Club‎ > ‎

Geschiedenis

De stichtingsjaren: 1943-1948

Het besluit om een kanoclub te stichten kwam er in 1943. Enkele werknemers van de firma Bekaert richtten Beka-kanoclub op met in het bestuur F. Reyntjens, F. Matton, P. Ysenbaert en J. Naessens. Erevoorzitters waren L.A. Bekaert en Max Velghe.In die periode was de club enkel toegankelijk voor personeelsleden en familieleden van de firma Bekaert.


In 1963 kwam daar verandering in. Elk lid was toen verondersteld zijn/haar eigen boot te bouwen ! In die periode was er echter weinig bedrijvigheid wegens de oorlogsjaren. In de jaren 1949 tot 1951 stopte alle activiteit omwille van de oorlog.

 

Een nieuwe impuls: 1951-1960

Onder impuls van Joël Deschutter, Frans Turpin, Roger Moreels en Jozef Dolphens wordt het botenbestand heropgeknapt. In 1956 worden voor de eerste maal boten aangekocht, en er komt tevens een toelating om de loods te vergroten zodat "koersboten" kunnen opgeborgen worden.





1957 wordt een iets droeviger jaar. Op 15 september verongelukt Hilaire Deprez tijdens de afdaling van de Ourthe.

Een nieuwe benaming: 1961-1966


Omdat de naam "Beka" te veel op reclamedoeleinden gericht is, wordt de nieuwe naam"SOBEKA-kanoclub", wat staat voor sport & ontspanning Beka. In 1966 zijn er 17 leden.

 

Bewogen bestuursjaren: 1967 - 1976


Groepsfoto: Het kanaal vóór de verbreding van 1970. Aan de overkant bevindt zich brouwerij Bafcop (en links boven café De Kaai).

In 1967 wordt, op vraag van enkele leden, Henri Vansweevelt, ingenieur te Bekaert, de nieuwe voorzitter. De bedoeling is hiermee de greep van Bekaert op de club opnieuw te vergroten. Henri vraagt op zijn beurt Joël Deschutter, bediende te Bekaert, om opnieuw aan te sluiten bij de club en secretaris te worden.

 

Er komt een nieuwe impuls: de aankoop van nieuwe boten, de viering van het 25-jarig bestaan van de club, de stijging van het ledenaantal tot meer dan 20,... Sobeka mag ook de "stafkarre" van de firma Bekaert gebruiken om op verplaatsing te gaan (oa de beroemde marathon van Riba de Sella).


In de Bekabode van '68 vinden we echter : "De oorzaak van het minder presteren ligt enkel aan het gebrek aan 'ware trainingslust' dat bij een groot deel van onze mannen waar te nemen is. Wordt wakker Sobeka, want we houden er niet aan nu reeds te horen zeggen: Waar is de oudren fierheid nu gevaren?". 
Het is een periode zonder grootse prestaties. Er zijn selecties voor de nationale ploeg maar geen afvaardigingen op WK's of EK's.

Op de kanofeesten van Zwevegem wordt voor het eerst bier en loten verkocht om wat geld in het laadje te brengen. Sobeka begint ook zijn eerste polyesterboten te maken. De bouwers: Harry Libbrecht, Antoon Hellin en enkele andere vaarders.

In 1969 telt de club 45 leden waarvan 1/3 zeer actief, 1/3 gelegenheidsactief en 1/3 inactief. De atleten gaan poweren in 'Het Wit Paard' met gewichten van 1 kg.
Vanaf 1969 worden voor het eerst meisjes toegelaten in de klub. Na veel strubbelingen sluiten Carine Derijcke en Annemie Loncke als eerste naan. Er zijn geen aparte kleedkamers, Joël Deschutter houdt de wacht voor de deur van de kleedkamer: eerst de meisjes, dan de jongens.

1970: start van de verbreding van het kanaal tot 45.5 m. De laatste 1000 meter blijven echter op oorspronkelijke breedte (18m). Het kanaal is 3.5 meter diep. Sobeka kan voorlopig gebruik maken van café 'De Kaai' als kleedruimte. Via Flandria wasmachines worden de gestreepte rood-zwarte truitjes ontdekt en aangemaakt.
Door een toename aan publiciteit olv Jozef Loncke groeit het aantal leden verder. De trainers in die tijd zijn Willy Kint en Roger Decaluwé. Een botenwagen heeft Sobeka nog niet, er wordt een stelling gemonteerd op het busje van Rapid Cars.

1971 is een memorabel jaar: de 'souterrain' wordt afgebroken. De souterrain was een ondergrondse tunnel van 5.7 m breed, 4.5 m hoog en 610 m lang, waardoor het kanaal liep ter hoogte van de "7". De werken eindigen in '73.


De 'Souterrain' bestond tot 1971.

Anno 2012...

 


Foto: Van voor naar achter: Julien Sagaert, Eric Devolder, Joël Deschutter en Christian Vannieuwenhove
Sobeka krijgt een betere infrastructuur: er worden gebouwen ter beschikking gesteld afkomsting van de vroegere weverij "La Flandre". De leden richten het complex in met douches, powerzaal, kleedkamers, bar en vergaderzaal. Er wordt voor het onderhoudt zelf ingestaan. Ondertussen geraakt het kanaal verbreed tot aan de klub.
In 1975 wordt het eerste klubboekje uitgegeven.
Sobeka wordt samen met Gent, Antwerpen en Neerpelt uitgeroepen tot regionaal trainingscentrum. Een jaar later krijgt de club een eerste botenwagen. Dit jaar (1976) wordt ook voor de eerste keer de '6 uren' georganiseerd: dit is een aflossingswedstrijd in ploegen van drie waarbij om het uur een nieuwe start wordt genomen voor 10 km.


Joël Deschutter wordt na opsplitsing van het BKV in 1978 in een nederlandstalige vleugel en een franstalige vleugel , verkozen tot voorzitter van het NKV. Hij zorgt er tevens voor dat BLOSO-gewichten ter beschikking van de club blijven.

 

Sobeka goes international ! 1977 - 1987

 

Het nieuwe beleid met als hoofdtrainer Willy Kint werpt z'n vruchten af. In die periode beginnen ook jongeren voor het eerst met powertraining, nl de lichting Bonte-Deldaele. Vanaf dit moment kaapt de club vele nationale titels weg. De jeugd wordt onder hoede van trainer Werner Derycke genomen.

 

Ziehier enkele prestaties:

1979: deelname aan Wereld Kampioenschappen junioren te Finland met Mark Pannecoucke, A Cosaert en D Vanweehaege.

1980: eerste maal vijflandenkamp met deelnemers uit België, Nederland, Duitsland, Frankrijk en Engeland.

1981: Sobeka wordt tweede beste club in België na Neerpelt, met 11 nationale titels. Selectie voor Marc Pannecoucke in Nottingham. De junioren-K4 van Zwevegem behaalt een schitterende 2° plaats te Bochum na Polen, met als ploegsamenstelling D. Deldaele, C. Bonte, G. Deldaele en L. Wylin. Het is in dit jaar dat een lichting Sobeka-vaarders vertrekken naar het junioren-WK in Polen .



 

 1984: Sobeka behaalt zijn eerste K4-elite titel bij de heren (1000 m) met als samenstelling Dirk Deldaele, Geert Deldaele, Dorian Saelens, en Carl Bonte. Een negende plaats wordt behaald voor Stephen Fieux op het WK junioren te Italië (K1 1000 m). 

Voor de eerste maal wordt bij de elite-dames een titel behaald, nl op de K1 en K2 500 m door Inge Coeck.

 

De grote bloei: 1987 - 1992

 

Foto: K1 geschonken door firma Bekaert door selectie Geert Deldaele voor Olymische Spelen 1988.
Onder vlnr: Frans Deldaele, Walter Poleyn, Geert Deldaele en Inge Coeck
Boven vlnr: Bernard Tack, Marcel Vanheuverbeke, Ronny Vanheuverbeke, Joël Deschutter, Willy Deslee en Dirk Deldaele

 

Onder impuls van Dirk Deldaele - die net afgestudeerd is als licentiaat L.O. - worden de jeugdtrainingen hernomen. Niet veel later neemt Dirk de taak van hoofdtrainer op zich en wordt ook regionaal trainer.

 

1988: Inge Coeck & Geert Deldaele selecteren zich na een lange en slopende selectieperiode voor de Olympische Spelen te Seoel. Beiden halen een mooie halve finale. Dit zorgt voor de nodige aandacht van media, zodat het ledenaantal aangroeit tot 213 leden. Er wordt een tweedehandsbusje bijgekocht (Mazda) met de winst van de twee kano-TD's.




1990: Sobeka behaalt z'n tweede overwinning bij de K4-elites heren met als samenstelling Peter Dooms, Henk Poleyn, Pascal Carette, Geert Deldaele. Neerpelt verliest nipt en wordt tweede. 's Avonds wordt de overwinning uitbundig gevierd ! 
Inge Coeck zet de beste prestatie neer uit haar carrière: een 5 de plaats op het WK senioren te Poznan (Polen) in de K1 500m.
Er volgt ook een tweede recordpoging nl een zo lang mogelijke sliert van kano's op het kanaal maken. De officiële lengte wordt vastgesteld op 770,05 m. 
De kanoregatta van 1990 -georganiseerd door Guido Bonte - telt zo'n 400 deelnemers. Het ledenaantal van SKZ bedraagt op dat moment 225 leden, waarmee SKZ de grootste club van België wordt.

1991: Opendeurdag in de club omwille van de eerste Watersportdag. Het geheel staat o.l.v. het BLOSO i.s.m. Studio Brussel. De kanoregatta dient in 1991 ruim 600 man te verwerken met deelnemers uit 10 landen , o.a. een invasie uit het ex-Oostblok.

 

1993: Koninklijke Sobeka Kanoclub Zwevegem 
Sobeka zet in 1993 letterlijk de kroon op het werk. Op 11 maart 1992 wordt officieel de titel van "Koninklijk" aangevraagd aan de koning, zodat op 11 maart 1993 de club "Koninklijk" wordt.

 

1997

1997 wordt een droevig jaar door het overlijden van onze ondervoorzitter en secretaris. Door zijn jarenlang engagement in de kanosport was Joël een monument in de kayaksport geworden. De club heeft veel te danken aan Joël en in het onderstaande artikel willen we als club nogmaals onze dank betuigen aan de vele jaren inzet van Joël.
(Dit artikel is bij het overlijden van Joël ook gepubliceerd geweest.) 



JOËL DESCHUTTER OVERLEDEN

Kanosport verliest monument

Wat onvermijdbaar was geworden, is gebeurd. Joël Deschutter is van ons heengegaan, veel te vroeg voor zijn gezin, voor zijn kanoclub Sobeka en voor hemzelf. Hij had nog zo veel te realiseren, nog zo veel te steunen ... De duivel-doet-het-al van de kanosport is nu een engel geworden...

Begin de jaren '50 werd Joël lid van onze club als 20-jarige. Eerste werk was het opknappen van de boten want de kanoclub was na de oorlog zo goed als volledig stilgevallen. Er was ook enkel sprake van 'kanotoerisme'.

Zijn ware liefde en een huwelijk verlegden zijn aandacht tot Henri Vansweevelt in '68 hem aansprak om terug te keren en secretaris te worden van de Sobeka Kanoclub Zwevegem, wat in januari '70 officieel gebeurde. Het totale jaarbudget van de ploeg bedroeg 50.000 BF en er waren een 45-tal leden aangesloten.

Joël wordt geleidelijk aan de bezieler achter de club. De 'kanofeesten' worden uitgebouwd, meisjes worden toegelaten in de club en Joël doet de wacht aan de kleedkamerdeur. Papierslagen moeten geld in het laadje brengen, de rood-zwarte clubtruien worden ontworpen en er wordt reclame gemaakt in de Zwevegemse scholen om nieuwe leden aan te trekken via initiaties.

Mede onder zijn impuls wordt in '71 verhuisd vanuit het oude loodsje naar het grotere gebouw erachter, een gedeelte van de oude weverij 'La Flandre'. Een paar jaar later wordt tevens voor het eerst een clubboekje uitgegeven. Voorzitter Henri voelt dat het goed gaat en laat Joël meer en meer het volle initiatief.

Opmars binnen federatie

Ondertussen begint hij zijn loopbaan binnen de kanofederatie, Via het provinciaal comite wordt hij lid van het Technisch Comité waar hij het voor diverse lichtingen Sobeka-vaarders met een gepaste hardnekkigheid opneemt en hen zo hun jeugddromen (lees WK-selecties als vertegenwoordigers van België) helpt waarmaken. Hij slaagt in zijn examen als scheidsrechter en wordt tevens lid van de Raad van Beheer van het Koninklijke Belgische Verbond om in '78 ondervoorzitter te worden van BKV. Wanneer de kanofederatie in '79 communautair wordt gesplitst, wordt hij verkozen tot voorzitter van het NKV Hij passeert diverse verkiezingen met unaniem handgeklap en wordt begin '97 een laatste maal verkozen voor een periode van 4 jaar...

De tijd werd voor Sobeka rijp om internationaal te gaan. Joël is opnieuw de drijvende kracht. Sobeka-leden selecteren zich in de 2e helft van de jaren '70 voor het eerst sedert lange periode opnieuw voor de nationale ploeg en wereldkampioenschappen. In '80 organiseert hij met onze club een 5-landenkamp, de eerste internationale wedstrijd in Zwevegem. Toen werd er ook jaarlijks naast de gewone regatta een '6-uren'-marathon ingericht. Eveneens in '80 gaat de club voor het eerst als club naar het buitenland op wedstrijd, met name naar Vichy. Joël legt er contacten (die nog steeds bestaan) met Boulogne-sur-mer en Honved Boedapest.

Sobeka gaat begin de jaren '80 naar een eerste hoogconjunctuur. In '81 wordt Sobeka de tweede beste club van het land. Een pak Kl-boten (sprinters, jaguars, ... ) en een houten K4 worden aangekocht. Joël slaagt er ook in dat de club 2 opeenvolgende BTK-projecten kan binnen halen. De bar wordt hernieuwd, de jeugdwerking bloeit, een tweede busje wordt aangekocht. In '84 steunt hij de jeugd die onzeker en onwennig de kano-TD opstart. Joël organiseert in '85 voor het eerst een zomerstage voor de club, 14 dagen Boedapest.

Sobeka op de Olympos

In '87 krijgt de club een nieuw elan. Opnieuw steunt Joël de jonge bestuursleden met hun dynamiek en initiatieven. De club groeit tot meer dan 200 leden. 'In '88 halen voor het eerst onder zijn bewind 2 Zwevegemse vaarders de Olympische Spelen. Acht jaar later is Sobeka er opnieuw van de partij. Het is de periode dat een computer, video en kopieertoestel worden aangekocht, de recordpogingen worden gerealiseerd, de club twee maal laureaat BLOSO-Jeugd-sportcampagne wordt, de stuurgroepen worden uitgebouwd en de club in '90 met 225 leden de grootste club van het land wordt.

Meer recentelijk helpt hij om de regatta een vaste plaats te doen krijgen op de internationale kalender, waardoor ze uitgroeit tot een wedstrijd met meer dan 10 landen en 600 vaarders. Zomerstages worden een vast gegeven en in '95 wordt zijn droom werkelijkheid. Zijn club wordt voor het eerst de beste van het land. Sobeka verzamelt op de Belgische kampioenschappen korte baan meer titels dan het sedert decennia oppermachtige Neerpelt.

Vergeten we ondertussen niet dat Joël via het bestuur van het centrum 'De Brug' en de Zwevegemse sportraad zich opwerkte binnen de gemeente. Hij wordt er een invloedrijk figuur en bewijst steeds dat hij 'zaken er door kan krijgen'. Sobeka kano krijgt extra gebouwen en wordt de nodige fonds en toegestopt om de slaapzolder uit te bouwen. Gezondheidsproblemen maken het hem de laatste jaren niet gemakkelijker. De kanaalterras word zijn laatste verwezenlijking...

Joël heeft binnen de kano meer gerealiseerd dan wie ook, meer dan de ganse carriere van welke atleet ook. Leon Antoon Bekaert heeft de kanoclub opgericht maar Joël heeft hem groot gebracht. Laat ons bij dit alles bescheiden zijn en met vereende krachten proberen (!) evengoed te doen, dat is het minste wat we hem verplicht zijn ... Sta mij toe te eindigen met een citaat uit een persartikel van 1990: "Dan vernoemen wij nog speciaal Joël Deschutter. Voor Joël is SKZ zijn levenswerk Zijn hele leven ijverde hij voor het welzijn van de club die hij nog steeds in zijn hart draagt".

Bedankt Joël voor die mooie jaren.

Kanoclub Sobeka Zwevegem


 

Joël Deschutter

°22 oktober 1932
1 oktober 1997

Voorzitter van het Belgisch Kanoverbond
Voorzitter van het Nederlandstalig Kanoverbond
Penningmeester Provinciaal Comité
Ondervoorzitter en secretaris van KSKZ
Lid van het dagelijks bestuur van de Sportraad Zwevegem
Beheerder v.z.w. Sportbeheer Zwevegem
Coördinator clubcentrum "De Brug"

 

De heropmars 2000-2011


De voorbije tien jaar werd hard gewerkt aan de uitbouw van de club in de 'breedte'. Er werd geïnvesteerd in structuur, materiaal en ledenwerving.

Onder impuls van een nieuwe trainersgroep is de club sterk uitgegroeid tot een ploeg van 60 atleten tussen 6 en 18 jaar, 25 atleten +18 en 10 atleten +50.

Veel van onze atleten behoren tot het talentdetectieteam dat wordt getraind door regionale trainers. Ook stoten elk jaar opnieuw atleten door tot de nationale ploeg waar ze kunnen deelnemen aan de Olympic Hopes, Europese Kampioenschappen en Wereldkampioenschappen. 

Niet zonder trots kunnen we ook zeggen dat we sinds 2011 opnieuw een Olympische club zijn. Met Laurens Pannecoucke is het reeds de 7de atleet van KSKZ die mag deelnemen aan de Olympische Spelen.

Bronnen

Het grootste deel van de geschiedenis komt uit het Sobeka-boek, waar u nog meer informatie kan vinden over KSKZ.
Onlangs zijn wat foto's toegevoegd, waarvan het jaartal niet precies gekend is. Als u denkt dat bepaalde foto's of zaken verkeerd vermeld zijn dan mag u dit gerust laten weten aan de webmaster. Ook andere informatie (zoals namen bij foto's, vooral de groepsfoto's) of meer foto's en/of gegevens mogen steeds voorgesteld worden.

Comments