Bezoek aan Hoei (Huy)



6 mei 2010

Dag allemaol, hae zien wae waer, met  ’n kort verslaag van ós bezeuk aan Hoei.

In Hoei aangekomme  begoste weej met ’n lekker teske koffie in Maison Batta, dae naam is aafgeleid van ’t franse woord   “bateau “det  boët beteikent , die buuët lage daor aan de kaai aan!
Het waas ’n prachtig gebouw ongevier 1660.
De  plee daor waas uniek!. Iets veur kuns en kits, gans antiek , met aan de binnekant ’n slötje derop, as emeus te hard aan de deur trok zoot se daor met dien zaeve gave!

Toen de kerk in de “Collegiale Notre Dame “ met unne gids derbeej. Die vertelde honderd oét, mien oere tuite der nog van!  ’t Waas erg interessant, neet te geluive waat die wis van jaortalle, ik haop det geej die allemaol onthalde heb?
’n Kerk met prachtige glaas en loëdrame, die allemaol eur eige verhaol hadde, de antieke meubele, de schilderieje, de altaore ’t waas tevuuël um op te neume, maar good det dit allemaol nog bewaard is geblaeve. En det ter in den tiéd nog zovuuël riéke minse ware die vuuël geld aan de kerk gaove!

Toen naor de mert, met zien stadhoés , det fijn gerestaureerd waas.  De andere huzer der umhaer, ware in verschillende iëwe en dus  stiéle gebouwd.
De minse um mich haer begóste langzaam te verozele! Ze hadde net gen  iéspegels aan de neus hange!
Toen nog ’n stökske naor baove gelaupe waor nog ’n  Gotisch kerkske stond en ’n paar alde huzer, die nog bewoënd ware, neet te geluive en erg slech gerenoveerd ware.

Daornao de “Lunch”, der waas ’n verassing had Leo gezag en ik waas beniejd ?
Lekkere soep met zeute broëdjes good belag en toen kwaam  ’t  toetje.
’t Waas ’n broen  bölke gevöld met Hemelse Modder, det streelde de tóng.
Had al rond gekaeke of ter emus aan ’t Sonja Bakkere waas, maar vergaet ’t maar, auk Elfje oot ’t gans op. Leo had niks tevuuël gezag!

’t Extra toetje kwaam nog den berg op naor de Citadel.
Mien  alde knök knierpste van alle kante, ik waas neet de einigste dae genne bergbeklimmer waas!
Dit Fort  waor miér dan 7000  kriegsgevange van de Pruuse hadde gezaete, belichaamde de verschrikkinge van de oorlog in al zien facette, nog erger dan in Overloon!
Ik waas bliej det ik waer boete waas!
Baoveop de Citatel had se ’n moei panorama op  de stad Hoei.

Toen teruuk naor de Maas veur de boëttoch, gauw ingescheep en unne lekkere “Kriek “derbeej en det waas good vol te halde.

Daornao hadde weej nog ein eurke en vonde nog unne Brasserie. De waard daor waas erg ongedöldig ,daorum hadde der maar un paar van ós waat gegaete. Ik had unne telder met Penne waor se neet euver haer kós kiéke en Elfje en nog emus Spaghetti  Bolognaise, en det woort in ’n snel tempo naor binnegewerk.

Stip op tiéd  zaote weej waer in de bus opwaeg naor hoes en woorte daor , daor Karel en zien vruiwke fijn  toés aafgezatte.

’t Waas waer  unne fijne daag  in good gezelschap met vuuël verhaole van unne Tegelse stadsgids, der ware waer un paar nieje RasPa-leje beej, met tiën aafmeldinge, maar det waas good veur de reserves, vuuël plezeer gehad en zonder ’t RASPA bestuur waas dit neet meugelik gewaes,
BEDANK VEUR  DE ORGANISATIE !!!!!

Toét de volgende kier beej laeve en welzien.


Baer de Wandelaer.



DAMES ET MESSIEURS DE RASPÁ EN BELGIQUE

Woensdagavond 5 mei 2010. Erwin Krol houdt zijn weerpraatje. De voorspelling voor donderdag 6 mei;
N-O wind, regen, maximum temperatuur 7 graden. Oei! Dat belooft niet veel goeds voor het Raspa-uitstapje naar Huy. De winterkleding wordt uit de kast gehaald en zelfs handschoenen en sjaal!

Donderdagmorgen 7.30 uur. Een vrijwel volle Ghielen-bus bracht ons over de E35 naar de bestemming.

Natuurlijke startten we het dagje Huy met een kop koffie in een Estaminet sur Meuse. De Madam had slechts de beschikking over een eenvoudig koffiezetapparaat, maar uiteindelijk kreeg iedereen een Belgisch Bakske Café Tres Forte.
Aansluitend wandelden we naar het oude centrum aan de overzijde van de Maas. De twee VVV-gidsen stonden al klaar en nadat de groep gesplitst was bezochten we allereerst La Collégiale Notre Dame. De geschiedenis van dit imposante kerkgebouw gaat terug tot begin 14de eeuw, toen de oorspronkelijke Romaanse kerk aangepast werd aan de veranderde bouwstijl. Op het toppunt van de Zuivere Gotiek eisten de vensters de volle breedte op tussen de steunberen en de zeer hoge gewelven. De complete aanbouw en verbouwing tot Hoog-Gotiek duurde ongeveer 220 jaren. In het beschilderde kruisgewelf staat het jaar van inzegening; 1536.
Onze gids vertelde enthousiast en uitvoerig over alle details. Ze sloeg werkelijk niets over. Na een uurtje kijken en luisteren voerde ze de enigszins verkleumde groep mee naar het centrum van Huy, waar we het stadhuis en omringende oude woningen bekeken.
Korte tijd later kwamen we bij de Place Verte, die samen met omringende smalle straatjes en de St.Mengoedkerk het oudste Middeleeuwse deel van de stad vormt. De gids liet ons nog meer moois zien en rond 13.00 uur waren we weer met de andere groep Raspa’s verenigd.
In hetzelfde restaurant als waar we die morgen koffie dronken, stond inmiddels een ketel soep op het fornuis.
We kregen elk een royale kop heerlijke warme soep. Ook de broodjes, belegd met Brie of zalm, en gedrapeerd in een originele broodmand-van-brood,  smaakten uitstekend. Maar het toetje sloeg alles;
Een overheerlijke chocolademousse, verborgen onder een laagje donkerglanzend chocoladeglazuur….mmmmjammie! Om je vingers bij af te likken. Wat we dan ook deden.
Gesterkt, goed op temperatuur en volle goede moed stonden we klaar voor de beklimming van Citadel Huy.
Helaas voor degenen die met de kabelbaan wilden gaan; deze was buiten gebruik, dus moest iedereen de  zolentrein nemen. 
Het Fort is gebouwd in 1818 door de Nederlanders, want België bestond nog niet. Het gebied was een onderdeel van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Natuurlijk was de strategische ligging, hoog boven Huy op een rots, al eeuwenlang een plaats voor militaire doeleinden.
In WOll werd de Citadel als gevangenis gebruikt en nu is er een museum in gevestigd met als volledige naam;
“Musée de la Resistance et des Camps de Concentration.” 
Een enkeling keek in de 90 meter diepe waterput, sommigen bewonderden het uitzicht over Huy vanaf het dak.
In elf gewelven is informatie over het verzet en de concentratiekampen ondergebracht.
Na de afdaling gingen we de boot op voor een rondvaart over de Maas richting Kerncentrale Tichange. Deze bestaat uit drie reactoren waarvan de laatste in 1983 in gebruik werd genomen. De gebruiksduur is 40 jaar. 
De eenheden zullen achtereenvolgens buiten gebruik worden gesteld in 2015, 2023 en 2025. Onderhandelingen voor een verlenging van tien jaar zijn in volle gang. De kerncentrale heeft een totaal vermogen van bijna 3000 MW, dat is 52% van de Belgische nucleaire elektriciteitsproductie. 
Weer aangekomen op de vaste wal restte nog een uurtje voordat we naar huis zouden gaan. En wat doe je dan als je in Wallonië bent? Een Frietkot zoeken. We vonden een luxe uitvoering van het frietkot, compleet met zitjes. De bediening, een allervriendelijkst Madammeke, deed goede zaken met de ‘Ollanders en tastte de knapperige frieten hoog op in de plastieken bakskes. Een ferme klats-du-mayonaise vervolmaakte de smakelijke hap. 
Om 19.30 ging het huiswaarts. Zorgzame Leo kwam in de bus rond met belegde broodjes. De frieteneters hadden geen trek en er bleven enkele broodjes over. Een van de leden greep ernaar met de mededeling dat ze die daags erna aan de schapen zou voeren. Broodje geitenkaas voor de schapen; ook dieren houden van variatie. Het was de hele terugreis nogal rumoerig in de bus. Vooral op de laatste banken was het levendig. Er werden anekdotes verteld uit het Roerige Rijks Ambtenaren Leven en lachsalvo’s daverden door de bus.Een gezellige Raspadag liep ten einde en rond 20.30 uur waren we weer in Ville de Blerick. In de loop van de tijd zijn vriendschappen ontstaan en sympathieën gegroeid. Iedereen weet inmiddels van iedereen wel iets over zijn/haar persoonlijke achtergrond, overtuigingen, problemen, hobby’s. Zo is “het dagje-uit” gegroeid tot “Ons gezamenlijk Raspa-uitstapje”.  

We wensen iedereen een hele fijne vakantie en tot ziens bij een volgende Raspa activiteit!

 Wim en Marianne Vos


NAAR DE FOTO'S