ลิงหลอกเจ้า




เถรฤๅษี เลี้ยง เหี้ย

   






ยุ่งตายห่า เรื่อง ฤาษีเฒ่าเลี้ยงเหี้ยกัดไก่

อ้ายเหี้ย นั้นมั่นใจ กูจักกินไก่ให้ได้

ฝูง ไก่หากินกลางลานคุ้ยเขี่ย
ตัวเหี้ยสัตว์เลี้ยงเซียงฤๅษี
ต่างสาย พันธุ์บริวารเฒ่ากาลี
รวมอัปรีย์ชายคาบ้านสันดานเดียว

เหลือกฤๅษี วันวานนั่งสานเข่ง
ฝันหวานเองลาภประเคนได้เต็มเหนี่ยว
สักการะ สรรเสริญจากคนเขลาเทียว
ลงแรงเคี่ยวหลอกเขาทุกเช้าเย็น

 

นิสัยไก่จิกตีไล่กันในฝูง
ต่างตัวมุ่ง โลภโมโทสันเช่น
หมายตามุ่งเข่งรังนอนเพลาเย็น
หวังเอนเล่นหลับตา สุขารมณ์

เหี้ยตัวร้ายหางแดงข้างลายเหลือง
ผงกหัวมองต่อเนื่อง หวังเจือสม
หากฝูงไก่ไล่ต่อตีจนหมดลม
กูคงสมหมายมั่นวันกินไก่

 

ได้เพลาจวนพลบจบจะค่ำ
ต่างตัวรำถลาหาฝันใฝ่
เข่ง ใบเดียวใครแย่งกันต้องบรรลัย
แย้งเป็นใหญ่ประเดิมเริ่มต่อตี

กางปีกโผนกระโจนเข้าต่อตอก
หัวถลอกตาปิดเลือดสาดสี
กองในเข่งรังนอน สมประดี
นอนสุมที่ตั้งใจตายหัวก่ายกัน

 

เหี้ย เฝ้ารอดังทีนี้เหมาะนัย
สุขฤาทัยน้ำลายรินลิ้นแผล็บผัน
เลือกไก่กิน ชิ้นเนื้อเหลือเฟือนั้น
ทั้งตายพลันแลรวยรินรอสิ้นใจ

คลานลากบัก ยักย้ายลิ้นกินล้างผลาญ
ฤๅษีพาลเหลือบเห็นเหี้ยเลียกินไก่
โทสะร้าย พุ่งไล่ให้โหมไฟ
ตอกหัวเหี้ยต่ำไพร่ใช้ สันขวาน


หมดฝูงไก่ตายทั้งเหี้ยเสียละหนอ
ฤาษีพ่อตาโปนโหนกระ สัน
หวังลาภยศสรรเสริญเกินดีกัน
ไอ้หัวโล้นห่มผ้ายันต์ลายเสือพราง ... รุ่งศิลา  ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๐



SelectionFile type iconFile nameDescriptionSizeRevisionTimeUser
Comments