Achtergrond


De Sensicirkel is ontstaan vanuit de gedachte dat jonge kinderen wel emoties ervaren, daar ook uiting aan geven, 

maar nog niet altijd het kunnen benoemen. Want hoe jong 

ze ook zijn, kinderen leven in jouw energie dus weten zij precies wanneer er iets is bij jou. En net zo goed dat je een kind helpt leren fietsen, zo kun je het ook helpen leren 

omgaan met gebeurtenissen.

 

Door op een neutraal moment er over te praten, ontstaat de basis om emoties onder woorden te brengen. Het uiten van en het praten over emoties leert kinderen dat ze niet de enige zijn, dat iedereen wel eens bang, boos, verdrietig of blij is. Zo wordt ook duidelijk wat kinderen bezighoudt, het maakt ze bewuster van hun eigen emoties en die van een ander. De Sensicirkel is hier een hulpmiddel bij.

De Sensicirkel laat kinderen:

  • zich bewust worden van hun eigen emoties;
  • leren emoties te benoemen;
  • leren de emoties bij een ander te herkennen;
  • door dit bewustzijn anderen met respect te behandelen;
  • leren omgaan met hun eigen emoties en met de emoties van een ander;
  • vertrouwd raken met emoties; weten dat emoties niet eng zijn maar dat het gevolg geven aan de emoties meestal onacceptabel gedrag is.

 Praten over emoties wordt met De Sensicirkel eenvoudiger, luchtiger en vooral speelser.




Kinderen zullen je zich niet herinneren om de spullen die je hen gaf, maar om het gevoel dat je van ze hield.
Richard L. Evans (1906-1971)