Ποιηματα
 

Ερχονται στιγμες που νιωθεις γεματος απο συναισθηματα...
Και τοτε γινεται η εκρηξη,ολες οι στιγμες,ολα τα συναισθηματα,οι σκεψεις,τα ονειρα,τα χρωματα γινονται ενα κειμενο...Δεν εχει σημασια ποσο πετυχημενο ειναι..φτανει που διαβαζοντας το νιωθεις κατι...δεν εχει σημασια αν πουλησει χιλιαδες δισκους η αν απλα χαθει..θα ειναι παντα ενα κομματι απο σενα..
 Οτι γραφω το γραφω για μενα και για οποιον του αρεσει...καμια φορα το αφιερωνω  σε ατομα η σε στιγμες που εκεινη τη στιγμη νιωθω οτι το αξιζουνε..

Απλα ευχαριστω οποιον τα διαβασει...ισως ετσι βρει ενα τροπο να καταλαβει καλυτερα και εμενα...

 1.Ερωτευμενο Φεγγαρι

 

Το φεγγαρι ερωτευμενο

θα ψαξει ολη την πλαση

&θα βρει μες τα δυο σου ματια κρυμμενο

το φως του που χει χασει


     &οταν ο ηλιος σβηνει

η σεληνη πιο φωτεινη απο ποτε θ'ανατελλει

& θα φωναζει πως οτι & αν γινει

την αγκαλια σου μονο θελει


2.Της Πλασης η πλαση


Τις εξι πρωτες μερες της δημιουργιας

ο θεος επλασε το συμπαν ολο

&αφου τελειωσε αυτο το σολο

ορισε την εβδομη ως μερα αργιας

 

Αυτα οι προφητες ανυποπτοι γραψανε 

στην Παλαια Διαθηκη

μα καθως την βγαζανε μονο με ακριδες και ραδικι

το θεμα καλα δεν ψαξανε

 

..οχι πως δεν σημειωσαν γεγονοτα

μα κατι δεν γραφτηκε στα κειμενα τα πρωτα

,ερχομαι λοιπον εγω απο το πουθενα

να γεμισω τα ιστορικα κενα

 

..Οταν λοιπον την εκτη μερα τελειωσε της πλασης την πλαση

φτιαχνοντας την Ευα και τον Αδαμ

νομισε οτι στην εντελεια το εργο του ειχε επιτελεσει

και ξαπλωσε αμεριμνος να ξεκουραστει και να ηρεμησει

 

Μα καθως ηρθε η εβδομη μερα ανακαλυψε πως κατι ελειπε     

απο τη φυση

που προφανως να φτιαξει ειχε ξεχασει

...ολα ηταν ησυχα...μονοτονα..Ετσι σκεπτικος βγηκε απο το  

χαμαμ

γιατι καταλαβε πως κατι γλυκο και φασαριοζικο στον κοσμο 

ειχε θεση

 

Μην αντεχοντας λοιπον την τοση ηρεμια

αποφασισε να ψαξει ολα του Παραδεισου τα σημεια

το καταλληλο να βρει το χωμα

για να δωσει στην ανια χρωμα

 

Πηρε χωμα απο το απαγορευμενο δεντρο

και στου Παραδεισου το κεντρο

του εβαλε απο το ουρανιο τοξο χρωμα,

προσθεσε λιγο δροσερο νερο&το κανε πηλο

φτιαχνοιντας απ'ολα τα πλασματα το πιο τρελλο

δινοντας του το δικο σου σωμα...

 

3.Ξανα απο την αρχη

      (Du bist ein Stern)


Mε σενα καρφωμενη στο νου

&με τους Πυξ Λαξ συντροφια

χαζευω των αστεριων τη φλεγομενη τροχια

πανω στο θολο του ουρανου

 

Κάθε αστερι που πεφτει μια ευχη,

Ευχη σφιχτα να μ’αγγαλιαζεις

&στα ματια να με κοιταζεις

κάθε του χρονου εποχη

 

..&αν μες το σκοταδι&την ησυχια ηχει

μελαγχολικα η υπεροχη μουσικη

είναι που δεν εισαι εσυ αστερι μου εκει

να με μαθεις να  φιλαω ξανα από την αρχη

 

4.Αντεχουμε

 

Ναρκισσοι χαμενοι

αγγελοι θλιμμενοι

ζουμε σε μια πολιτεια γκριζα

με την ψυχη στην πριζα

 

Μ'ανεξιτιλα  μαρκαδορακια

διωχνουμε του μυαλου μας τα κορακια

χαρασσοντας ονειρα και ηχους

πανω σε λευκους τοιχους

 

Σε μια ατμοσφαιρα απο καπνο θολα

σε ενα τεχνολογικο κελι

στοιβαζουμε λυπες,αγαπες,σχεδια

της προσευχης μας γυμνα ναρκοπεδια

 

...μα ν'αντεχουμε εχουμε μαθει

& ας μην μαθαινουμε απο τα λαθη 

 

5. Μοναξιας λογια


Με ευχη την ελπιδα της λυτρωσης

σα ναυαγος ονειρων

με τη βοηθεια της υπνωσης

πολεμαω ορδες χρονων στειρων

 

Κουφιων  απο κατανοηση και στοργη

μοναξια,και ας ηταν τοσοι γυρω

σε μια στιγμη γρηγορη και αργη

δε βρισκω ωμο για να γειρω


Μη λυπηθεις αν το γραμμα μεινει μισο,

πιο γρηγορα την αποφαση θα χω παρει

...αερας θα γινω να φυσω,

παρεα θα χω το φεγγαρι.... 

 

6.Παραληρημα ερωτικο


Σκορπιες λεξεις,μυαλο θολο

απ την ανασα σου μεθυσμενα σ'αγαπω

σπασμενα γυαλια γινονται,να κοπω

&αφηνουν χαρακιες ερωτικες,χαδι απαλο


Φοβαμαι,τετοιες ευθραυστες ονειρικες στιγμες

σβηνουν,χανονται ξαφνικα

κοιτα με στα ματια,οτι με θες πες

φιλα με ξανα,με φιλια καυτα,φονικα...

 

7.Ψαρευοντας ξενυχτια

 

Απλωμενα στα ματια σου κοκκινα διχτυα,

οτι απεμεινε απο τα τοσα ξενυχτια

σ'αυτα τα δυο διαμαντια στιγματισμενο

 

Μου θυμιζουν γυαλι ραγισμενο

μα οταν βαθια τα κοιταζω

για τιποτα δεν τ'αλλαζω

 

Αυτους τους προδοτες  του χθες λατρευω,

μαζι με σενα παντα θα τους γυρευω...

 

8.Ονειροφαντασματα

 

Οταν στην πολη πεφτει το πυκνο σκοταδι

φαντασματα,απο ονειρα φτιαγμενα

στους ησυχους δρομους βγαινουν


Θυμησου,ισως καποιο βραδυ

να χεις δει και συ ενα

στα παγκακια που-τετοια ωρα-αδεια μενουν

 

Ισκιοι στις σκιες,

αερικα στον αερα

σβηνουν με το πρωτο φως

που φερνει η μερα 

γιατι,μαθε πως

δεν αντεχουν των ανθρωπων τις αδιακριτες ματιες..

 

9.Για μια αγαπη που δεν ητανε ποτε γραφτο της ν'ανθισει

 

Συνοδοιπορος εγω της τρελλας μου αποψε

κατεβαινω στο μπαρ του χαμενου βυθου

θελω να πιω,να πιω να μεθυσω

να χασω την αισθηση του γυρισμου

 

...&ετσι χαμενος στο ιδιο παντα ταξιδι

γυριζω τη γη να βρω λησμονια

σε μπαρ στις Ινδιες,στο Περου,στις Μπαχαμες

τον κυλιομενο ποθο μου κανω βουτια

 

Παιρνω αερα μετα απο ωρα

γελωντας παραφορα.χωρις τελειωμο

 μεθυσμενος λιγακι απο παθος &ουισκυ

στα χαμενα ψαχνω να βρω το σκοπο

 

To σκοπο που λεγαμε τοτε

κρατωντας ο ενας τον αλλο σφιχτα

μα τρεκλιζω,δακρυζω&χανω τα λογια

&συ σαι&τωρα οπως παντα μακρυα


Σωριαζομαι λιωμα στο πρωτο παγκακι

μου λειπεις&αποψε,πως να στο πω

&ας με προδωσες,&ας σε αφησα

με το χαμογελο σου μπορω να κοπω


Μια κουκουβαγια διακοπτει τη σκεψη

&ερμαιο μενω στο ημιφως γυμνος

μοναχος,γδυμενος απο γελιο&αγαπη

προποση κανω στον υγρο ουρανο


Τσουγκριζω μαζι του φλεγομενο ανθος

&αυτος μου ριχνει υγρη πυρκαγια

"υπεροχα" λεω & σφιγγω τ'αγκαθια

πιο κοκκινη γινεται αυτη η φωτια


....ισως καπου σε βρω σαν οπτασια

φιλια στα χειλη να νιωσω ξανα

μα παντα μια προποση ματωμενη θα μενει

"για μια αγαπη που δεν ηταν ποτε γραφτο της ν'ανθισει"


10.Οι Ψυχες των αστεριων


Τ'αστερια που λαμπουν πολυ

δεν τα χωραει τ'ουρανου το κελι

ετσι παιρνουν την αποφαση και πεφτουν στη γη

την ομορφια τους να δει


Γινονται ανθρωποι με ζεστη καρδια

μα με μοιρα βαρια

ν'αποζητουν του φεγγαριου το χαδι

&να κοιτανε τον ουρανο καθε βραδυ

χωρις μιλια

νοσταλγοντας τη ζωη τους την παλια


11.Βραδυ καλοκαιριου θλιμμενο


Ηταν ενα βραδυ καλοκαιριου

σαν ολα τ'αλλα

Ειχε αραξει στο μπαλκονι κατω απο το φως του φεγγαριου

ημιγυμνος χαιδευε ενα δρακο,στο αριστερο του χερι τατουαζ

&αναπολουσε της ζωης του το μονταζ

κοιταζοντας την ουρανια μπαλλα


Η ζεστη δεν τον αφηνε να κοιμηθει

και τον εκανε να θυμηθει

πως τιποτα αλλο δεν του χε μεινει

εκτος απ της καρδιας του το καμινι


Στα εικοσι ενιωθε πια γερος

καθως κυκλωματα,ρουτινα και σχολεια

τον ειδαν σαν την ευκολη λεια

και στην ψυχη του επιτεθηκαν απο γης και αερος


Καποτε στα γηπεδα να ξεφυγει αποπειραθηκε

αρχισε να παιζει με μετριες επιδοσεις

βελτιωθηκε με των χαπιων τις δοσεις

μα νικητης μς τη συριγγα στο χερι

του αθλητισμου τη ντοπα σιχαθηκε

τ'αποφασισε και το κοψε μαχαιρι


Μετα απ αυτη την ηττα

ασχοληθηκε με του ιλλιγγου τη λατρεια.

Τα μηχανακια δυο η τρια

τα γκαζια στην τσιτα

και κοντρες ολη νυχτα στην εθνικη

μεχρι που ο κολλητος του μ'ενα kawasaki

 σκορπιστικε στην ασφαλτο σαν σταχτη απο τασακι

και ανακαλυψε πως η ζωη μας ειναι δανεικη


Τοτε ηταν που απο την πικρα του χαμου

και μην αντεχοντας το βαρος του καημου

αδειασε μ'ευκολια τρια κουτια depon

μα ο ανθρωπος ειναι ανθεκτικο ον,

ετσι την γλιτωσε με πολυ ψυχικο πονο

και με μια πλυση στομαχου μονο

 

Κλειστηκε στον εαυτο του

πιστεψε πως ολοι θελουν το κακο του

....ψιθυριζε στους λιγους φιλουςτου.....καταρρεω

και αρχιζω να μισω καθε τι ωραιο..

 

Απο τους φιλους του αλλοι φοβηθηκαν

και μακρια κρατηθηκαν

αλλοι προσπαθησαν να τον βοηθησουν

μα δεν καταφεραν για τιποτα να τον πεισουν

 

Οι βαθμοι του πηγαιναν ολο και πιο χαλια

βυθιζοταν στης καταθλιψης το βαθυ σκοταδι

ενιωθε ολο και περισσοτερο τον ουρανο πως χανει

και πως εβλεπε τη ζωη του μονο με κυαλια....

εσβησε απο τα χειλη του το γελιο το ρημαδι

μεσα του εσπαγε,δεν ηξερε τι να κανει

 

Ελεγε συχνα:"Αν δε μ'αντεχουν

ισως και γω να πρεπει να φυγω..."

ετσι εψαξε να βρει ματωμενες ελπιδες

στων ξυραφιων τις κοφτερες λεπιδες

Το μονο που καταφερε ηταν εστω και για λιγο

να νιωσει πως την παρουσια του προσεχουν


Αφου ξαναζησε τα περασμενα

παρατηρησε οτι στο δρομο δεν εβλεπε κανενα

Ξαφνικα αρχισε νευρικα να γελαει

με το φεγγαρι και το δρακο να μιλαει

γιατι πιστεψε οτι η τελεια ευκαιρια του δοθηκε

για την ιδεα που πριν λιγο στο μυαλο του καρφωθηκε


Σκεφτηκε να ριξει ενα κερμα

και αν ερθει κορωνα

να βαλει στη ζωη του ενα τερμα


Μονο το φεγγαρι και της ΔΕΗ η κολωνα

ηταν σε θεση να δουν

πως το πεζοδρομιο αγκαλιασε φονικα το σωμα

που στη ζωη του εβαλε τελεια αντι για κομμα..

..αλλα σε ποιον να το πουν...


12."Χαλι γκαλι"


......Που ησουν χθες βραδυ παλι?

...........Ησουνα με τον μπακαλη?


 Θα πατησω τη σκανδαλη

να σκοτωσω το ρεμαλι

να με βγαλουν σε καναλι

να με δουνε ολοι οι αλλοι


 Και αν σε πιανει πλεον ζαλη

κοιτα το δικο σου χαλι

....λες πως εχεις νευρα απο ατσαλι

μα φοβασαι,και ουρλιαζεις σαν τσακαλι


Τι και αν πανω σου υπαρχουν ολα του θεου τα καλλη?


Θα στο σπασω το κεφαλι

θα σε σκισω σαν ρεταλι

και θα παω με μιαν αλλη

να χορεψω χαλι γκαλι...