ΝΕΑ - ΑΡΘΡΑ

Εδώ θα βρείτε άρθρα που έχουν δημοσιευθεί στην ημερήσιο έντυπο & ηλεκτρονικό τύπο.

Θέματα που αφορούν όλους μας.

Δημοσιεύσεις σεμιναρίων ή/& Ημερίδων, παρουσιάσεις, συνεντεύξεις.

«ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ»

αναρτήθηκε στις 25 Μαΐ 2010, 1:14 μ.μ. από το χρήστη Assimina Chioni

Μια φράση που δεν χτυπά την πόρτα μόνο οικογενειών με οικονομική ευχέρεια, ούτε μόνο οικογένειες με προβλήματα, ούτε μόνο οικογένειες με χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο.

Μπορεί να χτυπήσει την πόρτα όλων, χωρίς καμία διάκριση, κ τις περισσότερες φορές χωρίς καμία προειδοποίηση. «Έτσι ξαφνικά!»

 

Για όλους τους γονείς,  η αντίληψη του γεγονότος ότι το παιδί του είναι χρήστης ναρκωτικών, αποτελεί μια έντονα τραυματική ψυχική εμπειρία. Η οποία δημιουργεί έντονα αισθήματα θυμού, ενοχής και αποτυχίας, που θα τον βασανίζουν και θα του δημιουργούν αποσταθεροποίηση τόσο στον ίδιο όσο κ στην υπόλοιπη οικογένεια.

Δεν είναι προετοιμασμένοι ότι αυτό μπορεί να συμβεί «στο δικό μου» παιδί, αναστατώνονται κ δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση αυτή, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για το παιδί τους και την οικογένειά τους.

Στόχος θα πρέπει να είναι να ενεργήσουν γρήγορα, με ψυχραιμία & νηφαλιότητα. Αρνητικές σκέψεις όπως «εγώ φταίω, εσύ φταις, κλπ» δεν βοηθούν το παιδί/έφηβο/νέο. Η αυτοενοχοποίηση, ή η ρίψη ευθυνών σε τρίτους, δεν βοηθούν στη λύση του προβλήματος, αντιθέτως σας αποδιοργανώνουν.

Ο θυμός, η επιθετικότητα και απογοήτευση εναντίον του παιδιού, θα πρέπει να αντικατασταθεί με αγάπη, υποστήριξη κ φροντίδα για αυτό. Να αποτελέσουν μια σταθερή κατάσταση για να αισθανθεί ασφάλεια κ σιγουριά δίπλα τους. Είναι σημαντικό να του προσφερθεί ενθάρρυνση και επιδοκιμασία.

Ποια είναι όμως τα σημάδια ότι παίρνει ναρκωτικά;

Η χρήση των ναρκωτικών από παιδιά ή έφηβους συνοδεύεται από σωματικά προβλήματα και από αλλαγές στη συμπεριφοράς τους, συνήθως σε συνδυασμό και όχι το κάθε ένα ξεχωριστά από μόνο του,  θα πρέπει να κινήσουν την προσοχή ότι κάτι δεν πάει καλά:

  • Απομόνωση: Ένα παιδί που ενώ μέχρι πριν από λίγο διάστημα ήταν κοινωνικό, τώρα απομακρύνεται και επιζητά την απομόνωση, μπορεί να είναι δείκτης ότι κάτι το απασχολεί.
    Παιδιά που χρησιμοποιούν ναρκωτικά θέλουν να το κρύψουν. Δεν θέλουν οι άλλοι να καταλάβουν. Οι μυρωδιές και διάφορα άλλα σημάδια χρήσης ναρκωτικών μπορεί να αποκαλύψουν το πρόβλημα. Με την απομόνωση θέλουν να αποφεύγουν τις ερωτήσεις για το που ήσαν, τι έκανες;
     
  • Αλλαγές στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά: Η απότομη & σημαντική μείωση της σχολικής απόδοσης, η έλλειψη ενδιαφέροντος στο να επιτυγχάνει καλούς βαθμούς, η αδιαφορία για το σχολείο, είναι σημεία που θα πρέπει να κινήσουν την προσοχή των γονιών.
    Επίσης οι εξάψεις θυμού ή ευφορίας, το γεγονός ότι το παιδί έχει γίνει πολύ πιο ευερέθιστο παρά πριν, οι απότομες αλλαγές της διάθεσης είναι σημεία που πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψη. Οι αλλαγές στη προσωπικότητα του παιδιού μπορεί να είναι απότομες ή να εγκατασταθούν σταδιακά
     
  • Σωματικές αλλαγές: Η απώλεια βάρους, η αδυναμία που φαίνεται στο πρόσωπο, η απουσία του ενδιαφέροντος του παιδιού για τη σωματική του εικόνα σε αντίθεση με το τι ήταν πριν, οι δυσκολίες συγκέντρωσης και συντονισμού και γενικά μια όψη του παιδιού που έχει αλλάξει και δεν φαίνεται υγιής, θα πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς
     
  • Αλλαγές στους φίλους: Εάν ξαφνικά το παιδί σταματήσει να βλέπει τους καλύτερους του φίλους, εάν διακόψει με τους παλιούς του φίλους και εμφανιστεί κάποιος άλλος με ταυτόχρονη αλλαγή στη συμπεριφορά με σημεία όπως αναφέρουμε πιο πάνω, θα πρέπει να κάνει τους γονείς να φροντίσουν να μάθουν τι συμβαίνει

Εάν υποπτεύεστε ότι το παιδί σας είναι θύμα των ναρκωτικών, θα πρέπει να απευθυνθείτε ΑΜΕΣΩΣ  σε ειδικούς για κάποιες κατευθυντήριες γραμμές στο πως να συμπεριφερθείτε και να ενεργήσετε πριν μιλήσετε μαζί του.

  • Χωρίς να δημιουργηθούν αντιδράσεις, θα πρέπει να ενδιαφερθείτε και να ρωτήσετε το παιδί, για το τι συμβαίνει στη ζωή του. Να είστε ειλικρινείς και να μιλήσετε στο παιδί για αυτά που έχουν αντιληφθεί και τα οποία τους ανησυχούν. Θα πρέπει κατά την διάρκεια της συζήτησης μαζί του να είστε ήρεμοι κ ειλικρινείς για να μπορέσει να εκφραστεί ελεύθερα.

 

  • Σε περίπτωση που το παιδί δεν θέλει να μιλήσει ή όταν ανησυχείτε για κακή απόδοση στο σχολείο, τότε θα πρέπει να πείτε στο παιδί ότι θα επισκεφθείτε το σχολείο για να πάρουν περισσότερες πληροφορίες. Είναι καλό στη συνέχεια να συζητήσετε τα θέματα αυτά μαζί του.

 

  • Είναι σημαντικό  να φροντίσετε να κτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί . Αυτό θα επιτρέψει την καλύτερη επικοινωνία, την καλύτερη επίλυση προβλημάτων, βελτίωση της σχολικής απόδοσης και θα προσφέρει προστασία από τα ναρκωτικά.

 

  • Είναι καλό στην καθημερινή  ζωή του παιδιού να καθιερωθούν και να εφαρμόζονται κάποιοι κανόνες. Η εφαρμογή των κανόνων αυτών και η τακτική αναθεώρησή τους μαζί με το παιδί μπορεί να προσφέρει ένα κλίμα οργάνωσης και ασφάλειας που θα το προστατεύσει από πολλούς κινδύνους όπως και τα ναρκωτικά.

 

  • Απευθυνθείτε σε κέντρα αποτοξίνωσης, ή/κ σε ειδικούς. 


Ξεπεράστε το θυμό σας, νικήστε την ανασφάλειά σας κ βοηθήστε όσο πιο γρήγορα γίνεται το  παιδί σας.  

 

ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ

αναρτήθηκε στις 24 Μαΐ 2010, 6:50 π.μ. από το χρήστη Assimina Chioni   [ ενημερώθηκε 15 Δεκ 2015, 1:35 μ.μ. ]

 

Στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα, η φράση πανικός φόβος ή μόνο πανικός, δηλώνει τον παράλογο και αδικαιολόγητο φόβο, που προέρχεται από το θεό Πάνα. Με τις φασαρίες και τα πειράγματά του, τρόμαζε τους ανυποψίαστους περαστικούς, που απέφευγαν να περνούν από το συγκεκριμένο σημείο.

Η συχνότερη φοβία που οι άνθρωποι με την διαταραχή πανικού αναπτύσσουν δεν προέρχονται από τους φόβους πραγματικών αντικειμένων ή των γεγονότων, αλλά κυρίως από το φόβο για μια ακόμα κρίση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι άνθρωποι θα αποφύγουν ορισμένες καταστάσεις ή αντικείμενα, επειδή φοβούνται ότι αυτά τα ερεθίσματα θα μπορούσαν να προκαλέσουν άλλη μια κρίση.

Το βασικό σύμπτωμα – κλειδί της διαταραχής πανικού είναι ο επίμονος φόβος για μελλοντικές επιθέσεις πανικού.

Χωρίς θεραπεία, η διαταραχή πανικού μπορεί να έχει τις πολύ σοβαρές συνέπειες, όπως τη δημιουργία μιας φοβίας. Διότι μόλις υποστεί κάποιος μια κρίση πανικού, μπορεί να αρχίσει να αποφεύγει  παρόμοιες καταστάσεις όπως αυτήν που ήταν, όταν εμφανίστηκε η κρίση.

Η διαταραχή πανικού μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται από την προθυμία του ασθενούς να ακολουθήσει προσεκτικά το πρόγραμμά του Θεραπευτή. Δεν θα αποδώσει καρπούς από την μια μέρα στην άλλη, αλλά όποιος το ακολουθήσει, πρέπει να αρχίσει να έχει σοβαρή βελτίωση περίπου μέσα σε 10 έως 20 εβδομάδες. Εάν συνεχίσει τη θεραπεία, μέσα σε ένα έτος θα παρατηρήσει μια τεράστια βελτίωση.

Οι γενικές αρχές της Ψυχοθεραπείας για τις κρίσεις πανικού είναι:

—  Η Αναγνώριση, ο έλεγχο και η τροποποίηση των σκέψεων και πεποιθήσεων που συνοδεύουν την διαταραχή πανικού και το άγχος που προηγείται αυτής.

—  Η Ελαχιστοποίηση των  συμπεριφορών αποφυγής – απόσυρσης που διαιωνίζουν και τις συντηρούν.

 Ο θεραπευτής δεν προσπαθεί να αλλάξει τον τρόπο σκέψης και την οπτική μέσα από την οποία βιώνουν την διαταραχή οι πελάτες, αλλά προσπαθεί  να τους διδάξει (ψυχοεκπαιδεύσει) καινούργιες και πιο λειτουργικές μορφές αντίδρασης, να μεταδώσει νέες δεξιότητες και να τους κάνει να σκέφτονται περισσότερο ευέλικτα και αντικειμενικά.

Το Βασικό στοιχείο είναι να διδαχτούν οι θεραπευόμενοι να ξεκινήσουν να βλέπουν τις παλιές τους σκέψεις σαν υποθέσεις που χρήζουν διερεύνηση. Δηλαδή «μπορεί να είναι κ διαφορετικά τα πράγματα από τον τρόπο με τον οποίο έχω συνηθίσει εγώ να τα βλέπω τόσα χρόνια» ή «μήπως τα πράγματα δεν έχουν μόνο μια ερμηνεία?»  Να ενθαρρύνονται να αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις που τους δημιουργούν άγχος, με σκοπό  την διάψευση των αρνητικών προβλέψεων αλλά και να μάθουν νέες πιο λειτουργικές μορφές αντίδρασης στο στρες.

ΖΗΤΗΣΤΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ! ΒΓΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΡΟΦΗΣ

αναρτήθηκε στις 24 Μαΐ 2010, 5:47 π.μ. από το χρήστη Assimina Chioni   [ ενημερώθηκε 24 Μαΐ 2010, 6:33 π.μ. ]

«Τι είναι η Διαταραχή Πρόσληψης Τροφής;»

ΟΡΙΣΜΟΣ: Μια επίμονη διαταραχή της διατροφής ή της σχετιζόμενης με τη διατροφή συμπεριφοράς, η οποία έχει σε σημαντικό βαθμό αρνητικές επιπτώσεις στη σωματική υγεία ή την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα του ατόμου.

Τα είδη της ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΡΟΦΗΣ (ΔΠΤ) σύμφωνα με το DSM-IV :

ΨΥΧΟΓΕΝΗΣ (ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ) ΑΝΟΡΕΞΙΑ (ΝΑ)

ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ ΒΟΥΛΙΜΙΑ (ΝΒ)

ΔΠΤ ΜΗ ΚΑΘΟΡΙΖΟΜΕΝΗ

v ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΦΑΓΙΑ (από φέτος αναφέρεται ως ξεχωριστή Διαταραχή, Δείτε άρθρο στη σχετική ανάρτηση)



Τ
o κυρίαρχο χαρακτηριστικό όλων των ΔΠΤ είναι ο διαταραγμένος τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται και βιώνουν τα άτομα αυτά το σωματικό βάρος και σχήμα, καθώς και ο έντονος φόβος του πάχους. Αυτά τα δύο στοιχεία, βάρος & σχήμα, αποτελούν δύο συνιστώσες μιας και μόνο κατά βάση διαταραχής.

Η αιτιολογία των ΔΠΤ παραμένει αδιευκρίνιστη.  Αυτό στο οποίο φαίνεται οι απόψεις των ειδικών να συγκλίνουν, είναι ότι η αιτιολογία των διαταραχών αυτών είναι πολυπαραγοντική, και η αναζήτηση ενός και μοναδικού αιτιολογικού παράγοντα φαίνεται να είναι ένα άκαρπο εγχείρημα.


θα πρέπει να εξετάσουμε βιολογικούς, οικογενειακούς, ψυχολογικούς & κοινωνικούς παράγοντες. Ο κάθε ένας κ όλοι μαζί συμβάλλουν στην δημιουργία των ΔΠΤ.


Οι Ψυχολογικοί, που έχουν αναγνωριστεί ως, προδιαθεσικοί παράγοντες έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

o χαμηλή αυτοεκτίμηση
o χαμηλό αυτοσυναίσθημα
o έλλειψη πίστης προς τον εαυτό
o έλλειψη πίστης προς τις δυνατότητές του
o συνεχής τάση συμμόρφωσης με τις επιθυμίες των άλλων
o τάση ικανοποίησης των αναγκών των άλλων
o έντονη δυσαρέσκεια με το σωματικό βάρος
o δυσαρέσκεια με την εικόνα του σώματος

Τα πρότυπα που η κοινωνία προβάλλει για την εικόνα του ιδανικού σώματος διαφοροποιούνται. Τις τελευταίες δεκαετίες, στην κουλτούρα των δυτικών κοινωνιών, έχει παρατηρηθεί μια σταθερή πορεία προς ολοένα και πιο αδύνατα σώματα ως τα ιδανικά. Το ιδανικό αυτό φαίνεται να είναι το όχημα μέσω του οποίου οι άνθρωποι μαθαίνουν να αισθάνονται ότι είναι ή να φοβούνται μήπως γίνουν παχύσαρκοι.

Οι ΔΠΤ φαίνεται να ανθίζουν σε κοινωνίες που προβάλλουν ως αξίες την αδύνατη σιλουέτα, την ανεξαρτησία και τα προσωπικά επιτεύγματα και σε κοινωνίες στις οποίες οι ρόλοι των γυναικών μπορεί είναι συχνά συγκεχυμένοι και αντιφατικοί.
Η λεπτόσωμη εμφάνιση στις γυναίκες έγινε συνώνυμη με τη δύναμη, την επιτυχία, τον έλεγχο, και έχει ταυτιστεί με τη σεξουαλική ελκυστικότητα. Την ίδια στιγμή, η παχυσαρκία αντιπροσωπεύει ένα ανεπιθύμητο, μη-ελκυστικό σώμα, την αποτυχία, την οκνηρία, την αυτοεγκατάλειψη, την έλλειψη θέλησης και αυτοελέγχου, τη μοναξιά, την απληστία, την συστολή, την απουσία εξυπνάδας και ευστροφίας.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΠΤ
Συνήθως η θεραπείες που ακολουθούνται στις περιπτώσεις των ΔΠΤ, είναι ατομική θεραπεία, ομαδική, κ φαρμακευτική αγωγή, σε σοβαρές περιπτώσεις κ νοσηλεία.
Φαρμακευτική αγωγή: συνήθως δίνονται από ψυχιάτρους ή παθολόγους αντικαταθλιπτικά που μπορεί να ελαττώσουν τα επεισόδια υπερφαγίας. Όταν τα αίτια είναι βαθύτερα τα αντικαταθλιπτικά συνήθως δεν φέρνουν αποτέλεσμα ή μόνο για μικρό χρονικό διάστημα.
Ομαδική θεραπεία: πολύ χρήσιμη ειδικά σε περιπτώσεις υπερφαγίας & βουλιμίας. Αντίστοιχο των ΑΑ, η επόμενη πιο διαδεδομένη ομάδα μετά το αλκοόλ & τα ναρκωτικά.
Ατομική Θεραπεία: εντατική θεραπεία σε εβδομαδιαία βάση χρησιμοποιώντας την κατάλληλη προσέγγιση κ τεχνική ή τεχνικές. Βασικές προϋποθέσεις:
a)Η επαγγελματική κατάρτιση του θεραπευτή.
b)Η προσέγγιση να ταιριάζει στον Θεραπευόμενο.

Διπολική διαταραχή- Μανιοκατάθλιψη

αναρτήθηκε στις 23 Μαΐ 2010, 9:47 π.μ. από το χρήστη Assimina Chioni

 

Τι είναι η διπολική διαταραχή (Μανιοκατάθλιψη)


Η Διπολική Διαταραχή, γνωστή και ως μανιοκατάθλιψη, θεωρείται μια διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας, η οποία φέρει ασυνήθιστες εναλλαγές της συναισθηματικής διάθεσης, της δραστηριότητας και της γενικότερης λειτουργικότητας του ατόμου. Σε αντίθεση με τη συνήθη μεταβλητότητα της διάθεσης, τα "πάνω" και τα "κάτω", στην περίπτωση της διπολικής διαταραχής, οι εναλλαγές αυτές έχουν ιδιαίτερα σοβαρό χαρακτήρα. Συνοδεύονται από σημαντική έκπτωση στον κοινωνικό και επαγγελματικό τομέα της ζωής του ατόμου ή στη σχολική επίδοση, ακόμη και μερικές φορές και από αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Ωστόσο, η διπολική διαταραχή είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, δίνοντας στο άτομο τη δυνατότητα να έχει μια παραγωγική ζωή.

Ο κίνδυνος νόσησης από μανιοκατάθλιψη ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στο 1% στην διάρκεια τη ζωής. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα μπορεί να πάσχουν από 10.000-20.000 από το πρόβλημα αυτό. Εμφανίζεται συνήθως περί το τέλος της εφηβείας ή ενωρίς στην ενήλικη ζωή, ενώ δεν αποκλείεται τα πρώτα συμπτώματα να παρουσιαστούν κατά την παιδική ηλικία ή ακόμη και πολύ αργότερα στη ζωή. Συνήθως δε γίνεται άμεσα αντιληπτή η νοσηρότητα των συμπτωμάτων. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν χρόνια, πριν γίνει η διάγνωση και εφαρμοσθεί η κατάλληλη θεραπεία. Όπως και με τον σακχαρώδη διαβήτη ή κάποια καρδιολογικά νοσήματα, η διπολική διαταραχή έχει χρόνιο χαρακτήρα και απαιτεί προσεκτική αντιμετώπιση καθόλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου.

Η μανιοκατάθλιψη επηρεάζει τόσο τη συναισθηματική διάθεση όσο και τη λογική σκέψη. Κινητοποιεί ανεπιθύμητες ή ακραίες συμπεριφορές και συχνά περιορίζει την ίδια την επιθυμία, τη θέληση του ατόμου να ζήσει. Αν και θεωρείται ότι έχει κυρίως νευροβιολογική βάση, το άτομο βιώνει την ψυχολογική διάσταση του προβλήματος. Ακόμη και στις περιπτώσεις που το άτομο παρουσιάζει ευφορία, αυτή δεν είναι ευχάριστη και το άτομο πραγματικά υποφέρει.

 

Συμπτώματα της Διπολικής Διαταραχής


Η Διπολική Διαταραχή προκαλεί έντονες μεταβολές της συναισθηματικής διάθεσης, από ευφορία ή/και ευερεθιστότητα σε μελαγχολία και απελπισία. Πρόκειται για επεισόδια μανίας και κατάθλιψης αντίστοιχα, τα οποία έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται διαδοχικά, συχνά με μεσοδιαστήματα φυσιολογικής διάθεσης. Παράλληλα παρατηρούνται σημαντικές μεταβολές στην ενεργητικότητα και τη συμπεριφορά.

Τα συμπτώματα του μανιακού επεισοδίου συμπεριλαμβάνουν:

* Αυξημένη δραστηριότητα και ανησυχία
* Υπερβολικά ευφορική διάθεση
* Ακραία ευερεθιστότητα
* Γρήγορη σκέψη, γρήγορος λόγος και εναλλαγές ιδεών
* Διάσπαση της προσοχής και αδυναμία συγκέντρωσης
* Μειωμένη ανάγκη για ύπνο
* Διογκωμένη αυτοεκτίμηση
* Χαμηλή κριτική ικανότητα
* Άκριτη αύξηση των δαπανών για αγορές κ.λ.π
* Ασυνήθιστη συμπεριφορά κατά την τελευταία περίοδο
* Αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα
* Κατάχρηση ουσιών (πχ. κοκαΐνη, αλκοόλ, ηρεμιστικά)
* Παρορμητική ή επιθετική συμπεριφορά
* Άρνηση του ασυνήθιστου χαρακτήρα της διάθεσης και συμπεριφοράς

Προκειμένου να είναι δυνατή η διάγνωση της μανίας, 3 ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να είναι παρόντα κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε ημέρα και για διάστημα μεγαλύτερο της μιας εβδομάδας. Στην περίπτωση που η διάθεση χαρακτηρίζεται από ευερεθιστότητα, 4 επιπλέον συμπτώματα πρέπει να είναι παρόντα για τη διάγνωση

Τα συμπτώματα του καταθλιπτικού επεισοδίου συμπεριλαμβάνουν:

* Καταθλιπτική διάθεση, άγχος, αίσθηση κενού
* Απελπισία ή απαισιοδοξία
* Αισθήματα ενοχής, αναξιότητας, αβοηθητότητας
* Απώλεια ενδιαφέροντος ή ικανοποίησης από τη συμμετοχή σε δραστηριότητες που θεωρούνταν προηγουμένως ευχάριστες
* Απώλεια ενέργειας, κόπωση, αίσθηση "επιβράδυνσης"
* Δυσκολία στη συγκέντρωση και τη μνήμη, μειωμένη αποφασιστικότητα
* Ανησυχία ή ευερεθιστότητα
* Διαταραχές του ύπνου
* Διαταραχές της όρεξης
* Χρόνιος πόνος ή άλλα επίμονα σωματικά συμπτώματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν παθολογικά
* Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας ή απόπειρες αυτοκτονίας

Προκειμένου να είναι δυνατή η διάγνωση της κατάθλιψης, 5 ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να είναι παρόντα κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε ημέρα και για διάστημα μεγαλύτερο των 2 εβδομάδων.

Ένα ήπιο ή μέτριας βαρύτητας επεισόδιο μανίας ονομάζεται υπομανία. Πρόκειται για μια αίσθηση ευφορίας, η οποία είναι δυνατό να συνδέεται με ικανοποιητική λειτουργικότητα και αυξημένη παραγωγικότητα. Έτσι, ακόμη κι αν το στενό περιβάλλον του ατόμου μάθει να αναγνωρίζει αυτή τη μεταβολή της διάθεση ως πιθανή διπολική διαταραχή, το ίδιο το άτομο μπορεί να συνεχίσει να αρνείται αυτό το ενδεχόμενο. Ωστόσο, χωρίς τους κατάλληλους θεραπευτικούς χειρισμούς, η υπομανία είναι πιθανό να εξελιχθεί σε σοβαρή μανία ή να μετατραπεί σε κατάθλιψη.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, βαριά επεισόδια μανίας ή κατάθλιψης συνοδεύονται από ψυχωτικά συμπτώματα, όπως είναι οι ψευδαισθήσεις (ακουστικές, οπτικές ή γενικότερα η αντίληψη, μέσω των αισθήσεων, αντικειμένων που δεν είναι στην πραγματικότητα παρόντα) και οι παραληρητικές ιδέες (εσφαλμένες πεποιθήσεις που δεν είναι απόρροια λογικής σκέψης ή είναι ασυνήθιστες για το άτομο). Η παρουσία ψυχωτικών συμπτωμάτων αποκαλύπτει τις πιο ακραίες μορφές της μεταβαλλόμενης διάθεσης στη διπολική διαταραχή. Για παράδειγμα, ιδέες μεγαλείου, όπως η πεποίθηση, ότι το άτομο είναι ένα σημαντικό πρόσωπο ή ότι διαθέτει ιδιαίτερες ικανότητες ή πλούτο, είναι δυνατό να υπάρξουν κατά τη μανία. Αντίθετα, ιδέες αναξιότητας ή ενοχής, όπως η πεποίθηση, ότι το άτομο είναι απένταρο ή έχει διαπράξει κάποιο σοβαρό αδίκημα, μπορούν να είναι παρούσες κατά την κατάθλιψη. Η διπολική διαταραχή παρουσία των ψυχωτικών συμπτωμάτων μπορεί να διαγνωστεί εσφαλμένα ως σχιζοφρένεια, μια άλλη σοβαρή ψυχική ασθένεια.

Θα ήταν ίσως χρήσιμο, να σκεφτούμε τις ποικίλες μεταβολές της διάθεσης στη διπολική διαταραχή ως ένα φάσμα ή ένα συνεχές, στο ένα άκρο του οποίου βρίσκεται η βαριά κατάθλιψη, κατόπιν η ήπια κατάθλιψη, κάπου στο μέσο η ισορροπημένη διάθεση, στη συνέχεια η υπομανία και, τέλος, στο άλλο άκρο, η μανία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, συμπτώματα μανίας μπορεί να συνυπάρχουν με συμπτώματα κατάθλιψης, έχοντας ως αποτέλεσμα αυτό που καλείται μεικτό επεισόδιο. Τα συμπτώματα του μεικτού επεισοδίου συμπεριλαμβάνουν την ανησυχία, τις διαταραχές του ύπνου και της όρεξης, την ψυχωτική συμπτωματολογία και σκέψεις αυτοκτονίας. Έτσι, η διάθεση του ατόμου μπορεί να χαρακτηρίζεται από κατάθλιψη και απελπισία αλλά και από αυξημένη ενεργητικότητα την ίδια στιγμή.

Η διπολική διαταραχή είναι δυνατό να εκληφθεί ως ένα πρόβλημα άλλου τύπου πέραν της ψυχικής ασθένειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει, λόγω της τάσης του ατόμου να επιδίδεται σε συμπεριφορές που θεωρούνται δυσπροσαρμοστικές, όπως η χρήση ουσιών, ή να εκδηλώνει περιορισμένη σχολική επίδοση, επαγγελματική δραστηριότητα και διαταραγμένες διαπροσωπικές σχέσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, προβλήματα, όπως τα παραπάνω, μπορεί να είναι οιωνοί μιας υποβόσκουσας διαταραχής της διάθεσης.

 

 

Θεραπεία της Διπολικής Διαταραχής


Στις περισσότερες περιπτώσεις διπολικής διαταραχής, ακόμη και στις πιο βαριές, μια ουσιώδης εξισορρόπηση των εναλλαγών της διάθεσης και μια ύφεση των σχετικών συμπτωμάτων είναι δυνατό να επιτευχθεί με την εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας. Το γεγονός, ότι η διπολική διαταραχή αφορά σε ένα κύκλο διαδοχικών επεισοδίων, απαιτεί, σχεδόν πάντα, μια χρόνια, προληπτική χορήγηση φαρμάκων. Ένα θεραπευτικό σχήμα, που συμπεριλαμβάνει τόσο τη φαρμακευτική αγωγή όσο και την ψυχοκοινωνική παρέμβαση, θεωρείται το βέλτιστο για τη αντιμετώπιση της νόσου στο χρόνο.

Η συνεχιζόμενη, χωρίς διακοπές, θεραπευτική αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής είναι ιδιαίτερα σημαντική. Βεβαίως, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, είναι δυνατό να παρατηρηθούν αλλαγές στη διάθεση. Κάτι τέτοιο οφείλει να γίνεται άμεσα γνωστό στον θεράποντα ιατρό, προκειμένου να αποτραπεί πιθανή έξαρση της νόσου, με κατάλληλες τροποποιήσεις του θεραπευτικού σχήματος. Η στενή συνεργασία με το γιατρό, καθώς και η ανοιχτή επικοινωνία μαζί του, για τυχόν προβληματισμούς που αφορούν στη θεραπεία, είναι δυνατό να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά της.

Επιπλέον, η καθημερινή καταγραφή των παρατηρούμενων συμπτωμάτων, του θεραπευτικού σχήματος, πιθανών διαταραχών του ύπνου και στρεσσογόνων γεγονότων στη ζωή του ατόμου είναι δυνατό να συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της νόσου τόσο από το ίδιο το άτομο όσο και από το οικογενειακό του περιβάλλον, καθώς και στην παροχή εξατομικευμένης και, συνεπώς, πιο αποτελεσματικής θεραπευτικής φροντίδας.


Ψυχοκοινωνική Προσέγγιση
Επιπρόσθετα της φαρμακευτικής αντιμετώπισης, η ψυχοκοινωνική προσέγγιση ατόμων με διπολική διαταραχή και των οικογενειών τους συμβάλλει σημαντικά στη στήριξη και την εκπαίδευσή τους αναφορικά με τα συμπτώματα των μανιακών και καταθλιπτικών επεισοδίων. Σχετικές μελέτες στο χώρο έδειξαν, ότι η ψυχοκοινωνική παρέμβαση συνδέεται με αυξημένη σταθερότητα της διάθεσης, μειωμένη ανάγκη νοσηλείας και αυξημένη λειτουργικότητα σε ποικίλους τομείς. Ένας ψυχολόγος, ένας κοινωνικός λειτουργός ή ένας σύμβουλος τυπικά παρέχει αυτού του τύπου θεραπείες, συχνά σε συνεργασία με τον ψυχίατρο για τη στενή παρακολούθηση της προόδου του ατόμου με διπολική διαταραχή. Η διάρκεια, η συχνότητα εφαρμογής και ο τύπος της θεραπείας αποτελεί συνάρτηση των εξατομικευμένων αναγκών του ατόμου.

Η ψυχοκοινωνική προσέγγιση ατόμων με διπολική διαταραχή αναφέρεται κυρίως στην υποστηρικτική θεραπεία, τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, την οικογενειακή θεραπεία και την εκπαίδευση. Συγκεκριμένα,

* Η Υποστηρικτική Θεραπεία συμβάλλει στη διαχείριση των ανεπιθύμητων συνεπειών της νόσου στους διάφορους τομείς της ζωής, καθώς και στην ενίσχυση της εκδήλωσης συνέπειας στη θεραπευτική αγωγή.

* Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία βοηθάει στην εκμάθηση τεχνικών τροποποίησης των δυσλειτουργικών ή αρνητικών δομών σκέψης και συμπεριφοράς σε σχέση με τη νόσο.

* Η Οικογενειακή Θεραπεία κάνει χρήση συγκεκριμένων στρατηγικών, προκειμένου να επιτύχει τη μείωση του άγχους που βιώνει η οικογένεια, το οποίο μπορεί να ενισχύει ή να απορρέει από τα συμπτώματα του μέλους με διπολική διαταραχή.

* Η Εκπαίδευση του ατόμου με διπολική διαταραχή ή και της οικογένειάς του, σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου, καθώς και τη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτής, μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά ως προς την πιθανότητα υποτροπής με την αναγνώριση των συμπτωμάτων του αρχόμενου επεισοδίου.

Οπως και με την φαρμακευτική αντιμετώπιση, είναι σημαντικό να ακολουθείται πιστά ο θεραπευτικός σχεδιασμός οποιασδήποτε ψυχοκοινωνικής προσέγγισης, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

 

Συναισθηματική Υπερφαγία

αναρτήθηκε στις 24 Απρ 2010, 9:37 π.μ. από το χρήστη Assimina Chioni

Η συναισθηματική υπερφαγία χαρακτηρίζεται από μια ακατάσχετη επιθυμία για φαγητό που προκύπτει όταν υπάρχουν δύσκολες ψυχολογικές καταστάσεις όπως το στρες, ο θυμός, το άγχος, η μοναξιά, η λύπη και η πλήξη.

Είναι ένας τρόπος διαφυγής ή περισπασμού από το πρόβλημα που απασχολεί το άτομο, είναι το γέμισμα του κενού που αισθάνεται το άτομο μέσα του. Μέσα από το φαγητό εκφράζεται κ ταυτόχρονα νομίζει ότι εκτονώνεται. Το φαγητό προκαλεί προσωρινά ευχαρίστηση που είναι αντισταθμιστική στην κακή ψυχολογική κατάσταση του ατόμου.

Το πρόβλημα που δημιουργείται είναι όμως διπλό.
Το πρώτο μέρος είναι ότι η ανακούφιση είναι μόνο προσωρινή. Με το σταμάτημα του φαγητού, η προσοχή επανέρχεται στις σκοτούρες.
Το δεύτερο μέρος είναι ότι προστίθενται στο σώμα περιττά κιλά. Σύντομα επέρχεται η παχυσαρκία και μαζί νέα άσχημα ψυχολογικά αισθήματα λόγω κακής σωματικής εικόνας και ενοχής που αφορούν στη συμπεριφορά υπερφαγίας.

Ξεκινούν δίαιτες που όμως όλες αποτυγχάνουν. Ο βασικός λόγος που αποτυγχάνουν είναι επειδή μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία μόνοι μας χωρίς καμιά ψυχολογική υποστήριξη . Η υπερφαγία χρησιμοποιείται να καταστείλει συναισθήματα και σκέψεις που πονούν.

Χωρίς κατάλληλη βοήθεια και θεραπεία, οι διατροφικές διαταραχές πιθανόν να επιμείνουν σε όλη την διάρκεια της ζωής του ατόμου. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή ώστε να κατανόησει ποιες εσωτερικές ανάγκες του καλύπτει μέσα από το φαγητό να αυξήσει την αυτοπεποίθηση του να καλυτερεύσει την εικόνα του εαυτού του, να αγαπήσει τον εαυτό του, να διευκολύνει τις απαιτούμενες αλλαγές να μην είναι παροδικά αλλά μόνιμα.

Το άτομο που πάσχει από παχυσαρκία διαθέτει χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθει ενοχικά και δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα θέλω και τα συναισθήματά του. Χαμηλή αυτοπεποίθηση με πολλές ενοχές και το συναίσθημα του αδιεξόδου, συμβάλλουν σε έναν αρνητικό φαύλο κύκλο, όπου η πολυφαγία χρησιμοποιείται ως διέξοδος στο πρόβλημα, το οποίο αρχικά προκαλεί. Το παχύσαρκο άτομο μέσα από τη σχέση του με το φαγητό, εκφράζεται και εκφράζει τη συναισθηματική του κατάσταση. Εκτονώνει τα προβλήματα του, τις εντάσεις, και τα άγχη .

Οι ασθενείς αυτοί έχουν οπωσδήποτε ανάγκη ψυχοθεραπείας για να αναπτύξουν μια ισορροπημένη σχέση με το φαγητό και παράλληλα να έρθουν σε επαφή με τα καταπιεσμένα συναισθηματικά θέματα τους

Αν κ διαγνωστικά ανήκει στις διαταραχές πρόσληψη τροφής (ΔΠΤ) στην ουσία είναι συναισθηματική διαταραχή, στην οποία το φαγητό χρησιμοποιείται για να μπορέσει το άτομο να διαχειριστεί σκέψεις, συναισθήματα που πονούν, είναι αφόρητα. Θα είναι ξεχωριστή κατηγορία στα νέα διαγνωστικά κριτήρια της ψυχοπαθολογίας που θα βγουν το 2010.

Υπάρχει βέβαια μια σύγχυση ως αναφορά το πότε η Συναισθηματική Υπερφαγία γίνεται Διατροφική Διαταραχή, ο μόνος αρμόδιος να το κρίνει είναι ο ψυχολόγος. Η διάγνωση εξαρτάται από την ένταση του φαινομένου, τη συχνότητα των επεισοδίων υπερφαγίας και άλλους παράγοντες.

Οι διατροφικές διαταραχές είναι σοβαρές ασθένειες και χρειάζεται εξειδικευμένη ψυχολογική φροντίδα. Τα άτομα που πάσχουν από επεισόδια υπερφαγιας ή παχυσαρκία συνήθως δεν ζητούν μονοί τους ψυχολογική βοήθεια για τους παρακάτω λογούς:
• Άγνοια στη σοβαρότητα του προβλήματος, οι γύρω μας ή κ εμείς λέμε: «δεν έχεις τίποτα, απλά σταμάτα να τρως»
• Ενοχές και ντροπή για το πρόβλημα τους
• Αρνητισμός για την ψυχοθεραπευτική παρέμβαση «είμαι τρελός?»
• Οικονομικές δυσκολίες
• Λάθος επιρροές από το περιβάλλον τους π.χ όλα στο μυαλό σου είναι τι θα σου κάνει ο ψυχολόγος

Τα επεισόδια υπερφαγίας συνίστανται σε κατανάλωση τροφών με μεγάλη θερμιδική αξία, μπορεί να τρώει κρυφά, σταματάει μόνο όταν υπάρχει πόνος, ή θα πέσει για ύπνο, δεν υπάρχει έλεγχος στην ποσότητα, σε πολύ μικρά διαστήματα από το ένα γεύμα στο άλλο.

Ο ψυχολόγος θα τον βοηθήσει να αναγνωρίσει κ να κατανοήσει τις εσωτερικές του ανάγκες, να αυξήσει την αυτοπεποίθησή του, να καλυτερεύσει την εικόνα του εαυτού του, κ τελικά να αγαπήσει τον εαυτό του..

Σκεφτείτε τα παρακάτω:
1) Πεινάτε πραγματικά
2) Υγιεινές τροφές σε σχέση με τροφές με μεγάλη θερμιδική αξία
3) Καταγραφή συνηθειών κ συναισθημάτων
4) Ύπνος
5) Γυμναστική
6) Νέα ενδιαφέροντα

Πρέπει να αναγνωρίζουμε πότε πραγματικά πεινάμε. Αν, για παράδειγμα, έχουμε γευματίσει ή τσιμπολογήσει λίγη ώρα πριν, καλύτερα να μην το επαναλάβουμε.
Φροντίζουμε να «γεμίζουμε» την ημέρα μας (συναντάμε φίλους, οργανώνουμε το πρόγραμμα δραστηριοτήτων της εβδομάδας).
Ανακαλύπτουμε καινούργια ενδιαφέροντα και εναλλακτικές δραστηριότητες (διαβάζουμε ένα βιβλίο, πηγαίνουμε στον κινηματογράφο, ακούμε μουσική).
Γυμναζόμαστε. Η καθημερινή άσκηση αποφορτίζει από το άγχος, δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα, ενώ ταυτόχρονα συνεισφέρει στην καλή φυσική κατάσταση.
Κοιμόμαστε καλά, μια και ο επαρκής ύπνος χαρίζει ευεξία και μειώνει την καταθλιπτική διάθεση.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

αναρτήθηκε στις 20 Απρ 2010, 2:27 μ.μ. από το χρήστη Assimina Chioni

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ & ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια ακούμε τον όρο «κρίσεις πανικού». Ένα πρόβλημα που απασχολεί και βασανίζει ανθρώπους που είναι γύρω μας κάνοντας την καθημερινότητά τους δύσκολη. Κάποιοι πάλι δεν γνωρίζουν καν τι είναι αυτό που τους συμβαίνει κ ξεκινάει μια αργή κ βασανιστική πορεία σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων. Τελικά τι είναι η «κρίση πανικού»? Πότε μου συμβαίνει? Είναι διαταραχή κ τι είδους διαταραχή είναι αυτή, ποια είναι τα αίτια, τα συμπτώματα, οι συνέπειες και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται (όσο αναφορά τον τρόπο προσέγγισής τους προς το πρόβλημα): Στους ενημερωμένους και σ’ αυτούς που δεν γνωρίζουν τι τους ΈΧΕΙ συμβεί. Η κρίση πανικού και στις δύο κατηγορίες είναι η ίδια, απλά διαφέρει ο τρόπος που θα αντιδράσει ο κάθε άνθρωπος στα πρώτα κρούσματα μιας κρίσης πανικού και στο που είναι καλύτερα να καταφύγει για βοήθεια.

Το πρώτο μέρος του σεμιναρίου: ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ: ΨΥΧΙΚΑ & ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ (στατιστικά στοιχεία για την ελληνική αγορά), ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ Κ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ (ανάλυση περιστατικού), ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΠΝΟΗΣ.
Το δεύτερο μέρος: ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΑΝΙΚΟΥ: ΟΡΙΣΜΟΣ, ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ, ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ, ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ (ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑ), ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ
To τρίτο μέρος του σεμιναρίου θα είναι συζήτηση κ ερωτήσεις.

Σάββατο 24 Απριλίου 11:00πμ-4:00μμ

Λεωφόρος Αμφιθέας 78, 1ος Όροφος (πάνω από την Εμπορική Τράπεζα)

Τιμή Συμμετοχής:
Επαγγελματίες 40€
Σπουδαστές 30€
Σπουδαστές του N.H.S. 25€

ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΘΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλ: 2109837344-2109825025 και στο info@nhs.gr Θέσεις περιορισμένες

1-6 of 6