Κανόνες συλλαβισμού

 

 

1.  Ένα φωνήεν μπορεί να αποτελέσει μόνο του  συλλαβή σε μια λέξη.

Π.χ. α-έ-ρας.

 

2.  Τα δίψηφα φωνήεντα, οι δίφθογγοι, οι καταχρηστικοί δίφθογγοι και οι συνδυασμοί (αυ, ευ), κατά το συλλαβισμό λογαριάζονται σαν ένα φωνήεν.

Π.χ. αί-μα, νε-ράι-δα, ά-πια-στος, ναύ-της.

 

3.  Δύο σύμφωνα ανάμεσα σε δύο φωνήεντα συλλαβίζονται με το δεύτερο φωνήεν, αν αρχίζει απ' αυτά τα σύμφωνα ελληνική λέξη.

Π.χ. βι-βλί-ο (βλέπω) τε-τρά-δι-ο (τραπέζι).

Αλλιώς, χωρίζονται και το πρώτο σύμφωνο πάει με το προηγούμενο φωνήεν, ενώ το δεύτερο με το ακόλουθο:

Π.χ. πόρ-τα, βαθ-μός, δάφ-νη.

4.  Τρία ή περισσότερα σύμφωνα συλλαβίζονται με τον ίδιο τρόπο σαν να ήταν δύο σύμφωνα. Δηλ. ή συλλαβίζονται όλα μαζί, αν από τα δύο πρώτα σύμφωνα αρχίζει λέξη ελληνική,

Π.χ. ε-χθρός (χθες), αι-σχρός (σχήμα), ά-στρο (στρώνω).

 ή χωρίζονται' και το πρώτο σύμφωνο πάει με το προηγούμενο φωνήεν, ενώ τα άλλα με το ακόλουθο φωνήεν.

Π.χ. άν-θρω-πος, εκ-στρα-τεί-α.

Στην περίπτωση αυτή δεν εξετάζουμε πλέον αν από τα υπόλοιπα δύο σύμφωνα αρχίζει λέξη ελληνική. Συλλαβίζονται μαζί υποχρεωτικά.

 

5.  Τα όμοια σύμφωνα χωρίζονται, γιατί δεν αρχίζει λέξη ελληνική από δυο όμοια σύμφωνα:

Π.χ. άλ-λος, θάρ-ρος, φεγ-γά-ρι.

 

6.   Τα δίψηφα σύμφωνα (γκ, μπ, ντ, τσ, τζ) δε χωρίζονται:

Π.χ. α-γκί-στρι, α-μπέ-λι, πέ-ντε, κα-τσα-ρά, τζι-τζι-φιά.

 

Comments