Jack Sels


Jack Sels painting by Jules Grandgagnage
Jack Sels - acrylic painting by Jules Grandgagnage
2013                   


(EN)

Jean-Jacques (Jack) Sels (Berchem, near Antwerp, January 29, 1922 – Antwerp, March 21, 1970) was a Belgian jazz musician, arranger and composer. He is now considered to be one of the most remarkable Belgian post-war jazz saxophonists.

Jack Sels grew up in Antwerp. As a teenager he started collecting jazz records. Due to a substantial inheritance from his father, his collection grew to about 10,000 records, but it was destroyed in Second World War bombing. After first having studied piano he taught himself the tenor saxophone. To earn a living, he worked in an ice cream parlour in the Antwerp Hoogstraat (High Street) and spent much time listening to his jazz idols, among them the tenor saxophonist Lester Young, trumpeters Miles Davis and Dizzy Gillespieand alto saxophonist Charlie Parker. After the Second World War many American and Canadian soldiers arrived in the port of Antwerp and Jack Sels loved to talk to them and listen to the new records they brought with them from the United States. It also enabled him to further expand his record collection.
The arrival of Dizzy Gillespie's big band in Antwerp in 1948 made a lasting impression on Jack Sels and he decided to start his own big band, for which he would also write the music. The band made an impressive debut with some of the best musicians of the time—on trumpet: Paul Heyndrickx, Charlie Knegtel, Theo Mertens, Herman and Nick Sandy Fissette; on trombone: Nat Peck, Frans Van Dijk, Jan Mertens and Christian Kellens; on sax: Jay Cameron, Marcel Peeters, Gene Verstrepen, Bobby Jaspar and Roger Asselberghs; plus Jean Warland on bass, Francis Coppieters on piano, and percussionists John Ward, drums, Rudy Frankel, conga, and Vilez Bill, bongos. But because of financial and other problems it was hard for him to hold such a big band together. In 1951, he formed a smaller band with 15 musicians, modelled on that of his idol Miles Davis, and later a still smaller group with which he toured in Germany. Back in Belgium, in 1954, he recorded six tracks in boogie style for Ronnex Records and performed on stage with Nat King Cole.
In 1955 he composed the soundtrack for the movie "Meeuwen Sterven in de Haven" (Seagulls Die in the Harbour) by Roland Verhavert. From 1958 on he worked on radio programs for the NIR, the later BRT radio, and, on behalf of the Adult Education department of the Ministry of Culture, he toured Flanders to promote jazz music. In 1958 he and his group played at the World Exhibition in Brussels.
Although Jack Sels played with jazz legends like Dizzy Gillespie, Lester Young, Lou Bennett and Kenny Clarke, his fame did not spread worldwide because of his choice to stay in Antwerp. But even though he did not get an international breakthrough, he was always held in great esteem by jazz connoisseurs and the musicians he played with.
During the last three years of his life his health declined, making it very difficult for him to play. He suffered a heart attack at his Antwerp home and died on March 21, 1970.



(NL)

Jean-Jacques (Jack) Sels (Berchem, 29 januari 1922 - Antwerpen, 21 maart 1970) was een Belgisch jazzmuzikant, arrangeur en componist die in de Belgische jazzgeschiedenis beschouwd wordt als een van de grootste naoorlogse jazzsaxofonisten.

Jack Sels groeide op in Antwerpen. Als tiener verzamelde Sels al jazzplaten. Door een aanzienlijke erfenis van zijn vader wist hij zijn platencollectie op te voeren tot zo'n 10.000 stuks, die echter tijdens de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog vernield werden. Na eerst piano te hebben gestudeerd leerde Sels zichzelf tenorsaxofoon spelen. Om geld te verdienen werkte hij in een ijssalon in de Antwerpse Hoogstraat en luisterde intussen naar zijn jazzidolen: dat waren onder meer de tenorsaxofonist Lester Young, de trompettisten Miles Davis en Dizzy Gillespie, en de altsaxofonist Charlie Parker. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er in de haven van Antwerpen veel Amerikaanse en Canadese soldaten met wie Sels over Amerikaanse jazz kon praten en naar nieuwe platen kon luisteren. Ze hielpen hem ook om zijn platenverzameling verder uit te breiden.

De komst van Dizzy Gillespies Big Band naar Antwerpen in 1948 maakte veel indruk op Jack Sels en hij besloot om te starten met een eigen bigband waarvoor hij zelf de muziek zou schrijven. De band maakte een indrukwekkend debuut met een aantal van de beste muzikanten van dat ogenblik; Trompetten: Paul Heyndrickx, Charlie Knegtel, Theo Mertens, Herman Sandy en Nick Fissette; Trombones: Nat Peck, Frans Van Dijk, Jan Mertens en Christian Kellens; Saxen: Jay Cameron, Marcel Peeters, Gene Verstrepen, Bobby Jaspar en Roger Asselberghs, plus Jean Warland op bas, Franciscus Coppieters op piano, John Ward op drums, Rudy Frankel op conga's en Bill Vilez op bongo's. Maar financieel viel het hem zwaar om zo'n grote band bijeen te houden. In 1951 stelde hij naar het voorbeeld van zijn idool Miles Davis een 15-koppige band samen en later een kleinere groep waarmee hij in Duitsland rondtoerde. Terug in België speelde hij in 1954 verschillende optredens naast onder meer Nat King Cole en nam in de periode 1954-1955 zes tracks in boogy-stijl op voor Ronnex Records.

Ook met gitarist Freddy Sunder nam Sels enkele platen op. In 1955 componeerde hij de soundtrack voor de film "Meeuwen sterven in de haven" van Roland Verhavert. Vanaf 1958 werkte hij mee aan radioprogramma's van de NIR, de latere BRT-radio, en in opdracht van de dienst Volksontwikkeling van het ministerie van Cultuur trok hij door Vlaanderen om de jazzmuziek te promoten. In 1958 speelde hij met zijn groep op de Wereldtentoonstelling in Brussel.

Sels speelde onder meer met Dizzy Gillespie, Lester Young, Lou Bennett en Kenny Clarke, maar door zijn keuze om in Antwerpen te blijven is hij nooit echt internationaal doorgebroken, al werd hij steeds door jazzkenners en andere grote muzikanten hooglijk gewaardeerd.

De laatste drie jaar van zijn leven verslechterde zijn gezondheid zodanig dat het erg moeilijk voor hem werd om nog te spelen. Jack Sels kreeg een hartaanval in zijn Antwerpse huis en overleed op 21 maart 1970.

Jack Sels maakte niet zoveel opnames, en de meeste van zijn 78-toerenplaten en lp's zijn nu praktisch onvindbaar.


----

(Opmerking: deze teksten publiceerde ik eerst op  de Engelse Citizendium, en op de Nederlandstalige Wikipedia onder de accountnaam 'Beachcomber')