BREDA   (16 november 2017) 

De enorme drukte bij het vertrek om de groene bus ontbrak, de opkomst was de helft minder dan  van de andere keren. Wat was het?  De kosten, de wandelingen, of toch de kienavond van RAS die op die avond plaats vond?

Ja, onze excusus dat dit gebeurd is, dit moeten wij zeker voorkomen. 

In de bus was de sfeer goed en ondanks de miezerige regen en drukte op de weg, op tijd in Breda voor de koffie en de rondleiding. De gids stond onder de paraplu op ons te wachten, gelukkig kon hij hem snel opbergen.  Een heel gezellige gids, ja waarschijnlijk een brabander, die met mooie verhalen en leuke anekdotes ons een leuke morgen bezorgde op de 1 km. “lange” historische tocht. Ja als je maar blijft slingeren dan wordt een kilometer toch een hele tocht.

Eerst door het mooie park Valkenberg, ondanks het vieze mamnnetjesbeeld dat uit de vijver was gevist, langs het kasteel dat 's middags op de route lag, langs de haven van het turfschip, langs heel veel cafeetjes en eethuisjes, naar de schitterende grote kerk. 

De rijke stinkerds, zoals in Dortrecht, waren hier verdwenen van onder hun steen, een enkelin gwas in de buurt gebleven in een mooie tombe. Het waren de van Oranje Nassau o.a. De grafsteen van onze huidige vorst lag er ook. Kijk maar eens op de foto's, het was toch Maxima die zei toch: hij is een beetje DOM.” 

Andere verhalen gingen over  de jongedame van Polanen, die al op haar 12 in de echt trad. Daarnaast kwam uit de verhalen naar voren dat MeToo al voor mijn geboorte bestond.  Daarnaast bleek dat de toenmalige bestuurders, meer echtgenotes hadden gehad, dan wij in de bus tesamen.

Het verhaal van het laatste loodje, nee het laatste lootje. Als iemand van het kleermakersgilde was overleden, kregen de leden van het Gilde 2 lootjes, één voor de kerk en één voor het kerkhof als controle. Zodoende het laatste lootje. Ja, zo leer je nog eens wat.  Elke zitplaats in de kerk had een eigen afbeelding, bij de restauratie is er een gemaakt van Trees en de Canadees.  Herhaling bekijk de mooie foto's van onze hoffotograaf op de site,want  na de kerk kwamen wij bij het begijnenhof. In één woord schitterend, alleen jammer dat er alleen alleenstande vrouwen mochten wonen en nog erger dat 's avond het hek dicht ging.

Het verhaal van het turfschip kun je op de foto's op onze site zien, machtig hoe zo'n groot aantal mensen in een bootje de beschermde stad binnenkwamen.

Na afscheid te hebben genomen van de toffe gids, op naar iets voor het versterken van de inwendige mens. Er waren toch plekken genoeg.

Na de lunch op weg naar de poort van de KMA. Iedereen werd op zijn indentiteit gecontroleerd, ja met de Gammapas kwam je niet binnen. Gelukkig iedereen goed gekeurd. De gids nam ons mee naar een mooie toren waarin een maquette was van het terrein van de KMA.  Gedegen uitleg met aanwijzing via lampjes kregen wij een indruk van dit complex. Binnen in de toren was het warm en enkele oudjes waren bijna ingedut. Onderin een andere toren was een kapel, mooi maar een linke trap. Verder gewandeld over het terrein zagen wij dat de militairen over de rode stenen paden liepen. Ja de grijze stenen waren verboden, dicipline!!  Helaas was het kasteel niet toegankelijk voor ons. Wel staat op een foto het raam van de KMA waar één van ons gehuisvest is geweest. Wie, Oh Wie???

 Beladen met vele jaartallen, namen van vorsten en en vele verhalen over gebeurtenissen gingen wij naar de bus.

Via een heerlijk buffet en met een voortreffelijke chauffeur kwamen wij om 09:00 uur aan in Blerick. Een vermoeiende dag maar indrukwekkend. 

Marb

Foto's door Jack aan den Boom     klik HIER

Foto's door Bram Moens                klik HIER