ประวัติครูบาอาจารย์ที่เคารพศรัทธา

จิตจักรวาล จาก อ.ปริญญา ตันสกุล

หน้ารวม Link

บทสวดมน์และพระคาถา

คติธรรมคำคม วัดวรามาตยภัณฑสาราราม (วัดขุนจันทร์)

ไม่ทำบาปทั้งปวง ทำแต่ความดี ยังกุศลให้ถึงพร้อม

อัตตา หิ อัตตาโน นาโถ ตนแล เป็นที่พึ่งของตน 

อัตตา หเว ชิตัง เสยโย ชนะตนนั่นและ เป็นดี 

อัตตา หิ ปรมัง ปิโย ตนแล เป็นที่รักอย่างยิ่ง 

นัตถิ อัตตสมัง เปมัง ความรัก(อื่น)เสมอด้วยตนไม่มี 

อัตตนา โจทยัตตานัง จงเตือนตนด้วยตนเอง 

อัตตานัง ทมยันติ สุพพตา ผู้ประพฤติดีย่อมฝึกตน 

ปมาโท มัจจุโน ปทัง ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย 

อัปปมาโท อมตังปทัง ความไม่ประมาท เป็นทางไม่ตาย 

สุกรัง สาธุนา สาธุ ความดี อันคนดีทำง่าย 

สาธุ ปาเปน ทุกกรัง ความดี อันคนชั่วทำยาก 

นิสัมม กรณัง เสยโย ใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ ดีกว่า 

กตัสส นัตถิ ปฎิการัง สิ่งที่ทำแล้ว ทำคืนไม่ได้ 

กัลยาณการี กัลยาณัง ปาปการี จ ปาปกัง ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว 

นัตถิ ตัณหาสมา นที แม่น้ำเสมอด้วยตัณหา ไม่มี 

อติโลโภ หิ ปาปโก ความละโมบเป็นบาปแท้ 

น หิ สาธุ โกโธ ความโกรธไม่ดีเลย 

อนัตถชนโน โกโธ ความโกรธก่อความพินาศ 

โกธัง ฆัตวา สุขัง เสติ ฆ่าความโกรธได้ อยู่เป็นสุข 

ทุกขัง สยติ โกธโน คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์ 

กุทโธ ธัมมัง น ปัสสติ ผู้โกรธ ย่อมไม่เห็นธรรม 

ขันติ ปรมัง ตโป ตีติกขา ขันติคือความอดทน เป็นตปะอย่างยิ่ง 

ขันติ หิตสุขาวหา ความอดทน เป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์ 

จิตตัง ทันตัง สุขาวหัง จิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้ 

จิตตัสส ทมโถ สาธุ การฝึกจิตเป็นความดี 

จิตเตน นียติ โลโก โลกอันจิตย่อมนำไป 

จิตตัง รักเขถ เมธาวี ผู้มีปัญญาพึงรักษาจิต 

ชยัง เวรัง ปสวติ ผู้ชนะ ย่อมก่อเวร 

สัพพทานัง ธัมมทานัง ชินาติ การให้ธรรม ย่อมชนะการให้ทั้งปวง 

สัพพรสัง ธัมมรโส ชนาติ รสแห่งธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง 

อสาธุ สาธุนา ชิเน พึงชนะคนไม่ดี ด้วยความดี 

ชิเน กทริยัง ทาเนน พึงชนะคนตระหนี่ ด้วยการให้ 

ททมาโน ปิโย โหติ ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก 

ททโต ปุญญัง ปวัฑฒติ เมื่อให้ บุญก็เพิ่มขึ้น 

ทเทยย ปุริโส ทานัง คนควรให้ของที่ควรให้ 

ทฬิททิยัง ทุกขัง โลเก ความจนเป็นทุกข์ในโลก 

ทุกขัง เสติ ปราชิโต ผู้แพ้ ย่อมอยู่เป็นทุกข์ 

มโนปุพพังคมา ธัมมา ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า 

ธัมมจารี สุขัง เสติ ผู้ประพฤติธรรม อยู่เป็นสุข 

ธัมโม หเว รักขติ ธัมมจารี ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม 

สัพเพ ธัมมา นาลัง อภินิเวสาย สภาวธรรมทั้งปวง ไม่ควรยึดมั่น 

ชิฆัจฉา ปรมา โรคา ความหิว เป็นโรคอย่างยิ่ง 

อนิจจา วต สังขารา สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยวหนอ 

อาโรคัยปรมา ลาภา ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ 

วโส อิสสริยัง โลเก อำนาจเป็นใหญ่ในโลก 

กิจฉา วุตติ อสิปปัสส ความเป็นไปของคนไร้ศิลปะ ย่อมฝืดเคือง 

มัตตัญญุตา สทา สาธุ ความรู้จักประมาณ ยังประโยชน์ให้สำเร็จทุกเมื่อ 

โลโกปัตถัมภิกา เมตตา เมตตาธรรมค้ำจุนโลก 

อรติ โลกนาสิกา ความริษยา ทำโลกให้พินาศ 

นัตถิ โลเก รโห นาม ความลับไม่มีในโลก 

ยโส ลัทธา น มัชเชยย ได้ยศแล้ว ไม่ควรเมา 

ตัง คัณเหยย ยทปัณณกัง สิ่งใดไม่ผิด พึงถือเอาสิ่งนั้น 

อัปปัตโต โน จ อุลลเป เมื่อยังไม่ถึง ไม่ควรพูดอวด 

อตีตัง นานวาคเมยย ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงแล้ว 

นัตถิ ปัญญาสมา อาภา แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี 

ปัญญา โลกัสมิง ปัชโชโต ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก 

ปัญญา นรานัง รตนัง ปัญญาเป็นรัตนะของนรชน 

ปัญญาว ธเนน เสยโย ปัญญาเทียวประเสริฐกว่าทรัพย์ 

ปัญญาย ปริสุชฌติ คนย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา 

สากัจฉาย ปัญญา เวทิตัพพา ปัญญาพึงรู้ได้ด้วยการสนทนา 

เย ปมัตตา ยถา มตา ผู้ประมาทแล้ว เหมือนคนตายแล้ว 

ทุกโข ปาปัสส อุจจโย การสั่งสมบาป นำทุกข์มาให้ 

ปาปานิ ปริวัชชเย พึงละเว้นบาปทั้งหลาย 

น ฆาสเหตุปิ กเรยย ปาปัง ไม่ควรทำบาป เพราะเห็นแก่กิน 

ทันโต เสฎโฐ มนุสเสสุ บุคคลผู้ฝึกตนแล้วเป็นผู้ประเสริฐสุด 

พาโล อปริณายโก คนโง่ ไม่ควรเป็นผู้นำ 

อนยัง นยติ ทุมเมโธ คนมีปัญญาทราม ย่อมแนะนำทางที่ไม่ควรแนะนำ 

สุวิชาโน ภวัง โหติ ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ 

ปูชโก ลภเต ปูชัง ผู้บูชา ย่อมได้รับการบูชา 

วิสสาสปรมา ญาตี ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง 

นัตถิ โลเก อนินทิโต คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก 

ยถาวาที ตถาการี พูดอย่างใด พึงทำอย่างนั้น 

คุณวา จาตตโน คุณัง ผู้มีความดี จงรักษาความดีของตนไว้ 

สุโข ปุญญสส อุจจโย การสั่งสมบุญนำสุขมาให้ 

น มิยยมานัง ธนมันเวติ กิญจิ ทรัพย์สักนิด ก็ติดตามคนตายไปไม่ได้ 

น ทีฆมายุง ลภเต ธเนน คนไม่ได้อายุยืนเพราะทรัพย์ 

มาตา มิตตัง สเก ฆเร มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน 

มิตตทุพโภ หิ ปาปโก ผู้ประทุษร้ายมิตร เป็นคนเลวแท้ 

ยาจโก อัปปิโย โหติ ผู้ขอย่อมไม่เป็นที่รัก 

ราชา มุขัง มนุสสานัง พระราชา เป็นประมุขของประชาชน 

โมกโข กัลยาณิยา สาธุ เปล่งวาจางาม ยังประโยชน์ให้สำเร็จ 

มุตวา ตัปปติ ปาปิกัง คนเปล่งวาจาชั่ว ย่อมเดือดร้อน 

อภูตวาที นิรยัง อุเปติ คนพูดไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก 

วิริเยน ทุกขมัจจเจติ คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร 

อัชเชว กิจจมาตัปปัง ควรรีบทำความเพียรในวันนี้ 

อเวเรน จ สัมมันติ เวรย่อมระงับด้วยการไม่มีเวร 

สัจจัง เว อมตา วาจา คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย 

สติ สัพพัตถ ปัตถิยา สติจำปรารถนาในที่ทั้งปวง 

สุขา สัทธา ปติฎฐิตา ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว นำสุขมาให้ 

สันตุฎฐี ปรมัง ธนัง ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง 

ยัง ลัทธัง เตน ตุฎฐัพพัง พึงพอใจในสิ่งที่ตนมี 

สุขา สังฆัสส สามัคคี ความพร้อมเพรียงของหมู่ ให้เกิดสุข 

สุขัง ยาว ชรา สีลัง ศีลนำสุขมาให้ตราบเท่าชรา 

อัพยาปัชฌัง สุขัง โลเก ความไม่เบียดเบียน เป็นสุขในโลก 

นัตถิ สันติปรัง สุขัง สุขอื่นเสมอความสงบไม่มี 

วิสสาสา ภยมันเวติ เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา 

ยัง เว เสวติ ตาทิโส คบคนเช่นใด ก็เป็นเหมือนคนเช่นนั้น 

ทุกโข พาเลหิ สังวาโส อยู่ร่วมกับคนพาลเป็นทุกข์ 

สุโข หเว สัปปุริเสน สังคโม สมาคมกับสัตบุรุษ เป็นสุข 

นิพพานัง ปรมัง สุขัง นิพพานเป็นสุขยอดยิ่ง 

Comments