Η εξομολόγηση ενός Πυρηνικού Φυσικού

Εκδόσεις 'Ελληνικά Γράμματα', 2004

Επίγραμμα

Ένας Πυρηνικός Φυσικός κουβαλάει στο ταξίδι του στην Ελλάδα το μεγαλύτερο μυστικό από τη γέννηση της Ατομικής Βόμβας. Το ταξίδι σηματοδοτεί ένα θανάσιμο αγώνα δρόμου με έπαθλο την δύναμη και την κυριαρχία.

Περίληψη

«Είναι αδιαμφισβήτητο, ότι τα μεγάλα μυστικά της φύσης ανακαλύφθηκαν όχι γιατί ήταν χρήσιμα, αλλά γιατί ήταν πιθανό να ανακαλυφθούν».

Ρόμπερτ Οπενχάιμερ

Ρίχνοντας μια ματιά στην πρόσφατη Ιστορία δεν μπορούμε παρά να αναλογιστούμε με δέος, τι τρομακτική επίδραση είχαν στην πορεία του ανθρωπίνου γένους μερικά σύμβολα σε ένα μαυροπίνακα.

Στάνισλαβ Ούλαμ

Ένας Πυρηνικός Φυσικός ξεκινάει το ταξίδι των διακοπών του στην Ελλάδα. Μόνο που ο συγκεκριμένος Φυσικός δεν είναι καθόλου τυχαίος. Είναι ο διευθυντής του πιο πολυδάπανου οπλικού εγχειρήματος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής, Άλεξ Βαλάνης. Η ιδιοφυΐα του απόλυτα παραδεκτή από εχθρούς και φίλους. Οι επιλογές της προσωπικής του ζωής επιβάλουν ένα τμήμα του βίου του να παραμένει στο σκοτάδι. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός υπαγορευμένος από το κυνήγι μιας πιθανότητας. Μερικά σύμβολα, όχι σε ένα μαυροπίνακα, αλλά στα φαιά κύτταρα ενός μοναδικού μεγαλοφυούς εγκεφάλου, αγνώστων προθέσεων, απειλούν να κατορθώσουν το αδιανόητο. Τα ερωτήματα είναι βασανιστικά και πρέπει άμεσα να απαντηθούν. Ο αγώνας δρόμου αρχίζει. Το κυνήγι αρχίζει. Το δράμα πλησιάζει στην κορύφωσή του και την έξοδο.

Κρυμμένες στις σκιές του δράματος αυτοβιογραφικές εμπειρίες του συγγραφέα από την θητεία του ως Πυρηνικού Φυσικού. Σε μια γωνιά ένα κομμάτι ως είδος μαθήματος Πυρηνικής Φυσικής για αρχάριους. Πιο κει να αιωρούνται η δύναμη της αγάπης, της αφοσίωσης, της προσήλωσης σε ιδανικά. Παντού, έντονα παρούσες οι ανθρώπινες αδυναμίες. Απιστία, απληστία, αλαζονεία, προδοσία.

«Ακόμη κι αν κοιτάξουμε τον Θεό στα μάτια, το θεωρώ απίθανο ότι θα μας τιμωρήσει», λέει ο συγγραφέας μεταφέροντας τα λόγια ενός συναδέλφου του. Πώς είναι όμως δυνατόν κανείς να κοιτάξει τα μάτια του Θεού; Κι αν το κάνει, δεν θα προκαλέσει την μήνη των ανθρώπων;

Λίγο πριν την έξοδο, λίγο πριν την αποκάλυψη που τον ταράζει συθέμελα, ο ήρωας απαγγέλλει τα τρομερά λόγια του ποιητή:

«Μόνο η ελπίδα απόμεινε πιστός θεός εις τους ανθρώπους, οι άλλοι θεοί απ’ τον Όλυμπο έχουν πια φύγει, έφυγε κι η μέγιστη θεά μας η πίστη, κι η φρόνηση έφυγε κι αυτή».