Character of village

Modern

BangPla


จั ง ห วั ด  ส มุ ท ร ป ร า ก า ร

ลักษณะเด่นของชุมชน

(Characteristic of village)



1.       ภาพรวมชุมชน

ชุมชนบางปลาเป็นชุมชนที่มีการรวมตัวกันอย่างเหนียวแน่น

2.       ประวัติชุมชน

ตำบลบางปลาเป็น  1  ใน  6  ตำบล ของอำเภอบางพลี  จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ประมาณ  53.376  ตารางกิโลเมตร หรือ ประมาณ  33,360  ไร่ ประกอบด้วย15  หมู่บ้านเดิมตำบลบางปลาหรือที่เรียกกันว่าเกาะบางปลานั้น  ประกอบไปด้วยบางส่วนของหมู่ที่ 1 ถึงหมู่ที่  6  เป็นพื้นที่ดั้งเดิมที่มีการย้ายถิ่นฐานจากในเมืองหลวง  (พระนคร)  เมื่อครั้งที่มีการสร้างเมืองสมุทรปราการ  เมื่อประมาณร้อยกว่าปีที่ล่วงมา   ด้านอาชีพเดิมคนในชุมชนมีอาชีพตัดไม้โกงกาง ไม้แสม  นำมาทำฟืนโดยตัดเป็นท่อนบรรทุกเรือล่องขึ้นไปขายในพระนครเมืองมีนและสวนบน ซึ่งปัจจุบันคือ คลองบางกอกน้อย ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมโดยจะซื้อ ข้าวสาร อาหารแห้ง  ผัก  ผลไม้ ของกินของ ใช้อื่น ๆ กลับมาบ้าน เนื่องจากพื้นดินเป็นดินเค็มไม่สามารถทำการเพาะปลูกพืชประเภทข้าว  ผัก และผลไม้ได้ คนในชุมชนนับถือ ศาสนาพุทธตามบรรพบุรุษเดิม เมื่อย้ายมายังไม่มีวัดเพื่อประกอบศาสนกิจ  ตามประวัติของวัดบางปลามี พระธุดงค์คาดว่าเดินทางมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ    เช่นเดียว  กับกลุ่มชาวลาวที่เดินทางมาจับปลาตามฤดูกาล  ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้อยู่ และได้ช่วยกัน สร้างวัดขึ้นทางด้านทิศตะวันออกของชุมชน     ชาวบ้านเรียกพระรูปนี้ว่าหลวงพ่อลาวตามที่เข้าใจ ว่ามาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  โดยนิมนต์ให้เป็นเจ้าอาวาส และเรียกชื่อวัดตามชื่อ ที่เรียกพระรูปดังกล่าวว่าวัดบางลาว คนทั่วไปจึงเรียกชุมชนนี้ว่าบางลาวตั้งแต่นั้นมา  ข้อมูลจากผู้เฒ่าผู้แก่และจากการเอกสารอ้างอิงพบว่า ชุมชนเกาะบางปลาเดิมนั้นเป็นชุมชนเล็กๆ อยู่ริมทะเล ที่มีมานานแล้ว   ตั้งบ้านเรือนอยู่กันเป็นกลุ่มประมาณ  50  หลังคาเรือน  เป็นพื้นที่ดอน มีลำคลองเล็กๆคดเคี้ยวผ่านกลางชุมชนที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมสองฝั่งคลอง   พื้นที่อยู่ระหว่างน้ำจืดกับน้ำเค็ม มีน้ำขึ้นน้ำลง ทางทิศใต้ของเกาะบางปลา เดิมเป็นป่าชายเลนเต็มไป ด้วยต้นโกงกาง  ต้นแสม    พืชน้ำเค็มและมีสัตว์อาศัยอยู่หลายชนิดได้แก่ ลิงแสม  เสือปลา  สัตว์เลื้อยคลานและงูหลายชนิด    ในน้ำ จะมีสัตว์ทะเลอาศัยอยู่อย่างชุกชุมได้แก่ กุ้ง  หอย  ปู  ปลา  รวมทั้งปลาน้ำจืดหลายชนิดที่มีชุกชุมมาก ทางด้านทิศเหนือของชุมชนพื้นที่เป็นทุ่งหญ้า จรดริมคลองสำโรง เป็นที่ตั้งชุมชนผู้นับถือศาสนาอิสลามที่ย้ายถิ่นฐานมาจากพระนครและเมืองมีน




3.       ประเพณีและวัฒนธรรม

มีประเพณีแห่ไม่ต่างกับท้องถิ่นอื่นๆ แต่จะมีประเพณีท้องถิ่นคือการ “แห่เจว็ด” ที่จัดขึ้นหลังเทศกาลสงกรานต์ ของทุกปี ซึ่งมีที่เดียวในประเทศวัฒนธรรมของคนในพื้นที่จะเป็นวัฒนธรรมของคนริมคลอง โดยอาศัยประโยชน์จากน้ำ เช่น การคมนาคม เป็นแหล่งอาชีพโดยจะทำการประมงขนาดเล็กในคลองโดยการเลี้ยง กุ้งและปลา อีกทั้งยังเป็นแหล่งอาหารได้อีกด้วย

4.       สัญลักษณ์ชุมชน

ปลาสลิด

5.       ภูมิศาสตร์ที่ตั้ง ภูมิประเทศ

ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอบางพลี  จังหวัดสมุทรปราการ  ระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอบางพลี  ประมาณ  6  กิโลเมตร  สภาพพื้นดินเป็นดินเหนียวอุดมสมบูรณ์ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน ไม่มีภูเขา มีลำคลองมากมาย อากาศร้อนชื้น


6.       การคมนาคม

มีถนนซอกซอยต่างๆ ตัดผ่าน จึงมีการใช้พาหนะส่วนตัว รถจักรยานยนต์รับจ้าง รถสามล้อถีบ รับส่งอยู่ตลอดเวลา  และเนื่องจากตำบลบางปลามีลำคลองตัดผ่านการคมนาคมทางน้ำจึงยังมีการใช้เรือยนต์และเรือพายอยู่

7.       ทรัพยากร

มีทรัพยากรทางน้ำเป็นส่วนใหญ่ เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา อีกทั้งยังเป็นดินที่มีความชื่นสูง จึงมีพืชผักเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

8.       จำนวนประชากร

ประชากรทั้งสิ้น  30,698 คน  แยกเป็นชาย   14,737  คน  หญิง   15,961 คน

9.       ภาษา

ใช้ภาษากลาง

10.   ศาสนา

ศาสนาพุทธ , ศาสนาอิสลาม

11.   การศึกษา

มีการศึกษาทั้งในระบบโรงเรียนสังกัดและนอกสังกัดกระทรวงศึกษาธิการการศึกษานอกระบบโรงเรียน  มีทั้งการสอนด้านวิชาชีพและการศึกษาผู้ใหญ่ในระบบอุดมศึกษา
มีมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติเปิดทำการสอน
12. บุคคลที่มีชื่อเสียงใชุมชน
นาชนินทร์   รื่นเริง                               
(นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลา)

นายสมชาติ  มีกลิ่นหอม     

  (หัวหน้าหน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดสมุทรปราการ)

13.   ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือน ,การเกษตร (OTOP)

การทำปลาสลิดแดดเดียว

การทำขนมกง

 

บทสัมภาษณ์  ลุงใหญ่

เดิมวิถีชีวิตของคนริมคลอง วัฒนธรรมจะผูกพันกับน้ำ แต่เดิมบ้านเป็นเรือนไทยเรือนหมู่อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ จะมีชานแล่นออกมาต่อเป็นเรือนย่อยและยกใต้ถุนสูง เพื่อไว้ทำกิจกรรมในครอบครัว ทุกคนจะเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน อยู่กันอย่างมีความสุข เดินทางโดยเรือพายทำมาหากินในเรือ เมื่อเกิดพายุเข้าน้ำในลำคลองขึ้นไหลเชี่ยวพัดบ้านล้ม ทุกคนก็จะช่วยกันลื้อและสร้างใหม่ภายในวันเดี่ยว เพราะอะไร? เพราะความเห็นอกเห็นใจกัน ความรักใคร่ปรองดองกัน  ถ้าเทียบกับปัจจุบันเหมือนทุกคนหันหลังให้คลอง ทิ้งของเสียลงคลอง ขาดความรับผิดชอบ เริ่มไม่อยู่เป็นครอบครัวใหญ่อยากแยกออกมาอยู่เป็นครอบครัวเล็ก จากใช้เรือพาย ก็เปลี่ยนไปใช้รถ หรือ ใช้เรือยนต์ รักความสะดวกสบาย เช่นเรือยนต์ เสียงรบกวนคนอื่นฉันไม่สนแค่ฉันสบายก็พอ  แต่ปัจจุบันก็คือปัจจุบันเราจะย้อนกลับไปอดีตไม่ได้แล้ว  สิ่งที่ควรทำตอนนี้ให้ดีที่สุดก็คือการรักษาธรรมชาติเดิมไว้ไม่ให้สลายไป การสร้างบ้านก็ควรจะไม่ใช้วัสดุที่สงผลกระทบต่อธรรมชาติหรือกึ่งสำเร็จ ถ้ายังอยากใช้วัสดุจากธรรมชาติแล้วล่ะก็ ควรใช้ของเก่าที่มีอยู่

 

บทสัมภาษณ์  นายก อ...

                ชีวิตความเป็นอยู่ของคนบางปลานี้ เรียกได้ว่าเป็นสังคมเมืองผสมชนบท สังคมเมืองได้เริ่มเข้ามาเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม จาคนที่เอื้อเฟื้อกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว จากเดิมเป็นบ้านไม้ลมถ่ายเทสะดวก เดี๋ยวนี้ติดแอร์ ภาวะเศรษฐกิจเคยอยู่อย่างพอเพียง เปลี่ยนเป็นฟุ่มเฟือย ค่าใช้จ่ายเยอะ ภาระเยอะ ใช้เรือน้อยลง เพราะคนเราต้องการจะซื้อความสะดวกสบาย ทำให้ไม่มีเวลา เอาแต่ทำมาหากิน จากคนที่เคยเจอหน้ากันแล้วทักทายนั่งคุยเล่นกัน เดี๋ยวนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาทักทายกัน แต่ก่อนสร้างบ้านทีต้องใหญ่ๆ แต่สมัยนี้หายากแล้วทั้งช่างทั้งวัสดุ  กระทั่งเวลาดูแลบ้านยังหาไม่ได้เลยบ้านน่าจะเหมาะกับสังคมเมืองตอนนี้ก็น่าจะเป็นบ้านหลังเล็กๆ สะสวกสบาย ดูแลง่าย


Comments