Humor

 U vindt ons ook op facebook




Indisch-Roodkapje

 TOPIH MERAH

Sudah lang geleden ada nona kecil, namanya si Topi Merah.Itu namanya zij altijd dragen een rode muts. Zij samen wonen met ibu en bapak aan de rand van de utan. Dia punya neneh wonen in de utan.
Nah, elke dag si Topi Merah naar haar neneh toe. Dan zij brengen lekkere makanan voor haar neneh.Haar ibu goeie kokki. Haar makanan paling istimewa. Tempo-tempo zij maken nasi rames met kip en sambal goreng udang. Soms zij maak ook bubur-menado of gado-gado. Aduh, te veel om op te noemen.
En op een dag si Topi Merah weer naar neneh in de utan. Dan haar ibu roepen: "Ayoh ja, doorlopen en niet omong-omong banyak met anderen. Anders makanan wordt koud. Awas itu wolp. Itu anjing galak."
En dan si Topi Merah op stap gaan. Zij weten de kortste weg door de utan.
Waduh, daar kom die gemene wolp aan. Hij spreken zo poeslief: "Tabeh, nona manies. Kemana, neng?" Waduh, die anjing kan ook nog Sundanees. Hij zeker pas uit bed. Zijn tanden masih geel. Hij zeker nog niet gosok gigi. Zijn ogen terlalu girang om si Topi Merah op te eten. Emang hij heeft honger.
Maar si Topi Merah zij zei: "Mijn ibu zeg, ik mag niet omong-omong met anderen. Ik gauw moet naar mijn neneh. Zij ziek zijn. La,zij ook zo oud." Nou, die wolp sudah, hij weet al genoeg. "Kirim tabe dan banyak sehat ja," de wolp zeg zo. En hij vlug maken een omweg naar neneh. Dan hij kloppen: klop, klop.
"Siapa itu?" si neneh vraag. "Ik ben si Topi Merah. Coba buka pintu," de wolp zeg zo. "Wah even ja," zij zeg zo, "ik even palang pintu opzij doen. "En dan de deur gaat open. Waduh, die vuile anjing hij tegelijk eet haar op met een hap. Rakus betul. Kurang ajar ja.
Gauw hij trek pon van neneh aan, dan hij op bed van neneh liggen! Lantas si Topi Merah, zij kom. Klop, klop, klop. "Ik ben si Topi Merah," zij zeg zo. "Jaaa, de deur is al open. Boleh masuk," die wolp zeg. En dan si Topi Merah zij binnen komen. Waduh, zij kaget natuurlijk, zij ziet neneh. Zij bingung.
"Oma, koh hoe ken uw kuping kaja kuping lowek?" zij vraag. "Nah, ik budek geworden. Ik al oud. Nou ik jou beter kan horen."
"Oma, koh uw ogen kaya mata sapi. Hoe ken zo?" si Topi vraag weer. "Nah, mijn ogen ook al oud. Nou ik jou beter kan zien. Jij erg lief uitzien zeg.
Cobah, kemari sedikit, dan ik jou beter kan aaien," sie wolp antwoordt zo. Maar si Topi Merah nog bingung.
"Cobah, uw hoofd zo groot. Hoe ken?" zij vraag weer. "Aduh, de laatste tijd ik veel sakit kepala. Straks jij mij maar pijit ja," de wolp zeg zo. Tetapi si Topi nog niet tevreden.
"En dan uw stem zo zwaar. Seperti een kodok in uw keel," si Topi vraag weer. "Lah, ik sakit leher. Masuk angin. Straks jij mij kerok met obat macan, ja" die wolp zeg zo.
"Koh, uw mond terlalu besar," sie Topi vraag nog een keer. "Nah, itu perlu om jou op te eten," si wolp hij antwoordt.
En meteen hij spring uit bed en eet si Topi Merah op. Kurang ajar, kurang ajar. En dan hij zoveel gegeten heb, hij niet meer kan lopen. Sukur. Hij maar op bed liggen van si neneh.
Untung ada jaga kebon. Hij even mampir altijd bij neneh voor ngobrollen. En dan hij ziet die wolp op haar bed liggen. Waduh, hij denk so. Terlalu, ini bukan macam. Hij nemen zijn geweer en schiet die wolp dood. Jeder !... jeder!... Mati, dood tegelijk, sukur. Lantas hij potong zijn buik open en toen sprongen neneh en si Topi Merah er gauw uit.
"Banyak terima kasih ja, jaga kebon," sie neneh zeg zo. Habisan omong ini, sama sama hidup nog lang en? Helukkig!
Alkelar.