CORSICA - september 2014

Het is niet de eerste keer dat we naar Corsica reizen. Dit bekoorlijke eiland is een van onze favoriete bestemmingen. Het is nu wel al van 2006 geleden dat wij in Corsica waren.

Onze vakantie begint eigenlijk al in Italie op camping Lago le Tamerici in Coltano. Wij verblijven daar twee nachten om dan de boot te nemen in Livorno.


Woensdag 10 september en donderdag 11 september – 28 gr.
Woensdagmorgen om 5h30 staan we reeds op de kaai in Livorno, want onze boot vertrekt om 8 h. Rond 7 h kunnen wij met de caravan de boot oprijden. Alles verloopt vlot en tegen 12h10 komen wij aan in Bastia – Corsica. 

Het is nog een paar uur rijden naar Camping la Pineda in Calvi.
De camping ligt in een pijnboombos aan zee.
Nadat wij ons geïnstalleerd hebben en wat uitgerust zijn gaan wij een kijkje nemen bij het strand. Het oogt allemaal heel gezellig en wij blijven ons verbazen over hoe mooi Corsica eigenlijk is.

  
Donderdag maken wij een uitstap naar de Delta van de Ostriconi. Wij maken er een wandeling door het mooie natuurgebied. 
  

We rijden dan naar l'Ile Rousse en Ile de la Pietra. Dit laatste is een klein eiland door een brug verbonden met Ile Rousse. De oranje-rode rotsen, de oude Genuese toren en de vuurtoren zijn een lust voor het oog. 

   

We vervolgen onze uitstap naar Pena een oud dorp hoog in de heuvels en zien op de heuvel het imposante benedictijnenklooster de Marcasso. Door de heuvels rijden wij terug naar de camping.

   


Vrijdag 12 september – 26 gr.
Een uitstap naar het Foret de Tartagine voert ons niet alleen door een heel mooi berglandschap maar brengt ons ook bij een paar dorpjes waarvan je je afvraagt waarom de mensen zo ver van alles gaan wonen. Feliceto is een dorpje midden de bergen met een grote barokke kerk. 

Speluncata ligt op een rotsuitloper. Een gezellig dorp met twee cafés en een fontein op het dorpsplein. Als wij onze weg vervolgen hebben wij een prachtig uitzicht van bovenaf op dit dorp. 

 

Het minuscule dorpje Mausoleo valt op door zijn ligging tegen een reusachtige rotsblok boven een ravijn. 

Dan komen wij aan bij het "maison forrestière" van Tartagine.

Midden in dit reusachtige woud staat nog dit oude boswachtershuis. Het is niet meer in gebruik, maar het is net een huis uit een sprookje. 

We wilden hier eigenlijk een wandeling langs de rivier maken. Maar het pad was te steil en met veel losliggende keien, dus zijn wij na een korte pauze teruggereden. Op de terugweg over de bergkam waren er plotseling grijze nevelflarden en de temperatuur daalde in 5 minuten 10 graden. Gelukkig bleven de grijze wolken rond de toppen hangen en werd het bij het dalen weer zonnig.

Vanavond zijn we naar Calvi gewandeld langs het houten looppad langs het strand (2 km) en hebben we op een terrasje aan de kerk gegeten. In dit restaurant Santa Maria hebben we 8 jaar geleden ook gegeten. Het is nog altijd even populair en nog altijd even lekker. Dan was er nog de wandeling in het donker terug naar de camping. Langs het looppad en met de vele lichtjes in de verte heel ydillisch.

   
  

Zaterdag 13 september – 26 gr,
Vandaag gaan we wandelen in Bonifatu. We doen slechts een deel van de “Sentier de Spasimata”. We weten dat deze wandeling heel zwaar is, met sterk stijgend terrein. Acht jaar geleden deden we de volledige wandeling en we deden er bijna 8 h over. Nu doen we slechts een gedeelte tot aan de eerste hangbrug en keren dan terug. Deze wandeling door de Cirque de Bonifatu loopt door een magnifiek woest berglandschap, loopt voor een stuk langs de rivier en door bos met hoge dennen. Dit is pure natuur en voor wie fit genoeg is, puur genieten.

  
  

Voor ons was het vermoeiend, maar zeker de moeite waard.

Zondag 14 september – 26 gr.
Op 6 km van Calvi ligt Notre Dame de la Serra. Daar gaan wij deze voormiddag naartoe. Vanaf een hoge rots kijkt het beeld van Notre Dame de la Serra uit over de baai van Calvi en over het schiereiland Revellata. De bijhorende kapel is echter niet toegankelijk. Het zijn schitterende uitzichten en dan ook druk bezocht door toeristen. 

  
 Wij rijden terug naar Calvi dat deze zondag druk bezocht wordt en slenteren door de gezellige straatjes en het haventje. Wij blijven er ook lunchen. De rest van de namiddag brengen we door aan het strand bij de camping.

 

Maandag 15 september en dinsdag 16 september – 26 gr,
Wij verlaten de deze camping in Calvi en vertrekken naar Sagone. Kort na de middag komen we aan op Camping Resort Sagone. Deze camping heeft ruime plaatsen en een mooi zwembad. Vanuit Sagone zullen we verschillende uitstappen maken.

Dinsdag vertrekken wij al voor onze eerste uitstap. Langs de bochtige kustweg vertrekken wij richting Piana. De calanche van Piana is een van de mooiste plekken van Corsica. De calanche is een opeenvolging van rode kliffen en kreken. Een kleurig decor van rood-bruine grillige rotsen, een groen struikgewas en bomen, een diepblauwe zee in de diepte en prachtige panorama's, dat alles is vanuit de wagen te bewonderen, want de weg loopt dwars door de calanche. Maar ook kleine wandelingen tussen de rotsen zorgen telkens weer voor een nieuw decor. Sommige rotsen spreken tot de verbeelding en je kan er figuren in ontdekken. Bij la "tête du chien" is de hondenkop al van ver herkenbaar.

  
   

Wij vervolgen onze rit langs de kronkelige smalle kustweg naar Porto. Dit stadje ligt op een klein schiereiland vlak bij het natuurreservaat Scandola en heeft een Genuese toren en een haven en is wegens zijn schilderachtige ligging druk bezocht. Van hieruit kan men per boot het natuurgebied Scandola bezoeken (is alleen per boot bereikbaar). 

  
 Verder langs de kust rijden wij een paar maal naar beneden naar de kust waar telkens prachtige ydillische strandjes genesteld zijn tussen de kreken. Zo komen wij bij het strandje van Caspio en vervolgens via een sterk dalende smalle weg bij het strand van Ficajola.

  

Wij waren de hele dag onderweg, maar het was zo fantastisch mooi!

Woensdag 17 september – 23 gr.
Wij hebben een afspraak in de haven van Porto waar wij om 10 h inschepen voor een boottocht naar het natuurreservaat Scandola. Dit natuurgebied staat op de Unesco werelderfgoedlijst. Het is een bijzonder grillige rotskust van vulkanische kliffen die niet alleen grillig gevormd maar ook bijzonder gekleurd zijn. De boot gaat naar het kleine dorpje Girolata dat alleen per boot bereikbaar is of via een 7 km lang ezelspad dwars door de rotskliffen. Daar gaan we voor een half uurtje aan land. Het dorp telt maar een 20 tal inwoners, al even eigenzinnig als hun omgeving. Zo zie je het bizarre tafereeltje van koeien op het piepkleine strandje (waar geen grassprietje te grazen valt). Verder heeft het dorpje een Genuees fortje met een vierkante toren en een paar herbergen ten behoeve van de toeristen. 

  
  

Hierna vaart de boot tot de uiterste punt van het Scandola natuurgebied. Rotseilandjes, hoge rotswanden, grotten en inhammen wisselen elkaar af in een buitenaards zeelandschap. Het zeewater is van een diepe inktblauwe kleur. We worden overvallen door een harde regenbui die meteen zorgt voor kleine watervallen langs de rotsen. Deze fascinerende boottocht duurde 3h30 langs een woeste ongerepte kust, een ongereptheid die je waarschijnlijk nergens meer vind.

  
  

Voor we teruggaan naar de camping rijden wij nog naar Ota. Langs de rivier is er net een reddingsactie aan de gang. Met een helicopter wordt in dit ruige gebied een gekwetste opgehaald.

  

Jammer dat het in het begin van de dag nogal bewolkt was en ook jammer van de regenbui tijdens onze boottocht, maar nu schijnt de zon weer volop.

Donderdag 18 september – 28 gr.
Er staan een paar wandelingen op ons programma en daarvoor rijden wij eerst naar het “Forêt d'Aitone. Het is een bosrijke omgeving met hele hoge dennen en een kleine wandeling brengt ons bij de rivier waar het water zijn weg zoekt tussen grote rotsblokken en een opeenvolging van kleine watervallen en poelen vormt. Onderweg kwamen we al zwijntjes tegen die gewoon over de weg liepen en op onze boswandeling zien we midden in het bos een eenzame koe. 

   

We vervolgen onze weg om de steile wandeling naar de schaapshutten van Radule aan te vangen. Het is een steile klim door een bos bezaaid met rotsblokken. Voor mijn man geen probleem, hij is als een berggeit en komt overal, maar voor mij is de volledige wandeling te lastig. Vooral bij de steile afdalingen gaat het voor mij heel moeizaam. Dus keren we na een uurtje terug.

 

We vervolgen onze uitstap naar de Col de Vergio en ditmaal zien we geiten op de weg en op elke parking komen de zwijntjes kijken over er hapjes te krijgen zijn. Wij rijden tot Evisa en keren dan terug naar de camping.

  

Vrijdag 19 september – 31 gr.
Het wordt een hete dag en we rijden naar Soccia. Boven Soccia doen we een bergwandeling. Op de parking worden we verwelkomd door de zwijntjes. Onze wandeling duurt een paar uur en het is flink zwoegen want het is erg warm. 

  

Na onze wandeling rijden we terug naar de vallei. Overal staan heel veel kastanjebomen en hun takken zijn zwaar beladen met tamme kastanjes. In onze reisgids staat een spectaculaire route beschreven naar het gehucht Muna. Het is een smalle bochtige weg die is uitgehouwen in de rotsflank. Langs de ene kant is er de licht overhangende rotswand en langs de andere kant de heel diepe ravijn. Een prachtige omgeving, dat wel, maar wel eng om te rijden. 

 

Als laatste rijden we nog naar het Couvent St. François. Dit klooster staat op een bergplateau midden de kastanjebomen. De mooie kloosterkerk en het klooster kunnen vrij worden bezocht. Het klooster is heel sober ingericht. Er wonen nog enkele kloosterlingen en het is een toevluchtsoord voor mensen die in retraite willen gaan. 

   

Hierna rijden wij genietend van de mooie omgeving terug.

Zaterdag 20 september – 30 gr.
We verlaten deze camping en rijden naar Olmeto, 90 km meer naar het zuiden en we staan nu op camping Vigna Maggiore in Olmeto.

Zodra we zijn aangekomen haasten wij ons naar het stadje Propriani zodat wij nog in de voormiddag bij een dokter terecht kunnen. Alain heeft een soort gezwel in zijn hals dat zo groot is als een muntstuk. Het blijkt een geinfecteerd vetbolletje te zijn. Hij moet antibiotica nemen.
Gerustgesteld kuieren wij door Propriano en blijven er lunchen. Hierna nemen we met auto een kijkje in de omgeving. Er zijn prachtige stranden en onderweg houden we nog halt bij een gerestaureerde Genuese brug.

  

Zondag 21 september – 28 gr.
Het is de verjaardag van Alain. Hij wordt 68 jaar! En wij maken een daguitstap en gaan lekker eten.
Onze uitstap begint met een bezoek aan de archeologische vindplaats Filitosa. Hier werden 70 menhir-standbeelden ontdekt en kan men de overblijfselen zien van megalitische en torreaanse bewoning (tot 3000 jaar v. Chr.). 

  

We rijden dan verder langs de kust tot Porto-Pollo waar we op een terrasje aan zee klinken op de verjaardag van Alain en ons laten verwennen met een typisch Corsicaans menu. 


Daarna gaat het weer verder langs de kust om dan via kronkelige bergwegen de terugweg aan te vatten. Onze weg loopt door het bos van Chiavari en de smalle weg is omzoomd met hoge oude eucalyptusbomen. Onze volgende stopplaats is de voormalige strafkolonie van Chiavari. 

  

In Coti-Chiavari kunnen we nog van enkele mooie vergezichten genieten.


Het is bijna 19 h als terug zijn van een boeiende daguitstap.

Maandag 22 september – 24 gr.
Vandaag gaan we opnieuw in het gebergte rondtoeren. Ook nu zien we varkentjes langs de weg.
Over de Col St. Eustache (1302 m) rijden we door een prachtig desolaat berglandschap, maar het doet een beetje luguber aan omdat hele stukken volledig afgebrand zijn. 

  
Wij rijden verder door het bos van Coscione. Boven op de heuvel maken wij een wandeling langs de Bergerie de Basseta tot aan de Chapelle St. Pierre waar ook een schuilhut staat. Na onze wandeling keren wij terug. Het landschap is schitterend maar de weg is in heel slechte staat. We doen nog even boodschappen en de dag is weeral voorbij.
 


Dinsdag 23 september – 21 gr,

Deze morgen rijden wij opnieuw naar een andere camping in Leccia: camping U Molinacciu.
Wij zijn er al om 11 h. Het is erg bewolkt en het regent. Toch gaan wij in de namiddag een kijkje nemen bij het strand Tamariccio dat een van de mooiste stranden van Corsica zou zijn. Wegens het slechte weer is het nogal verlaten, maar het is inderdaad een plaatje. Met zonlicht overgoten moet het een juweeltje zijn. 

  

Wij verkennen nog even Porto-Vecchio, maar de regen blijft een spelbreker en we laten het hierbij voor vandaag.

 


Woensdag 24 september – 22 gr.
Onze uitstap vandaag is naar Bonifacio, helemaal in het zuiden van Corsica. Het is een heel boeiend stadje en is ook heel druk bezocht. De oude stad met de citadel binnen de vestingsmuren ligt boven op witte kliffen. Sommige huizen staan werkelijk op de rand van de hoge klif. We wandelen via de porte de Genes de oude stad binnen. Van onze wandeling zijn vooral de Donjon (ronde toren) en de trappen van Aragon bijgebleven. Deze laatste zijn 187 treden die in de kliffen zijn uitgehouden en van boven de oude stad naar de zee leiden. 

   
 

Na de oude stad wandelen we naar de haven die met zijn vele terrasjes en zicht op de oude bovenstad heel gezellig is.
Wij lunchen op een terras aan de haven. Terwijl we eten zien we de boten die met toeristen een rondvaart deden aanmeren. Iedere boot zit vol.

 

Net buiten Bonifacio ligt l'Ermitage de la Trinité, en bedevaartsoord. Je hebt er een mooi uitzicht over Bonifatio

  

Op onze terugweg nemen wij een kijkje bij de stranden van Rondinara en op het drukbezette strand van Santa Guilia blijven we even zonnen.

  

Donderdag 25 september – 22 gr.
Wij verhuizen opnieuw en rijden naar Camping Marina d'Erba Rossa in Ghisonaccia. Het is maar een paar uur rijden en tegen 11 h staan we al op deze resort-camping.

De bult in de nek van Alain is niet beter en is pijnlijk geworden en zelfs nog iets groter. De antibiotica heeft niet geholpen. Wij gaan opnieuw naar een dokter. Ditmaal worden resolute maatregelen genomen en het abces wordt opengesneden. Daar komt heel wat vuil uit maar de wond is diep en moet gedraineerd worden gedurende een aantal dagen. Elke dag moet verzorging gebeuren en de drainagewiek vervangen worden.
Dat hadden wij niet verwacht, maar het moet gebeuren. Gelukkig kunnen wij elke dag in de late namiddag bij een verpleegdienst terecht voor verzorging.
Vandaag was onze uitstap van de dokter naar de apotheek en 's avonds naar de verpleegdienst voor een eerste verzorging.


Vrijdag 26 september – 22 gr.
Ondanks de ongemakken gaan we toch rondtoeren. We rijden naar de “Défilé de Strette” een smalle bergweg die door een gorge loopt in een indrukwekkend berglandschap. 

 

De Cascades des Anglais bereiken wij na een wandeling door het bos. Ook hier weer een brokje prachtige natuur. 

  

Via de Col de Morello rijden we terug naar de camping. Onderweg zagen we weer heel wat zwijntjes.

  

Wij zijn op tijd terug voor onze verpleegafspraak. Gelukkig voelt het voor Alain nu minder pijnlijk aan maar volgens de verpleegster zal zeker nog een 8-tal dagen drainage nodig zijn. Nu nog even uitpuzzelen hoe we dat onderweg naar huis zullen doen.

Zaterdag 27 september – 25 gr.
Wij rijden naar Corte. Onderweg rijden wij door de vallei van Tavignano en we houden even halt bij de mooie Genuese brug ongeveer 17 km voor Corte.

  

Het stadje Corte met zijn hooggelegen citadel, zijn smalle geplaveide straatjes en kleine pleintjes is niet alleen een prachtig stadje gelegen in een magnifiek berglandschap maar tevens het vertrekpunt van vele tochten. Op een gezellig terrasje blijven we lunchen.

   

Niet ver van onze camping ligt het Etang d'Urbino. Hier worden mosselen en oesters gekweekt. Dit brakke meer is dan weer een heel apart stukje natuur.

 

Dan moeten we terug want om 17 h heeft Alain een afspraak voor verzorging.

Zondag 28 september – 24 gr
Een totale rustdag vandaag. Een kleine wandeling en zonnen aan het strand en om 17 h opnieuw naar de verpleging. De verpleegster leert mij hoe ik de draineerwiek steriel kan aanbrengen. Gisteren hebben we in de apotheek alle materiaal bijgehaald zodat ik zelf de verzorging kan doen tot thuis.

Ondertussen hebben we vastgesteld dat een achterband van de auto steed moet bijgeblazen worden en de auto maakt ook een beetje lawaai bij het remmen. Alain vermoedt dat de remblokjes afgesleten zijn.

Maandag 29 september – 24 gr
In de vroege voormiddag wordt de band in de plaatselijke bandencentrale hersteld, dat is al een probleem minder. Omdat de camping sluit op 30 september verhuizen wij naar camping La Pietra in Pietracorbare op Cap Corse.

Onderweg stoppen wij bij een Hyundai-garage en vragen om even te controleren en jawel de remblokken zijn dringend aan vervanging toe. Gelukkig worden we hier onmiddellijk geholpen zodat we na de middag op de mooi gelegen camping aankomen.

Rest ons nog een dag om Cap Corse te verkennen, want woensdagnamiddag nemen wij de boot naar Livorno en kunnen wij de thuisreis aanvatten.

Dinsdag 30 september – 23 gr.
Het is dus onze laatste dag op het eiland Corsica. Zoals gepland willen we nog een stukje van Cap Corse verkennen. We volgend de kronkelende kustweg naar het Noorden. Hier staan nog verschillende Genuese torens. Wij rijden tot Macinaggio dat een mooie haven heeft met uitzicht op de Finochiarola eilandjes die een ontoegankelijk natuurreservaat zijn. 

  

Van daaruit rijden wij naar het hoger gelegen dorp Rogliano. We hebben schitterende uitzichten onderweg.We rijden terug zuidwaarts langs de kustweg naar Erbalunga. De huizen in dit schilderachtige plaatsje staan pal aan het water op een smalle rotspunt met aan het einde een vervallen Genuese toren. Er is een kleine haven en er zijn enkele gezellige pleintjes. 

  

Enkele km over Erbalunga nemen wij een stijgende weg naar Castello, opnieuw met prachtige uitzichten o.a. op een imposant klooster halverwege de helling. Verder zijn er nog de ruines van een middeleeuws kasteel, de 11de eeuwse kapel Notre Dame des Neiges met vlak ernaast de Maria Assuntakerk. 

  

Hiermee zijn we aan het einde van onze uitstap. Wij maken nog een kleine wandeling aan het strand van Pietracorbare, terwijl donkere wolken zicht rond de heuvels vormen. Tegen de avond valt er regen.


Woensdag 1 oktober - 21 gr.
Om 14 h vertrekt de boot uit Bastia. Wij voegen ons in de lange rij wachtende campers, wagens en vrachtwagens want de boot is volgeboekt.
Het is een fijne vakantie geweest. Corsica is zijn naam van "L'Ile de beauté" waard. 
Vrijdagnamiddag zijn we terug thuis.
   









Comments