αλφάβητο. προφορά

Αλφάβητο


Πως γράφεται

Πως προφέρεται

Πως λέγεται

А, а

[a]

а (α)

Б, б

[b]

бэ (μπαι)

В, в

[v]

вэ (βαι)

Г, г

[g]

гэ (γκαι)

Д, д

[d]

дэ (νται)

Е, е

[e]

е (ιε)

Ё, ё

[io]

ё (ιο)

Ж, ж

[ǯ]

же (ǯαι)

З, з

[z]

зэ (ζαι)

И, и

[i]

и (η)

Й, й

[ǐ]

и краткое (η κράτκαγιε)

К, к

[k]

ка (κα)

Л, л

[l]

эль (ελ’)

М, м

[m]

эм (αιμ)

Н, н

[n]

эн (αιν)

О, о

[o]

о (ο)

П, п

[p]

пэ (παι)

Р, р

[r]

эр (αιρ)

С, с

[s]

эс (αιs)

Т, т

[t]

тэ (ται)

У, у

[u]

у (ου)

Ф, ф

[f]

эф (αιφ)

Х, х

[kh]

ха (χα)

Ц, ц

[ts]

це (τσαι)

Ч, ч

[tʃ]

че (tʃαι)

Ш, ш

[ʃ]

ша (ʃα)

Щ, щ

[ʃ’]

ща (ʃ’α)

Ъ

[-]

твёрдый знак (τβιόρντιι ζνακ)

Ы

[]

ы (ị)

Ь

[-]

мягкий знак (μιάχκιι ζνακ)

Э, э

[æ]

э (αι)

Ю, ю

[u:]

ю (ιου)

Я, я

[ia]

я (ια)

 

Запомните (προσοχή):

·        Τα γράμματα «ь» (μιάχκιι ζνακ) και «ъ» (τβιόρντιι ζνακ) δεν έχουν ήχο, είναι άφωνα. Πηγαίνουν μετά από τα σύμφωνα και αλλάζουν τον ήχο τους.

·        Τα γράμματα «ь» (μιάχκιι ζνακ), «ъ» (τβιόρντιι ζνακ) και ы δεν έχουν κεφαλαίο (δεν βρίσκονται ποτέ στην αρχή της λέξεως)

·         Το ρωσικό «С, с» διαφέρει από το ελληνικό «Σ, σ» - είναι πιο καθαρό

·        Το «Ц, ц» - [ts] – προφέρεται σύντομα, σαν ένας ήχος

·        Ο ήχος του «Й, й» είναι ενδιάμεσος του σύμφωνου και του φωνήεντος. Προφέρεται σαν σύντομο «ι» στη λέξη «βαθιά».

 

Στη ρωσική αλφάβητο υπάρχουν 10 φωνήεντα και 21 σύμφωνα. Φωνήεντα είναι οι φθόγγοι, οι οποίοι μπορούν μόνοι τους να σχηματίσουν μία συλλαβή: а/я, о/ё, у/ю, э/е, ы/и. Οι φθόγγοι που δεν μπορούν να σχηματίσουν μόνοι τους μία συλλαβή ονομάζονται σύμφωνα: б, в, г, д, ж, з, й[1], к, л, м, н, п, р, с, т, ф, х, ц, ч, ш, щ.

 

Прочитайте (διαβάστε):

          Рот, кот, дом, ком, лом, том, поп, рок, мол, ром, сон, дым, жар, пар, лор, мор, пат, пот, ток, кок, сыр, вор, вол, пол, кол, тон, мат, сто, он, фон, вот, вон, там, бор.

Грот, сток, сноп, стон, гном, хлам, слон, звон, клён, клан, стан, рост, сорт, торс, порт, план, блок, воск, слёт.

 

Οι λέξεις στη ρωσική γλώσσα μπορούν να τονιστούν σε οποιαδήποτε συλλαβή. Ο τόνος δεν είναι σταθερός (μερικές φορές σε διαφορετικές γραμματικές μορφές μιας λέξης ο τόνος αλλάζει τη θέση του, όπως στα ελληνικά: ο άνθρωπος – του ανθρώπου). Ο τόνος δεν σημειώνεται στο γραπτό λόγο.

Запомните:

·        Το «Ё, ё» τονίζεται πάντα!

Прочитайте:

Ма́ма, па́па, ра́ма, пу́ма, ко́ма, по́ра, ду́ма, ла́ма, да́ма, пе́на, лицо́, удо́т, у́зел, узо́р, у́лей, у́йма, пило́т.

Па́лка, ко́шка, ба́лка, ска́лка, бе́лка, со́шка, ша́шка, ча́шка, пти́ца, спи́ца, гумно́, ство́рка, ко́рка, ве́тка, се́тка, чётки, трава́, шко́ла, салю́т, кайма́, пло́ский, краси́вый, зелёный, жёлтый, чита́л, писа́л.

Ба́бушка, де́душка, парашю́т, матема́тика, фи́зика, хи́мия, карнава́л.

Τα φωνήεντα

Запомните:

Τα φωνήεντα στη ρωσική γλώσσα αποτελούν ζευγάρια (το πρώτο φωνήεν του ζευγαριού έχει καθαρό ήχο, ενώ το δεύτερο έχει το «ι» μπροστά, εκτός από το ίδιο το «и» [i]):

а/я           о/ё           у/ю           э/е          ы/и

·        Το «ο» προφέρεται σαν «ο», όταν έχει τόνο, και σαν «a», όταν δεν έχει τόνο.
Παράδειγμα:
молоко́: το πρώτο «ο» δεν έχει τόνο, οπότε προφέρεται σαν «a». Το δεύτερο «ο» πάλι δεν έχει τόνο, οπότε προφέρεται με τον ίδιο τρόπο. Το τελευταίο «ο» τονίζεται, δηλαδή προφέρεται σαν «ο». Η λέξη προφέρεται σαν [malakó]
Пора́, кора́, зола́, коро́ва, дрова́, портно́й, золото́й, дорого́й, открыва́л, вода́, нога́.

·        Το «е» προφέρεται σαν «e», όταν έχει τόνο, και σαν «i», όταν δεν έχει τόνο. 
Παράδειγμα:
переболе́л: το πρώτο «е» δεν τονίζεται, οπότε προφέρεται σαν «i». Το δεύτερο «e» δεν τονίζεται και προφέρεται σαν «i». Το τρίτο «e» τονίζεται, δηλαδή προφέρεται σαν «e». Η λέξη προφέρεται σαν [piribalél]. Στις καταλήξεις και στις προθέσεις των ρημάτων το «е» συχνά προφέρεται σαν «e».
Биле́т, бере́т, берёт, ребёнок, весна́, берёза, среда́, черёд, пе́ред.

·        Τα φωνήεντα я, ё, ю και е, όταν βρίσκονται στην αρχή της λέξεως ή μετά το φωνήεν προφέρονται με ένα «i» μπροστά (όπως στο αλφάβητο): я[ia], ё[io], ю[iu], е[ie]. Παραδείγματα: ёлка [iolka], я́ма [iama], юла́ [iula], есть [iest], пою́т [paiut], кро́ет [kroiet].
Όταν βρίσκονται στη μέση της λέξεως μετά το σύμφωνο προφέρονται χωρίς «i», σ’ αυτήν την περίπτωση είναι κλειστός ήχος: я[iă], ё[ö], ю[ü], е [ə].
Παραδείγματα:
пять [p iăt], полёт [palöt], рю́мка [rümka], сеть [sət].

 

Τα σύμφωνα

Запомните:

Τα περισσότερα σύμφωνα στη ρωσική γλώσσα αποτελούν ζευγάρια, πρώτο σύμφωνο του οποίου είναι ηχηρό, ενώ το δεύτερο – άηχο.

б/п               в/ф               г/к                  д/т                   ж/ш                   з/с 

·        Τα ηχηρά σύμφωνα έχουν δυνατή και αδύνατη θέση. Η δυνατή θέση είναι: -στην αρχή της λέξεως; - μπροστά από το φωνήεν. Σ’ αυτή τη θέση αυτά τα σύμφωνα (б, в, г, д, ж, з) προφέρονται σαν «b, v, g, d, ǯ, z» αντίστοιχα.
Παραδείγματα:
бок [bok], собор [sabór], век [vek], свеча [svitʃá], гром [grom], нога [nagá], двор [dvor], вода [vadá], жарar], пожар [paǯár], зло [zlo], назло [nazló].

Όταν αυτά τα σύμφωνα βρίσκονται σε αδύνατη θέση, δηλαδή – στο τέλος της λέξεως ή – μπροστά από το κάθε άηχο (
п, ф, к, т, ш, с), προφέρονται σαν αντίστοιχο άηχο σύμφωνο από το ζευγάρι (п, ф, к, т, ш, с).
Παραδείγματα:
лоб [lop], лобстер [lópstir], плов [plof], ловкий [lófkyi], стог [stok], снегопад [snegapát], подставил [patstávil], нож [noʃ], ложка [lóʃka], воз [vos]. 

 

Прочитайте:

Μёд, кура́ж, стаж, корж, жа́рил, дари́л, привёз, бал, раб, клуб, клубо́к, подари́л, листопа́д, но́жка, наперере́з.

*ο συνδυασμός σύμφωνων  вств προφέρεται σαν «ств». Παράδειγμα: Здравствуйте [zdrastvujte], чувствовать [chustvovat’]

Η κατηγοριοποίηση των σύμφωνων της ρωσικής γλώσσας με βάση τα μέρη που σχηματίζονται απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα[2]:

Κατά τα μέρη που σχηματίζονται

Ηχηρά

Άηχα

Χειλικά

Χειλικά-οδοντικά

Οδοντικά

 

 

 

 

 

Συριστικά

 

 

 

Γλωσσικά (υγρά)

 

Ρινικά

б

в

д

з

г

 

 

 

ж

 

 

 

л

р

м

н

п

ф

т

с

к

ц

х

 

ш

щ

ч

 

 

 

«ь» - μιάχκιι ζνακ

          Το γράμμα «ь» πάντα πηγαίνει μετά τα σύμφωνα και τα κάνει πιο μαλακά και απαλά. Παραδείγματος χάρη το σκέτο «м» προφέρεται σαν [m], το «мь» όμως προφέρεται σαν [m’] (συγκρίνετε το «μ» της λέξεις «μαλακός» και «μυρωδιά»).

Прочитайте:

          Мол – моль, бал – боль, стол – соль, мёд – медь, рот – рать, кон – конь.

 

Запомните: το «ь» δεν πηγαίνει ποτέ μετά από τα «щ, ц»!

Οι προαναφερθέντες κανόνες της προφοράς των συμφώνων ισχύουν και για τα σύμφωνα, μετά το οποίο πηγαίνει το «ь».

Прочитайте:

          Дождь, гвоздь, блажь, грудь, врозь, дробь.

          Εάν το «ь» βρίσκεται ανάμεσα σε ένα σύμφωνο και ένα φωνήεν, τότε προφέρεται σαν «i», «ι». Παραδείγματος χάρη, колье [kalié].

Прочитайте:

          Досье́, польёт, калья́н, бурья́н, лье, курабье́, пасья́нс.

«ъ» - τβιόρντιι ζνακ

          Το γράμμα «ъ» πηγαίνει μετά τα τελικά σύμφωνα των προθέσεων των ρημάτων. Σ’ αυτήν την περίπτωση προφέρεται σαν [j]. Παράδειγμα: подъезд [padjest].



[1] Μερικοί ειδικοί το θεωρούν ξεχωρίζουν και δεν το αναφέρουν ούτε σαν σύμφωνο, ούτε σαν φωνήεν.

[2] Το σύστημα των συμφώνων, όπως απεικονίζεται σ’ αυτόν τον πίνακα είναι αρκετά απλοποιημένο.

Comments