Puls Polski

Drogą ku zwycięstwu Prawdy
Rekinoceanu
Polsko

Perełka świata
Nie depcz trudu pokoleń
Co nasz przeinacza w nasz grud
Polskiej ziemi
Czyń ją wielką naszych serc
Abyś nie była wykluczona
Z Narodów świata
Co będą wznosiły
Światło
Zwycięstw
Pokoleń
A ci co na rękach noszą krew
Niewinnych i sprawiedliwych
Pokryją się w niesławie
Obyś tam nie była
Gdyż tam jest śmierć
W bezkresie męki konań
Bo wiekuisty czas
Gdzie ogień
Rozpali wnętrze belzebuba
Za jego dokonań
Śmierci naszych Ojców matek
i naszych braci
Na którym to stosie
Zwycięstw
Pokoju powstanie nowe życie
Jak zapowiadali prorocy.


Cywilizacja

Cywilizacja prawdziwa to nie jest cofanie się społeczeństwa
A jego wyniosłość w prawdziwym kulcie obyczaju co go tworzy
Prawdziwa cywilizacja do parcie i procesy przyjazne człowieka co go wznosi na szczyty wielkiego rozumowania
O wielkiej potędze rozwoju
Tworzonej w wąskiej drodze zmysłu.
Jako to mistrz Jezus Chrystus mówi droga do prawdy życia jest wąska
Droga do zatraty jest szeroka i rozległa
Do których to przyklejają się przymiotniki oddolne znaczy zezwierzęcone.
Które cofają nas w czasie ku upadku.
Na którym to drzewie osiada człowiek.
Pełnię tego obyczaju dobywa całymi garściami lucyfer w materii masonerii już ogarniętymi rejonami
Jak stany USA.Europa jego owoce to okultyzm znamy go
w faszystowskiego jego dzieła to co rusz wzniecające się pożary wojen
choćby II wojna światowa,małe wojenki państwowe
Włącznie z terrorem.


Poezja Natury


co skłania nas do myślenia
By w niej poukładać życie bez cienia.
Tak, by rozpalić ogień miłości,
który wytrwa czas nicości.
Patrząc na kataklizmy i upadki losu.
One uczą nas, by nie spaść z wozu.
Na którym jedziemy,
https://sites.google.com/site/gazetapoezja/



Broń wolności człowiecze
Ale jak
Zapomniałeś kim jesteś człowiecze


A misję swoich talentów
Co ci wsadził Bóg w twoje
Sumienie
Wchodzi w otchłań ciemności
Zapomniałeś wołać na pustyni
Takim językiem
Stwórca twój cię nie usłyszy
A głębia otchłani cię pożera.
Tak naiwność nie jest ludzi prawych
A ludzi bezczelnych
Co uważają
Że to im ktoś wszystko ułoży.

Niestety tak nie jest

https://sites.google.com/site/gazetapoezjapl/


Nie wyrzucaj
Brylantów
Nie oddawaj ich jako bezcen
To twój skarb ci dany

Jako masz się rozwijać
I dzielić
Jako wkład swego Narodu

Pamiętając że kamień
Rodzinny
Z milionów takich jak ty
To ogrom skarbnicy
Z jakiej to nas wyzuli
Nasi pasożyt-nicy
https://sites.google.com/site/gazetaxpoezji/


Czy to taka ma być Polska
Tacy Polacy
A tak
Pokochał Naród Polski

Pod płaszczykiem dobrodzieja
Tak gdzie ta Ojczyzna
Co ciepłem słońca nas wita
Przyjacielskim spojrzeniem
I radość serc
W około układa
Rodzinne przywileje
I radość z rodzinnej
Przystani
Tak Matka i Ojciec
Nie staje się Ojczymem
Gdyż gniazdo rodzinne nie jest rozbite Masońskim dymem
Okultyzmu
Polsko nasza powódź sumień nas uwiodła
A Kaźń wilczej maskarady
Podgryzła nasze korzenie
Rodzinna radość zamiera
Wchodząc do krainy milczeń.

Nie ta droga

https://sites.google.com/site/glospoezjipolskiej/

Widzimy przeróżne zbrodnie
Różnych bandytów
Czyniąc przestępstwa
Bez wyrzutów sumienia
Widząc krzywdę ludzką czy ich mogące się stać
Nieszczęścia
Nie reagujemy.

To jest znak że ten człowiek czy dana grupa ludzi
Wyzuta jest z sumienia.

https://sites.google.com/site/infoglosprawdy/




Prawda

Jak słońce duszy
Co cień jej światła poruszy

By oświetlić jej poznanie
Po jej władanie naszych myśli
By nas nikt nie skusił do nikczemności
Przemieniając
Wielkość prawdy w kłam naszej duszy
Byśmy jej nigdy nie odnaleźli
Nie ta droga
Nie ten cel
Co nikczemności
Dole nosi
Ależ Prawdy Potęga w Prawdzie nas wyzwoli
W którą uwierzymy

https://sites.google.com/site/poezjacomuser/


Polsko co w twojej ostoi moja ojczyzna - w swojej poezji polskiej naszego ducha
Co nam sumienie Narodu wzniesie

To twój czas to twoje tchnienie którego pragną dobić jak w Oświęcimiu czy tryplice - brzezince
Nie! To twoje plemię w prawdziwym odrodzeniu czas nową prawdziwą Polskę wzniesie prawdziwego polaka - poznawaj twój czas co nam czas niesie

https://sites.google.com/site/poezjapolskaonet/

Odnowa

Jako to miłość
Do Ojczyzny
W Prawdzie
To nie człowiek ją wymyślił

Aby ją wypełniać
Bo jakże ona
Perła powinna stać
Dla Narodów.
Nie w różnicach
Ducha
Co Bóg tego nie ułożył
A człowiek zapożyczył z dolin
Z masońskiego gniazda
Nie ta petarda co czyni huk
Nie ta władza
Co nie ma władzy w pełni
Ale ta wolność
Co wznosi Prawdę

https://sites.google.com/site/potegapoezji/


Prawda
Co światłem
Swoim otoczyć możesz człowieka

Przenikasz nerki
wątrobę serce
i duszę w pokorze
By mogła jeść chleb z twojej
świętej ręki

https://sites.google.com/site/uswiecanieprawdy/