รถถังเบา แบบ ๓๒ Commando Stingray


รถถังเบา Stingray เป็นระบบที่ประสบความสำเร็จในการส่งออกในประเทศไทยเพียงประเทศเดียวเท่านั้น
ซึ่งเดิมทีนั้นบริษัทผู้ผลิตสตริงเรย์ ได้พัฒนาระบบป้อมปืนใหญ่เบา เพื่อใช้ในโครงการจัดหา ถ.เบา ส่งทาง
อากาศแทน M551 Sheridan  แต่แบบที่ถูกเลือกคือ M8 AGS   ภายหลังสหรัฐฯเปลี่ยนหลักนิยมในการ
ใช้ ถ.หลักในการรบ รวมถึงการตัดลดงบประมาณหลังสงครามเย็นสิ้นสุด ทำให้โครงการจัดหาถูกยกเลิกไป
ราวๆกลางปี 1990   ซึ่งก็มีความพยายาม  ในการพัฒนาต้นแบบใหม่เพื่อเสนอขายแก่กองทัพสหรัฐฯ  และ
ประเทศต่างๆ เช่นระบบที่ใช้ป้อมปืนใหญ่เบาอัตโนมัติ 120 มม. เป็นต้น แต่ก็ไม่ค่อยได้รับความสนใจนัก
AAG_th1


Commando Stingray

Stingray has a 105 mm bore cannon. Its cruise speed is 44 mph (71 km/h). Maximum grade is 60%.
Its vertical obstacle limit is 2.7 feet (82 cm). It can ford water up to 3.5 feet (107 cm).

The original Stingray program was launched in 1983, with the first prototype vehicle ready in August 1984.
As of 2004, the only country to have purchased the Stingray is Thailand, which ordered approximately 100
tanks that were delivered between 1988-1990.



Stingray II

The Stingray II is an upgrade version of the Stingray, developed by Cadillac Gage as a private-venture
armored fighting vehicle (AFV) for the export market. The light tank's baseline armor, while thin, is adequate
for a cavalry, reconnaissance or light infantry fire support role; it protects its occupants from armor-piercing,
heavy machine gun rounds up to 14.5 mm in size. Additional armor appliqué can be fitted to increase ballistic
protection. Operational range is in increased by about 25 miles (about 40 kilometers) if one assumes a travel
speed of about 30 mph (48 km/h). In addition, the engine on the Stingray II has been upgraded to 410 kW
(550 horsepower) at 2,300 rpm.

The Stingray's main armament is a low recoil force (LRF) version of the British L7 series 105 mm rifled gun
installed in a well-angled and electro-hydraulically powered turret having manual backup as is usually found
on tanks, together with duplicate turret controls for the gunner and the commander, providing redundancy.
The gun has optional stabilization in two axes, and eight rounds, with another 24 rounds stored in the hull.
Complementing the main gun is a 7.62 mm co-axial machine gun with 2,400 rounds, as well as a 12.7 mm
M2 Browning anti-aircraft machine gun with 1,100 rounds on the commander's hatch. The Stingray II is fitted
with 16 protective smoke grenade launch tubes, with 8 of them on each side. The optic system for the gunner
is composed of a two-axis stabilized day/night thermal imaging system called 'Hughes Hire,' made by the
company then known as Hughes Electronics, together with a laser rangefinder. For the commander, there is
another optical system that has seven different periscopes, and there is also a repeater display for the same
thermal image seen by the gunner.

The main improvements offered in the Stingray II are a more capable digital fire-control system, NBC
equipment, enhanced mobility and superior target-engagement capabilities. The Stingray II also improves
the armor to provide protection from 23 mm rounds.

   

    





 
 
 
 
 
 
 




http://btvt.narod.ru/4/stingray/commando.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Stingray_light_tank
http://www.thaiarmedforce.com/distribution/viewtopic.php?f=5&t=502


SelectionFile type iconFile nameDescriptionSizeRevisionTimeUser
Comments