രക്ഷാകർത്തൃശാക്തീകരണം-ഒരനുഭവം

എസ്.വി.രാമനുണ്ണി, സുജനിക

Velicham

Madhyamam daily

കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ച് അധ്യാപകർ നടത്തു ഗീർവാണപ്രസംഗങ്ങൾ കേട്ട് സ്വയം മോശക്കരെന്നു ധരിച്ച് , മിണ്ടാതെ ഒരു ചായയും കുടിച്ച് കുറ്റബോധത്തോടെ മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ളതാണോ പി.ടി..ജനറൽബോഡികൾ. അതോ രക്ഷിതാക്കൾക്ക് തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ പഠനത്തിൽ സഹായിക്കാൻ  ചെറിയതോതിലെങ്കിലും കെൽപ്പ് കൈവരണമോ ഇത്തരം യോഗങ്ങളിലൂടെ?

 

കഴിഞ്ഞദിവസം ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ പി.ടി..ജനറൽബോഡി ചേർന്നു. സ്വാഗതവും അധ്യക്ഷപ്രസംഗവും റിപ്പോർട്ടും കണക്കും ചർച്ചയും റിപ്പോർട്ടും കണക്കും പാസാക്കലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു.തുടർന്ന് മുഴുവൻ രക്ഷിതാക്കളേയും അധ്യാപകരേയും ചെറുഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിച്ചു. ഓരോ ഗ്രൂപ്പിലും 4-5 അധ്യാപകരും 40-45 രക്ഷിതാക്കളും. ഓരോഗ്രൂപ്പും വിവിധ ക്ലാസുമുറികളിൽ കയറി ഇരുന്നു. ഇരിക്കാനുള്ള ഒരൽപ്പം തിരക്കുകണ്ട് ഒരധ്യാപിക രക്ഷിതാക്കളോട് തട്ടിക്കയറി. (Activity 1)

            ഇത്രമുതിർന്ന ആളുകൾ ഇങ്ങനെയാണോ പെരുമാറുന്നത്? ഒരു മര്യാദയില്ലതെ നന്നോ? എന്താ ഇതൊരുസ്കൂളല്ലേ? (ഒരാളെ ചൂണ്ടി) എന്താ നോക്കിപേടിപ്പിക്കയാണോ? മര്യാദക്കിരിക്കില്ലെങ്കിൽ എണീറ്റ് പോകണം. ഒരു രണ്ടു മിനുട്ട് രക്ഷിതാക്കളോട് ഭയങ്കരമായി തട്ടിക്കയറി അവർ ക്ലാസ് വിട്ടുപോയി.രക്ഷിതാക്കൾ ആകെ ക്ഷുഭിതരായി.

            ഉടനെ മറ്റൊരധ്യാപിക ഇടപെട്ടു. ക്ഷമ പറഞ്ഞു. ആ ടീച്ചർ ഒരൽപ്പം ദേഷ്യക്കാരിയാണു. ക്ഷമിക്കണം. നമ്മൾ ഇങ്ങനെ തിരക്കുണ്ടാക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.എല്ലാർക്കും ഇരിക്കാൻ സ്ഥലമുണ്ട്.ഒന്നു സാവകാശം ഇരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു അല്ലേ.ശരി നമ്മൾ വന്നത് വഴക്കുണ്ടാക്കനല്ലല്ലോ.നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനല്ലേ.രക്ഷിതാക്കൾ ഇടപെട്ടു..അവരോട് ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു. രക്ഷിതാക്കൾ ശാന്തരായി.( (പി.ടി.എ മീറ്റിങ്ങിന്ന് അധ്യാപകർ തയ്യാറെടുക്കുന്നു)

  നേരത്തെ ഇറങ്ങിപ്പോയ അധ്യാപിക മെല്ലെ തിരിച്ചുവന്നു. രക്ഷിതാക്കൾ കുശുകുശുപ്പ് തുടങ്ങി.

അധ്യാപിക ചോദിച്ചു:

രണ്ടു അധ്യാപികമർ നിങ്ങളുമായി ഇടപെട്ടു. ഇതിൽ ആരുടെ പെരുമാറ്റമാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നിയത്?

ഉടനെ എല്ലാരും പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ. ആദ്യം വഴക്കിട്ട ടീച്ചർ മോശം.അവരെ ഇവിടെനിന്നു പറഞ്ഞയക്കണം.എന്നാലേ ഇനിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ നേരെ നടക്കൂ.

അധ്യാപിക: എന്നാൽ ചോദിക്കട്ടെ നിങ്ങൾ സ്വന്തം കുട്ടികളോട് പെരുമാരുന്നതെങ്ങനെയാ? അവർ ചെയ്തപോലെയാണോ? അതോ ഞാൻ ചെയ്തപോലെയാണോ?

എല്ലാരും നിശ്ശബ്ദരായി. ആദ്യ ടീച്ചർ  ഒരുനാടകംകളിച്ചതാണ് എന്നും ഇതു ചർച്ചകൾക്കുള്ള തുടക്കമാണെന്നും പറഞ്ഞതോടെ രക്ഷിതാക്കൾ ഉഷാറായി. പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു.

നമ്മുടെ കുട്ടികളോട് നാം പലപ്പോഴും പെരുമാറുന്നത് രൂക്ഷമായാണ്. തെറ്റു ചെയ്യുംപ്പോഴാണെന്നു ഒരു വാദം ഉണ്ട്. തെറ്റു ചെയ്യുംപ്പോഴും വഴക്കിട്ടാൽ പ്രശ്നം തീരുമോ? കുട്ടി നല്ല സ്വഭാവത്തിൽ വരുമോ? തെറ്റു ബോധ്യപ്പെടുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്യുമോ? തെറ്റു തിരുത്തുകയാണോ, ശരി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്?

നാല്ലൊരു ചർച്ച നടന്നു. രക്ഷിതാക്കൾ സ്വയം പരിശോധിക്കാനും വേണ്ട തിരുത്തലുകൾ വരുത്താനും തയ്യാറായി. ‘ഇനി ഈ പ്രായത്തിലുംപെരുമാറ്റത്തിൽ മാറ്റംവരുത്താൻ തയ്യാറാകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

            ഇതിനിടയ്ക്ക് ഒരധ്യാപിക ഒരു സംഭവം വിവരിച്ചു. (Activity 2)

കുട്ടി സ്കൂൾ വിട്ടുവന്നു അഛൻ കേൾക്കെ അമ്മയോട് പരാതി പറയുകയാണ് : ഇനി ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോകില്ല.

അതെന്താ? പഠിച്ചു പോകാഞ്ഞിട്ടല്ലേ? ഹോം വർക്ക് ചെയ്യഞ്ഞിട്ടല്ലേ? പുസ്തകം മറന്നിട്ടല്ലേ? ഇൻസ്റ്റ്രുമെന്റ് ബോക്സ് കളഞ്ഞിട്ടല്ലേ?

അല്ലല്ല. പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.പുസ്തക്ം ഒക്കെ ഉണ്ട്. ബോക്സും പെൻസിലും ഒക്കെ ഉണ്ട്.ഫീസും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ നല്ല കുട്ടിയാണ് . മാഷ് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ,

പിന്നെന്താ?

എന്നെ സ്കൂളിൽ ചേർത്തതിൽ പിന്നെ അഛൻ സ്കൂളിലേ വന്നിട്ടില്ല. ക്ലാസ്പി.ടിഏ ക്ക് ഞാൻ എത്ര നിർബന്ധിച്ചു.ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ലല്ലോ.

അതെ, അതഛന്നു തിരക്കായതുകൊണ്ടല്ലേ.

എന്നാൽ അമ്മക്ക് വരാമായിരുന്നില്ലെ?

എനിക്ക് കുഞ്ഞുമോനേ നോക്കണ്ടേ? വീട്ടുപണി നോക്കണ്ടേ?

 

രക്ഷിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പിറുപിറുത്തു.

അധ്യാപിക ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ആരുടെ പക്ഷത്താണ്? കുട്ടിയുടെ പക്ഷത്തോ/ രക്ഷിതാക്കളുടെ പക്ഷത്തോ?

ചർച്ച ഉഷാറായി. കുറേപേർ രക്ഷിതാക്കളുടെ കൂടെ. കുറച്ചുപേർ കുട്ടിയുടെ കൂടെ.

അധ്യാപിക: കുട്ടിക്ക് പഠിക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ നൽകിയാൽ നമ്മുടെ പണിതീർന്നോ? രക്ഷിതാക്കളുടെ യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയെന്നത് അത്യാവശ്യമല്ലേ? കുട്ടിയുടെ പഠനകാര്യങ്ങളിൽ അധ്യാപകരുമായി സംസാരിക്കേണ്ടേ? അതു കുട്ടിക്ക് ഗുണകരമാവില്ലേ? കുട്ടിക്ക് തന്നെപ്പറ്റി (ഞാൻ നല്ല കുട്ടിയാണ് . മാഷ് പറഞ്ഞു.)രക്ഷിതാവിന്റെ മുന്നിൽ അഭിമാനം തോന്നില്ലേ? സ്വയം ഇനിയും മികവുവർദ്ധിപ്പിക്കാൻ പ്രചോദനമാവില്ലെ? കുട്ടിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിക്കില്ലേ? ഇതു പഠനത്തിൽ ഗുണം ചെയ്യില്ലേ?

രക്ഷിതാക്കളുടെ ചർച്ച വഴിതെളിഞ്ഞു. എല്ലാരും കുട്ടിയുടെ പക്ഷത്തായി. പി.ടി.ഏ മീറ്റിങ്ങ് /ചർച

 

മാത്രമല്ല, എന്തൊക്കെയാണ് കുട്ടിയുടെ പഠനാവശ്യങ്ങൾ? ഭക്ഷണവും ഡസ്സും പുസ്തകവും മാത്രമാണോ? ഇന്നു ഒരു സാധാരണ രക്ഷിതാവ് എന്തു പ്രയാസപ്പെട്ടും ഇതൊക്കെ നൽകുന്നില്ലേ? ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇതു മാത്രം മതിയോ?

കുട്ടിക്ക് പിന്തുണ എന്നാൽ മാനസികവും കൂടിയാവേണ്ടതല്ലേ?കുട്ടിയെ ഉഷാറാക്കി, പഠിക്കാൻ നല്ല അന്തരീക്ഷവും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകേണ്ടതല്ലേ?

മുതിർന്നവർക്ക് എന്തൊക്കെ പരാധീനതകളുണ്ടെങ്കിലും ചില സ്ഥിരം ഏർപ്പാടുകൾ ഉണ്ടല്ലോ. നിശ്ചിതസമയത്ത് ഭക്ഷണം, ഉറക്കം, വിനോദം (7.30 നു സീരിയൽ വിടുമോ!) . ഇരിക്കാൻ സ്വന്തം കസേര, കിടക്കാൻ സ്വന്തമായി വിരിപ്പും പുതപ്പും, സ്വന്തം പണിയായുധം.എന്നാൽ കുട്ടിക്കോ? സ്ഥിരമായി ഇരുന്നു പഠിക്കാൻ ഒരിടം ഉണ്ടോ? സമയം ഉണ്ടോ?..കസേര, മേശ.ഒക്കെ പോകട്ടെ.സ്ഥിരമായി ഒരിടത്തിരുന്നു പഠിക്കാൻ ഇടമില്ലാത്തവരാണ് അധികം കുട്ടികളും. വീട്ടിലെ സ്ഥലപരിമിതികൊണ്ടല്ല, അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലന്നു മാത്രം.

ഇതിനിടയക്ക് മറ്റൊരധ്യാപകൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. (Activity 3)

നമ്മുടെ കുട്ടികളെ നമുക്ക് നന്നായറിയാം.അവരുടെ ദോഷങ്ങൾ/ കുറ്റങ്ങൾ/കുറവുകൾ ഒക്കെ നമുക്കറിയാംഅല്ലേ?

ഉവ്വുവ്വ്.രക്ഷിതാക്കൾ ഇരമ്പി.

ശരി: എന്നാൽ നമ്മളോരോരുത്തരും സ്വന്തം കുട്ടിയുടെ ഒരു കുറവ്/ പോരായ്മ പറയൂ.ഒന്നു മതി

ഒന്നല്ല സർ, ഒരുപാടു കുറവുകൾ ഓരോരുത്തർക്കും ഉണ്ട്.പറയട്ടെ.

വേണ്ട..വേണ്ടസ്വന്തം കുട്ടിയുടെ കുറവുകൾ പരസ്യമായി പറയരുത്.

എന്നാൽ കുട്ടിയുടെ ഒരു മികവ്/ ഒരു കഴിവ്/ ഗുണംപറയൂ.

രക്ഷിതക്കൾ മൌനികളായി..എന്താപ്പോ എന്റെ കുട്ടിയുടെ മികവ്.

ഒരുപാടലോചിച്ചു.ചിലർ പറയാൻ തുടങ്ങി

നന്നായി പാടും

നന്നായി ചിത്രം വരയ്ക്കും

പറഞ്ഞതനുസരിക്കുംസത്യം പറയുംധൈര്യശാലിയാണു..കണക്ക് സൂക്ഷിക്കും

അധ്യാപകൻ: കുറ്റങ്ങൾ പറയാൻ നമുക്ക് പ്രയാസമുണ്ടായില്ലഗുണങ്ങൾ എത്ര ആലോചിച്ചു.

ഇതല്ലേ ശരിക്കാലോചിച്ചാൽ നമ്മുടെ കുഴപ്പം. കുട്ടികളുടെ കഴിവുകൾ / മികവുകൾ നമുക്ക് ആലോചിക്കാനാവുന്നില്ല. അതു കൊണ്ടുതന്നെ അതു പ്രയോജനപ്പെടുത്താനാവുന്നില്ല. കുട്ടികളുടെ കഴിവുകൾ വികസിപ്പിക്കുഅ എന്നൊക്കെ നാം പ്രസംഗിക്കുംപക്ഷെ കഴിവുകൾ എന്തൊക്കെയെന്നുതന്നെ നമുക്ക് അറിയില്ല.

ഈ കഴിവുകൾ കുട്ടിക്ക് പഠനത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനാവണം.അതിനുള്ള പരിശീലനം വീട്ടിൽ നിന്നു തുടങ്ങണം. കുട്ടി നന്നായി വായിക്കും എന്ന കഴിവ് കൂടുതൽ വായിക്കാൻ പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം.വായിക്കാൻ നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ നലകാൻ കഴിയണം.പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ നന്നായി വായിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കണം.നമുക്കൊരുപാട് ചെയ്യാൻ കഴിയും.

കുട്ടി നേരത്തെ ഉണരുംഒരു ഗുണമാണ്ഇതു പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം..കുട്ടിയുടെ പോരായ്മക്കൽ പ്രഹിരിക്കാൻ സമയം നന്നായി വിനിയോഗിക്കണംഅതിനുള്ള പരിശീലനം നലകണം.

നന്മയിൽ നിന്നേ പിടിച്ചു കയറാനാകൂ. തിന്മകൾ മാത്രം അവരെ ഓർമ്മിച്ച ( ചെക്കൻ സത്യം പറയില്ല.മലയാളം വായിക്കാനറിയില്ലകണക്കറിയില്ല) തുകൊണ്ട് ഒരു നേട്ടവും ഉണ്ടാവില്ല.

രക്ഷിതാക്കൾ  തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുടെ കണക്കെടുക്കുകയായിരുന്നു ബാക്കി സമയം.

മറ്റൊരധ്യാപിക ഇടപെട്ടു: ശരി . അങ്ങനെയാണെനികിൽ നമ്മൾ നമ്മുടെ കുട്ടിയുടെ ഏതു ഗുണമാണ് / മികവാണ് ഇന്നുമുതൽ ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കുക. അതു വളർത്തിയെടുക്കാനും അതു പഠനത്തിൽ സഹയിക്കാനും എന്തൊക്കെയാണു ഇന്നു ചെയ്യുക.(Activity 4)

എല്ലാവരും ഉഷാറായി. ഇന്നുമുതൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കും. കുട്ടിക്ക് ചിത്രം വര ഇഷ്ടമാണ്. അവൾ വരയ്ക്കുമ്പോൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും/ വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ ചുമരിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കും/ അവൾ നന്നയി വരയ്ക്കുന്നു വെന്നു കൂട്ടുകാരോട് പറയും/ വരയ്ക്കാൻ വേണ്ട സാമഗ്രികൾ ചിലതെങ്കിലും വാങ്ങിക്കൊടുക്കും/

ശരി: എന്നാൽ ഇതിനെ അവളുടെ പഠനുമായി ബന്ധിപ്പിക്കണം. ചിത്രകാരിയാകുന്നതിന്റെ കൂടെ ഇക്കൊല്ല പരീക്ഷ പാസാവണം..എന്നാലേ കാര്യമുള്ളൂ. അതിനെന്തു ചെയ്യാം

ചിത്രം വരയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ് പഠിക്കാനുള്ള ചിത്രങ്ങളിലേക്ക് തിരിക്കണം.

ബയോളജി, കണക്ക്, ഭൂമിശാസ്ത്രം ഒക്കെ പരിഗണിക്കപ്പെടണം.

വരച്ച ചിത്രം ഭാഷയിൽ വിവരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. വായിച്ചതൊന്ന് വരയ്ക്കാൻ ഉത്സാഹിപ്പിക്കണം(‘ചന്ദനക്കട്ടിൽകവിതയിലെ ഒരു രംഗം-8ലെ കുട്ടിക്ക്) വരച്ച ചിത്രത്തിന്ന് അടിക്കുറിപ്പ് എഴുതാൻ സഹായിക്കണം(ഭാഷാപഠനം).ചിത്രത്തിലെ നിറങ്ങളെ കുറിച്ചു പഠിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കണം(ഫിസിക്സ്) ചിത്രത്തിന്റെ ഔട്ട്ലയിൻ -വരകൾ വിശകലനം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കണം.ചിത്രത്തിലെ ആകൃതികൾ തിരിച്ചറിയാൻ കൂടണം.(ജ്യോമറ്റ്രി) വരച്ച ചിത്രങ്ങളൊക്കെ തുന്നിക്കെട്ടി ഒരു ആൽബം ഉണ്ടാക്കാം. അതിന്നു ഒരു ആമുഖം എഴുതാം. പഠനം എഴുതാൻ പേരിപ്പിക്കാം.ഇംഗ്ലീഷിൽ ചിത്രക്കുറിപ്പുകൾ ഉണ്ടാക്കാം. ഹിന്ദിയിൽ പേരേഴുതാം.ചിത്ര ചരിത്രത്തിലേക്ക് നയിക്കാം. ഒരു കഴിവ് അനേകവിഷയങ്ങളിലേക്കുള്ള പടിവാതിൽ തുറക്കുമെന്ന് നാം അറിയണം.എല്ലാ കുട്ടിക്കും എല്ലാ കഴിവും ഉണ്ടാവില്ല; ഒരു കുട്ടിക്കും ഒരു കഴിവും ഇല്ലാതേയുമിരിക്കില്ല.ഉള്ളത് ഇല്ലാത്തതിലേക്ക് കടന്നുകയറാൻ പ്രയോജനപ്പെടും എന്നതും തീർച്ച.

 

കുട്ടിയുടെ കഴിവ് പഠനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വിടണം

ഒരുപാട് സാധ്യതകൾ തെളിയുന്നില്ലേ?

 

തെളിയും. നാം കൂടെ പരിശ്രമിക്കണം.നാം കൂടെ പഠിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.ചില സാധ്യതകൾ കണ്ടറിഞ്ഞ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാൽ മതി.

അപ്പോ ഇതിനൊക്കെ സാധ്യമാക്കുന്ന പാഠങ്ങളല്ലേ ഇതുപോലുള്ള പി.ടി.ഏ കളിൽ ഉണ്ടാവേണ്ടത്?

സംശയമില്ല. രക്ഷിതാക്കൾ ഉടൻ പ്രതികരിച്ചു. ഇതൊന്നും ഇന്നേവരെ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

മറ്റൊരധ്യാപിക ഇടപെട്ടു:

ശരി. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചർച്ചചെതു. ഇതിലേതാ ഇന്നു നടപ്പാക്കുക.എല്ലാവർക്കും എല്ലാ കാര്യവും പറ്റില്ല. ഓരോരുത്തരുടേയും സാഹചര്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത്മാണല്ലോ. നമുക്ക് ഇന്നു ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന സംഗതി ഒന്നാലോചിക്കൂ.(Activity 5)

ഞാൻ കുട്ടിക്ക് പ്രോത്സാഹനവും ആത്മവിശ്വാസവും വളരുന്ന തരത്തിൽ ഇന്നുമുതൽ പെരുമാറും.

അവൾക്ക് സ്ഥിരമായി ഇരുന്നു പഠിക്കാനും പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കാനും ഒരു സൌകര്യം ഉണ്ടാക്കും.

അവളുടെ കഴിവുകൾ / മികവുകൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കും.

അവൾക്ക് വായിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് നൽകും.

പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് അവളോട് മറ്റു ജോലികൾ പറയില്ല.

 

മതി.മതി.സംഗതികൾ നമുക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. ഇതൊക്കെ ഇവിടെനിന്നു പറഞ്ഞുപോകും.വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ ചെയ്യുമെന്ന് എന്തുറപ്പ്?

ഉറപ്പ് ഞങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ തന്നെ.ക്ലാസ്മുറിയിൽ മാഷിന്ന് അവരുടെ മാറ്റം തിരിച്ചറിയാം.

ഒരു മണിക്കൂറിലധികം സമയം ചർച്ചകൾ നടന്നു.

 

നിരീക്ഷണം:

എല്ലാവരും നന്നയി സംസാരിച്ചു.അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു.വാദിച്ചു.

സ്വയം മാറണമെന്ന തീരുമാനം ഉണ്ടായി.

കുട്ടിയോടുള്ള സ്നേഹം അവളുടെ പഠനസഹായിയാവും എന്നു ബോധ്യപ്പെട്ടു.

 

s.v.ramanunni/ sujanika/ sujanikamalayalamschool/ aug2009/©rights reserved

 

Ċ
S.V.Ramanunni SUJANIKA,
Aug 1, 2009, 8:14 PM
Comments