Verheulkes


Baer leest voor uit eigen werk.................





                                                      

   

 


De Barones

Op ’n kestieëlke baove op den ‘Hölteren Berg “ woeënde barones Adelheid van Liedewijn van Stoeptegel wies aan ’t Viaduuk. Op ‘nne morge woort zeej door eur    kamermaedje doeëd gevónde in eure stool, met , ’nne breef in de hand. Waat waas ter  gebeurd?

Adelheid waas vruger met ‘nne aldere mins getrouwd , zeej haeld neet ech van um, maar hae had ’n good kerakter zoel tante Mien oet lottum zegge .Hae had namelik hiel vuel   geld. Helaas storf de goie man ’n paar jaor later aan de gaelverf.

Zoeë bleef Adelheid jaorelank allein in det kestieëlke. Wies eur ter oere kwaam , det ter ’n vastelaovesbal in ’t gemeinschapshoes “de Dreej Kroeëne “ waas . Normaal bemeuide zeej zich neet met ’t volk in ’t dörp. Maar noow besloot zeej zich weer ónder de minse te begaeve.

Zeej verkleide zich as kamermaedje  . En lieënde wat kleier van ’t maedje det beej eur werkde. En um neet herkind te waere , deej Adelheid ’n fuuelke veur zien gezich. En met eure koets woort zeej nao de danszaal gebrach.

In den danszaal aangekómme zoog zeej ‘nne man dae as Don Juan verkleid waas . En det waas ‘nne riechtige , ‘nne knappe man met donkerblauwe ouge , die dwars door dich haer kaeke ,   hae had zwart haor en ‘nne flinke snor.

En zeej kreeg kriebels in den boek ! Adelheid dansde de ganse aovend met um.  Die van ’t dörp ware zich aaf aan ’t vraoge, wae det knappe  paar waas  op den dansvloer ?  Wie ’t bal aafgeloupe waas vroog zeej um , hae hoot “Jean-Claude “’  um nao hoes gebrach te were. De koets stónd al veur den deur.

Toes  aangekomme aote zeej nog waat kalde kiep en olieve en drónke daobeej ’n fles Chateau du Pape.  Adelheid had nog zo’n bed met spiraalvere en dao   loog ’n matras  op, met ’n baldekijn  dao baove.  En det bed  piepde en kraakde de ganse nach , as det bed ens kós vertelle ?

’s Morges wie het wakker woort , dach het ,  ik zal ens ’n lekker ontbijtje veur   um make.  Maar wie het zich umdreide , zoog het det de vogel gevlaoge waas . Sapperju dach het, waat is det noow ? Onder in de kamer loog ’n breefke wao in stónd , det hae weg mós , maar hae zoel  um nog ‘’nne breef schrieve.

Later herinnerde zich het , det Jean-Claude gezag had det hae op doorreis waas.  Het huurde niks mier van um. Maar  nege maond later, kreeg het nog   ’n souvenirtje van um . Het neumde um Benjamin. De dörpelinge dachte al ‘wie kin det noow ? En genne man in hoes !

De jaore ginge veurbeej en Benjamin greuide op as ‘nne knappe man , ’t aevebeeld van zien vader. Adelheid had waal ins ‘nne goie partie aan de hook geslage , maar nemus kós ‘m ziene Don Juan doon vergaete.!

Het huurde jaore niks van um . Maar  op ‘nne moeëje herfsdaag  kwaam de pos aan de deur ‘nne breef aafgaeve , veurzeen van hiel vuel boetelandse poszegels . En dae breef waas jaore lang ónder waeg gewaes.  !

Adelheid maakde de breef aope en   begós te laeze waat ter stónd .  En inens waas het slech der aan , zien hert boenkde en sloog en ’t woort zwart veur zien ouge.  Adelheid waas neet mier van deze wereld!

Maar waat stónd ter in dae breef ?  Heej stónd in  : “det den hier Jean Claude van den Akker , euverleje waas door  ’n doeëdelik ongeval met ’n automobiel.  En den posstempel waas van ’t zelfde jaor as hae Adelheid verlaote had!

10-1-2017

Baer de Wandelaer 


De rómmelmert.

Jao rómmelmerte zien der euveral en as se dien ganse laeve rómmel verzameld hebs, heb se erg vuel rómmel!

Weej kwame ens ‘nne kier  achter de Ramblas in Barcelona beej de Bario Gotico oet. De mós ens van de toeriste pade aafwieke en ik zoog in ’n ald gebouw ’n antieke klok op de vloer ligge. Mien hert sloog ‘nne slaag euver , zo’n moeie klok had ik allang neet gezeen.  Wie stel se dich det veur zag miene zoon  Dreke . Nou zag ik  , weej gaon met de metro en dan met den trein. Eine pak de slinger, eine pak de böl en de ander de klok. Maar det fees ging neet door. umdet der ’n veiling waas gewaes , en de eigenare kwame de klok ophaole..

En zoeë heb ik hiel vuel klokke verzameld, : Comptoise klokke, Ingelse stationsklokke , Bell-klooke, lanteernklokke, koekoeksklokke, Teller Uhre, Kuhschwanspendellklokke, Friese klokke, schilderieje,lampe , meubels, secretaires, spegels, tin koper, jao te vuel um op te neume.

‘Nne kier  kwaam ‘nne klant aan de grens ’n staonde klok inveure, gans mahonie op eike met vuel sniewerk en ingelag met schildpad en ivoor waerd : tieën doezend gölde ! Gemak door Pieter Klock in Amsterdam. Jao zag dae, hae waas piloeët ., det kin ‘nne ambtenaar zich neet permitere van zien salaris!

Jao  twieë ton taege dertig doezend gölde  van ‘nne erme kommies !  Trouwes ik heb ’n Ingelse  Bell-klok en nog  ‘n klok ingeruild en nog beej betaald .  De klant blief keuning dach ik en haeld mich in, wat ‘nne eikel dach ik. Ik woel ‘m iers ’n oer aanneije , maar deej ’t maar  neet!

En iddere zaoterdaag um vief oor s’morges  stapde ik in miene alde Peugot en ging nao de rómmelmert. Smeis nao Luuk en aaf en toe nao Paries. En ik kwaam altied met wat toes. En vol trots leet ik mien vruiwke mien aanwinste zeen.

Nao verloup van tied toeënde Annabel gen belangstelling mier, en waat ’n poetswerk waar det !  En het ging teruuk nao zien moder. En had Bertus ’t hoes weer veur zich allein. En zoeë ginge de jaore veurbeej. ’t Hoes greuide toe van de zölder wies de kelder  stónde de prachtigste dinger euveral te pronke  en Bertus verkoch niks.

En nao Annabel kwame : Berta, Catrien,  en Doretee , zeej heelde ’t neet vol in ’n hoes vol rómmel zoeëas zeej zagte.  Wies Bertus op internet  op de webside van de twieëde kans ’n advertentie plaatsde : ‘ mien naam is Bertus ,, ik bin ‘nne leuke mins met ’n hoes vol rómmel, ik zeuk ’n maedje det van mich en miene rómmel held.

Ein maedje leek um waal wat, ’t waas  de dochter van ‘nne antiekhandelaer en het hoot Elkje. Hae had aafgespraoke um elf oor beej La Plaza want hae had nog ’n bönke veur ’n tas koffie en ’n taertje veur lou ! Jao Bertus lette op de kleintjes !

Elkje leet um tieën minute wachte. En wie het binnekwaam keek idderein nao um , waat ’n stök dach hae. En nog zoeë jonk, het kós mien dochter zien as ik der ein had ! ’t Klikde geliek   , hae woel  het ’n hand gaeve, maar Elkje kösde um geliek op de wange. Naodet zeej de koffie en ’t taertje opgesmikkeld hadde, woel het geliek mei nao zien hoes.

Einmaol binne bewónderde het al zien prónkstökke die hae in de loup van de jaore verzameld had. En in de goie kamer stónde al zien klokke te tikke en te tangele. Zeej spraoke flot aaf veur de volgende kier en der kwame nog hiel vuel kiere.wies het beej um ging woeëne.

En Elkje waas ’n pront vruiwke , het wis van aanpakke. Het veranderde ’t hoes in ‘nne winkel en der kwaam ’n groeët naambord  met ’n door het verzónne naam “Casa du rómmel “. En Elkje ging altied mei as hae weer ens inkoupe ging doon s’zaoterdaags. Twieë geliekgestumde hadde zich gevónde!

“n Tiedje later klónk der weer ’n ander geluud in hoes. Had Bertus ’n nie klökske gekoch? Nae det waas ’t gekriet van ’n kiendje det hönger had. Zeej neumde um :  “Baerke “  

En zoeë as ’t klökske toes tikt, tikt ’t nörges !               Baer de Wandelaer 24-7-2017

 



De klant

Ik kreeg van miene baas de  opdrach um nao Vie-Curie te rieje um emus op te haole.

Dao stónd ’n klein vruiwke op mich te wachte .  Het had de erm in ‘nne draagband en dao ware nog  hiel vuuel pleisters opgeplek.

Ik vroog : “ziet geej mevrouw Peeters met dreej ees “?  “Jao det bin ik “, waas ’t antwoord.

Maar det is genne taxi , det is ’n buske , dao  stap ik neet in !  “Geej heb ‘nne andere vervoerder gebeld , “zag ik , det geit noow neet miér !

 De Regio-taxi had geej motte belle .  En as ik det toch wil ?  “ Dan mót geej nog ’n oor wachte “,  zag ik taege eur ! Efkes later begós zeej onderwaeg te praote . 

As geej dalik door de baog geit , goéi ik  de deur aope en as det neet lök ,sniej ik mich vanaovend de polse door .  Mevrouw zag ik , blief toch positief , det mót geej maar neet doon.

’t Bleef efkes röstig in  ’ t buske . Wao ried geej haer ?  Iers nao America emus ophaole  en dan nao Baolder wao geej woeënt . “Det is um “, antwoorde  zeej . Dao is now niks mier aan te doon ., zag ik.

Beej de aafslaag Sevenum ,   trok zeej inens de deur aope . Ik schrók mich kepot , maar ik had good op eur gelet  en trok de deur snel toe. Gelökkig zoot zeej ouk nog aan eure gordel vas!

Ik beklaag mich beej ógge baas  , zag zeej  , wie geej mich behandeld ! Det mót geej maar doon , zag ik .

Wie ik eur toés aafzette , begós zeej mich inens oét te schelde : van det ik ‘nne hertinfarc zoel krieg en det ik s’morges doeëd wakker zoel were, det kin neet dach ik maar ik zag niks teruuk.

Wie ik beej  ós bedrief aankwaam, vertelde ik miene baas ’t verhaol en as se mich vraoge um die weer te rieje, vruueg se maar ‘nne andere chauffeur. Ik vraog mich nog steeds aaf wie ’t met die vrouw aafgeloupe is?  Had die beej Vie-Curie’nne slechte oétslaag   ?

Ik huurde op de visviever det ‘nne vismaat in ziene slaop gestorve waas. Det is ‘nne moeie doeëd zag dae visser  taege mich . Veur de man waal, maar dink ens aan die vrouw , die naeve um wakker wuurd !

Baer de Wandelaer, 2-11-2016



illestiek

 illestiek is ’n rekbaar begip !  “nne Gas jaor geleje waas ik ’n stökske an ’t fietse  en dao  reje mich ’n paar grieze doeve veurbeej , zoeë hard, dao snapde ik niks van ! Ging ik zoeë langzaam of die zoeë hard ? En mien  draodiezer wao ik op aan   ’t traeje waas, waas neet de minste ónder de draodiezers ! Det waas  ‘ nne” Koga Myata :”  , de keuning van de   draodiezers !
Eur schoon leke waal met illestiekskes vas te zitte aan de pedale !  Ik dach ik heb vuuel in motte levere de letste jaore, maar det ik zoeë hard achter oet waas gegaon, det veel mich taege! Later kwaam de aap oet de mouw ! Die hadde ‘nne accu in eure fiets en dae accu ondersteunde ‘t  traeje !
Jao dao kós ik met mien alde kneuk neet taege op . Maar zoeë lang as ik kin probeer ik zónder ‘nne accufiets te traeje !   Ik zag taege de dokter van ós vrugere volliebalteam , det ik ‘nne niej draodiezer gekoch  had , is det ‘ nne electrische fiets zag hae ! Det velt mich tage van dich , antwoorde ik , Ik dach dets dich mich baeter kós.
Mien zuster woel ’n nie dressoir koupe en   Elfje en ik ginge mei  um te kieke , want dreej weite der mier as eine , of neet soms ?  Beej Möbel  Busch in Lobberich aangekómme zoge weej zoeëvuul grei, det ’t lastig waas um  ‘n keus te  make . Het bleef beej ‘nne verkouper  staon , dae um van alles oet aan ’t legge waas , maar weej lepe vaerder.
Dao zoog Elfje  ’n leuk keuketäöfelke  van 80 beej 80 cm . Det kós se ouk nog aan waerskante oettrekke en dan had se ‘’nne taofel van 1,36  . De keus waas gauw gemak . Dao stónde ouk nog dreej stäöl op ós te wachte . Det ware van die  soort kapperstäöl  , met ’n verchroomd ónderstel en baove met zwart nappesleer bekleid!
Mien zuster had niks gevónde, dus weej raekende aaf beej de kassa. De stäöl kósde weej zoeë meineme , maar ’t täöfelke stónd beej ein of ander lager!  Nao hiel vuuel gepas en gemaet , krege weej de stäöl in den auto.  Op nao ’t lager, dao krege weej ’n klein pekske van   tachtig beej tachtig  centimaeter en   vieftieën centimaeter diek . Verrek dach ik, is det ós täöfelke , zo’n klein pekske! Nao vuuel geplaar krege weej det ouk nog in de wage!
Thoes aankomme  laaide weej ’t grei oet . Waat waas det  klein pekske zwaor,  ’t leek waal of ter betón inzoot!  De daag derop bin ik der met frisse mood aan begós. Miene zoon had veur techniek gelierd, maar ik woel ’t zelf doon! Nao ’n houp geprakkezeer had ik ’t begin gevónde en ging aan de slaag.
De geluifs neet wievuul  soorte schruufkes en  plenkskes der op de vloer loge . Teikening laeze waas neet gemekkelik, maar den ierste daag had ik al wat klaor gekrege, waat op ’n taofel leek!  En pien in de knäök det ik had , det waas met gen pen te beschrieve . En mien linker kneen dae behuurlik pien nao de ierste daag. Jao  dan merk se pas det se neet van illestiek bis  en kneen zien neet gemak um op te zitte!.
De twieëde daag weer aan de slaag gegaon. Ik dach det ik klaor waas  en lag de twieë plenkskes die se  kós oetrekke naeve de taofel, maar toen zoge weej , det die neet pasde! Waat ’n ellende ! Ik had de twieë geleiders die der oet kwame  precies taege euverein geplaats! Op de teikening stónd nog : met ’n groeët oetroopteiken   vief en zeve cm , ik snapde der toen niks van , maar noow waal.
Dus alles weer losschroeve  en de plenskes umdreije en  toen pasde ’t waal !   Wies ’t in ein zoot waas ik bliej det ’t klaor waas , maar  mien rechterkneen deej ouk pien.  En de daag derop had ik net ’n gevuel of se mich inein gehouwd   hadde, alles deej mich pien !  Jao de mós  hiel vuuel gedöld hebbe as se zo’n meubelke in ein  zets! En dan maar   haope dets dich gen plenkske of ‘nne gas schruufkes euverhebs, want dan hebs dich waat verkierd gegaon !
Euver rek  gespraoke , dao kwaam ens ’n vrouw beej mich , die zag det zeej ging scheie. Waorum vroog ik  .   Jao de rek is ter oet zag zeej taege mich . Dan kinse  der misschien baeter nieje illestiek in doon  zag ik  taege eur !  Maar zeej is toch gescheije. En geit noow met ‘nne man dae vieftieën jaor alder is als eur. Dae is ouk nog hertpatient !   

Baer de Wandelaer, 03-04-17 


Kersmis

’t Waas weer kersmis   en ’t waas kald bitter kald, de sniejevlokke slaoge taege de rame. Funske waas allein toés . Zien mooder  had gezag  : “dich meugs neet mei nao de kerk ,want dich hebs nog neet de 1e Heilige Communie gedaon.”.   Pak maar ’n tas chocolade melk met ’n waofel derbeej.

En as weej teruuk komme , dan bak ik laeverkes met  louk , det waas al jaore langk de broék. Maar Funske huurde zien mooder  maar half aan en dach aan ziene nieje fiets , dae hae dan zoel kriege. Hae vervaelde zich ’n bietje.

En wat deurt zo’n mis  toch langk, dach hae. Iers de hoeëgmis  en dan nog dreej stille misse en as se dan oét de mis kumps , dan is ’t pas ech Kersmis !  Dan heb-se  ’t kersverhaol  gehuurd  euver de gebaorte van ‘t “kiendje Jezus en de  herders en de dreej keuninge . Det verhaol had hae op schoél al zoë dök gehuurd.

De boerderie “Urbanushaof “ loog ’n stök boéte aaf  en Funske  waas ’n bietje bang , want hae waas allein toés. Hae woel zich net ’n tas chocolademelk werm make  , toen inens op de deur woort getoek. Funske verstiefde van schrik , maar hae mog veur nemus de deur aope doon ! Maar zien niejschierigheid won ’t van ziene schrik en veurzichtig deej hae de deur aope.

Toen zoog  hae  ‘’ nne man met ‘nne baard  en ’n vrouw met ’n kopdökse um, die haeld ’t steur vas van zonne greun-oranje poscodeloeteriefiets, met veurop ’n veilingkisje en dao loog ’n kiendje  in det in ’n daekske gedreid waas.

Alle dreej gans vol snieje en vernikkeld van de ozel.  “kom  gauw nao binne”, zag hae taege eur. Zeej verstónde um neet, maar met zien hand wees hae,  det zeej nao binne mochte komme . Naodet zeej iers de snieje van zich aafgeschöd hadde , deeje zeej det.

Naodet zeej in de goie kamer ware gaon zitte , makde  Funske werme chocolademelk  en goof eur der un paar dieke waofels beej.  Hae huurde de klokke luuje en dach gelökkig de mis is oét , dan zulle mien pap en mam waal gauw toés komme.

Wie zien vader en mooder  doeën beej hoés ware  huurde zeej ’n kersleedje zinge in ’n vraemde taal . En verwonderd bleve zeej staon luustere , dit klónk zoë moei en zoë zuuver ,  wie zeej binne kwame ware zeej iers neet zoë bliej det ter vraemde minse in eur hoës ware.

Maar met de kersgedachte nog in eur hert , hoote zeej eur welkom . De minse verstónde eur waal neet , maar Ԩzeej begrepe waal det zeej welkom ware !  De mooder makde de laeverkes met louk  klaor en daonao woort ter nog ‘ n neutje gedrónke.

De logeerkamer woort in  orde gemak en de mooder  brach eur der nao toe en winste eur ‘nne goie nachrös toe. ’t Waas weer Kersmis en ‘ t waas kald, bitter kald !

Baer de Wandelaer ,  oktober 2016

 


Winter

’t Waas kald , bitter kald                                                                                                                                                                         

In Schandelo dao stónd  ’n boerderieke  van Hegeman, de kiepeboer,

dae had ach kinder  en  Sjuulke waas de jóngste van de ach,

det waas gebaore op ‘nne kalde winternach.

 

Umdet ’t waas ’t jóngste kind

waas Sjuulke door en door verwind.

En met Sinterklaos kreeg het

in plaats van  ’n mamma pop

’n groeëte doeës met schaatse derop.

 

Det had ’t hielemaol neet verwach,

maar waal stiekum aan gedach.

Met trillende vingers makde het

de doeës aope

 

en Sjuulke begós te kriéte van gelök.

en kós het van  de zenewe neet miér slaope !

Dae morge waas het vruug opgestaon

en hiel stil nao ónder gegaon .

 

Het oot ‘’ nne telder havermout met kroét der in,

det waas veur de daag ’n good begin.

Sjuulke pakde ziene sjaal  , haase

en  de diéke winterjack,

en dae in ’n trummelke, ’n paar vimme met spek !

 

Hiel stil sloop het nao boéte,

maar ze kóste um toch neet zeen,

want  iésbloome stónde diék op de roéte.

 

Beej ’t  Zwart Water , op  ‘nne vlónder

dae Sjuulke  zich de schaatse ónder.

En reej op ’t fónkelende iés

en edere slaag waas priés!

 

Het begós te schrieëwe van gelök

En ziene daag kós neet mier  stök.

En tieën jaor later in   Galgery

hinge ze um ‘’ nne golde medalje um de nek.

 

Kwaam det door die Nore

en die vimme met spek?

’t Waas kald, bitter kald.

Baer de Wandelaer,  25-8-2016                                                                         


De ieuwigheid

In   ’n buurtschap beej Arce woeënde Anna en Joachim. ’t Ware ’n paar keuterboerkes , die laefde van wat de boerderie opbrach.  Zeej ware gelökkig,  maar der ontbrook nog ein dink aan eur laeve,  ”kinder “! Meis loog ’t aan de vrouw zag men vruuger altied. Gaat heen en vermenigvuldigt u, waas gemekkelik gezag,  en onbevlek ontvange,  waas allein Maria !
Anna ging dök nao ’n kepelke in de buurt en beejde bienao de stein van de moor . In ’t book det achterin de kepel loog , schreef het altied ziene wins . En pastoer kwaam sóms vraoge of ter nog niks waas . Maar Anna kreeg dan ‘nne roeie kop van schaamte, maar mós  ontkinne, edere kier weer ! Jao vruuger ging det zoë
Joachim zag niks , en beröste  der in  en Anna woort steeds stiller. En as ’t mooders zoog die ’t eine nao ’t andere kind kraege , waas ’t net of ter ‘nne stein op zien hert loog.  In ’t naojaor  as ’t werk op de boerderie gedaon waas  , ging Anna nao Kevelaer, beej de zusterkes van de Clarisse op baedevaart.
Veurdet het ging,  kwaam meneer pastoer nog langs en goof  um  “ nne breef mei , veur de abdis. “Mood halde “, zag hae taege Anna en winste um ‘nne goie reis. Anna knoevelde Joachim nog ens flink en begoof zich  op waeg.
Nao ‘nne lange vootreis kwaam het beej ’t kloeëster aan . Anna klopde aan en de poortzuster brach um nao zien kaemerke. Der stónd ’n bed, ’n nachkesje met ‘nne pispot  derin , ‘nne stool um  op te zitte  en ’n groeët kruuts aan de moor , ech spartaans! Nao det Anna zich verfris had ging het nao de refter. wao het nog net  optied waas um te aete.
De aovend woort aafgeslaote met beeje en  zinge. En wiej ‘t “Ave Maria “ woort gezónge , veulde anna zich hiel stil en gelökkig van binne. Der kwaam ’n groeëte rös euver um!  En doeëdmeug  sleep het in.
De volgende morge  stónd Anna op en  volgde dezelfde rituele as de veurige jaore.  Maar s’middaags gebeurde der waat anders . De poortzuster kwaam beej um en die zag : “ Dich mós beej de abdis komme . De abdis Godefrida  zag : “de pastoer haet dich ‘nne breef meigegaeve en weej hebbe beslaote dich te helpe “.
Zeej noom Anna mei nao ’n  aparte kamer . “ Gangk efkes zitte  , “zag zeej taege  um . Dan krieg-se van mich ’n glaas met valeriaan der in,  dao waer se röstig van.  Daonao  gei se maar op ’t bed ligge.  Taege euver um  hing ouk ’n groeët kruuts  aan de moor. Hee dach Anna, det is ’t zelfde kruuts as  in ’t kapelke hingk!  Det is ouk toevallig.
Der ware nog miér  nonne in ’t  kaemerke  die zónge  Gregoriaans  , Anna kreeg der slaop van. Op det moment brach de abdis beej Anna wat in . “Noow mós se nog ’n eurke  stil  blieve ligge “, zag  Godefrida , anders help ’t neet.
De derde daag nao de vruuge mis leep Anna teruuk nao hoés. ’t Waas ‘nne lange voottoch en joachim
 waas bliej det   het  weer   alik toés waas gekomme. Wiej der ‘nne maond veurbeej waas, blaeve Anna zien maondstónde oét ,   het veulde zich hiel raar !  Anna bekaek zich ens in de spegel en zag det het van baove waat dieker waas gewaore . Anna dach : “ ‘t zal toch neet  “ ?
En wiej  Anna weer nao zien kepelke ging , dach het det  ós leeve hiér um ’n knipuigske goof .  En nege maond later woort ter  ‘nne twieëling gebaore met roeëd haor . Anna en Joachim ware dolbliej met de aanwinste . Zal ’t toeval zien gewaes , det in  ’t  paterkloeëster dao naeve de abt Godefridus ouk roeëie haor had ?  En ’t kleine buurtschap beej   Arce    “ ’t Roeëd Dörp “  hoot !  En dao leepe hiel vuuel kinder met roeëie haor rond ! Maar  det geheim zal ieëuwig bewaard blieve achter de dieke kloeëstermoore . Amen

Baer de Wandelaer,  1 augustus 2016


Vekansie

Vruug in de morge huurde Jeanette wat geschravel ónder in de hoéskamer, wao ’t bed van zien  mooder stond. Ach dach het :  is ’t weer zoeëwiéd. Zachjes leep het nao  ónder en keek um de hook van de keuke wat zien mooder aan ‘t  doon was . “Ik huur dich waal”, zag die, kom mich maar helpe. Edere morge ’t zelfde leedje, dao kwaam maar gen ind  aan. Ze probeerde weer van  ’t bed in eure rolstool te komme, maar ’t lökde neet want dae schoof weg, umdet dae neet op de rem stónd.

Ik heb dich toch gezag, det dae op de rem mót staon, anders  schuut se oét en vel se, dan zien weej nog vaerder van hoés, zag Jeanette. Elke morge det zelfde gestraevel,  Jeanette woort ter zoeë meug van.  Ze zette eur mooder in de rolstool , makde un botterham , zette koffie en ging met eur aan de taofel zitte. Ze makde ’t broeëd klein en goof eur die stökskes in de mónd.  Schödde un tas koffie in en pakde de tas en goof eur kleine sluukskes . Net of  het un veugelke aan ’t vore waas.

Ik  mót zalt hebbe zag zeej, Jeanette  pakde unne kiwi en goof eur un laepelke in de mónd. Det is gen zalt zag zeej Wat waas det vannach,  zag zien mooder  , waat un herrie op dien slaopkamer. Jao zag Jeanette , weej ware un poetje aan ’t vreeje en later zag miene vrind, det hae ouk nog twieë kinder had. Waat unne smeerlap, hae waas nog getrouwd ouk nog ! Toen heb ik um der oét gestamp. Zörg maar det se unne kiér met unne nette kerel nao hoés kumps zag zien mooder.

 “Waorum is de hölp neet hae”, vroog zien mooder aan Jeanette . Ik heb vreej genaome, zoëdet ik dich vandaag ens flink kin verwinne en ik heb nog un verrassing veur dich. Ik heb ’t neet zoeë op dien verrassinge zag zien mooder.Eigelik hebbe weej allebei gen laeve miér zag Jeanette, ik heb niks en dich ouk neet. Zien mooder ging der neet op in .

De dochter leet vervolges ’t bad volloupe en veulde of ’t water neet te werm waas en pakde de mooder ónder de erm en zette eur veurzichtig in bad. Met hiel vuuel leefde  verzörgde zeej eur mooder, zoëas het al jaore deej !  Wie zeej weer aangekleid  en de haor weer gekeimp ware , vroog zien mooder zal ik dich haor weer ens vlechte, vruuger woel se det ouk neet . Met ’n zevezölders gezich zag Jeanette det ’t good waas.

Jeanette ging veur eur zitte en zeej makde un prachtige vlech  van de moëie lange haor van Jeanette Efkes later waas de het   bezig um  de kóffers nao ónder te bringe . Het trok ziene jas aan  en ging veur zien mooder staon en naom eur beej de erm en tree veur tree leep zeej met de mooder nao ónder . Jeanette wisde zich ’t zweit van ’t gezich en zette zien mooder  veurzichtig op de grónd.

Ging nao baove de rolstool haole en zette zien mooder  der in. Veur de deur stónd ’n ald volkswagebuske det as unne camper verbouwd waas. Jeanette hees zien mooder in de volkswage en laaide ouk de kóffers der in. Het deej zien mooder de gordel um en startte de wage.”Wil-se mich nog vertelle wao weej haer  gaon”, vroog zien mooder ? “ Weej gaon op vekansie , “zag Jeanette .Det waas de verrassing !

Onderwaeg  stopde het nog efkes en ging beej zien mooder zitte en  voorde eur ‘ nne kiwi. Alweer zalt zag zien mooder en  mós ter zelfs mei lache .  ’n Tiédje later zag zien mooder ,” ik mót plasse.” Jeannette stopde de wage langs de rand van  ’t bos.  Het tilde zien mooder  oét de wage  en leep richting ‘nne boum ,  fleur nao ónder , mam plasde, fleur weer nao baove en klaor.

Mam woort weer de wage ingehese en zeej reeje vaerder.  Is ’t nog wiéd , vroog zien mooder , nog efkes antwoordde Jeanette.  Later stopde het veur ’n hiel ald gebouw , ’t leek ’n soort kloeëster met allemaol witte loéke veur de rame en met ‘n   prachtige eike poort omliést door grieze hardstein. Jeanette  stapde oét  en zette alvas de koffers veur de deur. Hees zien mooder weer in de rolstool  en belde aan.

Daonao leep het rap nao de wage  en stapde in, veurdet ’t wegreej zoog  het nog det twieë zusterkes met witte kappe zich euver zien mooder ontfermde.  Wies het hónderd maeter wiejer waas, brook Jeanette en struimde um de traone euver de wange. Vandaag waas het aan de viertieënde statie toegekomme en al  de pien en ’t verdreet kwame noow pas der oét ! Vandaag kós het aan zien niej laeve beginne.

5 juli 2016

Baer de Wandelaer.

  


Riskant

Er waas ens ’n maedje det Fleur heite.  Het waas de dochter van  ‘nne rieke appeleboer dae ouk de Belle Fleur in zien assortiment had, maar det ging um te wied en is ’t maar beej  Fleur geblaeve!

De jaore ginge veurbeej en  Fleur deej ziene naam iér aan.  Wiej het in de bleuj van zien laeve waas, had het ’n pront figuur met alles  der op en der aan . En as   Fleur de danszale  ónveilig makde  , had het ’n kort kledje aan en bein die der mochte zien en un duuzelingwekkend décollete waorin se dich kós verdrinke.

En nao ‘nne lange werme zomer  wies de appele riép ware, waas Fleur klaor um geplök te waere! Jean van de goldsmeed had zien hert gestaole! En nao ‘nne geweldige broelof, waor aan het ganse dörp mei vierde  , ginge  Jean en Fleur op huweliksreis.

Daonao ging  ’t laeve weer gewoeën vaerder.  Der woort gewerk, der kwame   kinder  en zeej ginge op vekansie, meist nao Spanje.  Wie de kinder ’t hoés oét ware , ginge Jean en Fleur edere Zondaag fietse .
Altiéd ’t zelfde rundje.  Van Tegele oét door de bös nao  Tuuenke Janse , dao woort wat gedronke  , Jean ’n half um en Fleur ‘nne witte wien. En dan weer nao hoés.

En op ‘nne Zondaag ginge zeej weer fietse  , maar   onderwaeg zag Fleur : “ ik doon efkes miene jas oét , rie maar vas  nao Tuuenke “ .  Jean fietsde door  en bestelde zich beej Truusje alvas   ’n halfum. Lekker in ’t zunke zoot  hae te geneete van zien glaeske beer.  Maar wiej het nao un half oor nog neet kwaam , makde Jean zich waal ongerös !

Alles waas gegaon  s’morges wie anders.  Allein had Fleur ziene  pas mei genaome.  “Waorum “, vroog Jean ? “ Asse ós ens controlere , “zag het ! Jean betaalde   en stapde op ziene fiets.   En reej erg ongerös dezelfde waeg  nao hoés  teruuk. Ging beej  de plisie aangifte doon van vermissing en  stelde zien kinder op de huuegte.

De jaore ginge veurbeej en Fleur waas en  bleef weg. En elke aovend zoot Jean op ’n benkske veur zien huuske en keek de waeg aaf  of ziene Fleur nog teruuk kwaam. Ald en griés gewaore storf Jean einzaam en allein. ’t Verdreet waas um  te vuuel gewaore en  had zien hert  gebraoke.

Jaore later, der waas toen internet , zoog ein van zien kinder op facebook  in ’n piepklein  dörpke :  “ in ’t zuuje van Spanje , “Torre   de Mar”  ’n kleine Hostal “Flor”.  En op ’t terras zoog  hae ’n vrouw zitte die erg vuuel op zien mooder leek !  En naeve eur zoot ‘nne man die um ouk bekind veurkwaam van de vekansies !

Vraoge en nog ens vraoge  , waovan de antwoorde waal vlot gevónde  zulle waere of neet ! Of woel Fleur neet gevónde waere? En waas ter beej Fleur toch nog waat blieve hange van  ’n korte verhalding met ‘nne Spaanse  don Juan , wao  Jean  niks van aaf wis !

Jao ’t is riskant um edere zondaag ’t zelfde rundje te doon , as se ’n vruiwke  hebs, die waal ens wat anders wil !

30  juni 2016

Baer de Wandelaer.


Was ich noch zu sagen hätte

Dass dauert nur eine Zigarette und ein letztes Glas im  stehn !

Det waas un leed van Reinhard Mey en dao begós de nach dan röstig mei.   Det waas ’t motto van de Bookewaek in ’t kader van de duits-nederlandse betrekkinge!  Dao woel ik euver schriéve !

Jao Duits, det waas neet miene favoriete taal op de Rijks. Umdet mien broor waas blieve zitte zag dae Duitse lieraar aan ’t begin van  ’t schoéljaor: “de breurs allebei  op de letste bank baove aan en ik wil óg ’t ganse jaor neet miér zeen !"  Ik had dae goie man nog noëits gezeen en  had ter bienao un

vaerder met mien verhaol. ’t Is toch anders   gewaore as ik gedach had !

De morge begós röstig , teske koffie, gebakke eike en nog un paar botterhamme, de krant deerbeej ‘nne gewoeëne door de  waekse daag.  Maar um half nege kwaam   ’t niéts op de radio, det ter unne aanslaag   door terroriste gepleeg waas in Bels, op Zaventem de luchhave . De rös waas verstoord en ’t belaofe unne  roerige daag te waere!

Zette de tillevisie aan en volgde  de  óntwikkelinge en bekaek de beelde!  Waat unne puinhoup in dae vertrekhal, ganse plafond der oét , glaze lif  in doezend stökke nao onder gevalle,  allemaol minse angstig kiékend  of ter nog miér ergs zoel gebeure  en vuuel slachoffers,   hiel vuuel!   En  ‘n  geschriéw van minse,  dao woorse gans akelig van. 

Maar dao bleef ’t neet beej, un half oor later volgde de twieëde aanslaag  op Metrostation Maalbeek,  ouk dao un groeëte ravage  en erg vuuel minse die doeëd of gewond ware!  Die terroriste hadde ’t good gepland,  de chaos waas enorm, euveral waas paniek !

Miene zoon waas met zien  vrouw, en dreej andere Spanjaarde euvergekomme um met de  Venloup mei te doon en die hadde der nog un paar daag aan vasgeknoup um   via Maastreech nao Aoke en Monchau  wao zeej zoel euvernachte via Kölle nao Barcelona teruuk te vleege.

Ik zoot met un dilemma, zoel ik um belle um te zegge waat ter aan de hand waas, of   maar niks zegge en eur de daag neet   verpeste ! Maar um twelf oor had ik de knoup doorgehak en belde um maar. Jao zag hae, zien nichje had um al ge-app en de situatie oétgelag. ’t Waas good zag hae, det zeej wiste wao ze aan toe ware, dan  woele ze waal optiéd nao Kölle aafreise um eure vluch te pakke. Ik winste um unne goie reis en lei de tilllefoon op de haok .

De vaerdere daag verleep net as die andere daag det ter aanslage gepleeg  ware. Tillevisie, alle zenders ware derbeej  , hiel vuuel herhalinge en s’aoves kwame allemaol die geliérde weer op de buus , die ’t allemaol zoeë good  wiste , allemaol deskundige  .  Ik dach nog as die ’t allemaol zoeë good weite, waorum kinne ze die aanslage dan neet veurkomme ? En ózze minister-president dae had unne hiele goie :” weej ware met miér “! Ik wis neet wat ik dao mei mós ?

Ik had    gen rös in mien vot, dae aovend . De kinder zoele um nege oor vlaege , det bleek wat later te zien gewaore door de  vuule beveiliging die der op de luchhave van Köln waas gewaes. Maar um twelf oor ware ze veilig aangekomme. Det waas un pak van mien hert!  ’t Blieve toch dien kinder , wao ze ouk woeëne. Dien hert geit met eur mei ! En as ter wat met dien kinder gebeurd, brik dien hert !

Maar um teruuk te komme op ‘t  begin van ’t verhaol , Elders van twieë kinder die nao America woele gaon, krege um ein minuut veur ach un tillefoontje det zeej   ginge insjekke , zeej ware bliej en opgewónde met  ’t nieje avontuur  wao zeej aan begonne .   En plotseling klónk ter ‘ne   harde knal en de verbinding woort verbraoke!  De  elders probeerde nog teruuk te belle, maar det ging neet miér De tillefoonlien aan de andere kant bleef doeëd.

Zeej  bleve  in ontiegelikke  ónrös achter  en  de kinder woorte vandaag nog vermis !”’ Wass ich noch zu zagen hätte”!     Dien kinder , dien laevesgelök  weg , dien    ganse laeve euverhaoup  !   Der kump dan genne tillefoon miér , van  :” weej zien good aangekomme “, der kump hielemaol niks miér. En wat heb se dan nog te zegge ?

24 maart 2016

Baer de wandelaer.



(noe ens ein gedich van mich)

Pannestertjes

Waat zal der van Evi zien pannestertjes zien gewaore ?

Ware die ein lang laeve beschore ?

Ik zal óg vertelle wie ’t vaerder

is gegaon met ’t pannestertjes bestaon.

Mich woort verteld door Evi klein:

opa, pannestertjes, die vind ik fijn.

Iers zuus se ’n bölke en ’n stertje

en in ’t midde ’n kloppend hertje.

en nao ’n tiédje wachte zuus se later

puuetjes veur en achter van zwumvlieze veurzeen in ’t water.

wie is ’t vaerder  met de pannestertjes gegaon ?

Evi had ’n schiéfke komkommer as vóór in ’t water gedaon

en toen zien de pannestertjes kepot gegaon !

Tegelen, 15 april 2016
Baer de Wandelaer.



’t Gelök

Op unne daag waas ik Hannes Kornoefel taege gekomme op de Parade en ik vroog wie ’t met ‘m ging ? Met mich good zag hae , maar met Berta waas ’t bienao slech aafgeloupe , wetse waat, gangk met mich mei der eine kleppe beej “Café de Baek”, dan zal ik dich ’t verhaol waal vertelle . Zoeë gezag zoeë gedaon.
’t Waas neet zo’n langk verhaol maar waal hiel vuuel glazer beer um de schrik weg te speule. En hae vertelde :”Ik zoot in de keuke wat te knommele, waas piendaslingers aan ’t make veur de meze , Berta waas op de zölder de bloome water aan ’t gaeve “. En ik veulde mich erg gelökkig dae morge.
Wies ter waat gebeurde wat aantoeënde , wie broeës gelök eigelik is. ’n harde klap in ’t hoés, maakde de stilte kepot. Ik bleef efkes stiéf van de schrik zitte en sprintte met mien piendaslingers nog in de hand de gangk in en zoog Berta op eure rök met de kóp op de tegels ligge. Het had de ouge aope en keek mich aan, maar ’t zoog mich neet ! Onderwiel mich de traone euver de wange struimde, pakde ik in de kamer de tillefoon en un kösse veur ónder de kop en belde 112.
’n Paar minute later, ‘ t leeke waal oore , kwaam de ambulance. Ik deej de deur aope en ze kwame met dreej man binne met een brancaar. Berta waas ondertösse al op de trap gaon zitte en vroog waat die minse dao kwame doon? “dich bis van de trap gevalle ,”zag ik en ze wille dich efkes controlere. “Ik,”zag het, dao weit ik niks van ! Ik bin neet van de trap gevalle ! Dao woort un hertfilmke gemak en ‘n infuus aangelag en de reflekse gecontrolierd. Leet nog efkes aan de verpleegster zeen, det zeej waarschienlik van de zöldertrap euver de leuning op de gangktrap waas gevalle en zoeë met eure kop op de tegels in de gangk terech gekómme . As stille getuuge laoge der nog ’n paar omgekierde bloompötjes op ’t portaol! En toen met de krankewage nao de ierste hölp gereje. Zeej woel iers neet mei !
En toen kwaam Berta in de meule van ’t gashoés terech , cardiologe, röntgenfoto’’ s , neurologe de ganse riedel. ’t Resultaat waas veurluipig : gebraoke sleutelbein, gekneusde ribbe, ‘n diek kneen, herseschödding en misselik en un onregelmaotige hertslaag . De neurologe leet un scan van de kop make en zag det Berta verschillende blooijinge in de kóp had. Der ware twieë opties : de ierste waas : zeej had van te veure un herseblooijing gehad en is daodaor gevalle, de twieëde is det zeej die blooijinge daor de val had gekrege! As de ierste optie juus waas, dan mós zeej nao Mestreech en dreej waeke dao blieve ! Jao sjiet huurde weej op de achtergrond, zeej had de bevinding nog mei gekraege.
Ik had miene zoon Funske nog op de huuegte gebrach . Dus um viéf oor reej ik met de ambulance nao Mestreech. Funske ging nao hoés um un koffer met kleier te haole en kwaam later nao. Um zes oor kwame weej dao aan. En dao begós ’t ganse circus opniej. Dezelfde vraoge, welke daag, welk jaor of datum, wae is de koningin? Eur kamer op de mediumcare woort in orde gemak , zeej loog aan ‘ n infuus en allerlei apparate veur de lóch , hertslaag, polsslaag te controliere. Zeej deje vaerder niks miér. ’t Waas good det ik nao hoés toe ging zag de zuster , zeej is stabiel. Met un bezwaord gemood ging ik nao hoés en bekeek de zöldertrap nog ens en had un onröstige nach. Funske waas erg van streek, waat ouk gen wonder waas!
Weej nome nog un pilske en Hannes ging wiejer met zien verhaol. Zaoterdaag um nege oor ginge weej weer nao Mestreech. Berta loog der röstig beej. De zuster zag det ter s ‘middaags un scan met contrasvloeistof gemak zoel waere um te kiéke of ’t infarc van te veure of door de val waas gekomme.’t belaofde ‘nne lange daag te were. Aaf en toe ging ik nao de kantine en dan weer efkes aan ’ t bed zitte. Der zoot neet vuuel verbaetering in, Berta praotte aaf en toe waal wat, maar veel de ganse tiéd weg! Um viéf oor woort de scan pas gemak en ik vroog aan de zuster wannier de oétslaag kwaam.” Det kin nog waal un paar oor deure”, zag zeej, want de radiologe mós nog wat beraekeninge make.” Wet se waat bel mich de oétslaag maar door”, zag ik taege um. Bin toen met de femilie maar nao hoés gegaon. Um half elf woort ik gebeld en de zuster had good niéts, de blooijinge ware veroorzaak gewaore door de val en det ’t met vuuel rös waal good zoel komme, Het moch genne drök zette! Waas erg bliej met de oétslaag en heb dae nach good geslaope!
Zóndaagmiddaag reeje weej nao ’t aete weer nao Mestreech. Van de Vriedaag en Zaoterdaag kós Berta zich niks miér herinnere en van ein eventuele operatie was het ouk niks miér! Maar der zoot unne ganse verbaetering in ten opzichte van de aafgeloupe dage! Weej ginge efkes un tas koffie drinke, naodet weej iers un paar vimme veur eur gesmeerd hadde, zoeëdet het röstig kós aete. Nao efkes gezellig gepraot te hebbe reeje weej weer nao hoés.
Maondaag had Funske gelökkig vreej genaome en tufde weej weer nao Mestreech. Berta waas zelf al nao de w.c. gegaon , ze kreeg waal medeciene um eur ontlasting dun te halde. Weej zachte al taege de zuster det weej eur waal mei na hoés woele neme . Maar dao ging de neuroloog euver! Eigelik kós Het neet blieve, want der waas nog maar ein ónderbóks en ein nachhaemp, manne toch ! Ik belaofde det Dinsdaag mei te neme. Wies weej aafscheid genaome hadde, had ik ’t geveul det Het snel nao hoés zoel kómme!
Dinsdaag morge um tieën oor belde ik op en kreeg te huure det Berta nao hoés mocht, det waas ’n complete verrassing ! Ik belde Funske en had um de situatie oétgelag en hae zag det hae mich zoel komme haole en um dreej oor koetsde weej weer nao Mestreech. Ik waas bliej det Funske der edere kiér beej waas ! Nao iérs ’t personiel bedank te hebbe veur de goie zörg, pakde weej ’t grei in en reeje weej snel nao hoés. Onderwaeg pakde weej nog un tas koffie beej Asselt en genaote nog van de óndergaonde zon .
En now kós de revalidatie beginne. Iers kwaam de femilie allemaol langs en de buure en bekinde. de hoésarts allemaol gaove zeej bliék van eur belangstelling. ‘Gansehoés stónd vol met bloome. ‘’ t Waas eigelik te drök veur um, maar ’t beteikende waal det Berta erg geleef waas door idderein. Weej hebbe ‘nne twieëde kans gekrege, die weej ouk met allebei de hand aangegrepe hebbe. In ’t A.Z.M.zagte zeej, det der maar weinig minse ’t nao kóste vertelle die zonne val euverleef hadde !
Wie ik nao hoés fietsde zwabberde ik un bietje, ik heb unne slaag in ’t raad zag ik taege Elfje , in ’t raad ‘nne slaag, de bedoels zeker un stök in de kraag! Jao zag ik taege um : “ik bin Hannes Kornoefel taege gekomme en dae vertelde mich un verhaol, ’t gruuzelde mich gewoeën”! Maar det vertel ik dich morge waal!

Baer de Wandelaer,

12 fibberwari 2016


 

Niejaor receptie in Zalzershaof (Aaflevering 38)

Weej hadde amper de knién met spek en de kalkoen door de nek, en ‘t waas  weer zoewiéd,  ozze jaorlikse  äöpening van ’t nieje sezoen. Waas al erg drök wie weej aankwame, Elfje waas ouk meigekomme, daor waas ik bliej um. De ganse zaal zoot al vol, beej binnekomst woorte weej welkom geheite door ’t Bestuur en krege weej geliek twieë muntjes, de koffie en  vlaai stonde al klaor.  Daor begoste weej maar mei , waas erg lekker en efkes later maakde weej un röndje door de zaal  en idderein woort ein good niejaor gewins en neet te vergaete unne goie gezóndheid.
Der ware un paar nieje gezichte beej en weer andere ware ós ontvalle. Mien kleinkind Evi wet det Omi Rietje un sterretje is, maar toch vroog het : “kump Omi Rietje neet teruuk Opa, want ik mis eur erg “! Dan mós se toch  efkes slikke , ja want laeve is neet altiéd lol  en plezeer !
Maar weer teruuk naor de zaal, Bram noom ’t woord en hoot ós allemaol welkom en   neumde un aantal activiteiten op die verleje jaor  allemaol erg geslaag ware!  En vertelde wat ter nog allemaol stónd te gebeure in ’t  nieje jaor . Ouk det der nog nieje leje beej ware gekomme , die hae persuuënlik toés unne breef had gebrach um veural aan al ozze activiteite deil te neme ! Misschiens hebbe zeej nog ’n bietje ings um te komme. Maar kint geej emus dae   ’n niej lid is, neem  um of het of allebei mei nao ozze oétstepkes!  Dan is ter nog  op  26 fibberwari   in Salzerhaof veurlichting euver ’t gebroek van ’t tablet!
Ouk kump der un samenwerking met  RAS um verschillende  activiteiten samen te organiseren, det scheelt in de koste en as der dan  miér meidoon, is ’t ouk gezelliger! Bram  zag det hae’t kort zoel make, hae had geluif ik nog un aantal velle pepeer veur zich ligge ! Hae dae det ouk ! Jao ‘ t Bestuur mot veuroét kiéke , want  aan de vette jaore kin ouk waal ens ‘n ind komme !
Ouk ozze BPA- hof-fotograaf had weer zien bes gedaon um idderein good op de foto te kriege, De foto’s zulle waal op de  side van BPA staon. Dan kinne weej weer idderein bewondere dae op de receptie waas !
Daonao, kwame de obers de bestelling opneme   en  barste de gezelligheid los. Verhaole ,hiel vuuel verhaole, veural euver vruuger aan de grens . Weej zoote met Willem (met de piép) en zien vruiwke  , jao dan hebse aan gesprekstof gen gebrek ! Had um al gezag dat ik neet hee euver zoel schrieve! Jao de kins neet altiéd alles opschrieve  wat se euveral huurs!  Elfje had zich ouk good geameseerd dan kin ouk neet anders met zo’n gezellige taofel !
Jao aan alle  joeks kump ’n ind en res mich nog um ós BPA Bestuur te bedanke veur de gezellige middaag die weej weer gehad hebbe! En  al vas vuuel sukses met ’t programma in 2016

5 jannewari 2016

Baer de Wandelaer


Mien KPN

Heb geej det ouk waal ens, ’n  niej abonnement beej diene provider ? Ik zoot ter mei in mien maag en loog ter waal ens wakker van. Umdet ik vief  jaor geleje al ens wat veranderd had en daonao had ik eine maond  gen   internet mier !  Enne stress wat det gewaes waas , dao  lös unne hond gen broeëd van!
Det euverkump mich gen twieëde kier dach ik!  Ik  had digitenne  veur miene t.v. en mien internet en tillefoon same.
Det digitenne beveel mich neet zoe erg . Ik had waal un paar illegale duitse zenders dan mós ik det dink dreie en dan kreeg ik weer baeter beeld! Net as vruuger , as se op  ’t dak stonds en reep nao onder : “ heb se al beeld “? En as de rolloeke nao onder ware, of der reej unne auto door de straot had ik storing!
Dus besloot ik ’n ander abonnement te neme. Had al mien mood beejein  gerap en ging de KPN belle. Kreeg  iers ’n viéf gange menu en wies ik aan ’t toetje kwaam, kreeg ik un melding, det se allemaol met ein aan ‘ t  praote ware , wat ’n bedriéf ! Maar efkes later ware se toch genege mich aan te hure!
Kreeg ‘nne vrintelijke man  deraan, met un dudelikke limburgse tongval , dae mich vroog waat de winse ware.  Ik vertelde det ik ’n alles inein pakket woel met internet, tillefoon en tillevisie. Det geit óg dan de ierste zes maond 35 Euro kostte zag dae goie man en nao die zes maond mót geej belle, veur un ander pakket. Geej heb  now spotify en de H.B.O. zenders der gratis beej en nao zes maond vervalle die automatisch.   Vroog geliek waat det spotify waas, bleek det  unne meziekzender te zien  en die HBO zenders bleke filmzenders te zien. De mós met diene tiéd mei gaon, of neet soms!
Nao viertieën daag zoel der eine monteur komme en  dreej daag van te  veure kreeg ik ’n pakket en dan mós ik efkes belle. Harstikke dudelik. Waat un fijn bedrief dach ik nog, bedankte dae vrintelijke meneer en lei de hoorn neer. Ik vaegde mich ’t zweit van miene kop. Had ik zo’n gedeuns gemak veur niks?
Op internet kwaam ’n ordernummer en un filmke det op zes november op mien hoesnummer in miene straot unne monteur zoel komme. Det zoog ter good oet!
Ein waek   later belde ik toch maar ens op, um te kieke of ouk alles klopde. Jao zag dae meneer det kin gaer neet , want op dae datum hebbe weej gaar genne monteur . Ik antwoordde um : “ Geej dink toch neet det ik met un ander bedriéf gebeld heb of zoeë”? Maar hae haeld voot beej stök en goof mich unne andere datum door :  de 19 november en de monteur zoel tösse ein en zes oor komme.Det hoopte ik dan maar , maar ik veulde mich toch geties.
Twieë daag later kreeg ik un groeëte doeës van KPN en noow  maar aftellen  of dae monteur ‘nne kier kwaam. Elfje zag al :” misschien had se ’t baeter neet kinne doon “! Jao maar as se A hebs gezag dan mos  se ouk B zegge !
En jaowaal huur op 19 november woort ter um half tieën gebeld door unne monteur van KPN dae vroog of hae geliek kós komme?  Ik zag bis se neet un bietje te vruug, zoels se neet pas um ein oor komme ?  Jao zag hae , ze hebbe mich vanmorge gesteurd. Jao dan kom dan maar zag ik. Want as dae goie meneer pas s’middaags zoel komme dan kos ’t ouk later were en dan ging miene sportaovend deraan!
Efkes later belde hae aan  en geliek stortte hae zich op zien werk.  Drónk  nog un tas koffie en ging weer vaerder. Ik vroog nog um mien twieëde tillevisie aan te sloete, dae had ik waal neet miér, maar as ter un aansloeting loog waas der waal gemekkelik. Had unne kabel in de vloer zitte die leep nao ’t plafond onder in de kamer. Hae trok ter neet erg aan want dae eine kabel loog moorvas in de vloer. Wetse waat zag ik, ik meet de kabellengte waal dan mak se mich der twiee stekkerkes aan dan doon ik det waal zelf. Zoeë gezag zoeë gedaon  en um kwart euver elf ging de monteur de deur oét. Alles deej   ‘t ! s’Aoves wie ik ging vollieje, had ik Elfje efkes geweze wie ’t grei werkte. Geweldig beeld !
De daag derop huurde ik s’middaags   van Elfje det beej mien zwaoger gewaes waas, det dae genne tillevisie had. Ik dach det zal waal losloupe, maar met meine bescheet ter zich ens eine en s’aoves wie ik nao mien favorite program” Homeland “woel kiéke , houwde ik op unne aos, gen beeld!
Un paar kier geprobeerd , op de radio huurde ik det se al hiel vuuel zenders opniej aangeslaote hadde, maar  ik had nog steeds gen beeld. Van de erme ozel heb ik maar un film gedreid, die kwaam mich erges bekind veur, had ik al ens gezeen zeker!
Maar de daag derop  waas alles weer in  orde,” KPN laat je niet in de steek” aan miene hak zei Coeba”!  Mien geluif in de telecommunicatie had unne flinke knauw gekrege! Maar ’t mot waal gezag were det de KPN al jaore gen storinge miér had gehad!
Maar ja,  zoeë blief se waal bezig,  ‘t zal waal efkes deure as ik weer un ander abonnement gaon aafsloete. Det krieg geej dan waal te hure! 

Zes December 2015

Baer de Wandelaer.


De visdaag

’t Waas zaoterdaag en prachtig weer, op de radio ware ze bezig met de greune waek , onderwiel  stond Europa in brand. Ik reej door de Ramblas van Tegelen ( de Kerkstraot)  hiel vuuel laegstaonde winkels , maar ein leechpuntje , De Wilbro waas verkoch, nog zaeve winkels te gaon en ging nao de visviever.
Der ware der al un paar ierder aan ’t visse , ’t leke mich un paar batjes , maar de meugs emus neet geliek  beoordeile, veurdet se um hebs liere kinne! Zag ze vrintelik goie daag en ging op mien favorite plek zitte.
Waas erg röstig vanmorge , bijna genne wind  ‘nne rimpelloze viever en vol verwachting goëide ik mien geert oét. Bietje voor derbeej um ze te lokke  en dan aafwachte maar!
Taege halftieën woort de stilte verstoord door ‘nne tillefoon dae ging beej miene buurman. De buurman huurde zien vrindin ‘nne tiéd aan en inens waas hae   ’t zat !  Jao zag hae, wilse dan det ik um halftieën nao bed gaon s’aoves , dan luut se mich toch neet slaope. En met det gezeur van dich, ik weit neet of se ’t wets ik heb miene vreje daag vandaag! En um aan ’t genäöl un ind te make, deej hae ziene tillefoon weer in de binnetes.
Eindelik rös dach ik, maar met meine bescheet der zich ens eine. ‘t Maedje , het hoot Bianca bleef um de ganse morge belle , maar hae drökde um  steeds weg.  Ik waas eigelik gekomme um te visse, maar            dit intermezzo  onderbrook de tied un bietje.
Jao zag de eine taege de ander, vanmiddaag motte weej toch maar same naor  Opa gaon , want dae is jäörig . Maar ik heb gen zin um die herrie in die femillie aan te hure , die losse de probleme zelf maar op. En daono kin Bianca  mich verekke, dan gaon ik met de jonge van de voetbalclub bowle beej Taurus.Zoeë dach ik det zal mich nog wat were vanmiddaag!
Waas ondertösse op karper gaon visse en waas beniejd of ik nog wat zoel vange. Aaf en toe maakte der ‘nne vis  ’n schienbewaeging , beet huul efkes, maar beet neet door. Waas mien crispy mais van Albert Hein zeker neet good genog. Daona nog ‘ nne BBQ – bolie geprobeerd, met aan de haok nog un paar maiskorrels, un twieë gange menu  , maar lau loene. De iesvogel aan de andere kant van de viever vong nog mier as ik!
’t Leep taege ein oor aan en ik had Elfje gebeld en zag taege um :” as se zin hebs kump se mich maar aafhaole, euver un half oor”. “Det is good zag het”. Ik  kreeg nog unne lekkere kook van die jónge en besloot nog efkes te blieve.  Ik dach,  ik zal die jónge efkes opneije.
‘Mien vrouw kump mich dalik haole “zag ik taege eur. Det duit die um te zeen of ik waal aan ’t visse bin. Want mién schoeënzuster die in Canada woeënt , had un vrindin, waorvan de man al jaore visde. Maar op ;’nne daag beslaot zeej  ens te gaon kiéke waor dae viéver waas.
Maar  wiej zeej dao aankwaam, waas der genne James te zeen, bleek dat de goie man al jaore met de verkierde geert gevis had ! Wiej det aafleep kint geej waal raoije.  Ondertösse ware de jónge opgestap, want die  ginge naor ’t fees van opa .
Elfje waas die vissers onderwaeg taege gekomme en die hadde um hiel raar aangekaeke zag het. Ik vertelde um wat ik die jónge had wies gemak en het mós ter hard um lache . Zoeë kin se nog wat belaeve op ‘nne visdaag as de visse veur genne maeter biéte.

 Baer de Wandelaer,  17 oktober 2015


Vreej

 Wannier bis se vreej ?  Ik  bin al zoeë  lang met de V.U.T. det die  noow is aafgeschaf!
Maar det ik  al dae tiéd vreej waar kin ik neet zegge.  Bis se vreej as se niks te doon hebs ?     , bis se vreej as se ‘nne vreeje daag hebs  , of bis se vreej as se   gepensioneerd bis ?
Maar um  ’n langk verhaol kort  te make, Elfje   ging nao un vrindin , met un andere vrindin um det op te zeuke.   ’t Maedje had geleje aan “de gevreesde ziekte “ , mien mooder zaliger  zag det , umdet die det andere woort neet euver de lippe kós kriege. Maar noow waas det weer aan de baeterende hand, maar ’t had nog waal unne gas maond te gaon , veurdet ’t gans  hersteld waas.
Dus ik kösde  Elfje gojje daag  en efkes later fietsde ik nao Venlo ,nao de hiele deure winkel “Action”.Spraek det op zien Frans oét Ac-zie-jon en de dinks det ‘t  ’n soort  “Bijenkorf “ is.
Dao hebbe ze allerlei grei wat se soms kins gebroeke , as weej ginge stadte ginge weej iérs nao Action en daonao kósde  weej weer nao hoés , umdet de fietstasse vol ware. Ik had un paar kleine dingskes gekoch en fietsde later nao ‘t ” Kapelke van Genuueje “  Gans langs de Maas , geweldig, ’t waas net nog korte bókse weer !
Dao un kerske opgestaoke en gebeejd veur de ganse femilie , jao weej were allemaol unne daag alder en links en rechs zién der toch  ‘nne gas beej die allerlei mankemente hebbe.  Waat ’n rös straolt zo’n kapelke oét.!  In ’t Theresia kapelke in Tegelen dreije ze ouk nog Gregoriaanse muziek!
Toen ik weer ’n bietje beejgekomme waas van mien Pelgrimstóch , stapde ik weer ’t zónleeg in  en  fietse weer teruuk langs mooder Maas.  De meiste bloome ware al oétgebleujd   , der waas hiel  vuuel zon gewaes aafgeloupe maond, maar ouk weinig raege.  Langs Valuas  richting Maaskaai  en langs de Emmastraot , nao ’t Pakhoés. Want ik had nog allerlei grei in mien fietstas , det un twieëde laeve verdeende, det  kinse dao inlevere. Want der wuurt toch al hiel vuuel grei weggegoeid, det nog good te gebroeke is!
Nog wat rondgeschuump  um te kiéke of ter nog wat te kerdieze waas, de mós waal selectief zien, umdet se zelf al zonne houp grei hebs! Der stond nog un Comptoise klok, “opknapper “stónd ter beej, ik keek ens binne in, maar zoog det ter gaar gen oorwerk inzoot !  Ouk  ‘n prachtige veurvergölde klok ’n Franse, dae had moëi  op mien antieke secretaire gestaon , 85 euro maar , maar der stónd ’n bördje “verkoch “op , houwde ik weer op ‘nne aos!
Dan maar nao de beuk en dao vónd ik nog ‘ n book van Saskina  Noort , det ik nog neet gelaeze had. Had toch waal zin in ’n tas koffie en leep nao de bar  en noom geliék un stök kruumelkesvlaai derbeej. Iérs mós ik nog ’t verhaol aanhuure det det maedje vertelde,  : ziene man had oétstölpinge in de derm en dae had ter erg vuuel  las van en   dónderdaag zoél hae der aan gehólpe were ., Haopelik waas ’t dan euver want ze zoele in September op vekansie gaon. Ik winste um vuuel sterkte.
Ik leet mich de vlaai good smake , teske koffie derbeej   , wat hebbe weej ’t toch good dach ik nog.  Ik waas nog iérder  toés as Elfje . Wie  Het toés kwaam vertelde ’t hónderd oét en waas ik weer gans beej gepraot.   Netuurlik vertelde ik um ouk wat ik de ganse middaag gedaon had, jao zag het  : “bis se nao ’t Kepelke gewaes, zónder mich  “? Jao vrouwluu wille altiéd op twieé plaatse tegeliék zien ! Waat bis se toch un schoëivot!   Ik   vond det neet zoeë  ! Want ik had unne fijne middaag gehad en ’t belangriekste is det se waal vreej kins zien, maar dich mós de tiéd waal umkriege !

Baer de Wandelaer,      03082015

Maar ik had ‘nne ganse vreeje middaag gehad en mich good geamezeerd.  Det is ’t belangriekste, de kins vreej zien,  maar   de mós toch zörge , det se  diene tiéd good um kriegs !      

  


De letste kier.

Weej hadde de instapkaarte aafgegaeve en ginge op ózze plaats zitte. Alles waas fijn op tiéd gegaon, maar ’t deurde waal efkes veurdet  weej opstege , omdet der turbulentie waas in Barcelona.
Naeve ós zoot un maedje det nederlands sprook met un ingels accent . Jao  zag het , wie het op zien tillefoontje keek,: “  naeve ós steit ’n vleegtuug det nao Ibiza geit “!  Det zoog ik ouk , zonder  tillefoontje.  Noow is hae weg zag het .
Weej zoote gans achteraan ,  “det is de veiligste plaats  as se neerstorts “, zag het.  ’ t Is maar net wie se ’t bekieks.  Ik vond ’t waal ’n sterke äöpening !
Connie zoeë hoot det maedje ,  waas receptioniste en had viéf maond op Ibiza en twieë maond op Majorca    gewerk , daonao  twieë maond toés gezaete. En noow ging het nao Cambrils , via Barcelona en Salou.  Connie kwebbelde  der lekker op los,  gelökkig  dat het naeve Elfje zoot.
ik waas ’n bietje verstroëid  en   toen ik miene koffie oét had , zette ik miene baeker in dae van Elfje , want ik dach det dae laeg was . Elfje ziene baeker leep euver  en de koffie kwaam op mien bóks terech.
Connie haolde un pekske babydökskes oét zien tas en goof der ein aan Elfje. “  Die dökskes haol ik altiéd beej de Lidl ,  ik heb waal genne baby , maar die  dinger  zien fijn om dien gezich schoeën te make en andere dinger, “zag het.
Connie sprook viéf tale vloeiend en veur elke taal krieg het extra loeën oétbetaald . Het had al wat vreejers gehad allemaol wiéd weg, maar noow had het de leefde van zien laeve gevonde, jaowaal huur  , met game op internet!
‘t Waas ‘ nne “Marine men “ dae op ‘n militaire basis zoot in Brazilië . En in ‘t naojaor ginge zeej in  den ondertrouw in Brazilië en dan kreeg het zien veurluipige verbliefsvergunning. En euver twieë jaor kwaam der  ‘n groeët broelofsfees met zien Nederlandse en Braziliaanse femilie end dan probeerde ze   allemaol  eur nationale gebroéke op de broelof te doon .
Het had ouk ‘nne ringk van waal doezend dollar gekrege, maar umdet ‘t bang was, dat dae geschoep woort, had het maar ‘nne nep ringk um !
Maar de taal  det was ‘n problem veur de femilies. Connie kós ziene darling waal verstaon , umdet het Portugees sprook,  , maar de femilies elkaar  neet, daor mós nog wat aan gedaon were !  Ik  zoog ‘t al gans veur  mich !
 Jao ‘t was zonne laeve man en knap. 
Connie kwaam weurt te kort um ‘m te beschrieve . Het leet nog ‘n foto zeen van ‘nne man ( menke) harstikke kaal geschore  en met ‘n aafgetreend mörfke . Zonne knapperd was det ouk weer neet,  maar veur um waal !
Toen kwaam ‘t hoeëgte punt van de vluch, Connie deej ‘n stökske van  zien spijkerbóks nao ónder en net  baove ziene  fleur had het ‘n tattoe  en dae leet het Elfje zeen . Ik vond ‘t un bietje genant , maar het was zoeë  bliej met ziene vrind ,  dat het dae aan emus mós laote zeen as teike van  leefde  , dae het veur um veulde.
Veurdet weej lande , zag het nog , dat het haopte , dat ter nog ‘nne trein ging nao Salou , omdet weej vertraging hadde gehad . Anders geise maar met ós mei zagte weej.  Maar det deej het neet.
Het keek nog efkes op zien  tillefoontje  en zag det weej de ganse waek raege krege en dat ‘t vriedaag  weer good weer woort.
Toen kwaam ‘t vleegtuug met un klap neer , ik dach det mien tand oét de mond vloge! Klappe was ter dit kier neet beej ! Det doon ze dökker as de pilot good geland is !
En ‘t maedje, ik dink det ‘t de letste kier is gewaes ,det  weej um nog gezeen hebbe . En bin ens ierlik ‘t is toch vuuel leuker um met minse de praote, dan de ganse tiéd met dien tillefoontje zitte te speule!
Met det weer is ‘t reuze meigevalle  en weej hebbe ‘nne fijne vekansie gehad!

03-07-2015
Baer de Wandelaer, 3-7-2015


De grens 

De grens waas mien ierste plaats wao ik ging werke. Waas zevetieën jaor wie ik mien opwachting maakte beej  “ de Ontvanger der invoerrechten en accijnzen “ op de Keulsche-Barriére.Kreeg iers ’n róndleiding door ’t kantoer en maakte kinnes met mien collegaas’.  Daonao kreeg  ’n vel pepeer en un schriefmesjien en mٴós mien arbeidscontrak  tiepe.  Dao deej ik de ganse  morge euver !
Der woort mich gezag, det ik  de minse die aan ’t Tarief zoote  , de adjunct-commieze, met “meneer “aan móste spraeke  en as ik geslaag waas veur die rang moch ik die met de veurnaam aanspraeke. De chef had ‘nne ermstool en ’n vootemetje en de andere ‘nne gewoeëne stool, zonder ermleuninge! Jao verschil in rang  mós ter zien !
Ik  begos in de rang van en noow kump ‘t :” adspirant-schrijver  der s’Rijks-Belastingen. Ik had det gehuurd beej ‘ nne kwis op de tillevisie, dao vrooge ze ’n menke waat hae deej. “Ik ben adspirant-schrijver der s; Rijks-Belastingen “, zag hae!  Det is ’n wereldbaan dach ik toen . Maar met meine bescheet ter zich ens eine zag mien opa vruuger!
Mien taak waas : de pos verzörge , de koffie ‘’t archief  , jao det  woort mich de  ierste werkdaag door miene  chef verteld. En zoeë begós ‘t  aventuurlik laeve aan de grens.   En ouk zoote die greune van de douane.  Daor. En dao waas de aafstand tösse de range nog groeëter !
Aan de andere kant  van de grens zoote de   Duitse Douane, de Pruusse. Weej woorte door eur de :” Einnehmer “ geneump , umdet weej ’t geld veur Financius binnehaolde.
Liere  , ik dach det ik det gehad had, maar det veel taege , as se  s’aoves nao zes oor nog nao de les gings , det waas ‘nne lange daag ! Maar weldra had ik ouk mien rang van adjunct-commies gehaold en kós ik die ouk met de veurnaam aanspraeke ! Jao , zoeë ging det vruuger , in deze tiéd kinse dich det neet miér veurstelle . En wies weej   ‘nne gas jaor later, hiel vuuel jaor later idderein met de veurnaam mochte aanspraeke , waas ’t verschil tösse de range ’n stök minder en det was in sómmige  ouk weer neet good ! Maar  as ambtenaar bleef se dien ganse laeve liére !
Van de alde Keulsche-Barriére woort ik euver geplaats nao de nieje Keulsche-Barriére en van dao oét ging ik nao mién letste  ketoer, det waas : “Venlo-Autoweg “ Ik zoot bes good op de Keulsche, maar de hoeëge hiére hadde anders besloote! Det is ’n verhaol apart !
Op Venlo-Autoweg  hadde weej vuuel te make met de Deutsche Zoll,  ‘nne kiér kwaam de Duitse  chef beej mich met ‘nne Fransoos, dae  had genne diesel aangegaeve en mós ’n   boete betale en dae chef spraok gen   Frans. Hae vroog aan mich, of ik woel vraoge of dae   fransoos in   Duitsland in de gevangenis  had gezaete .  Nae, zag dae fransman, je suis été en prison dans la guerre ! Ik zag det taege dae chef, det hae allein in de oorlog in de gevangenis had gezaete. Det vond dae sjef neet zo leuk ! Heb dae man vaerder geholpe um beej ’t Grenswisselketoer nog aan geld te komme en dach det alles geregeld waas, maar de volgende daag waas hae der nog , euver bureaucratie gespraoke !
De Duitse Grenzschutz , waas erg fanatiek. Det kwaam misschiens, det ter in dae tiéd vuuel aanslage van de Baader Meinhofgruppe plaats vonde . Ein kiér  woort ter eine Mercedez aangehalde dae ‘nne kepotte veurroét had. Dae van de Marechaussee  leet de wage doorrieje nao eur ketoer. Maar die gaste reeje nao de bosrand en  verdwene in ’t greun. Binne ’n keteer landde der  ‘nne groeëte helikopter achter ’t graasveldje beej  ós en sprónge der twintig zwaor bewaopende pruusse oét die richting  bos rende ! Der kwaam nog waal ‘nne Opper van de Marechaussee nao boéte um te vraoge of dae  leider van de  Duitse Grenzschutz ‘nne Genehmiging had , maar dae huurde um nog neet aan.   Die twieë RAF leje hebbe ze noeït gevónde !  In dae tiéd hadde  die RAF leje ouk twieë collega’s van ós doeëd geschte in ’t   Zuuje. Er waas toen alarmfase ein aan de grens! Die van de Grensschutz ware erg fanatiek en as die dich aanheelde woor se behuurlik  aafgesnauwd !  De kins waal gezag oétstraole as se ’n uniform aanhebs, maar dan kinse nog belaef zien.
In de middaagpauze, nome weej de vimme mei en ginge weej langs de greune grens wandele , dao  moch se eigekik neet komme. Eine kier leepe weej langs de baek aan de  Duitse kant en stond ter ‘nne Volkswage met dreej  jónge van de Grensschutz met  ‘nne sten in de hand en   ‘nne Duitse herder en woorte weej aangehalde . Ik dach beej mich zelf : Baer   röstig blieve ’ t zien maar Pruusse.
Ik woort aafgesnauwd door dae Pruus :”Wass machen Sie hier “ ?   Ik zag taege um  : “wir spazieren hier “.  Det waas ouk zoeë !    De volgende vraog kwaam :” Pass dabei “?  Nae zag ik taege um , wir brauchen keine Pass, wir sind EEG Beambten . Dao had dae neet van teruuk , dao had dae nog noeits van gehuurd , ik ouk neet trouwens . “   Wass machen Sie jetzt , “vroog hae ?.”  Wir spazieren  weiter ,”zag ik . Ik dach det dae bienao ontplofte. ”Sie spazieren jetzt weiter über die  Brücke  nach Holland zuruck ,  “Det deeje weej maar, de kins ouk te wiéd gaon. Ik dach ik laot mich door die Pruusse neet aafblaffe! Maar de declaranten die daor soms ouk leepe krege ’n boete van vieftig mark en woorte meigenome in eur VW-buske en koste maar zeen det se weer aan de grens teruuk kwame !
In de jaore zevetig woorte weej ouk ein uniform  aan gemaete, want in börger moch se neet aan de grens werke !  Det waas weer ‘nne andere tiéd.  Det waas efkes winne. De meiste jonges van ós ginge in opleiding nao de Douaneschoél  , ’n paar ginge der nao de blauwe tak det is de deens wao se die blauwe breeve van kriegs  .En  weej met dreej man van de Ontvanger  krege de opdrach um de administratieve aafhandeling van de  pepere en veur ’t financiele gedeilte van de betalingsdocumente zörg te drage. En ouk um die jónge van de Douane hae in op te leije.Weej woorte verdeild euver de Keulse, Venlo-Autoweg en Tegelen.
Ouk det wiste weej in goije bane te   verhapstökke  . En zoeë rolde de jaore veurbeej. ’t Waas ’n prachtige baan , met hiel vuuel aafwisseling , maar ouk met hiel vuuel reorganisaties. En toen op ‘nne kiér mós ik ’n beslissing neme of ik met de VUT ging, omdet ik in det jaor mien viertig deensjaore zoel haole! Ik heb ter neet lang euver nao gedach en beslaot  ter oét te gaon. En dao heb ik genne spiét van gehad ’t ware waal zeve magere  jaore , maar  nao mien vief en zestigste kwame  weer de vette jaore!
En zoeë kan ik teruukzeen op  ‘nne prachtige tiéd met aafwisselend werk en met geweldige collegaas, die  zeen ik nog waal ens en as ik dermei praot is ’t alsof de tiéd haet stil gestaon en weej weer teruuk zien aan de grens!

hald paol !

25 april 2015
Baer de Wandelaer  

Bekijk de oude grensovergangen door HIER te klikken


Mien Opa en Oma

Mien opa waas Bèr Cornet en mien oma Netje van Avesaath. Wie Opa  ging vreeje in Blierick ging det neet zonder slaag of stoeët ! Want die Blierickse houwde um der op as hae zich op de Maasbreesewaeg vertoeënde. Wies Netje um met de bessemsteel te hölp schoot en toen woort hae geaccepteerd.
Mien opa waas ’n wiés mins met ’n  ruum hert en  zien laevesvreugde deilde hae met idderein! Hae had groeëte belangstelling veur jong en ald en veural veur de stad . Want det waas venlo, zien Venlo!
Mien oma  waas ‘nne mins van weinig weurt  en erg onaafhankelik en laefde zoëas  de meiste in die daag : onopvallend, plichsgetrouw , zuunig en neemus toet las.  Opa waas ‘nne reiziger, maar as de vekansietiéd aanbrook  , had Netje altiéd waal ’n smoesje um neet te gaon. Dan had zeej ‘nne nieje iéskas nuuedig, of ‘nne nieje diepvries .
Zeej  ging altiéd beej de Paters nao de vruuge mis en s’aoves um nege oor  met de kiépe op stok. Op eur viéf en zestigste had zeej nog zwumme gelierd. En zwom zomer en winter met eur zwumclupke in de Maas !
Zaoterdaag ging ik waal ens tillevisie kiéke beej oma en opa. Heidi en Peter was  opa zien favoriete program. En as hae zin had in ’n sigaret, zag hae taege mich :” Baerke wil se der ouk ein “? Dan had hae ’n alibi um ’n sigaret te rouke, want hae moch det eigelik neet !  Dan kwaam Netje die zag :” Baer de wets toch dets tich neet meugs rouke”! Jao zag hae dan : “Baerke woel un sigaret “!
Woonsdaagmiddaag nao ’t zwumme ging ik efkes beej eur langs , tösse de middaag. Want dan kreeg ik   frietjes en  ’n bieflepke derbeej  en as toetje   van die gaele custardpudding , die zoot in ’n porceleinekómp in de vorm van ‘nne vis. Dan mog ik ‘nne telder op de taofel zette en de pudding umkiepe op de telder. Meistal lökde det.
De vlaai stónd altiéd klaor. Wie weej  alder woorte en neet miér zoë dök kwame , zag zeej ‘nne kier det der genne vlaai waas , want anders kin ik die toch maar weggoeije!
Mien opa ging der gaer oét en ik moch meistal mei, want ik waas zien petekind. Op elderdaag van de Scouting , nao ’t Atomium in   Brussel of nao de  Euromast in Rotterdam , weej hebbe waat aafgereis same . Det waas erg gezellig , oma ging noéit mei, die bleef toés.
Mien opa is neet erg ald gewaore, maar veer en zevetig en oma haet nog um ach jaor euverlaef  . ‘t Ware werme en gezellige minse en as  se der kwaams woort se altiéd met aope erm ontvange.
Det was maar ‘n kort verhaol euver twieë geweldige minse, die ‘n belangrieke rol in mien laeve hebbe gespeuld!

Baer de Wandelaer, 21 -3 - 2015                  


Onderwaeg

De top 2000 waas op  de radio en Nena zóng : Hass du etwas Zeit für mich,  dann singe ich ein Lied für dich!  Jao tiéd hebbe weej genóg ,  bijna allein veur ós zelf, maar neet veur andere!
Ik besloot Nena allein te laote met zien 99 luchballonne  en  stapde op miene fiets en ging nao Jeerke dae in ’t  verzörgingstehoes “ Avondroëd “zoot .  Jeerke waas ‘nne gooie kinnes  van mich , dae ’t neet mier allein aankós en verzörg mós waere.   Hae waas  ’n bietje aan ‘t dementere en schravelde  waat rond met ziene rollator. Maar aaf en toe waas hae hiel helder.
Weej hadde euveral gesprekke euver,  veural   de zörg ,  de participatie , ’t deilneme aan de samelaeving  um te probere wat veur diene meidemins te doon , of se gehandicapt bis of neet ! Die minister  van zörg  “Nettie Racema  “met eure rollator ,  zoel se  zoë de Maas in laote loupe !
Ik waas al   dök beej um op bezeuk gewaes  en  wies ik  de krant ’n paar kiér gelaeze had  veel ’t mich op det ter in “Avondroëd  “de letse waeke vuul minse euverleje ware.  Jao   dach ik , ‘n griepgolf  of unne flinke boékgriep en minse die weinig weerstand hebbe  ,  jao dan bis se den   hannes!

Wies ik weer in ’t tehoés waas sprook ik ‘m der op aan  . “  Waat zien der beej  óg vuuel minse euverleje de   letste tiéd  ,” vroog ik ?   “ Jao  zag hae ,  det klop ouk ,  Ik heb  meigedaon aan de participatie  .  Want de  mós  wat doon in dees maatschappie ,  anders tel se neet  miér mei!

En toen kwaam ’t verhaol in geure en kleure der oét  . Ik kreeg der gewoeën kiepevel van !  Jao zag Jeerke ,  ik had gehuurd det de verzörgingshuuzer te vol  ware en det ter bijna gen plaats miér waas veur andere minse  en  vuuls te weinig personeel,  toen heb ik mien plich gedaon !

 “Waat bedoel se daomei “ vroog ik ?   Aaf en toe ging ik waal ens op de kamer van emus zag hae en vroog of ik ’t ózze vader veur   um  móg beeje en as  dae zag det ’t good waas ,  lag ik   ‘nne hand op de mond  en as hae of het  dan nog neet gegaon waas,  beejde ik ouk nog ’n weesgegroetje..

En zoë heb ik meigeholpe aan wat  ózze minister gevraog had.   Jao antwoordde ik  : “ “! det meugs tich toch neet doon “!  Toen zag hae : “ózzeminister kin der ouk niks aan doon, en daorum heb ik eur maar ’n bietje geholpe  “! 

Met schrik woort ik wakker   en  ik had ’t kalde zweit op miene kop staon   , ik had gedruimp en keek veurzichtig de kamer in of Jeerke der neet waas!  Gelökkig waas hae neet in mien kamer . En Elfje loog lekker naeve mich te slaope .
Ik vertelde miene druim aan Elfje .  “Det zoel se waal gefantaseerd hebbe , “zag het .” Det weit ik neet miér  ‘  ,   antwoordde ik.  Maar  veurluipig gaon ik Jeerke neet miér opzeuke,  de wets ’t maar  noeït !

Baer de Wandelaer,  3 jannewari    2015  


 Niejaors receptie op 5 jannewari 2015

Weej hadde de    kalkoen en de knien met spek amper door de nek en ’t waas weer zoëwied : de jaorlikse receptie van de BPA-ers in Zalzershaof in Holt- Blierick.
Verleje jaor waas ’t good bevalle   en dus noow ouk maar weer, in schot in de roës. ’t Höfde zich weer, ondanks det ’t neet zoë drök waas as verleje jaor , toch weer erg gezellig. Waas op tiéd weg gegaon en wies ik binne kwaam, de ganse zaal bomvol ! Ze komme meistal erg vruug, bang det ter gen plaats is ? Wie ik in Martinushof  waal ens mei heelp  ginge de meiste minse al um  half vief nao de hoeskamer um botterhamme te  aete !  ’n half oor van te veure!
In de supermert  kroepe de seniore bienao altiéd veur , waorum zoelse zegge, die hebbe toch tiéd zat?  Det dink geej maar,  weej  zien allemaol waat alder  en hebbe neet miér zoëvuul tiéd ! Weej laeve in gelieënde tiéd. Noow genóg

genäöld !

Maar teruuk nao ’t begin, de koffie met vlaai stónde al  klaor  . De vreejwilligsters ware behölpzaam um alles in gooie bane te leie.  Weej krege nog twieë muntjes  en ware weer onder de panne.   En snel  gónsde ’t van de stumme, waas net ‘nne bijekorf.  Jao idderein kós idderein  en gespreksstof waas ter zat! Der ware ouk un paar niekommers beej , die woorte geliék good ontvange. Jong blood det hebbe weej weer nuuedig !

Naodet weej allemaol, veurzeen ware van un drenkske,  äöpende de veurzitter  Henk de receptie, det ’t un geweldig good jaor waas gewaes  en haopte det ’t dit jaor weer baeter zoel were. Toen kwaam  Bram ózze nieje  vice- veurzitter met  dinger van hoeshaldelijke aard. Hae deej good zien bes  , maar hae zag al geliék  , ik zal ’t neet te lank make, anders is de middaag dalik um!  Good debuut !

Ouk Michel kwaam met  ’n präötje , der waar ’n schilderieje expositie in de gank en dae waas hae good aan ’t promote. Zoog um later met de schilder aan de  tap staon  en  Michel had zien iérste pilske  al verdeend ! Ware trouwens moeïe schilderieje   !

Ik waas nog waat vergaete, welk jonk bruudje wil plaats neme in  ’t BPA- bestuur ?  Det zal de gemiddelde laeftiéd ’n stök umlieëg bringe en der komme weer nieje veurstelle op taofel. Um ouk ens wat te doon wat de vrouwlu leuk vinde!

Ik wil gen name neume, maar  Agnes de duis al zoë vuuel veur de vereiniging, gank der gewoeën beejzitte!  Nae det waas maar un grepke, maar toch ?
Aan alle dinge kump ’n ind, veurdet weej ’t wiste waas ’t al duuster gewaore en fietsde ik met  Frans nao Tegelen.
Blief mich nog ein dink ,  ’n woort van dank oét te spraeke  aan ós besteur en de vreejwilligers van Zalzerhaof , die ós ‘nne gezellige middaag gezörg hebbe.

Hald Paol en blief gezónd en dan make weej gezellig ’t niejaor same weer rond .

05-01-2015
Baer de Wandelaer 


Vertelselke

Elfje deej  mei aan de “Zevenheuvelenloup”  en um mei te gaon had weinig  zin.Um daor te gaon staon en te kiéke of die binnekwaam, waas neet te doon! Ein kier stónd ik met ’nne boes tölpe beej ’t Stadhoés te wachte wies Elfje  der aan kwaam, maar  die had allein ouge veur de klok  die ziene  tiéd aangoof .Wie ik toés kwaam ware de tölpe al gaon hange.
Dus ik noom de trein nao Utrecht , dao waas  ’n expositie  in ’t Catherijnen Convent euver de wandeltoch nao  Santiago de Compostella.  Onderwaeg kwaam ik ’n vrindin van Elfje taege die nao ’n vrindin in Utrecht ging . Dus  ’t waas ’n gezellige reis die vlot veurbeej ging !
Pakde iérs ’n tas koffie met waat vettigs en  begós aan de expositie . Die waas indrökwekkend, ze lete zeen wie die wandelaers gehoésvesd woorte in de Hostals,  de aafgetrapte schoon,   de stein  die ónder aan ’n kruuts neergelach woorte um  eur probleme of die van andere minse achter te laote ,’ n filmke ,dao zoog se van die lange Zweedse vrouwluu met bein van twieë maeter door ’t prachtige landschap loupe of ‘t ’n fluitje van ’n cent waas  , maar det is toch neet waor !
Ouk  vuuel  kunsschatte van  de kerk ware der  te bewóndere , ’n riék versierde monstrans woort ’n paar maond later geschoep. Die woord  nog teruuk gevónde , maar waas waal erg beschadigd.
Nao wat gegaete te hebbe, leep ik nog door de stad, bezóch ’n paar kerke en un schilderieje expositie  en noom de trein teruuk  ‘t waas neet drök in de coupé. Maar halverwaege kwaam der ’n vruiwke taege-euver mich zitte . Ik loos vaerder in mién book en zei eur gooie daag.

Wies ik ‘nne pagina umsloog,  keek ik ens um mich haer en zoog det det vruiwke ’n ontiegelik moéi  décolleté had . Ik kós  ter mién ouge neet vanaaf halde ,  as magnete woorte die dao nao toe getrokke.  Ik mós  toen aan ózze Camiel dinke, dae van  vleegtuugdirecteur wies brokkepiloot waas gedegradeerd. Dae had ’n vrindin det  de beejnaam van “Döbbel D “had !

En ouk aan ’t  “Onze Vader”waorin stónd : “leidt ons  niet in bekoring,  noow hit det : verzoeking , ’t kump allebei op ’t zelfde neer.   Det vruiwke had in de gate det ik nao eur decolleté keek en vroog  toet euvermaot van ramp ouk nog:” vindt  U die ketting mooi die ik om heb “?

Zeej  buukde zich veur euver en leet mich eur ketting zeen! Ik wis neet wao ik kiéke mós , waat ’n prachtige ketting had det vruiwke um , maar ondertösse leet zeej mich ouk det andere schoeëns zeen. Ik goof eur ’n compliment met die fijne halsketting .Ik had ‘ nne roeijekop wie eine boetsauto en ik kós mich  neet miér op mién book concentrere!

Nao ’n paar haltes stapde die vrouw gelökkig oét en had ik miene rös weer teruuk !  ’n Eurke later  waas ik weer in Tegelen aangekómme en leep nao hoés , Ik makde mich wat te aete klaor en ging nao Studio Sport kieke.  Later kwaam  Elfje binne  en kós ik ziene daag aanhure.  Waat hebbe die nog ’n energie nao zestieën kilomaeter renne  , daonao ’n gezamelik diner  en gezellig samezien en dan nog nao hoés , weej hadde allebei ‘nne gezellige daag gehad ! Het mos waal lache um wat ik meigemak had!

En nao ‘n good glaas wien  ginge weej nao bed,  um aafstand te neme van de daag !

 Baer de Wandelaer , 17 oktoberr 2014


 Ozze roéts

Waor ligge ozze wortels, waor ligge oze roéts ?
As ik waal ens aan ’t wandele waas en allerlei minse taege kwaam, dach ik waal ens : wae zien die, waor komme eur elders of veurelders van aaf ?
Van mien mooders kant kós  ik wies de 17e ieuw teruuk gaon , wies  mien mooder in ’t begin van de 20e ieuw gebaore woort, met dank aan mien  zwaoger Piet , dae erg good  op de computer is.
Dae haet ouk ‘nne stamboum van de femilie van Elfje gemak en op de tiéd  krieg se ’n herinnering op diene mail van de verjeurdagen , trouwdagen en andere festiviteite. 
Van mien vaders kant wis ik oét de verhaole, dat det goldsmede en wagemakers waren.
Die ware erg  modern veur eure tiéd , die hadde de ierste tillefoon in Den Haag ! Mien opa goof vioel  les en waas ‘nne erg stringe mins .
In ’t begin van de 20e ieuw woorte der  in os femilie weinig kinder gebaore. Mien vader had maar ein zuster en mien mooder maar ein broor.   Waor det aan loog weit ik neet, of die hadde genne tiéd of te weinig sex !
Nao de  twieëde wereldoorlog  woorte der miér kinder gebaore , kwaam dit door ’t riéke ruimse laeve ? Beej ós toés kwame der zeve kinder en beej mien vrouw Elfje tieën !
Dan kwaam der soms ‘nne prieëmer aan de deur , dae vroog aan mien vader , of ter nog waat opkóms waar ?  Mien vader zag taege um : “ik bin genne knien “!  En kladsde de eur toe.
Dan heb se nog DNA onbekind , dan zoog se  ‘ n femilie op de bank zitte  en ein van de breurs of zusters vond det zae vruuger achtergesteld of neet geaccepteerd woorte.
Dan kwaam de presentatrice   met ’n envelop te veurschien en nao ’n hiel langk verhaol, die maakde ’t erg spannend en dan kwaam ’t moment supréme : waas de broor of zuster femilie of neet ?
As ’t neet zoeë waas kwaam de teleurstelling of de opluchting net wie se ’t bekieks!
Oét de verhaole bleek dan det de vader  zich neet zoeë aan ziene huwelikse trouw gehalde had, of  det ter waal ens ‘nne oome toés kwaam  en de  andere kinder mosde dan boéte gaon speule en de res kin se waal raoie!
 Dan krege de kinder nieje kleier en speulgood en nege maond later woort ter ’n kiendje  gebaore !  De mooder had noeit niks gezag en ’t ganse dorp wis det ’t kind neet van de eige  vader waas! Allein ’t kind wis ’t neet !
Ik stónd s’nachs aan de grens ens Deens te doon met ‘nne marechaussee  en ik vond det ózze naam  waal dök veur kwaam in zien  register , allemaol Pruuse !    En vroog toen aan mien mooder : “is ozze pap  vruuger vuuel in Duitsland gewaes “?  Det bleek neet ’t geval te zien. En door de oorlog had hae  ouk ’n ontiegelikke haekel aan Pruuse !
Toch maar ens kiéke op internet  of ik door ’n stamboum onderzook kin naogaon waor mien roéts ligge !

7-9-2014

Hald paol , Baer de Wandelaer.


                                                                           

De póp

‘t Waas ein van die daag , de zon scheen lekker en ik ging ’n stókske fietse. Onderwaeg zoog ik det de maedjes  eur décolletees  good leete zeen  en efkes later  kwaam ik beej ‘t  “Pakhoes “aan.  Waat hebbe ze daor ’n grei,  de kiéks dich de ouge oét !
Beej ’t kinderspeulgood veel mien blik op ’n póp van waal viéf en zestig centimaeter groeët , douwde mich die póp onder de erm  en leep vaerder door ‘t “Pakhoés “ , daor  kós ik mien kleinkind mei verrasse.
Ik veulde mich ’n bietje ongemekkelik met die póp onder de erm de minse keke mich zoeë raar aan!  Daorum pakde ik nog ‘nne moëie puzzel   en leep nao de kassa um aaf te raekene. Wie ik boéte kwaam begóste de probleme pas ,  wie kreeg ik die póp in de fietstas ?  Deej um met de kop nao onder der in  en  zien bein staoke der baove oét   ,  ‘nne reem um de bein gedaon en aan  de draeger vasgemak ‘’ t zoog komies oét !

Toen fietsde ik nao hoés , iers langs de “Onderste Meule”en toen langs un klein paedje langs ’t spoor, waor de brandnetele   mich aan mien bein prikde    via  Maria  Auxiliatrix naor hoés.
Elfje had zien zuster  Trina op bezeuk oét Helje.  Wie ik aafstapde zooge zeej  mien aanwins  oét de fietstas staeke en ware beniejd  wie de res der  oét zoog! Die vonde det ik miene slaag had geslage.
“Waat hebse  betaald, “vroog mien schoeënzuster ?    Ik  zag : “’t waas  ’n rib oét mien liéf “ maar det waas ’n grepke ,.  ein viéf en twintig  maar. Trina zoog det ter twieë knoupkes aaf ware en vroog: “hebse gen korting gehad“?    Vrouwlu toch !
De póp  woort door Elfje geschroeb en de häörkes gewasse  en zoog ter toen weer netjes oét. Weej hebbe eur Eva geneump   .   En zaoterdaag morge waas ’t zoeë wiéd, weej hadde de póp op de bank gezatte.
En wie Evi binne kwaam ging het parmantig naeve um zitte, Evi waas der toen hiel bliej mei.   Wies het efkes later aan ’t  puzele waas , zette het de póp op ’n steulke naeve um en goof het um  un puzzelstökske in de hand.  Evi keek mich aan en zag : “duit te niks  opa “?  Volges mich dach het , zo’n groeët kientje en  het kin gaar neet met mich speule !  Later had Evi  toés gezag : “ik heb gen breurke of zuske “!
Ik had ‘nne kier ‘nne kepotte wasknieper en toen zag Evi : “ Gaef maar hee opa, miene pap Daniel dae kin dae waal make, want dae is hiel sterk , dae it piendakieës “! Wis ik det ouk weer.
’n Paar waeke later woort in Rotterdam ’n nichje gebaore, det de naam Eva kreeg !

6-7-2014

Baer de Wandelaer.


Baer

De wets wie ’t geit, onderwaeg  kump  se vuuel  bekinde taege , dan zae se : “ hallo  “en fiets weer vaerder!  Zoë kwaam ik Baer ‘nne klasgenoeët van de lieëgere schoél  dök taege.
Maar  hae leep noow achter ‘nne rolstoel en dao zoot zien vrouw in . Ik leep met mien fietstasse vol baodschappe en zag ‘m gedaag . Ik zag dich taege um  umdet weej elkaar good kóste , maar vruuger op ’t werk waas det neet zoë vanzelfspraekend !
Wie ik as junkske van  van zevetieën  begós zag miene chef taege mich  :” die aan de taofel aan ’t Tarief zitte,  daor mós se meneer taege zegge en as tich  iersdaags geslaag bis , dan meugs dich die met de veurnaam aanspraeke “! 
Nao ‘ n paar jaor hard liére moch  ik det ouk !  Maar  ‘nne gas jaor later, de moderne tiéd kondigde zich aan , hoofde det neet miér  en waas ’t dich in plaats van geej ‘nne wereld van verandering  !  Maar of det now zoëvuuel baeter waas. As se geej taege emus zaes is det belaef en heel  se toch aafstand ,  meistal taege ‘nne vraemde   zaes se det, maar taege ‘nne bekinde  meistal: dich!  Eine kiér zag emus tage ziene chef :  “heb se nog lekker gen..k  gisteraovend ? ’t Zal waal aan de laeftiéd  ligge maar dit ging mich toch te wiéd ! Euver norme en weert  gespraoke ?
Maar ik dwaal aaf, teruuk nao Baer.  Ik vroog wie ’t ging met zien vrouw ? Jao zag hae, : “die haet  ‘nne hersetumor gehad en nao de operatie kreeg zeej  ’n herseblooing , maar ’t geit  noow  goodmet eur.”Weej zien noow nao de dokterspos gewaes veur ‘nne ingegreuide  tieënnagel en det is ouk verholpe.
Och zag Baer, eigelik  stelt dit allemaol niks veur.As se op de tillevisie zuus , det ‘nne man in Afrika , zien kranke vrouw dreej oor op ziene rök mót drage um nao ’t gashoés te gaon , dan hebbe weej niks te klage en weej hebbe elkaar nog !
Ik winste eur hiel vuuel sterkte en leep door.  Baer had geliék , ondanks alle ellende  die se zelf meigemak hebs en die se um dich haer zuus , weite weej neet wie good weej ’t hebbe!

Hald Paol, Baer de Wandelaer , 29 april 2014 


Nostalgie

Ik leep euver de Kerkstraot in Tegelen en huurde de klokke luuje. Det waas veur ein begrafenismis, jao dink ik dan, as diene tied gekomme is, dan gei se. Weej woeëne al bijna viertig jaor achter de kerk en ik heb det geluud al dök zat gehuurd !  Maar der inkele toch  waal erg vruug gaon !  
Sjiek de friemel dach ik , morge is de” Boke en Plate beurs”  veur de verzamelaers ’t hoeëgtepunt van ’t jaor! Umdet ik icone schilder , is det de gelaegeheid um mien verzameling grotter te make! Ik heb al bienao  vieftig beuk euver icone, maar aaf en  toe bring ik der ouk weer ’n paar teruuk  , dan kinne der ouk andere leefhebbers plezeer van hebbe!
Zaoterdaag waas ’t zoeëwied , ik had dae nach slech geslaope van de zenuwe, net as se op  schoélreisje gings vruuger!  Nao ós ontbijtje , zag ik taege Elfje det ik nao de Boke beurs ging. “Zoeëvruug al  , “zag het.  “Jao antwoordde ik , “: as se s’middaags geis zien de meiste moeïe beuk al weg !
Ik sprong op mien fietske en kerde richting Bliërick. Wies ik op de rotonde   beej de Blariacumschoél aankwam, höfde het  zich al. Zoëwiéd as se kós kiéke, zoog se auto’s en fietse, ik waas bliej det ik optiéd gegaon waas! 
Leep de trappe op nao de”Specialiteite “ en keek ens rond  en ik zoog ‘nne gooie kennis van mich, Ton, achter de beuk staon ,  met um had ik jaore geleje nog gevollied , en ozze priezekas  waas good gevuld,  ten bewieze det weej zoeë slech neet ware! 
Geliék vroog ik um of ter nog waat beej stond . “Jao zag hae,: “ der leet nog ein book tösse “.  En hae pakde  ’t der oét .   Ik noom ’t book van um aan  en mien hert sloog ‘nne slaag euver. “t  Waas ’n book van veerhonderd bladzij met prachtige aafbeeldinge   van Russische icone , jao ik had miene slag al geslage!  Ik betaalde en bedankde um en leep met ’n bliej geveul weg. Umdet ‘t  ’n hiel zwaor book waas, bijna veer kilo , heb ik maar neet vaerder gekeke.
Wies ik teruuk leep , met mien aanwins kwaam ik naeve de plate   en kós ’t neet laote um efkes te kiéke , waat erg lastig waas met det zwaore book in de tas .  Er tösse loge twieë elpees van “Jaap Fischer “ van ’t Leidse Studentecaberet . Die deje mich aan vruuger herinnere ,  wiej weej die plaetjes nog griés dreijde. De meiste tekse hebse waal onthalde ,maar now kós ik die toés  weer aaf luustere.
Um  van de emoties weer beej te komme ging ik ’n teske koffie drinke , met ’n keekske derbeej. Vaerder bin ik gen bekinde tagegekomme dit jaor. En met ’n  bliej gemood fietsde ik weer nao hoés. Daor aangekomme leet ik trots Elfje mien aanwinste zeen.  “Heb  se nog neet genog beuk,” zag het ? “Nae ”, zag ik , beuk kinse neet genog hebbe! En ik spooide mich nao baove um mien plate te dreie!

Baer de Wandelaer , ein Fibberwarie 2014


De Feesdaag.

De feesdaag kwame der aan!  Sinterklaos waas amper achter de rök en Elfje vroog al of ik veur de kersboum woel gaon kiéke . En de geluifs ’t neet , nao Sinterkloos beginne allemaol die nollusse al de boum op te zette !
Ikke neet,  ik gaon  dan icone schildere en wil met rös gelaote waere . En twiëe waeke nao Sinterklaos ging ik ens kieke veur ‘nne kersboum  . In ’t  centrum waas der genne mier te kriege,ik pakde   miene fiets en reej richting Belfeld , daor  stónd ter nog eine dae euver geblaeve waas  , ’n scharminkel um te zeen,’nne asielzeukersboum,
maar ik had um geadopteerd en douwde um in de fietstas , reem  derum haer en kerre maar .Naodet dae door Elfje aangekleid waas , schitterde hae van alle kante !Verheulkes
Weej hadde amper de knién en de kalkoen door de nek en ik  dach verrek ’t is Niejaor de receptie van de RasPa steit der aan te komme. Ik zag taege Elfje : “zal ik ‘nne sleutel meineme “?  “Waat bis se van plan “, zag die?  “, De wets maar noeits , “ zag ik !  Ik kösde um gooie daag en fietsde  richting Blierick.  Op de brök fietsde ik  ‘nne collega achterop  , maar umdet mien pet bijna de Maas inweide , haolde ik um later pas in.  Binnegekomme  höfde ’t zich, de kós bijna euver de köp loupe!
Dees nieje locatie in Holt-Blierick  , `Zalserhof`,   waas ’n schot in de roës gewaes van ’t RasPa   bestuur. Door de opstelling van de  staontaofels   woort ter ´n gezellige sfeer gecreëerd  en links en rechs kós se beej de bure langs gaon um   un präötje te make .  Ik dink det ter waal  viéf en zevetig minse ware. Der ware ouk vuuel nieje gezichte en andere hadde verstek laote gaon . Jao  zoë is ´t laeve  ´´t is neet altiéd vanzelfspraekend det se altiéd good deraan bis !  Der zien gooie en slechte tieje!
Maar genog hae äöver ,  ´t aldste RasPa  lid   Jo  Duys met zien vruiwke ware ouk gekomme en der ware der zelfs met de taxi gekomme  Theo en Mia Cardinaals !  Petje aaf hae veur!
Vlaai en koffie woort geschónke   en daonao  kwame de drenkskes  en de hepkes aan de beurt.  En  met de drenkskes  woort de sfeer losser     en umdet idderein idderein kós  vloog de tiéd veurbeej!  En de` Blouwe Zaal `in det gebouw waor meinig ambtenaar zien zweitdröppels   viertig jaor lank had  achtergelaote , waas snel vergaete!
Meuge ik toét slot ouk de vreejwilligers van Salzerhof en ouk ´t RasPa bestuur bedanke veur de gezellige middaag die zeej  ós  bezörg hebbe  , ´t liek vanzelfspraekend maar zoë is ´t neet!
Um half zes waas ik weer toés  , dao waas alles donker, maar neet lang, Elfje waas erges op bezeuk gewaes met de kinder, die ware veur Niejaor euver gekomme oét Spanje. En neet lang hae nao barste ´n geweldig noëdweer los met hagel en bliksem en ware weej bliej det weej toés ware!
Andere ware neet zoë gelökkig gewaes, die ware naat bis op de onderbóks gewaore !
Weej zeen ós haopelik weer in  ´t nieje jaor beej al de Ras-Pa  activiteite.
En blief gezond!   

Tegelen dreej jannewari 2014

Baer de Wandelaer.

Nao de foto's klik HIEJ



 ’t
   Schöpke

’t Zoel ‘nne lange heite zomer were,  letterlik en figuurlik.
Veur de vekansie kwame weej in ’t medisch circuit terech en ik ging mei as ziene ingelbewaarder.
Vuuel   van ós die det zelf mei gemak hebbe of in eur femilie of met vrinde weite waal wat det beteikind, de zits in   de meule en de kins onderwaeg neet oetstappe, der is genne waeg miér teruuk. Bloodprikke de scans de spanning is ’t good of is ’t neet good  , de verhaole van andere minse  kriegse veur niks mei. Gelökkig waas alles good!
Maar weej kóste waal nog ’n rondreis door Spanje make van  tiën daag. Van Porto nao Compostella ,nao ’t zuje:  Salamanca , Avilla, Madrid ,Toledo,  Segovia, Cuenca en  via Alicante weer nao hoes in Vila Nova i la Geltrud.    Det waas geweldig, zoëvuuel  kerke cathedrale en moeïs gezeen euveral rondgeloupe soms met ‘nnegids  of met ’n femillielid, dae in Madrid woënde  , det haet ós good gedaon, waas inspannend , maar de kreegs der vuuel veur teruuk. En aan de konditie van de aldere jóngere is niks mis mei! Wie weej weer toés ware, begon ’t pas veur de ech.  Ein maond lank nao de aafdeiling van de Maestro, ik ging waal ens mei as ondersteuning en dan zoot ik daor met ’n  tas koffie  te wachte  en altied kwaam der waal emus beej mich zitte , dae zien hert mós  luchte  en vertelde waat hae had meigemak,  det ’t ziene letste kier waas,  of det de “gevreesde ziekte “zoë neumde mien moder ’t weer teruuk waas gekomme nao ‘nne tiéd  . De meiste minse zote beejein,  maar andere ginge apart zitte en zachte niks en ware met zichzelf bezig en hadde ’t zwaor. Of  as weej ens langer móste wachte, zag de chirurg det hae ’n paar slech niéts gesprekke had gehad  en dan leep ’t spraekoor weer oet, beej ‘nne hoesarts hebse  tiën minute of ’n keteer, maar dae chirurg noom ziene tiéd.’t Is dao altiéd drök,  of ’t veur niks is !
Ouk zoot ter ens ‘nne Törkse man met zien vader dae had al lang gewach en toen der eine kwaam dae nao vief minute nao binne gerope woort, leep dae kwaod nao ’t loket, um zien verhaol te haole, bleek det  dae beej ‘nne andere chirurg mós zien! Maar die snapde det neet !
Beej de letste scans, zoot ter ’n maedje  naeve mich , die zag det zien vader ’n plek op zien lónge had en zien moder zoot toés de ganse daag te båöke, jao zag die,  mien vader is al ald, dae is al dreej en zevetig , ik zag maar niks,  ouk had det leukemie gehad, maar nao ’n paar jaor waas det weer teruuk gekomme, maar now waas die weer good  der aan.  Kwaam ‘nne collega  taege die zoot op zien vrouw te wachte en de kumps  zoëvuuel bekinde taege die wat hebbe ongeluifelik, waat ’n leid is ter euveral, maar meistal kump ’t waal good.
En  van al die verhaole , die ik gehuurd heb, zien opgeschreve en heb ik in ’n blikske gedaon. En in mien schöpke heb ik’n  groëte kas staon en dao heb ik die allemaol ingedaon  . En misschiens det die oeit nog ens gelaeze  were. Weej hebbe de finale aafgeloupe waek gehad en alles is good gegaon  en now kinne weej weer veur oet kiéke! 

Hald Paol !

Baer de Wandelaer, 21 november  2013 


De Deenstiéd

’t is hiel lang geleje, dat ik opgerope woort  um mien deensplich te vervulle.
Mien lichting waas van 61-6, net veur Sinterklaos begoof ik mich met mien  laevesgroëte wiekendtas te voot euver de  brök nao Blierick.  Ik verdeende in dae tiéd ’n soldij van ein gölde viéf en twintig per daag waovan ein döbbeltje gespaard woort veur  nieje kleiding, die ik nuuedig had as ik aafzweide nao achtiën maond. Van det geld kós se nog gen   pak beej de Kuflex kaupe !  Gelökkig deej miene baas van Financius der nog waat beej de letste zes maond!
Ik waas ingedeild beej de  zandhaze . En  ‘t paad van ‘nne soldaot geit neet euver roëze maar euver zand, hiel vuuel zand!
En naodet weej  ózze teik met stroë gevöld hadde en ózze kleier beej de foerier gehaold hadde koste weej  nao de slaopzaal gaon en  ós bedde opmake en ’t grei netjes in de kas legge.
Beel mien ondergood waas ’n witte bóks met ‘nne groëte broene streep der in , bin geliek nao de foerier gegaon um dae um te ruile en gezag det die neet van mich , maar waorschienlik van ‘nne generaal gewaes  waas, want ik had nog gen strepe!
’t Bed opmake en de kas netjes inrichte, woorte ós veurgedaon en o wië as se ’t neet good dees, dan zweide der wat!
Toen waas de tiéd aangebraoke  um te oefene um ‘nne gooie soldaot te were , ik dink det ik  toch neet zoë fanetiek waas  um det te were.
Exersitie, de stormbaan, oefene wie se ‘ n gewaer vas mós halde  en disepline beejbringe, want ’n leger  zonder disepline is gen leger! En det veur  ein  viéf en twintig  per daag!
En toen kwaam  ’t groëte moment ,det weej nao de Groëte Hei ginge met  ózze hiele santekraom.
Toen begós ’t : met miene maat  ging ik ’n schötterspötje te grave. Dae maat waas ’n stök kleiner en dae waas zoë klaor en ik móg  nog viéfig centimaeter  vaerder grave, anders schoot de vijand miene kop der aaf zag  de sergant. En daor waas ik fijn klaor mei, miene maat loog lekker op ziene rök oét te röste en Baerke waas zich de schompes aan ’t spaaie. En det met ’n hiel klein schöpke det se de naam van “pioneerschop “mei hebbe gegaeve, daor kin se van alles meidoon behalve spaaie!
Daonao tentje opzette , met ózze raegekeep  ’t grondzeil gemak  en de daekes derop gelag  en klaor waas Baer!    Det tentje waas zoë klein detse  der amper in kós kroepe! En s’morges hiel vruug waas der alarm ,weej weer det tentje oét en wie weej weer  amper beej bewuszien gekomme ware,koste weej weer inrökke  en gaon slaope!  Nog half bewusteloos woorte weej weer wakker gemak door ‘nne sergant, slaope die gaste now noeit dach ik nog.
En toen kwaam de groëte truuk, die koele móste weej weer toe goeije   , ik zoog ’t nut ter neet van in, maar ja  , de mós wat doon um de daag door te komme en geej kint ’t spraekwoord : in ’t zweet des aanschijns zult gij uw brood verdiene !
Der mog neet gerouk were op de slaopzaal, maar  det woort toch gedaon.
s’Morges stoke die miénwerkers geliek ’n zwaore van Nelle op  , op de neuchtere maag en ik dreide mich  ‘nne  Drum   en wae woort betrap:  soldaot Baer.  Ik mós mich  de volgende daag um veer oor melde beej de  Sergante kamer met ’n brandende sigaret in de hand  veur straf! En det hebbe die wieksers geweite! Ik houwde keihard op de deur en melde mich netjes in de halding: Soldaot Baer meld zich , met ’n brandende sigaret in de  hand! Ik dach : ik wakker zeej ouk wakker.
Maar ’t is waal sterk as se  eine kiér diene naam gehuurd hebbe  dan weite ze dich waal te vinde.
Schere  deej se dich met zo’n kretserke aan de kalde kraan met ’n stökske scheerzeip en dan woort se gecontroleerd op de kamer. De sergant  haolde dan un vloetje euver dien gezich en as det dan kratste ,waas se weer de hannes! En kreeg se weer straf! Soldaot Baer ouk weer !
Ein kier loge weej op de Hei en s’morges woort beej ’t appél gevraog wae der blood woel gaeve, dae det deej kreeg dan ’n halve middaag verlof op vriedaag. Sommige soldaote vele geliek flauw  wie zae det huurde. Ik dach det is vlot verdeend en goof mich op. De volgende vriedaag op de kazerne ginge weej s’’ morges blood gaeve. Ik stond in de riej en wies ik aan de beurt waas vroge zeej mich of ik waat onder de leje had gehad, jao zag ik ik heb geel verf gehad en toen hoofde ik gen blood te gaeve.
‘s”Middaags kreegse dan ‘nne telder ertesoep met as ekstraas ’n appelesien. Ik pakte toen mien wiekendtas en leep nao hoes en ik waas lekker lang vreej! Maar s’maondaags kreeg det akkefietje nog ’n stertje ik mós mich melde beej de kapitein, eine met dreej sterre  en dae vroog mich waor ik vriedaagmiddaag gebleve waas. Jao zag ik : ik heb mich opgegaeve veur blood te gaeve en det woele zeej neet en toen bin ik maar nao hoés gegaon”. Maar det waas neet de bedoeling zag de kapitein,dich hebs gen blood gegaeve, jao zag ik :” ik heb mich waal opgegaeve “Ik vond daor zoot ouk waal wat in, maar de kapitein vond ’t maar niks, nao ’n houp gestraevel , leet hae ’t der maar beej en kós ik gaon.
Beej ós zoot ‘; nne soldaot dae beroeps woel were en beej alle lesse euver de balke en de sterre blónk hae oét. Ik dach hae duit maar, maar sommige dachte der anders euver . En op ‘nne nach det ik verrrekde van de tandpien leet ik mich van twiëhoëg zakke um un asperientje te gaon slikke  en veulde ik waat zaags onder mich.  Hald de moel zag Frans mien slapie  en de daag der op wie weej ós aan  ‘t aantrekke ware huurde ik ‘nne schriew aan de andere kant van de slaopzaal. Bleek det der emus wat in de schoon van  dae aankommende beroeps    gedaon had. Aan de eine kant had hae gepinkeld en aan de andere kant had hae gesch….te. En ’t meurde man!
Allemaol  mósde weej aantreje boéte veur ’t appél .  De commedant zag der ter waat gebeurd waas, det neet door de beugel kós en wae de dader aangoof , waas genne verraojer , maar dae gewoën zien plich! En weej mochte ’t wiekend anders neet nao hoés. Ik keek Frans ens aan naeve mich en hae goof mich ’n knipuigske  , dus hae waas de dader. Weej haelde de moel stief  toe. Zelfs toen de kapitein de kalkpotte leet opdrave. Ik dach nog veur veerhonderd man aete zulle die waal neet hebbe ’t wiekend.
Efkes later mochte weej nao hoés en  soldaot Baer leep de poort oét. ’t Waas smerig ,maar weej hebbe waal gelache!   
Nao veer maond woorte de bestumminge aafgerope van ózze compagnie  en die ’t letste aan de beurt kwame ginge ’t veerste weg. ’n Soort strafeuverplaatsing   . Ik waas mislök as zandhaas zelfs as verkenner,  ik mós de  hiele daag met miene kop gebuuk loupe en det lökde neet erg, maar bijna alle verkenners sneuvelde in oorlogstiéd,,zoë erg vond ik det neet toen ik nao Den Haag mós.
Naor de I.T.D.  :” De Inspectie Technische Dienst”  en de ganse femilie van mien vader woënde daor!

Oktober 2013
Baer de Wandelaer.


De  weddeschap 

’t  Waas weer zoe wiéd, H.S.V.  de “Snoekbaars “ had zien jaorliks oetstepke nao Blitterswijck.
Zeej hadde eur tente opgeslage in de wei beej de café van  tante Jet aan de |Maas.
Ik kwaam  ‘nne daag later,  met ’n mobyletje det ik geheurd had , beej van Hoogstraten tufte ik der heer.
Mien vader waas ter al. Hae woel zich s’morges umkleie en stook met zien bloëte vot oét de tent. Zien mate hadde der ’n foto van gemak.En lol det die hadde ! Ik heb ’t bewies toés ligge.
As se toen Face-Book gehad hadde waas die foto der opgezatte!
Mien vader had ’n weddeschap aafgeslaote met ziene vrind Wijnhoven.
Det waas ‘ nne gooie visser, wae de minste vis vong,  mós ‘ nne oétsmieter betale veur alle vissers.
’t Waas ‘nne moeïe daag, ’t zunke scheen, der waas neet vuuel wind , maar now nog waat vange?
De visplaatse  loge wiéd oét ein , ’t leek waal of se gans allein aan ’t visse waas.
De vis bete good , dan vlieg den tiéd ouk veurbeej.
Beej den drei van de Maas , ’n wiéd stök van mich aaf , waas ’t net of der wat onder water ging en dan kwaam ’t weer nao baove . Ik kós neet zeen wat ’t waas . Later huurde ik van mien vader, det hae ‘nne paolingvisser geholpe had, dae ‘nne diéke aol der aanhad, dae zich vasgezatte had. Mien vader waas de Maas ingespronge um de lien los te make en met zien bein in de viem terech gekomme en bijna verdrónke! Den aol waas pleite!
Um viéf oor ging de toét en waas ’t concours aafgeloupe. Mien vader en ik hadde hiel wat voorns gevange. Wetse waat zag mien vader : “dae Wijnhoven is ‘nne scherpe visser , weej doon de grótste voorn twië kiér viéf en twintig gram loëd in de moel”!

Zoë gezag zoë gedaon. De gooie man had ter ouk flink wat gevange.
Wets te waat  , zagte weej,: “ weej waege allein de grótse vis , want det is ’t minste werk.”.
Want nao zonne werme daag hadde weej erge dors gekrege!
De vis woorte gewaoge en ze  ware allebei aeve groet , maar ra, ra de voorn van ós woog toch nog zwaorder ! Dae van Wijnhoven snapte der niks van , ’t waas toch al zonne pienteneuker!
Hae noom zien verleer en trakteerde ós , met ’n gezich van ‘nne boer dae tandpién haed op ‘nne lekkere oétsmieter. Dae smakde ongeluifelik!
Umdet wej gewónne hadde gove weej ouk nog ’n rundje en der kwame der nog vuuel miér!
Daonao reej ik weer nao hoés. Op de Horsterwaeg bleef det dink ’n eine kiér stilstaon en mós ik ’n flink stók loupe  nao ’t benzinestation. Jao zag dae pompbedeende : “de kins det mobyletje ouk in de vreej zette, dan kinse der mei fietse “!   Zoë had ik weer wat geliérd !
Geej dink det ’t now gedaon is ? Dit verhaol krieg nog ’n stertje !
Wies mien vader ’n tiedje later zien vrind Wijnhoven trof , in ‘ t Fleske,  vertelde hae um det weej um met de weddeschap gekloët hadde , dae gooie mins waas daonao zoë kwaod gewore det hae noeïts miér waat taege um gezag haed en ‘nne gooie vrind kwiéd waas.
Ik heb taege um gezag :” waat bis tich toch ‘’ nne Nolles “. 

augustus 2013
Baer de Wandelaer 


Spaaie door ’t Nationaalpark : “de Meinweg “.

We hadde gehaop op ’n lintewandeling, maar met meine bescheet der zich ens eine , zag mien groeëtmoooder . Der ware toch waal dertig Raspagengers op aafgekomme !
Weej hadde ‘nne gids, dae zich good veurbereid had. Jao zag hae : aafgelaupe maondaag zoot ik nog in ’t zunke in ’t park mien vimme op te aete!Weej woorte verdeild euver twieë gidse en die wiste van wante!   Hae vertelde euver ’t ontstaon van  de naam van ’t gebied. Det waas ontstaon door viertieën gemeindes die’t beheer en ’t onderhald op zich nome.”t Landschap bestond aafwisselend oét heidevelde, baekdale en venne . ’t  Hoeëgteverschil tösse de terrasse bedroog viéftig maeter en de heide is ’t laefgebied van de adder, det steit ouk in ’ t logo van ’t park. 
De sparre en dennebaum woorte gepoot  as stutholt veur de miéne en as det holt kraakde mosse make det se oet de mién kwaams! ‘t Holt woort auk gebroek as brandholt en de plagge  veur de potstal. De kos zeen dao wao de buim gekap ware, der waal veer of viéf nieje buim oetgegreuid ware.                                 ’t Gebied woele ze weer in de oorspronkelikke staot teruuk bringe,  de sparre en dennebuim  der oet  en de laufbuim weer der in! Maar op sommige stökke die gans aafgeplag ware,, stonde der nog un paar, die hadde ze laote staon, waas waal ’n bietje dobbel!
Der kwame vuuel wilde bieëste veur, veural wilde verkes, Jao zag ter eine,: naeve mich, de meiste staon der hae op twieë bein!  Die verkes  ware de winter met negetig begós en now ware der waal twieë hónderd! Beej ’n wissel leet de gids os aan de pindraod un paar verkeshaore zeen , det haor waar der neet ein , maar waal veer ! Wie de gids zich buukde zaote der bijna ’n paar grieze haor tösse de pindraod, ’t ging maar net good!
Der stond waal nog waat hei, maar ‘t “pijpestrootje”, had die op vuuel plaatse euverwoekerd.
‘t Graas woort gebroek as de piepe gemak woorte um in de steel te doon en nao ’t bakproces verkrumelde det en kos se door de steel zuge! 
Dink  ouk nog ens aan de spar = solo en de den = duo en de douglasspar = lego !   As de gids meug waas zag hae, dan noom dae ’n tekske van dae spar en wreef de naolde fien  snoof de geur op en dan kos hae der weer taege aan!  Auk woorte reeëspore gevonde, der zag ter eine wat van ’n hijgend hert, mar det is weer ’n ander verhaol. Auk  ware der van die laupende bieflepkes ‘: “Schotse Hooglanders “waal veer stoks !  Die zorgde veur de begrazing.De wilde verkes makde der ´ nne zooi van.Euveral waar die gewaes ware, zoog  ´t der oét of der ´n bom gevalle waas.
Weej lepe gans rechdoor, Frans zag al   : “weej gaon op de hook met de bus teruuk “! Maar det waas neet zoeë, waal dreide weej um nao rechs en ’t tempo woort versneld, want de meiste hadde zin in koffie met ’n stök vlaai. Al met al hadde  weej waal bienao dreej oor gespaaid. Ozze groep waas ’t ierste dao en weej lete ’t os good smake, want weej en ozze gids hadde os good gegaeve! De twieede groep kwaam waat later, want dae gids had gedichte  veurgedrage, Jack zag det hae die op de site zoel  zette. Ik vroog nog aan Marian of die waat woel schrieve, maar zag die: “ik weit neet of Wim mei geit “. Ja zag ik  : “as diene harde schiéf neet mei geit, mos se vuuel onthalde “!
Ik zag taege Elfje : “luuster maar good , want dich bis mien harde schiéf”!  Weej hadde weer ‘nne fijne middaag gehad ,door Leo zien werk en waat ouk belangriek is det weej ós weer gezeen hebbe en de kins altied naeve emus anders laupe en weer efkes beej praote en huure wie ’t der mei is!  Leo ging ouk nog met ’n baeterschapskaart rond veur Jan Pollé, dae aafgelaupe maond gevalle waas en der van alles aan euvergehalde haet, hae is now op de gooie waeg teruuk en meug waarschienlik in April nao hoes ! Truusje sterkte dermei en daon Jan de groete van ós. De zuus maar det ’t laeve erg braekbaar is . Alle kranke Raspagengers baeterschap.
Auk nog efkes det : wie weej oét de bös gekomme ware en de witte rouk opgetrokke, bleek det weej der allemaol weer oétgekomme ware. Jao en wie der witte rouk op ’t Vaticaan waar, haop ik det weej dit kiér weer   ‘nne    weer  gooie paus gekrege hebbe, det kin ouk neet anders  hae kump oet de orde van de Juzuiëten   ‘nne slumme orde en haet de naam  van de orde van de Franciscanen det is ‘nne erme orde!  Franciscus is de naam , let op hae kump deraan ! 
Weej bedankde ózze gids   en Henk brach Elfje en mich weer veilig toes.Elfje oot nog wat, want die mós nog efkes gaon renne, traine veur de Venlaup!   Minse hald og good en weej haope der volgende kier weer beej te zien.    ( beejschriefsel : het haet ’t weer gehaold !)

Baer de Wandelaer, de 21ste miert 2013. 


’t Geluud van de stilte 

Wie weej in Spanje op vekansie ware, mós ter auk waat cultureels gedaon waere!
Sjé had aafgespraoke met ’n Americaans maedje in Barcelona, weej zoele um daor meineme.
Hae had de hule tied Spaans met ‘m gespraoke aan de telefoon!
Weej nome de trein nao Barcelona en daor stónd het ós al op te wachte.
Het keek verbaas, want het dach, det hae ‘nne Spanjaard waas! Molly zoeë hoot det, vreejde met ‘nne Spanjaard, oét Allicante en um in die femilie te integrere, deej ’t zien bes um Spaans te liere.. Sjé zag taege um : dich mós Spaans liere, dan spraek ik auk Spaans taege dich.
Weej nome daonao te boemeltrein nao Monserrat. Met ‘nne kabelbaan ginge weej nao baove.
De gondel piepde en kraakde en waas erg krakkemikkerig en weej ware blie det weej aankwame!
’t Waas genne gondel van de Floriade!
Monserrat is ’n bekinde pelgrimsplaats, daor leet ’t kloëster van de” Benedictijnen “” en de “Zwarte Madonna “, ( La Moreneta) wurt door veriert.
Iers ginge weej de tuine in en toen vaerder de berg op.
Die Madonna kump later waal dachte weej.
Baove op de berg waas ’n prachtig oétzich en ‘t waas stil daobaove, hiel stil en de kós allein ’t ruse van de steineike en de buxusse hure!.
Ik deej mien auge toe en huurde miene hertslaag : van dziem , dziem, dziem , dziem en vaerder niks. ‘ n Geweldig moment en ik veulde mich erg gelökkig!
Inens woort de stilte doorbraoke door de herrie van ‘nne mobiele telefoon.
Molly zien moder belde ‘m op oét America en die vroog wie ’t met ‘m ging!
Toen waas det moment veurbeej.
Weej ginge teruuk nao ’t kloëster en woele nao de “Zwarte Madonna”gaon. Maar met meine bescheet ter zich ens eine , weej houde op ‘nne aos. De kerk waas geslaote , der waas gen plaats veur ‘nne te late pelgrim! Och ’t geluif zit neet in ’n beeldje , ’t geluif zit in dien hert, maar toch!
Weej lepe teruuk nao ónder en nome aafscheid van Molly. Beej ’n klein kefeke trakteerde weej ós op ’n lekker glaas wien en ’n kiepsalade! Daonao treinde weej weer nao hoés.
’t Waas toch ‘nne fijne daag gewaes.
En wie is ’t aafgelaupe met Molly ? Met de Spanjaard is ’t niks gewaore . Det waas ‘nne echte macho , van de maedjes motte achter ’t aanrech en maedjes die vollieje det is gaar niks!
Maar ’t haet waal good Spaans gelierd!

Baer de Wandelaer 130113


Niejaorsreceptie Raspa

Waas weer gezellig op de niejaorsreceptie van de Raspa.
Efkes nao half dreej kwame Elfje en ik binne. En ik wis neet waat ik zoog! ’t Höfde zich van de minse!   Bijna zevetig man. ’n Ghiele bus vol!
Gelökkig  vonde weej nog ’n taofel vlakbeej de bar! Naodet weej idderein ’n gelökkig niejaor hadde gewins, kós de   beejeinkoms beginne. 
’n Diek stök vlaai lachde mich  al toe, good veur ein cholesterolverliëgend dieet, lekker teske koffie derbeej en smulle maar!
Ozze veurzitter ( al tieën jaor)  haeld ’n korte toespraak en neumde  de geslaagde  festiviteite van aafgelaupe jaor ,auk de verraegende toch nao Delft woort geneump, det doon weej nog ens euver en waat nog kump in 2013. Hae zag det ’t besteur weer good zien bes had gedaon.
Leo, Agnes Henk en hiel  vuuel andere  nog bedank. 
Maar der waas auk aanvölling nuuedig veur de toekoms.
Der zien nog ’n paar jongere Raspagengers, menke of vruiwke  nuuedig um veur   ’t doorgaon van ozze vereiniging te kinne zörge! Gedach woort aan, now wil ik neet gaon discriminere, ‘nne laeftied van onder de zevetig. Minse meld óg aan? Ron en Ger waat veur óg?
Weej zaote aan de taofel met gezellige minse.
Nao de witte druege wien en andere alcoholische drenkskes kwame de verhaole los.
Ein vruiwke waas door zien vrindin meigenaome. Det had waat meuite gekós, maar wie zae der einmaol waas, zal die der genne spiét van gehad hebbe. Jao zoeë is ’t laeve, bijna idderein haet  ’n rökzekske en der zulle altied waal ’n  paar zwarte blaedjes  aan  diene laevesbaum zien.
Maar um dan de draod weer op te pakke, det velt neet mei, det kós vuuel mood!
“Weej laote ós neet der ónder kriege, weej kloeëte maar aan“,  zag Churchill, en toen woort de oorlog gewonne!
En veurdet  weej ’t wiste, waas  de receptie aafgelaupe en kwaam der ’n ind aan ’n gezellige middaag en ’n good begin van ’t Nieje Jaor!
’t Is jaomer det ik neet met miér  minse heb kinne praote,  ’t zelfde hebse as se met de bus mei geis , ’t is neet anders!
Auk de vreejwilligers die ós de ganse middaag weer good verzörg hebbe: "bedank allemaol”!
Weej zeen ós weer in de bus nao ” Naarden “ de 21ste maart!
’t Waas  druueg wie weej nao boéte lepe en ozze fietse pakde.
Toés aangekomme,  ging Elfje renne  en ik ging mich ’n pan petatte bakke.

Baer de Wandelaer, dreej jannewari 2013.


Daagtoch nao Gent – België (Vlaanderen)

Op tiéd vertrokke weej met de extra lange Ghiele bus nao Gent.
Der ware ein en zestig RAS-PA- gengers, ’n volle bus!
De “Vosjes” ware der weer neet beej!  Geej heb toch niks opgelaupe in de miéne van Blegny?
Baeterschap dermei! Zal ik vandaag de pen maar weer euverneme!
Ozze sjofeur waas zonne moeleman, dae ós waal bezig haeld, of det dach hae!
Beej ’n viaduc waor weej onderdoor ginge zag hae: “Zuut geej det gaat in det beton, der hebbe der un paar  de köp oet de bus gestaoke“!
Wiej weej Bels binne reje door ’t prachtige netuurgebeed “De Kempen “, stónd de zon al aan de hemel en de blaedjes aan de buim kleurde goldgeel. Wannier waas det veur ’t lets?
Röstig reje weej door ’t verstilde herfslandschap. De top twieë doezend dee vuuel jeugherinneringe losmake.
Nao Antwerpen’n korte pitstop , tas koffie met ’n chocolade bruuedje, Elfje had waat gezónds, daona vieftig cent in ’t gleufke veur de W.C. , efkes losse en hup de bus weer in!
In Gent aangekomme, zag Leo: “dertig man veur de deur en dertig man achter de deur, um ós onder twieë gidse te verdeile“.  Ik snapde der gen bal van en dach waor is die deur?
Beej ’t oétstappe woort ’t probleem opgelos: “de busdeur “!
Op de “Vlaschmarkt stond ózze gids: Rogier, dae begós al good, hae zag: “goeie morgen en alle dames met mij”! Gaat heen en vermenigvuldigt u, dach ik toen!
Weej ginge nao de “Belforttoren“ met de hoeëgste toren van de stad! (1313-91 mtr) met ‘nne draak op de toep, dae hael de wach euver de bewoeëners.  ’n Erg moei gebouw det op de lies van de Unesco steit .
De gids waas ‘nne gooie verteller en vertelde hónderd oét euver zien stad.
Vervolges lepe weej nao de Sint-Baafscathedraal. Veur de kerk zoot ‘nne erme mins , det bleek later ’n groeëte taegestelling met de kunsschatte, die dees kerk verborg!
Der woort verteld euver ’t belangriekste werk van de Vlaamse Kuns: “de aanbidding van ’t Lam Gods" door de breurs van van Eyck. Nao zes jaor ging der eine van die breurs doeëd en mós de andere ’t werk aafmake!  Ein paneel van ’t triptiek is geschoep, ein woort now gerepareerd en ’t ander is veur dreej euro erges te zeen! De dader dae ’t gestole had, waas bekind, maar veur det se derachter kwame, waor ’t gebleve waar, is hae de piép oét gegaon!
’t Orgel ’t grótste van de Benelux speulde onder ’t vertelle door  en neet zoeë zaag auk!
Gelökkig haelt de organis later op ! In Hoei was det auk dezelfde organist?
De praekstool  (1745) waas van carera marmer en Deens eike. (L.Delvaux)
Nao un röndje kerk en onderin de crypte, met zien kunsschatte,  stonde weej weer boéte.
Elfje goof de erme mins auk maar wat, weej hebbe toch al zoeëvuuel!
De gids leet ós de moëiste plekskes van zien stad zeen. Inderdaad de gebouwe, die aan  weerskante van de Leie stónde ware uniek en tiédloos van schoeënheid! Ein van de moëiste stadsgezichte van Europa! 
Op de  “Sint Michelsbrök had se ’n vaergezich op de stad Gent.
Beej “Kasteel Gravensteen“ vertelde de gids euver de straffe van vruueger.
De straffe vruueger ware neet mis, de kós oét de stad verbanne waere, det waas al erg, maar als se teruuk kwaams, woor se laevend begrave!  Zand der euver!
As  twieë  schikse herrie hadde, woorte die met ’n halster aanein vasgemak en op de mert neergezatte. Pas as die ’t weer beejgelag hadde, mochte die weer nao hoés.
Gevangenisse hadde ze vruueger neet, der woort plaatselik rech gespraoke.
De riéke hadde ’n privilege, die woorte op ’n binneplaats terech gesteld en de erme minseop de mert, want verschil mós ter zien! En det waas auk volksvermaak!
“’ t Vleeshuis “ det gemak waas van alde eike balke, die achter ’n scheep aan gesleip woorte, waas uniek um te zeen. Vuuel specialiteite van vleis kosse preuve en auk kaupe daor.
De gids vertelde auk euver ‘t “Hazenwindstraatje “ en vroog waat de beteikenis  hae van waas? Ik zag: “um te pienkele misschiens “!  “Nae zag hae , as de schippers in de  stad ware en zeej  de schepe gelos hadde, móste die auk nog waat anders losse “! In det sträötje zote de  “prostituees“, det ware vruueger de sociale werksters van de stad Gent!
De gids kinde de historie van  ziene stad en vertelde auk vuuel möpkes der tössedoor.
Det maakde ’t allemaol waat luchtiger, met die druuege jaortalle !
Aan alle gooie dinge kump ’n ind en nao  twieë en half oor nome weej aafscheid van ózze gids, nao um bedank te hebbe veur zien spannende verhaole.
Beej de “Hema “, kump och det bekind veur , vónde weej oetintelik ’nne stool en wat te aete, det hadde weej verdeend !
’n Tas koffie en ’n  gezónd bruuedje woorte paraat gemak .
Op de W.C stond nog ’n plakkaat, de teks wil ik och neet onthalde, : “ Wegens werken in ’t gebouw kan er geurhinder optreden “. En det op de W.C !
Daonao nog ’n kleine toer door de stad, met Agnes as ózze TOM-TOM , det waas leuk.
Weej zoge o.a. ’t Mariottenhotel , supermodern, taege de achterkant van  ’n ald gebouw gemak.De wis neet wat ze zoogs as se der binnekwaams.!
Nao waat zeuke kwame weej beej ’n  Brasserie  terech, um daor wat te drinke. ’t Deurde wal efkes, want die hadde maar anderhalve man personiel . Der zote nog 45 gaste baove um bedeend te waere  ! Ein koppel ging weg, ’t deurde eur te lang. Maar wie die weg ware, kwaam ‘ de ober de bestelling opneme. De ober ekskuzeeerde zich, det ’t te drök waar en ’t zoeëlang gedeurd had.
De tiéd  , vloog veurbeej en weej lete ós  ’t beer good smake, maar um half viéf stipt, belse tiéd stapde weej  de bus in .
Nao ‘nne prachtige daag reje weej richting “Someren Eind “.
Maar  de file waor weej in zote deurde waal efkes  en waat later as waas veurzeen , kóste weej beej  restaurant “De Platte Vonder “aan ’t diner beginne.
En zoeë as altiéd waas det good verzörg.
Aan taofel kwame de verhaole los en der woort good gesmikkeld. Jao de meiste RASPA-gengers kinne elkaar al bijna eur ganse laeve en hebbe bijna miér op ’t werk doorgebrach as toés!    En det  mak zonne toch allein maar leuker !
Nao ‘ n korte onderbraeking, de sjofeur woort gewisseld umdet hae te lang gereje had, kwame weej weer  in Blierick aan.
Der waas weer ’n ind gekomme ,aan veur mich persoeënlik de moëiste tochte van de RASPA.
Bedank allemaol  veur dae fijne daag , det weej hebbe meuge genete van de toch en vanein en det  door de geweldige inzet van Leo, Henk, en Agnes .
’t Is vanzelfspraekend, maar ‘ t mót toch auk maar gedaon waere, dink door maar ens aan!
Ozze fietse stónde der nog en Elfje en ik fietsde nao hoés. Dao hebbe weej nog ’n glaeske wien gedronke en naogenote van dae moëie daag. 

Baer de Wandelaer,  23 november 2012



Sintermerte.

De kós ’t ruke, euveral de geur van verbrande blaaier en vochtig holt, Sintermerte zoot ter weer aan tekomme, euveral woorte troshaupe gemak , de jonge ware aan ’t wierikse!
Die wierikspöt ware alde blikke met ’n stök draod aan weerskante en ‘nne dook in ’t midde, anders verbrandes tich dien hand!
’t Ierste waat “Sintermerte” deej wiej hae in Tegele aankwaam, waas beej Giesen de Smeed kieke of zien peerd der nog stónd , vervolges ging hae op zeuk nao de “Erme Mins “, dae loog onder de brök te slaope . Sintermerte maakde um wakker en zag taege um , det hae um weer nuuedig had. En vertelde aan de erme mins : “det de subsidie van de gemeinte weer minder gewaore waas, allein umdet ’t meiste geld nao ’t V.V.V.stadion ging . En det is net genóg um de stalling van mien peerd te betale. Maar umdet weej dae historische gebeurtenis toch door wille laote gaon, heb ik ’n plan bedach.
Ik heb gezeen beej “opsporing verzoch ,“wie gemekkelik det is.
Beej de “Aldi “ hebbe ze appelesiene in aanbeding en as ik mich laot insloete um zes oor , bel ik dich um half zeve met miene I-foon op, dan kumps dich met mien peerd en ker en laaie weej zo’n twintig kiste appelesiene in en dan hebbe weej de Sintermertesviering weer gered!
Zoeë gezag, zoeë gedaon , nadet zeej beej de Aldi proletarisch gewinkeld hadde , reje zeej de appelesiene nao Giesen de smeed en zette de kiste achterin de stal.
Ein paar daag later stond ter in “Tante Bet “: raadselachtige appelesiene diefstal bij de “Aldi: !
Op Sinter Mertes ziene verjäördaag , waas hae toch ’n bietje zenewachtig. Waat kin der mis gaon dach hae nog , ’t ging toch eder jaor good !
Nao de Sintermertes mis , ging de hermonie , met derachter de elders en kinder met de sintermertes luchjes nao de troshaup. Onderwaeg woorte auk sintermertes leedjes gezonge.
Beej de smeed achter de kerk wachte Sintermerte efkes wies de stoet weg waas.
Beej de troshaup aangekomme begoste de minse weer Sintermertesleedjes te zinge.
Van Sintermertesveugelke enz. en van Sintermerte haet ‘nne kromme poeët en van Mieke de boeb stond op de stoep . ’t Deurde allemaol erg lang, de minse woorte ongedöldig , waor bleef Sintermerte ?
Umdet de “erme mins “neet waas komme opdage, had ‘organisatiekommitee Sintermerte onderwaeg taege gehalde en gezag “”det hae efkes mós wachte.
Zee hadde ‘nne andere erme mins gevonde ; “Jeu van de Blauwe “dae had vruuger auk die rol gespeuld. Zien bókspiepe woorte opgerold, zien jeske binnesteboete gedreid em zien gezich smerig gemak. Zoeë ging ’t wal dachte zeej .
Sintermerte kwaam deraan en ’t spel kós beginne . Nao waat euver en weer gepraot, de erme mins jammerde det hae ’t zoeë slech had , pakde Sintermerte zien zwaard en snee ziene roeije mantel middedoor en goof de andere helf aan de erme mins! Verrek dach Sintermerte, det is ‘nne andere erme mins , maar hae speulde ’t spel maar vaerder.
Wie ’t aafgelaupe waas en de troshaup oetgebrand ging de ganse koedeljach nao de “Hermeniezaal”waor de appelesiene oetgedeild woorte.
’n Traditie waas gelökkig in iere gehalde. Sintermerte brach zien peerd weer nao de Gies en ging nao de “herberg ‘ ‘’t Poshoes “ . Veurdet hae in slaop veel , dach hae nog : waat zoel der toch met de erme mins gebeurd zien ?
De daag terop loos hae in Tante Bet : arme man, dood gevonden in ’t park .
’t Geruch ging, det hae veur viéf euro ’n fles joeg had laeg gedrónke en ’t neet euverlaef had !
De woute deje der niks mei, die zachte det hae ‘nne gewoeëne doeëd waas gestorve!
Die hadde der genne tied veur, die hadde ’t auk te drök met de wiedpas !
Sintermerte mós toch ’n träönke laote um ’t verleer van ziene helper.
’t Volgend jaor maar ‘nne nieje helper zeuke, want Jeu van de Blauwe, waas toch te ald gewaore.

Baer de Wandelaer de elfde van de elfde 2012.



Bezeuk aan Bezeukerscentrum Nationaal Park de Maasduinen en wandeling rondum ’t Reindersmeer.

Der ware viéf en dertig Raspa-gengers gekomme um te genete van de flora en fauna in det gebeed.’t “Bezeukerscentrum”waas de parel van ’t Limburgs Landschap. Weej lepe der dwars doorheer en ózze twieë gidse Peter en Ward zoele ós de kommende ore bezig halde. 
Eine veur de groep en de ander derachter, zer zoele der ens ‘nne gas verdwale?” Maar det scheelt weer in de pensioenpremie “” , zag ter eine.!
’t Reindersmeer en ’t Leukermeer zien ontstaon de veurige iew door aafgravinge.
Deze mere zien met ein verbónde door ’n sluis. En baove op die sluis leet ’t Bezeukers- Centrum. De gids vertelde der honderdoet euver. Door ’t aafgrave is der kiezelzoor vreejgekomme en haedoor is ter gen greui meugelik in det water. Rondum zien der waal venkes oetgegrave, waor waal plante in greuije en waorin plante, kikkers , padde en salamanders in veurkomme.
De paraboolduine, in de vorm van ’n hoofiezer , ware prachtig um te zeen!
De buim die door te zeen ware leke waal bonzai’s, maar dan in grottere vorm.
Ozze paddestoolspecialiste en fotografe Marian Vos ware neet meigegaon.
Ik heb neet alles meigekrege, umdet mien harde schief aaf en toe zaet det die vol is , maar ik zal der toch nog wat van probere te make.
De huuskes van Kebouter Plop en Wipneus en Pim en auk de Elfebenkskes ware volop te bekieke. Auk stoke der urges van die zwaevelstekskes oet de grond , die woorte gebroek um veur te make. Veur ’t kebouterkesbal waas ’t nog te vruug . De tonderzwam en de baekerzwam stoke fel aaf taege ’t witte zand.
Now genog gezwamp hae euver!
’t Hoeëgtepunt van dae middaag , waas det ‘nne meskaever probeerde ‘nne knienskeutel in zien hölke te doon. Opzie van det hölke loog in ’n kölsepoetje auk ’n keutelke, maar ondanks alle aansporinge zoog dae klotskop det neet! Die hölkes zien zevetig centimaeter deep.
Onderwaeg nog de “Vogelkiékhut bewonderd, maar door ’t voedselerme water ware der bijna gen veugel te zeen.
Toen de euvertoch door ’t trekpontje. Ach honderd kilo, stond op ’n bord en maximaal 1… persoëne. Waat dach se, twintig man , waoronder ik zag de gek ginge de boët in en krege geliek nate veut! Ach man stapde der oet en in dreej kier zien weej toch nog aan de euverkant gekomme. Ozze gids holp nog twieë Pruse nao de euverkant . Vrintelikke mins dae gids!
Vervolges lepe weej door ‘t “Speulbos “, dao koste de kinder van dreej toet zestieën jaor zich amezere, det veur de oma’s en opa’s ónder ós .
Taege vief oor kwame weej weer aan beej ‘”’t Bezeukerscentrum “.
De taofel waas gedek en de stökke vlaai en de kanne koffie stonde ós al op te wachte.
Daor hebbe weej ós good aan begaaid..
Weej hadde weer ‘nne fijne middaag gehad en door haet ós Raspa-besteur weer veur gezörg.
Bedank veur det alles. Weej hebbe weer ‘nne middaag same kinne genete, kinne beejpraote en ik haop , det weej det nog lang kinne doon.
Auk koste weej twieë nieje leje begreute : Annie en Ger Jacobs , haedoor daalt de laeftiedgrens aanmerkelik!
Elfje kós neet mei die mós zien teng laote restorere beej de tengsmeed.(Tegels)
En Karel en zien vruiwke hebbe mich weer gans nao hoés gereje.
Haopelik zeen weej ós weer op 22 november in GENT.

Baer de Wandelaer, 26-10-12


De Netuur 

De netuur waor ik hiel vuuel van hald , begós al op de Rijks, met plante zeuke veur ós herbarium. Die woorte dan op  latiense naam , naam en vindplaats in det book geplek, naodet die iers gedruueg woorte.
Tachtig  plante moste weej  hebbe, maar weej hadde der  honderd en twintig , mien broor en ik !
Zoeë bin ik der mien ganse laeve  mei bezig gebleve. As ter ein  wandeling waas , of as weej pauze hadde op ’t werk, dan nome  weej de vimme mei  en bekeke de blome in ózze blomegids en dan vonde weej de  naam  van die plant waal.
Allein op de E3  hebbe weej al tachtig verschillende plante gevonde. Auk  de baeke ware neet veilig veur ózze plante speurtoch!
Later trokke auk de veugelkes en andere bieëste mien aandach.   Dan hebse nog ’t leedje waat is de netuur toch riék Marie, det is auk netuur  , maar van de andere soort!
Achter ós hoés hebbe weej ‘nne groeëte   haof , waor in alle jaorgetieë waat te belaeve velt.
En auk de viéver neet  te vergaete, de rotstuin, ’n klein terras wao de vetplante en de cactusse staon halde ós waal bezig. Achter ós schöpke is ’n aafdaak, dao staon de bonsais.
In ’t veurjaor ware der twieë van de dreej mezekesjes bewoeënd. Weej heelde die waal in de smieze, maar hebbe die neet zien oét vlege.
Op de ledder  onder ’t aafdaak waas ’n merel nes, det waas sjiek, in gedachte zoog ik die kleine kwebbelaers al bezig. Maar toen weej van de vekansie teruuk kwame,, bleek det moder merel in de raegeton loog en verdronke waas ! Heb die ton  toen maar aafgedek. 
De droevestroek achter ’t hoés heb ik verleje jaor maar umgezaag , der kwame altiéd van die knetszoere droeve aan, zelfs de veugel lete die hange!
Vuuel potplante versiere ózze haof zoeëas : datura’s, oleanders, bougainvillea’s ,hortensia’s petatteplante, belleplante, lantana’s , viegebuimkes, olievebuimkes, mandevilles, tibouchina en nog vuuel miér einjäörige versiere ózze haof . Vuuel potplante staon in de haof  in de volle grond ingegrave.
’t Is ’n hiel werk, as det grei allemaol nao binne mót,  gesnoeid en in pöt gezat,  in de kelder de gank, de zolder , de kamer gezatte en dan  kin de winter beginne as de res van de  haof auk gesnoeid is.
En kin ik icone gaon schildere !
Auk ’n stikkelverke scharrelde s’aoves op ’t terras rond, ’t is toch geweldig as se zo’n bieës in diene haof hebs! En eiketkes zitte in de buim !
Auk hadde weej pech met de viéver dit jaor, de visse woorte krank , de geluifs ’t neet die leje aan “waterzucht “!  De bakterieje zette  zich aan de kieuwe en vinne vas , de vis wuurt diek en stik langzaam , neet um aan te zeen  en der is niks taege te doon !
Der zien hiel vuuel visse  de piép oét gegaon, zelfs de aldste koikarper “Das Boot “ had ’t neet euverlaef.
Dae had ózze Rogier  gekoch , wie hae nao ’t boételand ging  , dae waas twintig jaor ald  en 45 cm. groeët !
De veurige winter, zoot ter ’n waterhoontje, nao de mezeböl te springe en det midde in Tegelen!
Auk de eiketskes staon baove op ‘ nne paol  aan de piendaslingers te aete , det waas ’n moei gezich!
En um op ózze  haof teruuk te komme, elk jaor zegge weej : de plante gaon weej aafbouwe, dan hebbe weej en de kinder minder werk  as weej op vekansie gaon. Maar edere zomer is ’t pries, der wuurt gestek, niej plentjes gekoch en wuurt  de verzameling weer grotter! Maar s’winters  sneuvelt der auk waal ens wat! En as se beej ós achterum kumps, dan dinkse det se op de Floriade bis!. De haof is ’n kosbaar bezit en dae mos se auk good onderhalde!
Ik kin mich neet veurstelle , det weej op ’n fletje zitte met  ’n balkunke zonder de netuur um ós haer!
Zoeëlang se nog tevreje bis met ’n  klein plentje, ‘nne moeie baum  en de veugelskes die se um dich haer  zuus  bis se ’n gelókkig mins!            

oktober 2012
Baer de Wandelaer


’t Kerkhaof

’t Waas zondaagmorge, Elfje waas renne en ik dae ’n rundje kerkhaof.
Ik dae mien wandelschoon aan en begoof mich op waeg.
Onder de brök kwaam ik ’n alde bekinde taege, waormei ik lang geleje heb samegewerk.
’t Waas as de daag van gister, wie ik um weer sprook ,de alde band waas weer teruuk.
’t Ging netuurlik euver de kinder, die getrouwd ware en andere die weer teruuk nao hoés ware gekomme . Dan dinkse net det se ‘t weer waat röstiger kriegs en dan kinse weer opniej beginne.
Sjeng zoog ter good oét , waas ‘nne gas kilo aafgevalle en had de zwaore van Nelle in de ban gedaon. Auk al umdet hae verleje jaor las van ziene rikketik gehad had. ’n Gezonder laeve en bewaeging had um good gedaon.
Efkes later vervolgde ik miene waeg. Op ’t kerkhaof aangekomme, ging ik iers nao ’t graaf van mien opa en oma. De graafrechte ware eigelik verlaupe, maar mam zag, det se die nog kos verlenge, jao doon maar zagte weej. Werk hebbe is niks, maar werk halde !
’t Graaf loog ter good beej , maar waas nao al die jaore ’n bietje verzak en ’t plestiek wao de grieze steinkes op loge, waas opgeweid . Ik dae ’t un bietje fatsoenere en goof de bleumkes water of wat ter van euver waas.
Want die venlose knién vraete vuuel blome op ! Had gooie herinneringe aan opa en oma vruger, ’t ware laeve minse die altied veur dich klaorstonde.
As se woonsdaags van ’t schoélzwumme kwaams, ging ik altied efkes beej eur langs, want oma had dan frietjes en bieflepkes.
En op de taofel stond ‘nne witte aardewerke komp in de vorm van ‘nne vis en der zoot van die gele vanillepudding in. Iers kreeg ik altied frietjes en dan moch ik de pudding op ‘nne telder umkiepe, meistal lökte det. Dao op bezeuk gaon waas altiéd fees veur mich.
Nao det ik ’n gebedje had gedaon, leep ik nao ’t graaf van mien vader . Det waas ’n markant figuur en ‘nne minsemins , dae midde in ’ t laeve stond . Umdet hae bouwkundige waas, koste weej , die allemaol alde huus gekoch hadde zien hölp good gebroeke. Hae waas ‘nne gooie vader en opa veur zien kleinkinder.
Hae waas bijna noëits krank gewaes , behalve dae eine kier , det hae ’n zwaore operatie had gehad. ’n Zuster in ’t gashoés , die hae un half jaor later taege kwaam, dach det ‘t ‘nne geis zoog . Ze had neet gedag det hae det euverlaef had !
’n Gas jaor later kwaam hae alsnog in ’t gashoés en toen koste de artse um neet mier redde.
Ik had gen aafscheid van um kinne neme!
Zoeë ware mien gedachte wied teruuk in de tiéd, wiej ik zien graaf aan ’t verzörge waas.
Daonao leep ik nao ’t graaf van ozze benjamin . As ik daoraan teruuk dink , duit mich det nog pien. ’t Is now al ‘nne gas jaor geleje, ’t verdreet is geslete, maar ’t gemis blief !
Waat waas det dapper , ’t bleef de mood der maar inhalde , wies op ’t lets . Bleef altiéd grepkes make . As ik weer ens ’n blessure van ’ t sporte had , zag het : “de kumps maar op bezeuk, al kump se in ’nne rolstool “. ! Ik dach toen nog, as ’t neet baeter kin waere,:” ozze Leve Hiérke haol um dan “, zoeëdet het gen pién mier hoof te lieje.
Ik vaegde nog efkes euver de zwarte stein en haolde de vieze blome oét de stökskes.
De grave loge der weer fijn beej. Idderein zet waal ens waat op ’t graaf, det is fijn , maar die blome motte auk verzörg waere!
’t Kerkhaof is ’n röstige plek, wao se kins dinke aan de minse die van ós haer zien gegaon.
Auk as plek um ens nao te dinke euver ’t laeve , det neet alles zoeë vanzelfspraekens is, det ter gooie en slechte kante in dien laeve zitte, daor mós se auk mei um kinne gaon!
Dao kwame un paar vrouwe haer op de fiets, die woele die aafsloete, “det hoof neet, “ zag ik, hae stele ze neet! “ Die hae ligge neet”, zachte die”, maar waal die hae rondrenne “!
Ik leep weer teruuk nao hoes. Elfje waas al teruuk van ’t renne en weej ginge same koffiedrinke.

Baer de Wandelaer
17 augustus 2012

Daagtoch Delft

“t Zal ‘nne gedinkwaerdige toch waere dae daag!
Weej ware optied oét de vere  en Gerrit en Ria  kwame ós ophaole.Weej ware der nog ierder as de bus.
Met de zon in de rök vertrokke weej nao Delft.
Der ging dao eine groep nao ‘t “Legermuseum” en de andere nao de “Botanische Tuin“.
Veurdet weej waat ginge drinke,  ginge weej iers nao de W.C.. Det waas zo ’n holtere kiët, naeve ‘ nne meshaup. Waas  ’n bietje primitief, met achterin de poepdoeës en dan twieë urinoirs.
Maar ’t probleem waas , det as ter eine van de  poepdoeës aafkwaam ,  dan mós dae van ’t pienkele opzie gao, um de andere derdoor te laote! Dan pas kós se der oét !
As se beej de Scouting bis gewaes en wael ens ‘nne HUDO gegrave hebs, stelde dit probleem niks veur!
Auk hing der nog ’n  taegelke (gen Delfs Blauw) waorop stond :  “kom gerust dichterbij, hij is korter dan je denkt !“
 
“t Is maar wiej se ’t bekiéks!
Ik dach det weej ’t nate gedeilte van de daag gehad hadde,  maar mien  groeëtmoder zag vruueger :    “met meine bescheet ter zich ens eine !"
Nao ‘nnne lekkere tas koffie oét de automaat getrokke  te hebbe, ’t deurde wael efkes, maar dan heb se auk wat , ginge weej de tuin in. 
Dae waas moei aangelag, parkachtig met vuuel buim, struuk, kruuje en ‘nne viever.
Der ware auk kasse met tropische  en subtropische plante, der waas vuuel te zeen.
Maar der waas auk vuuel achterstallig onderhald!
Umdet weej oétgelaupe ware op ós schema vertrokke weej optiéd nao de “Beestenmarkt “.
Lenie waas ózze gids, die had daor vruueger gewoeënd en wis ter auk vuuel euver te vertelle.
Nao de lunch beej de “Hema”, op nao de “Nieuwe Kerk“.   Dao vertrokke twieë groepe met ‘nne  gids veur de stadswandeling. De gids van ós hoot : “Ammeleyn“.
’t Waas ondertösse beginne te raegene en neet zoeë zachjes auk!
Maar ózze gids haelt ’n werm betoog euver de stad van de  “Oranjes,”Vermeer“ en ’t Delfts Blauw “ en trok zich van de raegen en de storm niks aan.
Zeej begós op de Mert  beej  ‘nne cirkel en vertelde euver ’t standbeeld van Hugo de Groot.
Zeej haeld dapper vol en weej auk, maar sommige dachte onder eur pluus: is ’t nog neet aafgelaupe!
En toen passeerde ’t ganse verleje van Delft de revue :  ‘t  Prinsendom wao Willem van Oranje vermoord woort door Balthasaer Gerards  in 1584, de lange brök naor de “Voldersgrach “, ‘ t gevech um  ’t water door de beer en de textielindustrie, ’t kleinste gevelke van Delft (i.v.m. de taks), ’t standbeeld van “Willem de Zwijger", de maedjes en de jongesschoeël , ’t Sint Aghata kloeëster, ’t veurmalige hoés van Willem van Oranje.
De “Nieuwe Kerk , daor zien de kelders met de grave van de Oranjes, de Oude Kerk van Delft met zien scheive tore, geneump  “De Oude Jan “, ’t Delfts Blauw porcelein“ en nog vuuel miér.
Weej lete ós neet klein kriege, maar nao ’n oor en ’n keteer, gove weej en de gids de mood op. Weej verzamelde  ós weer beej de  “Nieuwe Kerk“.  De twieëde groep waas auk al aangekomme en had de waterpiep auk aan Maarten gegaeve!
Op de mert nog ’n werme tas “Chinese Winterbloesem “ gedronke, det waas lekker en de kós daor auk nog ‘nne  “Moeder-Overste- van de Kriek" kriege veur maar dreej euro.
Op de walle zien die deurder! Elfje zag al: "Det sleit nergus op!"
Deze prachtige daagtoch had ’n baeter lot verdeend, maar ’t waas neet anders. Elfje en ik gaon  beslis nog ‘nne kier!  Nao verlaup van tiéd had de bus van Jaco(bus) ós toch nog gevonde. Toen weej beejgekome ware van de ozel, broke  efkes later de verhaole weer los.
Vuuel euver vruger, maar auk euver de lol die weej altiéd  hebbe en gehad hadde op al ózze Ras-Pa tochte .
Dae van taofel 13 en dae Tegelse verhaoleverteller haelde de sfeer der good in. Allein daorveur zoel se al meigaon!
Aafgeslote woort in Partycentrum “de Platte Vonder“ in Someren Eind. Daor deeje weej ós tegood aan ’n good verzurgd diner waor nemus waat te kort kwaam, det waas smulle geblaoze.
Res mich nog um de jäörige job Leo ( 007), Agnes en Henk en Lenie te bedanke veur al det werk waat die weer gedaon hebbe, um deze reis veur ós meugelik te make!

Nog ’n fijne vekansie

17-4-2012
Baer de Wandelaer.




Waat ‘n figuur

’n Good figuur slaon kinse, as se good presteers of op ‘n andere maneer opvels.
Maar det figuur halde mäötje 34 of zoeë, det is ’n ander verhaol!

Det is meistal waat van de moders, die eur kind waat wille laote waere, waat zeej noeïts hebbe kinne bereike!
Of de blage wille ’t zelf!
Det begint meistal met ’n string dieet, um jao maar neet te diek te waere, want dan kinse ’t wael vergaete!
En de moders lette der good op, det ’t dieet instand wuurd gehalde.
As de maedjes waat extra’s wille pakke zegge zeej: “leve schat, dich hebs dit of det al gehad en as se ’n good figuur wils halde, mos se der dich aan halde, leve schat “!
De maedjes ware dök zoeë van de straot geplök, zeej ware steeds jónger en die laeve beej wieze van spraeke op “water en ’n sneej mik “! Aaf en toe dink se zien die nog good snik!
Waor is det sprankelende, det spontane kindzien geblaeve!
Doon mei aan de Miss verkiezinge “Miss Glimlach en Miss sympathie, sommige auk nog Miss Limburg of Miss Benelux, maar dan hebbe de meiste ’t wael gehad, of valle boéte de boeët.
En zoeë geit eur jeug verlaore, want weinig maedjes zien veur model gebaore!
Jaorelank dieet halde, haet auk zien spaore achtergelaote!
Aaf en toe gaon zeej van de zök, gelökkig neet dök en belande in ’t gashoés met allerlei vage klachte. Ze kinne daor niks vinde en dan zien zeej snel weer toés!
Kinne ’t gewoeëne aete neet miér binne halde, eur stofwisseling is nao de knoppe, door ’t dieet halde en eur maag is auk kleiner gewaore.
En veur dieet halde is ‘nne mins neet gebaore!
De meiste die neet geslaag zien, hebbe de modellewereld en maot 34 achter zich gelaote en zitte met maot 42 baeter in eur vel.
De ergste zien de aldere vrouwe, die nog altiéd kreie: “ik heb mäötje 36". 
Maar de allerergste zien die jonge vrouwe, die ’n ondervoede beebie op de wereld bringe, umdet die te weinig gegaete hebbe! Det gebeurt neet allein in Afrika, maar auk in Nederland.
‘nne Mins kin baeter, regelmaotig en gezónd aete en bewaege en zich good in zien vel veule, dan allemaol die diete volge. 
Maar dan kinse gen model waere! 

22 fibberwari 2012
Baer de Wandelaer



Daag Raspa femilie

In binne en boeteland.
Alles al aan de kant,
want 't alde jaor is klaor.
't Nieje bijna dao.
Haet 't alde jaor gebrach,
waat geej had verwach.
Of is 't anders gegaon,
As geej had gedach!
't Laeve zal blieve,
zoeë as de lach en de traon.
Zoeë zal 't dit jaor
auk vaerder gaon.
Weej zulle weer
door depe dale gaon
en hoeëge berg van gelök.
En as weej gelök hebbe,
zulle weej der 't volgend jaor
Auk weer staon.
Vuuel gelök en gezondheid,
Toegewins in 't nieje jaor

Van Elfje en Baer de wandelaer


De Pelgrimstoch door ’t laeve 

’t Waas December en bitter kalt. Alles loog vol snieje en iés.
Veurzichtig leep ik langs de Watermunt. Daor wao ze twieë aoto’s hadde, waas al ’n klein paedje gemak, veur de auto’s en de res waas net Siberië.
Huuelhuids kwaam ik beej Albert-Hein aan. Ik mos ’n paar kopieë make.
’n Vruiwke met zilvergrieze krölkes waas veur mich. Zae waas aan ’t klage, det zae van Essent de stand van ’t gaas en leech mós beej halde, dan kós zae zeen wievuuel der verbroek waas. Maar zae had genne computer!
Och zag ik : “ kan niks gaeve waat geej verbroek heb, betale mot geej toch”!.
Det hoof geej neet te doon.
Zae kwaam mich bekind veur, ik had eur veur ’t lets in 2005 in Martinushoof gezeen.
Ik zag : “waas geej neet die vrouw, die altied euver de stoep fietsde”?
Ging det altied good ?
“Eine kier neet”, zag zae, toen heb ik ‘nne Sinterklaos euverhaup gereje!
Gelökkig hebbe weej der allebei niks aan euvergehalde. Same mosde weej der um lache.
Toen wis ik ’t weer, elke middaag ging zae eure man, dae Parkinson had, aete gaeve.
“Wie is ’t met ógge man”, vroog ik ? “Dae is verleje jaor gestorve, “, zag zae.
De nachzuster belde mich op en zag det hae doeëd waas. Had die maar iérder gebeld,
dan had ik nog zien hand vas kinne halde. Ik zoog ’n dieke traon in eur auge blinke.
Now is hae gans allein gestorve. Det dae eur nog vuuel pien, det zoog ik aan eur gezich.
Al die jaore veur eure man gezörg en now waas hae doeëd gegaon zonder eur.
En zoeë krieg idderein ziene pelgrimstoch door ’t laeve.
Un andere vrouw kump klokslaag dreej oor binne in ’t restaurant, pak twieë tasse koffie en twieë stökke vlaai en ’n eurke later brink zae eure man nao de aetzaal. Zae zet um dao neer.
En geit dan nao hoés. Zae kin ’t neet opbringe um veur um de vimme te smere.
En zoeë geit det jaor in en jaor oét!
Aaf en toe zal die vrouw waal dinke : wie lang zal det nog deure, det ik dit mot doon?
Zae hebbe allebei eigelik gen laeve miér. Maar waat dich euverkump, daor hebse auk neet altiéd um gevraog. Soms geit alles good, maar soms auk neet!
’n Ander jonge vrouw, met twieë kleine kinder, ging gans allein dreej maond door Franrijk trekke, um zichzelf te vinde. Ik haop det die zichzelf gevonde haet.
Ik weit neet waat ik gezag zoel hebbe, as ik eure man waas gewaes!
Auk ’n Pelgrimstoch, maar toch? En zoeë zuus se maar, det se neet wiéd hoofs te reize um dien Pelgrimstoch te make!
Toen ik mien verhaol klaor had, keek ik um mich haer op ’t strand en naeve mich zoog ik ’n paar flinke batse ligge met un tuiwke derdoor. Dach nog: “heb ik det waer”! Elfje waas ter neet!
Mien groeëtvader zoel zegge : “die haet ’n vot daor kinse met hampele in kniépe”!
Ik dae ’t maar neet, w ant geej kint ’t spraekwoort :” Hónger mos se boéte kriege, maar aete mos se toés “!

Vila Nova y la Geltru
060611 
Baer de Wandelaer


Verlaore


Ik stond maar te staon in ’t Kepelke van Genuuje,hong euver miene rollator en röste oét.
Der waas ’n geldbekske waor vieftig eurocent opstónd om ‘ n kerske op te staeke.
Det had ik neet miér meigekraege.
Ging in ‘n benkske zitte um mich te werme en keek nao ós “Leef Vruiwke van Genuuje”.
Ik zoog de straolekrans van de brandende kerskes en woort ter huuel röstig van en veulde ’n stilte in mich, die ik nog noeits had meigemak!
’t Had flink geraegend boéte en waas zonder jas weggegaon, haedoor waas ik erg naat gewaore,waat doon ik hae toch dach ik,waas gans in de war.!
Gelökkig hadde ’n paar minse in de gate, det ik toch erg wiéd van hoés waas.
Nao ’n bietje gevraog te hebbe, bleek det ik in verzörgingstehoés “ Morgenstond “toés huurde.
“nne Vrintelikke hiér brach mich met ziene wage teruuk.
Op “Morgenstond” woort ik met aope erm ontvange.
“Ze ware toch wael ongerös gewaes “, zachte zae!
Der waas daor ’n minske Mien, die zich mien vrouw neumde, die begós te bäöke van bliedschap. Ze kwaam mich ergus bekind veur!
Ging iers in ’n werm bad, kreeg druuege kleier aan, der woorte nog ’n paar vimme gemak en toen stopte de zusterkes mich in bed.
De volgende daag huurde ik, det ik neet weg had meuge laupe.
Kreeg auk nog bezeuk van ’n paar kleine kinder , die zagte: Opa haet “ Oldtimer “.
En ’n plezeer det die kinder hadde! Unne man dae der beej waas zag, det mien harde schief kepot waas. Ik snapte der allemaol niks van waat die zagte en waas blie det die wegginge.
Jao de meneer Janse waas al jaore zichzelf kwiét.
Hae kós bijna nemus mier en aaf en toe huurde hae ’n bekinde stum, maar kós der genne naam beej verzinne.
Op de daag det hae weggelaupe waar, waas Mien zien vrouw telaat gekomme.
En Jan dach : “ik gaon vas nao boéte. Met ’n onbedwingbaar verlange leep hae door , wies hae aan ‘t “Kepelke van Genuuje “gekomme waas.
In zien onderbewuszien had hae der al jaore nao toe gewild.
Jao ’t is bes zwaor, um de winse te kinne van de minse die Alzheimer hebbe.

0509011
Baer de Wandelaer.


                                         

De femilie 

Vaderdaag huurt auk beej de femilie, maar ’t kin auk anders laupe!
’t Waas ein van die daag , det alles taege zoot, det heb se wael ens en ’t waas auk nog “Vaderdaag”!
Hae waas s’morges in zieë gaon zwumme, had zien horloge vergaete aaf te doon en toen leep det neet miér.
Koch beej de horlogeventer op ’t strand unne nieje. Det waas unne Seiko dach hae!
Maar zae holp um oet de druim, : “det is unne Aseiko “,zag zae,” hae had de A neet gezeen!
Det is ’n nephorloge. Maar det horloge had nog huuel lang gelaupe.
's Middaags waas mam ’n eurke gaon slaope, siësta zoëas se det daor neume.
En toen pap van de zieë nao hoes leep, had hae huuele romantische gedachte.
Hae leep de slaopkamer op en smikde zich wiej unne tarzan op ’t bed.
Maar ’t leep neet zoeë aaf as hae gedach had !
’t Ware twieë bedde die aaneingeschaove ware. En waat dink geej det ter gebeurde?
De bedde schaove oétein en dae tarzan veel der precies tösse in !
Der bleve van zien romantische ideje neet vuuel euver .
’t Leefdesveur waas geblös en met ’n iészekske woorte zien blauwe plekke behandeld.
Toen begos hae auk nog te näöle euver “Vaderdaag”
Eigelik waas ’t maar niks, det zae now op vekansie ware, want now zoele de kinder naor hoes komme um mich te felicitere en dan waas ’t gezellig in hoes en now had hae det neet umdet ze op vekansie ware. En zoeë ging det nog un tiétje door.
Waat mot ik daor now mei, dach zeej.
Wetse waat zag zae taege um : “vanaovend gaon weej beej de iéssalon ’n groeët iés aete”.
Toen klaorde zien zaevezoldersgezich ’n bietje op.
Allebei op zien sondaags aangekleid ginge zeej naor ’t centrum van Palma de Mallorca.
Zochte daor ’n moei terras oét en woele gaon zitte.
De geluifs neet waat ter toen gebeurde ? Hae zakde door ziene stool haer, ’t leep gelökkig good aaf, en zeej móste der allebei hertelik um lache.
Dreej kier scheepsrech zulle weej maar zegge.
Toen de Spaanse Camarero ’nne nieje stool had gebrach en zeej un diék iés besteld hadde, waas ’t leid geleje en hebbe zeej der nog unne fijne aovend van gemak.
Zeej zien echter op “Vaderdaag “noëits miér op vekansie gewaes!
Ik zag nog taege miene zoon in Spanje: “ vandaag is ‘t “Vaderdaag “,” det waas beej ós waas det verleje waek “, zag hae.. Met andere eurt ,’t is wael good. Maar hae had ós wael later op ’n aetentje getrakteerd um ’t good te make.
“t neet te geluive zag mien Elfje nog wiej zae dit verhaol gelaeze had, is det waor?
Ik weit ’t neet zag ik en now wet het nog neet of det waor waas!

Vila Nova y la Geltru
07062011

Baer de Wandelaer 


Den Druim
Op schoél loos ik altied vuuel bäök.De meiste ginge euver vaere lande. 
Ik waas al laezende bijna euveral gewaes. Maar de einigste waeg um der ech te komme,waas um naor de zieëvaartschoél te gaon en as ik geslaag waas, um te gaon vare! 
Zoeë gedach, zoeë gedaon. Ome Jan woort gevraog . En met um ging ik met de trein naor Amsterdam. 
Beej de” Java-China-Maatschappie “ woort ik gekeurd veur de zieëvaartschoél. 
Iers kreeg ik nog un gesprek. Achter un bureau zoot unne hiér in uniform,dae had miér golde strepe op ziene jas as ik oeits gezeen had. Det waas unne huuele hoeëge! 
Dae trok geliek van leer en wie, daor löste unne hond gen broeëd van! 
Dae zag : “waat ik as Limbörger, door te zeuke had!" Want die bleve altied in eur eige provincie en die hadde gauw las van heimwee ! En zoeë ging det nog efkes door! 
Toen waas ik det genäöl zat en goof um un petetje teruuk. 
Det ik neet oét Limburg gekomme waas um mich aaf te laote schepe en det ter huuel vuuel Limburgers euver de ganse wereld in deens van de kriegsmach zaote . 
Toen hae eindelik door had det ik ’t meinde, steurde hae mich door naor den dokter. 
Alles woort good bevonde, maar umdet ik verkeld waas, zag hae : “det ik teruuk mos komme as det euver waas”. 
Same met ome Jan treinde ik weer naor hoes. Daonao naor de K.N.O. dokter. 
Dae verdaufde mich iérs en toen met un soort pistoel waor un naold inzoot, woort mien neustösseschot wiejer gemak. Jao zag dae gooije man nog : “ Ik mos maar un kier of viéf teruukkomme, dan woort ter edere kier un diekere naold in gedaon! 
Dach beej michzelf, “de kins unne dieke kriege, dan maar verkeld “! De assistente haeld mich un blik onder mien neus, maar der kwaam niks oét. Dach nog : “waat raar”.
Unne gas waeke later kreeg ik unne oproop veur herkeuring. Noom allein den trein naor A’dam want ik wis now de waeg. 
Maar onderwaeg begós mien neus te blooije en neet zo’n bietje auk. Waat un bloodbad. 
Ik wis neet waor det allemaol vanaaf kwaam! ’t Gesjoegel van de trein makte ’t der neet baeter op, maar met vuuel meuijte lokte det. 
Beej de dokter gekomme, kreeg ik te hure det ik aafgekeurd waas umdet ik nog verkeld waas! 
Erg teleurgesteld reisde ik teruuk naor hoes.Mienen druim waas as un zeipbel oeteingespat! 
Op unne morge maakte mien vader mich wakker, det ter tillefoon veur mich waas. 
Aan de andere kant van de lien waas unne mins, dae vraog waorum ik neet waas komme werke? Hae had mich unne breef gesteurd, det ik aangenaome waas beej de “Fiscus“
“De pos kwaam pas um tiën oor beej ós “ zag ik taege um. 
Zoeë kwaam ik al un oor te laat op miene ierste werkdaag! En ik begós geliek en now kump ut :
“as ADSPIRANT-SCHRIÉVER BIJ 's RIJKSBELASTINGEN“ un WERELDBAAN ! 

En zoeë kwaam der un ind aan miene druim!

12 april 2011
Baer de Wandelaer

 Mooder Maas

As ik truuk kiék in de tiéd 
det ik loog aan de Maas. 
Met mien zwumbóks in ’t graas 
en ik gen zin had um op te staon. 
En de tiéd aan mich veurbeej leet gaon. 
As weej in Velden zoote te visse 
altiéd beej de derde boei, 
dao kós se ós neet misse! 
Daor zaote weej op de paoling, 
aaf en toe vinge weej ’n inkeling. 
Mien mooder waar der bliej mei, 
die zette die geliék in de gelei! 
As weej unne sleip hadde gepik, 
det ging in de tiéd van ’n sneej mik 
En as weej neet truuk krege ‘ne boeët, 
hadde weej ós zelf ,weer ens gekloeët! 
Waas wiéd laupe weer naor hoés, 
en ware dan meistal te laat toés. 
En auk det waas gen wonder, 
krege weej ze op ós donder. 
Ik wis nog wie ’t waas 
beej van der Sluis aan de Maas. 
Daor kós se nog ’n geert kaupe, 
veur toen nog maar viéftig cent. 
Dan ware weej huel content 
En nog veur ‘ n kwartje maaije gekoch, 
en auk nog ‘ne gas wurm gezoch. 
En ’n stief eurke of waat later 
zoot Baerke waer aan ’t water. 
Huurde auk ens ’n geschriéw 
dachte is ’t kreise van ‘n miéw . 
Nae det waas ‘ne Pruus 
dae aan ’t verzoepe waas 
aan de Blierickse kant van de Maas. 
Mien broor haet um toen gesnut, 
En goof um ‘ne rechse uppercut 
En haolde um toet besloét 
nog laevend ’t water oét.. 
Aan gelök haet ’t mich noeits ontbraoke 
toen ik ens op ’n anker bin gedaoke. 
Truuk de maijum euver gezwomme 
en aan de andere kant der oét geklomme. 
En nao de begiene van ’t Roeije Kruuts gegaon, 
die hebbe der toen ’n pleister op gedaon! 
En now bijnao ’n laeve later 
zit ik nog altiéd aan ’t water. 
En as ik waer ens te laat toés kom en den 
tied heb vergaete , 
heb ik waer aan ’t water gezaete.

18 maart 2011
Baer de Wandelaer

Ter Herinnering


Us Mestreech. 

Sjiek is miech dat!

Het is net nieuw jaar als ik in de krant lees dat hij gestorven is, onze mins van Mestreech.
Ja, hij was een geweldige persoonlijkheid, alleen al zijn taalgebruik vroeg om respect. Hoe hollandser men sprak des te meer verviel hij in de taal van zijn lievenlingsstad. Hij had ook de juiste toonaard en sprak op zijn mestreechs, wat langzamer en wat meer als in de opera. De nieuwe regels over plastic bekers in de stad maakt hij niet meer mee, maar hij zou zeggen: “Beer out ein gleeske a.u.b.! 

Op en morgen was hij te laat en via de achterdeur bij de ontvanger op de keulse barriere kwam hij binnen geslopen, dan zagen ze hem niet vanuit het verificateurshok achterin onze afwerkplek. Hij was nog niet binnen of hij maakte zoveel lawaai met de stempel alsof hij al een uur bezig was. ’s Middags moest hij eerder weg en alsof de duivel ermee speelde de big boss met hoge opleiding, hij was op HBS-niveau,  stond bij de deur. Natuurlijk werd hij, nadat de boss zijn bril op karakteristieke wijze van zijn neus gehaald had,  aangesproken op zijn wat vroege tijdstip van vertrek. De chef kon dit op zo’n universiteitniveautaal doen dat je al een minderwaardigheidscompes kreeg. Onze man natuurlijk niet en  kalm en op zijn mooiste maastrichts verklaarde hij dat hij vanmorgen ook niet op een paar minuten had gekeken.Dan was het goed en  werd hem een prettige avond toegewenst.                                                                                               

Hij zat  op een gegeven moment op de “kraamkamer” . Even voor de duidelijkheid hier werd niets geboren of het moest onzin zijn. Het had meer te maken met iets uitkramen. Een chef de bureau, die zich nogal voelde kwam binnen om het meubilair te controleren. Direct hierop smeet een collega genaamd “de lok” vanwege een lange lok haar die zijn kaalheid moet verbloemen, zijn pen en ander materiaal keihard op de tafel: “Zo kan ik niet werken!”
Onze man uit maastricht zei dan kalm tot hem: “Laat hem toch, hij doet toch niets”.
De chef de bureau verliet briesend het lokaal. 

Een andere chef sprak ons aan op zijn gedachte dat er drank op het kantoor genuttigd werd, dat kon niet. Onze zuiderling sprak dan zo vol onschuld, dat wij dat toch niet kon zijn, maar meneer dat U, ja U zoiets van ons denkt, Sjiek is miech dat . De chef verontschuldigde zich mompelend en verdween. Onze man vroeg wie er mee ging om wat te eten in het restaurant en voor natuurlijk een gleeske beer, want ja die mochten wij nu op het kantoor niet drinken van meneer.
Gemoedelijk wandelde hij naar de overkant voor zijn hapje en drankje. 

Op ’t Vriethof op ’n baank
Höb iech Slivvenhier bedaank
Veur ’t sjoens dat Heer aon mich gegeven heet.


’t Gelök 

Dit is ’t vervolg op de zevende hemel! 
Ik had óg verteld euver Jozefien det met Hannes Kornoefel getrouwd waas, dae zoëvuuel nao ‘t voetballe keek en det het zich haedoor erg verwaarloosd veulde. Jozefien had zich ziene trouw ’n bietje anders veurgesteld. 
Toen weej um troffe in Genuuëje had ik um de raod gegaeve, om zelf waat te gaon doon. 
Det toes op de bank zitte , geit dich toch auk de babbelaer oethange, had ik um gezag! 
Jozefien waas toen kwaod weggelaupe ! 
Elfje en ik ginge unne gas tied later ’n stökske fietse en waor kwame weej oét , in Genuuëje netuurlik. Der woort ’n tas koffie besteld met ’n diek stök appeltaart,dit kier zonder slaagroum want de R waas in de maond en ’t fietse mot auk beloeënd waere! 
Weej zaote lekker in ’t zunke en laete de tiéd aan ós veurbeej gaon. En as se zoëlang beejein bis, heb se aan twieë weurt genóg. 
Inens huurde ik ’n bekinde stum aan de andere kant van ’t terras. 
Wae zoot daor : “Jozefien met zin moder.” 
’t Winkte ós en weej lepe naor um toe. 
Kreeg geliék ’n dieke kösmoel van um en dach waoraan heb ik det aan verdeend? 
Det kwaam ik zoë te weite. Het ratelde aan ein stök door! 
Verleje kier, toen se mich de raod goofs um zelf waat te gaon daon ,bin ik kwaod weggelaupe 
naor hoés gefiets en ’n poetje zitte te zumpe. Heb der euver naogedach en toen diene raod opgevolg. Ik bin gaon renne en gaon ein kier in de waek met mien vrindinne oét en veul mich der good beej. 
Nao verlaup van tied makte Hannes mier werk van mich.. { voetballe waas aafgelaupe} 
Wae ginge auk same oét en hae waas vuuel lever veur mich dan iers . Ik veul mich gelökkiger dan oeït. Ik weit neet of se ’t al gezeen hebs want ik verwach euver zes maond ’n kiendje.! 
Weej winste um proficiat en der woort opniej gekös. 
As ‘t ’n jungske is, zal ik um Baerke neume en ’n maedje Bertje, zag Jozefien. 
Miene middaag kós neet miér kepot. 
Efkes later fietse weej naor hoes.Elfje had mich al ’n paar kier aangekeke, maar niks gezag. 
Ik zag auk niks, maar dach aan mien euvergroeëtmoder die zag altiéd: “Geliék heb se maar zwiege zal se “!. 

Venlo, 30-10-2010
Baer de Wandelaer 
Schrieverskrink Venlo




De zevende hemel 

’t Waas weer woonsdaagmiddaag, dan gaon weej altiéd naor mien mooder. Ik had miene vuvuzuela meigenaome um veur eur te speule. Maar zeej waas neet toés, de vogel waas gevlaoge! Had die efkes gelök gehad, want die dinge make ’n rotherrie! 
Elfje en ik ginge toen maar naor Genuuëje, waor ik vas getracteerd woort veur miene vaderdaag. Daor hebbe ze heerlikke appelvlaai van Lamers en nog un toét slaagraum derop en ‘n lekkere tas koffie derbeej, det maakte de middaag compleet. Lekker in ’t zunke, dat waas geneete! 
Toen kwaam Jozefien aan ós taofelke zitte. Det waas ’n vrindin van vruuger. 
Ik zog geliek , det ’t neet zoë good met um ging. Het waas nog neet zoë lang geleje getrouwd. 
Weej ware nog op de broelof gewaes, toen zoog det ter straolender oét. 
Het waas ech in de zevende hemel toen ! 
Toen nao waat gepraot euver en waer kwaam ’t hoëge woort der oét. 
“t Wereldkampioenschap voetballe, det waas de schöld van alles. 
“Wiezoë ,”vraog ik met mien onschöldigste gezich,, waat kin det voetballe der aandoon ! 
“Jao ,”zag het, miene Hannes, het was met Hannes Kornoefel getrouwd, dae had gezag veurdet weej trouwde, det hae niks um voetballe goof! Hae is auk gaar genne sportman, wael supporter van V.V.V. en owië als die verlore hebbe, dan haet dae de ganse avond un zevezöldersgezich. Ik zag taege eur dan mot hae maar zelf gaon sporte, dan wet dae auk waat verlere is. Jao zag het en zoëvuuël wedstrieje, dae wil ze auk nog bijna allemaol zeen. 
Mosse nao gaon, weej zien nog neet zoëlang getrouwd en ik wil s’aoves auk wael ens waat anders! Gaon dan maar optiéd nao bed en trek mien moeiste nachpon aan, maar lau loene, meneer kump pas huuël laat naor bed! “Jao”, zag ik, mischiens kinse auk zo’n oranje truitje aan doon en naeve um op de bank gaon zitte met un toét beer, det is toch gezelliger. 
Jao , jao zag ’t toen ik bin toch neet gek um de ganse aovend naor elf van die rennende jonge tegaon kiéke! Jao dach ik, waat mos se daornow mei, Elfje zag gelökkig neet vuuël , want ik kiek toch auk wael ens unne wedstried! 
Och zag ik taege um euver twië waeke is det voetballe aafgelaupe en dan mos tich auk maar ein of andere sport gaon doon, want volges mich zits tich vuuëls te vuuël toés. ’t Is neet good um elkaar zoëvuuël op de lip te zitte. Ik kreeg unne giftige blik toegeworpe en het zag nog aan dich heb ik auk niks en toen ging het kwaod weg. Volges mich waas ik waer un vrindin kwiét. Môs det now zoë ´, zag mien Elfje, det voetballe mak vuuël dinger kepot. 
En waat kinse ’t beste in zo’n geval doon: zwiege! 
Weej hebbe nog maar un groëte kers opgestaoke in ’t kepelke, veur alle kranke minse in de femilie en zien toen maar ophoés aan gefiets. 

Baer de Wandelaer, 
Schrieverskrink Venlo   



                                 

’t  Ongedöld

Ik waas naeve de maas aan ’t spaaije en waas aan ’t genete van al det schoëns waat daor bleujde. Toen dach ik aan det ongedöld van de minse.
Veural de aldere, die eigelik tiéd zat hebbe,maat toch eigelik neet! Want dae tiéd is de reserve tiéd , ofwael de derde helf. Maar die aldere kroépe dan auk euveral veur, als ’t efkes kin! 
Ging unne kier naor de dokter en als ik gaon, dink ik det ’t nuuëdig is !
Trok mien zondaagse gezich en ging naor de assistente toe, want ik had gen aafspraok gemak! 
Jao zag die: “ógge dokter haet ’t drök, maar geej kint auk naor unne andere gaon.
Det dae ik dan maar. 
Zette mich op stool en keek ens um mich haer. 
Naeve mich, zoot toch un paar ongedöld, hae en zae, net Snip en Snap, kreeg gewoën caberet veur niks! 
Det ging zoë : Der geit ter eine oét zag zae, der kump ter eine binne zag hae en det speulde zich allemaol naeve mich aaf, caberet van hoeëg gehalte! 
En det ging unne tiéd door! 
Det stel mos um elf oor beej dokter Creemers zien en ’t waas al kwart euver elf. 
Ik zoot der pas.
Maar good det ter aaf en toe eine oét geit, anders kump geej noeits aan de beurt, staokte ik de zaak nog efkes op! Efkes later kwaam de dokter mich al haole, mien bure snapte der niks van! De dokter dach aan un zomergriep, dae bevestigde mien opinie. Veur de zekerheid mós ik toch blood prikke, op veer dinger maar. Toen ik naor boéte ging zote die nölers der nog! 
Ging iérs beej Elfje toés un tas koffie drinke, sprong op mien fietske en reej naor ’t Gashoés. 
Ging iérs naor unne automaat, waorop stond, det se aan mos klikke waorveur se kwaams en dan op un knuupke drökke en dan kwaam un nummerke oét.
Met det nummer ging ik naor de bali , goof mien pepere aaf en kreeg toen nog miér pepere truuk en ging in de wachkamer zitte. Det waas un groëte wachkamer, met taöfelkes en steulkes der umhaer. Gezelliger als vruuëger, toen zoots se naeve ein . Der ware un haup scherme aan de more, waorop se kós zeen wannier se aan de beurt waas. 
Toen begós ’t genöl van de minse waer: kom maar vruuëg , dan is ter nemeus, der zien der maar twieë aan ’t prikke, en ein waas ter aete en ’t ganse cirkus begós waer opniej. Ik dach heb ik det waer! 
Naeve mich zoor unne man, dae had wael tiën labels, als geej döbbele heb, wil ik der wael un paar ruile zag ik taege um! 
Ik woort door un jonk maedje geprik. Ik bin invalhulp in de vecansie zag het, die prikte erg good. Ik bin veur dokter aan ’t liere zag het. Heb um vuuël succes gewins en bin langs de Maas naor hoes gefiets. Net veur ’t aete waas ik toés. 
Daor vertelde ik aan Elfje wie ongedöldig de minse op vandaag zien. 
“Jao zag het: “det is ’t beeld van de tiéd,de ik mentaliteit, gen tièd veur andere en allein ikke det telt! Als se unne winkel binne wils, wille ze aaf en toe dwars daor dich haerlaupe , ’t begrip veur de meidemins is vaer te zeuke! 
Och zag ik : laote we maar vaerder aete anders waere de petatte kalt!


Venlo, 15-08-2010


Baer de Wandelaer

Schriéverskrink Venlo