1200

http://www.euratlas.net/history/europe/aegean/aegean_1200_.jpg


Ο Θεόδωρος Λάσκαρης, ο ορμητικός γαμπρός του Αλεξίου Γ΄, σύζυγος της Άννας Αγγελίνας, και πατριός της Θεοδώρας, η οποία έχει παντρευτεί τον Ιβάνκο, εκστρατεύει εναντίον του Ιβάνκου. Όμως, διστάζοντας να αντιμετωπίσει τον Ιβάνκο σε πεδίο μάχης, ο βασιλεύς αυτοκράτωρ Αλέξιος Γ΄ του προτείνει τελικά ειρήνη. 

Ενώ όμως ο στρατηγός Αλέξιος Παλαιολόγος υποδέχεται τον Ιβάνκο στο αυτοκρατορικό στρατόπεδο για την υπογραφή συνθήκης και του εγγυάται ασφαλή παραμονή, ο Αλέξιος Γ΄ τον συλλαμβάνει και τον φυλακίζει, καταφέρνοντας πάντως έτσι να σβήσει την ανταρσία του Αιμιμόντου


https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif




Η εγγονή του Αλεξίου Γ΄, η Θεοδώρα Αγγελίνα, κόρη της Άννας Αγγελίνας και του σεβαστοκράτορα Ισαάκ Κομνηνού, υποχρεώνεται να χωρίσει το Βουλγαρόβλαχο άρχοντα Ιβάνκο, και να νυμφευτεί το Δραγοβίτη Δοβρομηρό Χρυσό (Ντόμπρομιρ Хриз). Κατά το ίδιο διάστημα, ο Ιωάννης Κομνηνός Αξούχ, ο Χοντρός, εξεγείρεται και καταλαμβάνει το Παλάτι, πριν φονευτεί από στρατιώτες του Αλεξίου Παλαιολόγου, δηλαδή πιστούς στον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ΄, ενώ φυλακίζεται ο υποστηρικτής του Χονδρού, ο Αλέξιος Δούκας ο Μούρτζουφλος (επίσης παρατσούκλι). Τον Αλέξιο Παλαιολόγο, στρατηγό που διακρίνεται στις επιχειρήσεις αυτές, ο Αλέξιος Γ' Άγγελος τον κάνει γαμπρό του, αναγορεύοντάς τον και δεσπότη, δηλαδή αυτοκρατορικό διάδοχο! 


https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif


Καταστροφές προκαλούν και οι επιδρομές του Γενουάτη κουρσάρου Λέοντα Βετράνου Καφάρο στα παράλια της Πελοποννήσου, κυρίως στη Μεθώνη και την Κορώνη. Σε αντίδραση, ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Γ΄ διαμαρτύρεται έντονα στην Υπέροχη Δημοκρατία του Αγ. Γεωργίου της Γένουας, ενώ σκληρύνει τη στάση του ως προς τους Γενοβέζους που δραστηριοποιούνται εντός της Ρωμανίας, επιβάλλοντας σειρά αυστηρών μέτρων εναντίον τους. Αλλά και οι πολίτες της Αυτοκρατορίας είναι έξαλλοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι, οι Αιγινίτες παραδίδουν το νησί τους στην προστασία της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας του Αγ. Μάρκου της Ενετίας, από αντίδραση στις γενοβέζικες αυθαιρεσίες, και δεδομένης της ανυπαρξίας της αυτοκρατορικής πυγμής.   

 

https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif
 

Ο Αλέξιος Γ΄ προσέλαβε δολοφόνο για να εξολοθρεύσει το Μουσουλμάνο ομόλογό του στο Ικόνιο, όμως αυτός συλλαμβάνεται έχοντας στην κατοχή του επιστολή γραμμένη με την κόκκινη μελάνη του αυτοκράτορα. Με την αφορμή αυτή, ο σουλτάνος της ΡωμανίαςΡουκναλντίν Σουλεϊμάν Β΄, εξαπολύει επίθεση εναντίον αρκετών πόλεων της Ασίας, προσαρτά την Καρία, ενώ στέλνει τo Ρωμιό αποστάτη Μιχαήλ Δούκα Κομνηνό, πρώιν δούκα του θέματος των Μυλάσων, να λεηλατήσει την ευαίσθητη κοιλάδα του π. Μαιάνδρου, προκαλώντας φοβερές καταστροφές.

Η “Δεσποινίς της Κύπρου”, κόρη του στασιαστή βασιλέα Ισαάκιου Κομνηνού, εγγονή του Θόρος Β΄ της Κάτω Αρμενίας (επίσης Μικρή ή Νέα) και αρραβωνιαστικιά του δούκα της Αυστρίας, Λεοπόλδου Στ΄ των Μπάμπενμπεργκ, νυμφεύεται το Ραϊμόνδο Στ΄ των Φρεντελον, κόμητα της Τουλούζης


https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif


       το έμβλημα της Γαλικίας,
      της ισχυρότερης
ρωσικής ηγεμονίας,
    την εποχή αυτή
:
  Θ'αποτελέσει τον εθνικό πυρήνα
της κατά πολύ μεταγενέστερης Ουκρανίας


Ο Ρώσος/Ρουθηνός κνυαζ/ηγεμών της Γαλικίας & Βολυνίας
μέγας ηγεμών του Κιέβου, Ρωμανός Μστισλάβιτς ο Αυτοκράτωρ, εισβάλλει και επιχειρεί με επιτυχία εντός της αχανούς αυτοκρατορίας των Κουμάνων (Πολοφτσοί, στα ρώσικα). Βέβαια λόγω της πρόσφατης λεηλασίας του Κίεβου, το κέντρο βάρους της διοίκησης του Ρωμανού μετακινείται δυτικότερα, στο Χαλύς, στην Κόκκινη Ρωσία.

http://conflicts.rem33.com/images/Ukraine/halickarus_ukr.jpg


Οι κτήσεις των πολυάριθμων ηγεμόνων Ρως εκτείνονται από τον θύλακα Ταμάταρχα/Μάταρχα (Η αρχ. ελληνική Ερμώνασσα, μητρόπολη του φιλελευθέρου ελληνιστικού έθνους των Βοσπορανών, ως η ρωσική ηγεμονία του Τμουταρακαν, πλέον) βαθιά εντός της νομαδικής αυτοκρατορίας των Κουμάνων, μέχρι την παγερή Λευκή Θάλασσα, με δεκάδες νέα έθνη να εκχριστιανίζονται, κυρίως σλαβικά και ουραλικά, και να συμμετέχουν στο ρωσικό έθνος. Π.χ μόλις το 1115 ξεκινάει ο προσηλυτισμός των Βιάτιτσων, αν και με παράπλευρη απώλεια, την θανάτωση από εμπαθείς του φωτιστή τους, του Αγίου Κουξα εκ των Σπηλαίων του Κιέβου. Πάντως οι Σκανδιναυοί Ρως κνυαζ ( =πρίγκιπες/δούκες/ηγεμόνες), υιοθετούν και την σλαυική χωρική οριοθέτηση, με τους όρους ΛευκήΜαύρηΕρυθράΠράσινος, για ΒορράςΝότοςΑνατολήΔύση, αντίστοιχα

i. ως Λευκή Ρωσσία αρχικά εννοούνταν τα πέριξ της Μπέλο Οζερο και του Παλαιού Νόβγκοροντ (πριν κατέβει η ονομασία στη σημερινή Μπελαρούς),
ii. ως Μαύρη Ρωσσία/Ρουσθηνία εννοούνταν οι επίκτητες κτήσεις των Ρως νοτιώτερα, εντός των Βαλτικών Χωρών (επίσης εντός και της σημερινής Μπελαρούς), η Βολυνία,
iii. ως Κόκκινη Ρωσία/Ρουθηνία εννοούνταν η περιοχή του Χαλίς, Γαλικία (η δυτική εσχατιά της σημερινής Ουκρανίας), συνήθως περιλαμβάνοντας και την Ποδολία (άρα άπασα η δυτική Ουκρανία, επίσης «Ουκραϊνα της Δυτικής Όχθης»)
 iv. ως Πράσινη Ρωσσία εννοούνταν η Καρπαθική Ρουθηνία, ακριβώς δυτικώς της Κόκκινης Ρωσσίας.

Το βαλτικό έθνος των Λιθουανών επιδράμει στην ακμάζουσα ρωσική ηγεμονία του Νόβγκοροντ. Στην εξίσου βαλτική χώρα Λιβονία, όμως, ο Γερμανός επίσκοπος Αλβέρτος ιδρύει το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους, εντείνοντας την επιχείρηση για την υποδούλωση των βαλτικών εθνών, πάντα με την ευλογία της Αγίας Έδρας.












βαλτικά έθνη,
γύρω στο 1200 μ.Χ.














Στην υποσαχάρια Αφρική, στη ζώνη Σουδάν και πιο συγκεκριμένα στις όχθες της λίμνης Τσαντ, εμφανίζονται δειλά δειλά οι πόλεις-κράτη των Χαουζα, ενός δραστήριου λαού που μιλά μια τσαντική, δηλαδή μια αφροασιανή λαλιά.


13ος αι

πίσω στην αρχική σελίδα