Character of village

Modern Kalim

จัวัด ภูก็
  ภาพรวมชุมชน
    
    ปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงไปจากอดีตที่เคยเป็นเมืองทุระกันดาร กลายมาเป็นเมืองท่องเที่ยวที่เจริญมากเมืองหนึ่ง จึงทำให้วิถีชีวิตของชาวบ้านแปลเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม ซึ่งสภาปัตยกรรมท้องถิ่นก็แปรเปลี่ยนเช่นเดียวกันกับวิถีชีวิต ซึ่งทำให้สถาปัตยกรรมดั่งเดิมแปรไปเป็นสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
 
 
ประวัติชุมชน
    เดิมชาวป่าตองส่วนใหญ่สร้างที่พักอาศัยอยู่ห่างชายทะเลไม่มาก และประกอบอาชีพ ทำนา
ทำสวนมะพร้าว และการประมงเล็กๆ ชุมชนดั่งเดิมของที่นี่มีชื่อว่า บ้านมอญ และ ชายวัด และเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการท่องเที่ยวเข้ามาเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว ปัจจุบันชุมชนต่าง ๆ ได้ตั้งขึ้นมากมายเพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวที่เข้ามา ทำให้เกิดการเปลี่ยนไปของวิถีชีวิตมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นการสร้างบ้านเรือนให้อยู่ติดริมชายทะเลมากขึ้น การเปลี่ยนไปของอาชีพก็หันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวทำ ให้อาชีพดั่งเดิมเริ่มหายไป แต่ก็ยังมีคงอยู่บ้างแถบๆ ชายเขาไกลจากทะเลซึ่งมิได้เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวนัก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้ สถาปัตยกรรมท้องถิ่นเปลี่ยนไปตามวิถีชีวิตด้วย จากบ้านที่เคยเป็นไม้ยกถุนส่วนมากก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นตึกระฟ้าหรูหรา เพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวที่เข้ามามาก แม้กระทั้งการปรับเปลี่ยนหรือซ่อมแซมบ้านพักส่วนบุคคลนั้น ก็ยังได้นำรูปแบบใหม่ๆ เข้ามาซึ่งบางหลังอาจจะเปลี่ยนไปเป็นแบบสมัยใหม่ทั้งหมด แต่บางหลังยังคงไว้บางส่วนแต่ต่อเติมเป็นแบบสมัยใหม่เข้าไป นอกจากการท่องเที่ยวที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแล้ว ภัยธรรมชาติก็มีส่วนในการทำลายสถาปัตยกรรมเก่าๆ ไป ซึ่งเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้ผู้คนในชุมชนหันมาให้ความสนใจในรูปแบบสมัยใหม่มากกว่าที่จะ สร้างให้คงเดิม
 
ประเพณี และวัฒนธรรม
    ชาวป่าตอง ส่วนใหญ่แล้วเป็นชาว มุสลิม ซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม ประเพณี และวัฒนธรรมส่วนใหญ่ก็จะเกี่ยวเนื่องกับ หลักศาสนา เช่น การถือศิลอด การละหมาด วันละ 5 เวลา
สัญลักษณ์ชุมชน
    ชาวป่าตอง มีทั้งหมด 7 ชุมชนใหญ่ๆ คือชุมชน ชายวัด , บ้านมอญ , โคกมะขาม ,ใสน้ำเย็น ,
นาใน , กะหลิม , บ้านป่าตอง
ซึ่งชุมชน กะหลิม จะอาศัยกันอยู่แบบเครือญาติ โดยที่ครอบครัวที่เป็นญาติกัน จะปลูกบ้านใกล้ๆ กันในบริเวรนั้น
 
 
ภูมิศาสตร์
 
สภาพที่ตั้ง ภูมิประเทศ
    ป่าตอง อยู่บนเกาะ มีลักษณะเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว มีภูเขาล้อมรอบ และหันหน้าออกทะเล
 
การคมนาคม
    ชาวป่าตอง ส่วนใหญ่จะเดินทาง 2 ทาง โดยการโดยสารรถประจำทาง และการใช่
รถยนต์ส่วนตัว
 
ทรัพยากร
    สวนยาง
    การประมงขนาดเล็ก
    การท่องเที่ยว

ประชากร

จำนวนประชากร    
    ป่าตองมีประชากร และประชากรแฝง เยอะมาก โดยเฉลี่ยแล้ว ประมาณ 100,000 คนต่อวัน
แต่ประชากรจริงๆ มีเพียงแค่ 18534 คน (ณ 13/11/52)
 
ภาษา
    ป่าตองใช้ภาษาไทยท้องถิ่น และ ภาษายาวี เป็นภาษาหลัก แต่เนื่องจากการท่องเที่ยวเข้ามา จึงทำให้มีภาษาหลากหลายมากขึ้นแทบทุกภาษา
 
ศาสนา
    ประชากรส่วนมากนับถือศาสนาอิสลาม และพุทธ
    
การศึกษา
    ป่าตองมีโรงเรียนเพียง 3 แห่ง และศุนย์การศึกษานอกโรงเรียน 1 แห่งซึ่งใช้ห้องสมุดชุมชนเป็นที่เล่าเรียน
 
             บุคคลที่มีชื่อเสียงในชุมชน
 
ศรฐกิจ

            ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือน, การเกษตร
       แหล่งท่องเที่ยว (แสดงใน GOOGLE MAP)

a.      สถานที่ท่องเที่ยว

b.      ศาสนสถาน

c.      ร้านค้า ตลาด


 
 
 
 
 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comments