Herfstwandeling Geijsteren

Herfswandeling Boshuizerbergen  op  17-11-2011

 ’t Waas ‘nne prachtige daag veur te wandele,  fijn op tiéd ware weej daor.
Elfje en ik woorte opgehaold door Johan en Annemarie.
Ein veur ein dröppelde de Raspa femilie binne.
Bram had 'nne rökzak met aete meigenome, want Leo had gezag det hae um in ’t bos achter zoel laote. 
De reje hae van waas: det Bram um gekloeët had met ‘nne vieze bal met vollieje.
Ozze gids kwaam der auk aan en weej ginge  op paad met dertig minse.
De gids hoot : Ed van der Zwet  en zwetse kós hae auk. Hae wis  der vuuel vanaaf en vertelde hónderd oét.
’t Gebied waas noeïts ontgonne gewaes en in 1971 verkoch aan ’t Limburgs Landschap.
De grónd waas  huuel schraol en dor en der greuide weinig en bleuiende plante al gaar neet.
Door ’t plagge det de boere vruuger deeje ontstónde der zandgrónde en duine.
De plagge woorte in de schaopskoeïe gelag en de mis op ’t land oétgestruit.
De vogelkers, die ’t gebied dreigde te euverwoekere is  ter oétgehaold.
De “vuilboom” dae der vuuel op liek, is de plek waor de “citroenvlinders” eur eikes legge, allein op dae baum! 
Van ’t sporkeholt woort holtskoel gemak vruuger.
Weej spaaide door ’t moeïe landschap in schitterende herfskleure, door ’n paedje det umzuimp woort door
“jeneverbessenstruuk” , alsof de tiéd stil had gestaon!
Die kinne wael honderd jaor ald waere en is ‘n “Cypresachtige “.
De gids vertelde det de vruiwkesbuim besse drage  en de menkesbuim veur ’t stuufmeel zörgde en die bevruchte die daor mei. 
En die zien mekkelik te stekke en der woorte auk aardig waat stekskes geschoep.
Eigelik had de gids det neet meuge zegge, want die zien beschermp! 
Ik heb se al dezelfde aovend in ’t zand gezatte, kiéke wae  euver tieën jaor de grotste baum haet!
Weej zooge auk ‘nne groeëte jeneverbessebaum, ik schatte um op tieën flesse jenever!
Wilde bloome greuide der neet, maar waat ter aan andere korstmosse en sporeplante en paddestool greuide, makde det vuuel good!
Der greuide:    hoornmos met roeïe bleumkes, bekertjesmos, hertshoornmos, grijskronkelsteeltje (tankmos)  kraakloof, sponszwam, stekeltjeszwam en nog vuule andere!
Mieke haet toés ’n expositie  dervan gemak!
Det ware net kleine juweelkes as se die good bekeeks.
Umdet ozze gids hielspoor had, det is gen  sporeplentje, maar  ’n ontstaeking onder de voot, waas   de wandeling korter as veurzeen waas.
En veurdet weej ’t wiste stonde weej op de parkeerplaats, zonder ózze gids!
Dae waas stil bliéve staon beej ’n hutje waor ‘nne kluizenaar in gewoeënd had, maar der zoot now nemus miér in.
Weej hebbe daona de gids bedank veur de fijjne middaag en ginge nao ‘t “Aet en Klep Kefee, ’t Trefpunt.
Dao woorte weej getrakteerd op koffie en vlaai. En nog efkes naogepraot.
Weej hadde weer ‘nne  fijne middaag gehad, un gooie gids, die os vuuel geliérd haet euver de netuur,de verhaole , die weej waer van andere gehuurd hebbe, al met al: 'nne daag die weej neet snel zulle vergaete.
“RasPa bedank veur det alles".

Weej zeen ós waer op :                       4 jannewari   - Niejaors-receptie

                  
Waor: op de Hoeëgewaeg 

Wielaat : um half dreej wies viéf oor 

De groete van Baer de Wandelaer 

----

Dao in ’t Geysterse bos 

Ginge de elfjes 

En de kebuiterkes los 

Die hadde jenever gedrónke 

ét ’t baekerkesmos



De bijeenkomst op de parkeerplaats is altijd een moment van weerzien. Leuk.
Althans voor de meesten, één persoon was door de organisator beloofd dat hij in het bos achtergelaten zou worden. Die persoon had zich gewapend met een noodpakket in zijn rugzak. Nu dacht die persoon dat het maar een klein gebied was, dat viel toch wel tegen. Dichtbij zo’n mooi gebied en er nog nooit zijn geweest. Gelukkig werden onze Venrayse leden ook bijgespijkerd door de gids. De mountainbiker weet nu waarover hij rijdt.
Allereerst mijn excuses voor het feit dat ik hun wilde betichten van vernietiging van de natuur, de zandvlaktes waren ontstaan door het afsteken van plaggen voor hun schapen. Net toen ik hun daarover wilde aanspreken zei de gids dat dit al heel lang geleden, voor hun tijd,  was gebeurd.

Door de schrale, niet voedzame, bodem groeien zelfs de jeneverbessen niet goed. Jenever werd een toverwoord, je zag iedereen tegelijk stekkies verzamelen om deze thuis te planten. De gids vertelde later bij een klein struikje dat deze al twaalf jaar oud was, de teleurstelling bij sommige toekomstige stokers was groot. Dit ging te lang duren.

Het terrein werd gekenmerkt door heel veel soorten mossen:  korstmossen, lucifermossen enz. Op de Naamlijst van mossen in Nederland(internet) staan wel duizend soorten,  ik  ben blij dat ik er twee onthouden heb. Maar maakt U zich geen zorgen, want ik denk dat wij volgend jaar een uitgebreide excusie gaan doen in het Sevenums mossenpark.
En als U het verhaaltje van onze tegelse wandelaar leest dan zal hij wel zeggen dat hij van zijn eega over de mossen “most” schrijven.

En ik “most” van mijn eega schrijven dat het een plesante wandeling was: mooi weer, goede gids, machtig terrein en nog koffie en vlaai toe.

En voor degene die niet meekon komen, kijk op de website. De groep werd steeds gecontroleerd door een fotograaf die blijkbaar bang was dat er iemand achterbleef.
Op de website staan oude panden in Geijsteren, vaak eigendom van de baron. Nu lijkt het mij leuk om volgend jaar samen met de baron daar op stap te gaan.

Tot op de nieuwjaarsborrel waar een van onze leden een geweldige speech zal houden, want traditie moet in stand gehouden worden.

17-11-2011
Roger.

 naar de foto's/video