ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ B

Αίτιο

HBV (Hepatitis B Virus).Φέρει τρία αντιγόνα: το core (HBcAg), το επιφανειακό (HBsAg) και το HBeAg.

Χρόνος επώασης

1-6 μήνες (συνήθως 2-3 μήνες)

Τρόπος μετάδοσης

Παρεντερικά και κάθετα από τη μητέρα στο παιδί. Η μετάδοση του ιού μπορεί να γίνει και με έκθεση βλεννογόνων σε μολυσμένο αίμα.

Κλινική εικόνα

Διακρίνονται δύο κλινικές μορφές της ηπατίτιδας Β:

Α) Ασυμπτωματική: Εμφανίζεται κυρίως στα νεογνά και τα μικρά παιδιά

Β) Συμπτωματική: Εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες με την εικόνα κοινής ιογενούς λοίμωξης (ήπιος πυρετός, αδυναμία, κόπωση, ανορεξία). Ίκτερος συνοδεύει το ¼ των συμπτωματικών HBV λοιμώξεων.

Επιπλοκές

Η ηπατίτιδα Β συνήθως καταλήγει σε αυτοπεριοριζόμενη λοίμωξη, με πλήρη κάθαρση από τον ιό. Περίπου 1-10% των μολυθέντων ατόμων αναπτύσσουν χρόνια λοίμωξη που χαρακτηρίζεται από την παραμονή των ιικών αντιγόνων στον ορό και συνοδεύεται από διαφορετικής βαρύτητας ηπατική καταστροφή. Εμμένουσα χρόνια HBV λοίμωξη συχνά συνδέεται με κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

Εργαστηριακή διερεύνηση

Οι τρανσαμινάσες του ορού (οξαλοοξική - SGOT και πυροσταφυλική - SGPT) αυξάνονται στο τέλος του χρόνου επώασης. Ο πρώτος ανιχνεύσιμος δείχτης της οξείας HBV λοίμωξης είναι το επιφανειακό (αυστραλιανό) αντιγόνο HBsAg το οποίο στη συνέχεια καθίσταται μη ανιχνεύσιμο. Η παραμονή του HBsAg στον ορό για περισσότερο από 6 μήνες δείχνει την ανάπτυξη κατάστασης χρόνιας φορείας του ιού. Η παρουσία των HBeAg και αντι-HBc IgM αντικατοπτρίζουν ενεργό πολλαπλασιασμό του ιού. Το αντι-HΒe δηλώνει μικρή μολυσματικότητα. Το αντι-HBs θεωρείται εξουδετερωτικό και προστατευτικό αντίσωμα και παρέχει ανοσία.

Διάγνωση

Η ορολογική διάγνωση της οξείας HBV λοίμωξης απαιτεί τον έλεγχο των δεικτών HBsAg και αντι-HBc IgM. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει:

  1. την επαναδραστηριοποίηση μιας χρόνιας ή λανθάνουσας HBV λοίμωξης
  2. την επιλοίμωξη φορέα ηπατίτιδας Β από άλλους ιούς ηπατίτιδας (αντι-HBc IgM συνήθως αρνητικό)
  3. την ηπατική βλάβη από άλλες αιτίες (π.χ. οινόπνευμα, φάρμακα)

Θεραπεία

Ειδική θεραπεία της οξείας HBV λοίμωξης δεν υπάρχει και ακολουθείται μόνο συμπτωματική και υποστηρικτική αντιμετώπιση. Η θεραπεία της χρόνιας HBV λοίμωξης, εξαρτάται από το ιικό φορτίο που ανιχνεύεται στον ασθενή και τα αποτελέσματα της βιοψίας, οπότε μπορεί να χορηγηθεί ανασυνδυασμένη ιντερφερόνη μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα αντιικά φάρμακα.

Πρόληψη

  1. Ενεργητική ανοσοποίηση με εμβολιασμό (3 δόσεις: 0, 1 και 6 μήνες. Στόχος: αντι-HBs > 10 mIU/ml. Αναμνηστικές δόσεις γίνονται μετά από 5-7 χρόνια μετά από μέτρηση του επιπέδου του αντι-HBs.
  2. Αποφυγή ιατρογενούς μετάδοσης του ιού (υλικά μιας χρήσης, αποστείρωση εργαλείων, έλεγχος αιμοδοτών
  3. Υιοθέτηση ασφαλών σεξουαλικών πρακτικών.
  4. Έλεγχος των εγκύων γυναικών για πρόληψη της περιγεννητικής μετάδοσης.
  5. Ενημέρωση του πληθυσμού (τρόποι  μετάδοσης,  ασφαλές σεξουαλικές πρακτικές, εμβολιασμός)

Ως προφύλαξη μετά από έκθεση στον HBV ευαίσθητων ατόμων μπορεί να γίνει εκτός από την πρώτη δόση του εμβολίου και παθητική ανοσοποίηση με την άνοση σφαιρίνη κατά της ηπατίτιδας Β (HBIG). Σε νεογνά μητέρων με θετικό HbsAg, η προστασία του νεογνού από την HBV λοίμωξη με τη συνδυασμένη ενεργητική και παθητική ανοσοποίηση φθάνει στο 90-95%.


Comments