordt samengesteld uit afvaardigingen uit de nationale parlementen. De LPF is een voorstander van de EU, maar met behoud van eigen identiteit en waar dit kan ook van onze soevereiniteit. Het subsidiariteitsbeginsel is leidend. Nieuwe lidstaten kunnen pas toetreden nadat de Nederlandse bevolking zich in een politiek bindend referendum hierover heeft kunnen uitspreken. Op deze wijze wordt de politiek gedwongen de voor- en nadelen van uitbreiding van de EU uitvoerig over het voetlicht te brengen.


Bovenstaande standpunten van de Lijst Pim Fortuyn zijn gebaseerd op ons verkiezingsprogramma "De puinhopen van acht jaar Paars" dat op 15 maart verscheen. Voorts zijn eerdere publicaties van prof.dr. W.S.P. Fortuyn geraadpleegd. Dit overzicht is samengesteld ten behoeve van de (buitenlandse) media, die niet over het boek beschikken.

Ook interessant leesvoer: "Volkert, ken je me nog?" van Stan de Jong

Een ander interessante link is deze Pim Fortuyn biografie of Theo + 2 november 2004 


Absoluut niet te missen zijn de uitspraken van Fortuyn: [LINK]
setstats 1