Welcome‎ > ‎Vasko Popa‎ > ‎

Vrati Mi Moje Krpice

Vrati Mi Moje Krpice

Padni mi samo na pamet
Misli moje obraz da ti izgrebu
Iziđi samo preda me
Oči da mi zalaju na tebe
Samo otvori usta
Ćutanje moje da ti vilice razbije
Seti me samo na sebe
Sećanje moje da ti zemlju pod stopalima raskopa 
Dotle je među nama došlo

1

Vrati mi moje krpice
Moje krpice od čistoga sna
Od svilenog osmeha 
Od prugaste slutnje
Od moga čipkastoga tkiva
Moje krpice od tačkaste nade
Od žežene želje 
Od sarenih pogleda
Od kože s moga lica
Vrati mi moje krpice
Vrati kad ti lepo kažem

2

Slušaj ti čudo
Skini tu maramu belu
Znamo se
S tobom se od malih nogu
Iz istog čanka srkalo
U istoj postelji spavalo
S tobom zlooki nožu
Po krivom svetu hodalo
S tobom gujo pod košuljom
Čuješ ti pretvorniče
Skini tu maramu belu
Šta da se lažemo

3

Neću te uprtiti na krkače
Neću te odneti kud mi kažeš
Neću ni zlatom potkovan
Ni u kola vetra na tri točka upregnut
Ni duginom uzdom zauzdan
Nemoj da me kupuješ
Neću ni s nogama u džepu
Ni udenut u iglu ni vezan u čvor
Ni sveden na običan prut
Nemoj da me plašiš
Neću ni pečen ni prepečen
Ni presan posoljen
Neću ni u snu
Nemoj da se zavaravaš
Ništa ne pali neću

4

Napolje iz moga zazidanog beskraja
Iz zvezdanog kola oko moga srca
Iz moga zalogaja sunca
Napolje iz smešnog mora moje krvi
Iz moje plime iz moje oseke
Napolje iz mog ćutanja na suvom
Napolje rekao sam napolje
Napolje iz moje žive provalije
Iz golog očinskog stabla u meni
Napolje dokle ću vikati napolje
Napolje iz moje glave što se rasprskava
Napolje samo napolje

5

Tebi dođu lutke
A ja ih u krvi svojoj kupam
U krpice svoje kože odevam
Ljuljaške im od svoje kose pravim
Kolica od svojih pršljenova
Krilatice od svojih obrva
Stvaram im leptire od svojih osmeha
I divljač od svojih zuba
Da love da vreme ubijaju
Kakva mi je pa to igra

6

Koren ti i krv i krunu
I sve u životu
Žedne ti slike u mozgu
I zar okca na vrhovima prstiju
I svaku svaku stopu
U tri kotla namćor vode
U tri peći znamen vatre
U tri jame bez imena i bez mleka
Hladan ti dah do grla
Do kamena pod levom sisom
Do ptice britve u tom kamenu
U tutu tutinu u leglo praznine
U gladne makaze početka i početka
U nebesku matericu znam li je ja

7

Šta je s mojim krpicama
Nećeš da ih vratiš nećeš
Spaliću ti ja obrve
Nećeš mi dovek biti nevidljiva
Pomešaću ti dan i noć u glavi
Lupićeš ti čelom o moja vratanca
Podrezaću ti raspevane nokte
Da mi ne crtaš školice po mozgu
Napujdaću ti magle iz kostiju
Da ti popiju kukute s jezika
Videćeš ti šta ću da ti radim
Seme ti i sok i sjaj
I tamu i tačku na kraju mog života
I sve na svetu

8

I ti hoćeš da se volimo
Možeš da me praviš od moga pepela
Od krša moga grohota
Od moje preostale dosade
Možeš lepotice
Možeš da me uhvatiš za pramen zaborava
Da mi grliš noć u praznoj košulji
Da mi ljubiš odjek
Pa ti ne umeš da se voliš

9

Beži čudo
I tragovi nam se ujedaju
Ujedaju za nama u prašini
Nismo mi jedno za drugo
Stamen hladan kroz tebe gledan
Kroz tebe prolazim s kraja na kraj
Ništa nema od igre
Kud smo krpice pomešali
Vrati mi ih šta ćeš s njima
Uludo ti na ramenima blede
Vrati mi ih u nigdinu svoju beži
Beži čudo od čuda
Gde su ti oči
I ovamo je čudo

10

Crn ti jezik crno podne crna nada
Sve ti crno samo jeza moja bela
Moj ti kurjak pod grlo
Oluja ti postelja
Strava moje uzglavlje
Široko ti nepočin-polje
Plameni ti zalogaji a vostani zubi
Pa ti žvaći izelice
Koliko ti drago žvaći
Nem ti vetar nema voda nemo cveće
Sve ti nemo samo škrgutanje moje glasno
Moj ti jastreb na srce
Manje te u majke groze

11

Izbrisao sam ti lice sa svoga lica
Zderao ti senku sa svoje senke
Izravnao bregove u tebi
Ravnice ti u bregove pretvorio
Zavadio ti godišnja doba
Odbio sve strane sveta od tebe
Savio svoj životni put oko tebe
Svoj neprohodni svoj nemogući
Pa ti sad gledaj da me sretneš

12

Dosta rečitoga smilja dosta slatkih trica
Ništa neću da čujem ništa da znam
Dosta dosta svega
Reći ću poslednje dosta
Napuniću usta zemljom
Stisnucu zube
Da presečem ispilobanjo
Da presečem jednom za svagda
Staću onakav kakav sam
Bez korena bez grane bez krune
Staću oslonjen na sebe
Na svoje čvoruge
Biću glogov kolac u tebi
Jedino što u tebi mogu biti
U tebi kvariigro u tebi bezveznice
Ne povratila se

13

Ne šali se čudo
Sakrilo si nož pod maramu
Prekoračilo crtu podmetnulo nogu
Pokvarilo si igru
Nebo da mi se prevrne
Sunce da mi glavu razbije
Krpice da mi se rasture
Ne šali se čudo s čudom
Vrati mi moje krpice
Ja ću tebi tvoje


Give Me Back My Rags

Just pop into my head
My thoughts the better to claw your cheek
Just step in front of me
My eyes the better to snap at you
Just open your big mouth
My silence the better to crack your jaws
just remind me of what you are
My memory the better to dig a hole beneath your feet
That’s how things stand between us
 
1

Give me back my rags
My raglets of pure dream
Of silken smiles
Striped premonition
And my lace-like sinews
My raglets of polka-dot hope
Of filigreed lust
Calico glances
And the skin off my face
Give me back my rags
I’m asking you nicely

2

Listen you freak
Off with your white kerchief
Don’t we know each other
Together from childhood
Lapping at the same bowl
Snoozing in the same bed
With you evil-eyed knife
Walking this strange world
With you snake in the shirt
Listen double-crosser
Off with your white kerchief
Why lie to each other

3

I won’t carry you piggyback
I won’t take you where you tell me
Even if I were shod in gold
Even if I were harnessed to three wheels
On the cart of the wind
Even if I were bridled to a rainbow
Don’t try to grease my palm
I won’t even with my feet in my pocket
Threaded through a needle tied into a knot
Or whittled into a simple stick
Don’t try to scare me
I won’t even roasted or overroasted
Raw or salted
Not even in a dream
Don’t go on kidding yourself
It doesn’t work I won’t

4

Get out of my walled-in infinity
The dancing ring of stars around my heart
Out of my morsel of sunlight
The rollicking sea of my blood
My flow my ebb
Out of my marooned silence
Get out I said get out
Out of my living pit
The bare father-tree within me
Get out how long do I have to shout
Out of my head bursting into pieces
Out out just get out
 
5

You get kewpie doll notions
I bathe them in my blood
Dress them in the rags of my skin
Make swings out of my hair for them
Toy carts from my vertebrae
Gliders from my eyebrows
I make them butterflies from my smiles
Wild beasts from my teeth
To hunt to kill time
What kind of game is this anyway

6

Damn your root blood and crown
And everything else in your life
Every dried up image in your brain
Every shifty eye burning on your fingertips
And every step you take
May you sink into three kettles of grumpy water
Into three stoves of omen-fire
Into three pits without name or milk
An icy breath against your throat
The pebble beneath your left tit
And the bird-razor in that pebble
Swoop the blackest of blackbirds to the lair of nothing
To the hungry scissors of beginnings
To the womb of heaven I know so well
Damn your seed sap and glitter
Darkness and dot at my life’s end
And everything else in the world too
 
7

What happened to my raglets
You won’t give them back you won’t
I’ll scorch your eyebrows
You won’t be invisible forever
I’ll mix day and night in your skull
You’ll come beating your head on my back door yet
I’ll pare your screeching fingernails
You won’t chalk hopscotch through my brain anymore
I’ll hound the fog out of your bones
Slurp the hemlock off your tongue
You’ll see what I’ll do

8

So you want us to love each other
You can make me out of ashes
The trash of my belly laughs
Out of what’s left of my boredom
You can doll-face
You can grab me by the hair of my short memory
Hug my night in its empty shirt
Kiss and kiss my echo
And you don’t even know how to love
 
9

Run freak
Our footprints bite one another
In the dust behind us
We’re not meant for each other
I see through your iciness
Pace your extremities
This is not much of a game
Why did we ever mix our rags
Hand them over what do you want with them
They are just fading on your shoulders
Hand them over scram into your nowhere
Run freak from a freak
Don’t you have eyes
There’s a freak here too
 
10

May your tongue blacken
Your noon your hope
Everything black only my chill white
My wolf at your throat
May the storm be your bed
My fear your pillow
Wide the meadow of your sleeplessness
May your every morsel be fiery
Your teeth of wax
Come on glutton chew all you want
Dumb your wind your water your flowers
Everything tongue-tied
Only my grinding teeth still loud
My hawk at your throat
One less horror for your mother
 
11

I wiped your face off my face
Tore your shadow off my shadow
Levelled the hills within you
Crumpled your plains into hills
Made your seasons quarrel
Kicked the earth’s corners from you
Tied the path of my life around you
My overgrown my impossible path
Now just try to meet me
 
12

Enough of your sweet-talking immortelles
Of your candied trifles
I don’t want to hear to know
Enough enough of everything
I’ll say my final enough
Stuff my mouth with earth
Grind my teeth
I’ll shut up skull-lapper
Shut up once and for all
I’ll stand just as I am
Without root branch or crown
I’ll lean on myself
On my own bumps
I’ll be the stake driven into you
Into you party-pooper
Into you muddle-head
That’s all I can do
May you never come back
 
13

Don’t fool with me freak
You hid a knife under your scarf
Stepped over the line tripped me up
You spoiled the game
You wanted my heavens to turn over
The sun to break my head
My rags to be scattered
Never fool with another freak
just give back my rags
And I’ll give back yours

(Translated by Charles Simić)



لباس‌های کهنه‌ام را به من برگردان

فقط به ذهنم پابگذار
افکارم صورتت را خط‌خطی می‌کنند

جلوی چشم‌هایم ظاهر شو
چشم‌هایم به تو چنگ می‌اندازند

دهان بزرگت را باز کن
تا سکوتم فکت را خرد کند

خودت را به یادم بیاور
تا حافظه‌ام ریر پاهایت گودال بکند

همه چیزی میان ما چنین است.

۱

لباس‌های کهنه‌ام  را به من برگردان

کهنه‌های رویاهای ناب 
لبخندهای ابریشمی ، اخطارهای برهنه
لباس توری‌ام

کهنه‌های امید لکه‌دارم
میل جلا خورده‌ام  نگاه شطرنجی‌ام
پوست صورتم

لباس‌های کهنه‌ام را به من برگردان
با زبان خوش آن‌ها را به من بده.

۲

عفریته! گوش کن
آن چارقد سفید را دربیار
ما همدیگر را می‌شناسیم

از وقتی که خیلی بالا بودیم 
از یک جام می‌نوشیدیم

در یک تخت می‌خوابیدیم
با تو، چاقوی چشم شیطان

پرسه‌زنان در جهان کج و کوج
با تو، مار میان چمن‌

می‌شنوی؟ بازیگر!
روسری سفید را بیرون بیار
چرا به هم دروغ بگوییم؟

۳

من به تو کولی نمی‌دهم
تو را هرجایی که می‌گویی  نمی‌برم

حتی اگر نعل طلا  به پا داشته باشم
حتی اگر بر ارابه‌ی سه چرخه‌ی باد افسار زده باشم
حتی اگر عنان رام‌کننده‌ی رنگین‌کمان به دستم باشد

سعی نکن مرا بخری

نمی‌کنم! حتی اگر پاهایم در جیب‌هایم باشند
اگر با سوزن نخ شوم اگر گره شوم
یا به اندازه‌ی یک عصا خفیف شوم

سعی نکن مرا بترسانی

حتی اگر کباب شوم اگر باز هم بپزی‌ام
خام یا شور
نمی‌کنم حتی در خواب

خودت را فریب نده
اثر ندارد، نمی‌کنم!

۴

از ابدیت محصورم بیرون برو
از دایره‌‌ی ستاره دور قلبم
از لقمه‌ی من از خورشید

از دریای مضحک خونم
از جزرو مدم
از ساحل سکوتم

بیرون برو، گفتم بیرون برو

از مغاک زندگی‌ام
از درخت عریان پدر درونم

بیرون برو تا کی باید داد بزنم برو

بیرون برو از سرم که منفجر می‌شود
بیرون، فقط بیرون!

۵

ادای عروسک‌ها را در می‌آوری  
آن‌ها را در  خونم حمام می‌کنم
از لته‌های پوستم بر آن‌ها لباس می‌پوشم
از موهایم برایشان تاب می‌سازم
از استخوان‌های مهره‌ام، تاس 
از ابروانم، هواپیماهای بی‌موتور
با لبخندم، پروانه 
 از دندان‌هایم، حیوانات وحشی
تا شکار کنند 
تا زمان را بکشند.
این دیگر چه جور بازی‌ای است!

۶

نفرین به تبارت و به تاجت
و هرچیز دیگری در زندگی‌ات
هر تصویری که در  ذهنت خشک شده‌است
هر چشم مکاری که  بر سرانگشتانت می‌سوزد
و هر قدمی که بر می‌داری
باشد که در سه کتری آب شور غرق شوی
در سه کوره‌ی لهیب بخت
در سه گودال بی‌نام و شیر
نفسی یخ‌زده بر گلویت
سنگریزه‌ای زیر پستان چپ‌ات
و تیغی پرنده‌کش در دل آن سنگ‌ریزه
فرود ظلمت پرندگان سیاه به کنام هیچ
به قیچی گرسنه‌ی آغازها
به زهدان بهشت که منش خوب می‌شناسم
نفرین به عصاره‌ی کشتکاری و درخشش‌ات.
بر ظلمت و بر دنقطه‌ی پایان زندگی‌ام
و بر هر چیز دیگری در حیات

۷

چه بر سر لباس‌های کهنه‌ام آمده‌است؟
آن‌ها را به من بر نمی‌گردانی، برنمی‌گردانی
ابروانت را جزغاله می‌کنم
همیشه نامرئی نخواهی ماند
روز و شب را در اسکلت‌ات معجون می‌کنم
آن‌وقت بر سرت می‌کوبی در دروازه‌ی عقبی‌ام
ناخن‌های قناست را می‌چینم
تا دیگر نتوانی با گچ در مغزم خط لی‌لی رسم کنی
مه را در استخوان‌هایت تعقیب خواهم کرد
شوکران را از زبانت خواهم مکید
خواهی دید که چه می‌کنم.

۸

که می‌خواهی به هم عشق بورزیم؟
که می‌توانی مرا از خاکسترها بیرون بکشی؟
از زباله‌ی خنده‌های شکمی‌ام؟
بیرون از هرچه در ملالم مانده‌است؟
نمی‌توانی عروسک!
نمی‌توانی مرا با گیسوان خاطره‌‌ای کوتاه بقاپی
شبم را در پیراهن خالی‌اش بغل بگیری
پژواکم را ببوسی و ببوسی
و هنوز نمی‌دانی که چطور باید عشق بورزی.

۹

فرار کن هوس‌باز!
ردپاهایمان هم‌دیگر را گاز می‌گیرند،
در غبار پشت سرمان.
ما برای هم ساخته نشدیم
از زمهریرت می‌فهمم
بی‌نهایت‌هایت را آهسته آهسته گام بردار
چیزی بیش از یک بازی نیست
چرا لباس‌های کهنه‌مان را در هم ممزوج کردیم
آن‌ها را از بالای خیالات‌ات رد کن
فقط بر شانه‌هایت رنگ می‌بازند
آن‌ها را از فرار درون ناکجاآبادت رد کن
هوس‌باز از هوس‌بازی دیگر فرار کن
مگر چشم نداری؟
یک هوس‌باز دیگر هم اینجاست.

۱۰

باشد که زبانت سیاه شود
ظهرت، آرزویت.
همه‌چیزی سیاه  شود جز سرمای من که سفید است.
گرگم بر گلوگاهت،
باشد که طوفان بسترت شود
هراسم، پنجه‌ات
چمن بی‌خوابی‌ات گسترده‌تر شود
شاید هر لقمه‌ات آتش‌بار شود
دندان‌های مومی‌ات
بیا شکمو! هرچه می‌خواهی بجو.
باشد که بادت لال شود، آبت، گل‌هایت
هرچیز زبان‌بسته‌ای
فقط دندان‌های نیشخندم پرجلوه بمانند
و قوشم بر گلویت
وحشتی بیشتر برای مادرت.

۱۱

صورت‌ات را از صورتم پاک کردم
سایه‌ات را از سایه‌ام  ‌دریدم
تپه‌های درونت را صاف کردم
گیاهانت در تپه‌ها مچاله کردم
چهارفصلت را به میدان جنگ بدل کردم
گوشه‌ی زمین را از زیرپایت کشیدم
راه زندگی ام را  به دورت گره زدم
رشد اضافی‌ام را راه محالم را
حالا فقط می‌کوشم دیدارت کنم.

۱۲

بس است! گل‌های جاودان خوش‌لهجه‌ات.
خروس قندی‌ات.
نمی‌خواهم بشنوم تا بدانم
بس‌است! بس‌است همه‌چیز.
حرف آخرم را خواهم گفت. بس است!
خاک در دهانم کن،
دندان‌هایم را خرد کن،
خفه می‌شوم جمجمه‌لیس!
یک بار و برای همیشه خفه شو
می‌ایستم
فقط همان‌جور که خودم هستم
بی‌ریشه شاخه یا تاج.
به خودم تکیه می‌کنم
به دست‌اندازهای خودم
تیری خوام بود که به میان تو کوبیده می‌شود
به میان تو ای آتش‌افروز
به میان تو کله خراب
این همه‌ی کاری‌است که می‌توانم بکنم
باشد که هرگز برنگردی.

۱۳

مرا خر نکن هوس‌باز!
پشت روسری‌ات چاقو پنهان کردی
فراز خطوطی که به من پشت پا می‌زدند
بازی را به هم زدی
خواستی بهشتم به پایان برسد
که خورشید سرم را منفجر کند
لباس‌های کهنه‌ام تکه‌تکه شوند
شیطان، یک شیطان دیگر را خر نکن
فقط لباس‌های کهنه‌ام را برگردان
من هم لباس‌های کهنه‌ی تو را پس می‌دهم.





Bookmark and Share
Vasko Popa





























































4.

Get out of my walled infinity
Out of the star-ring round my head
Out of my mouthful of sun
Get out of the laughable sea of my blood
Out of my flow, of my ebb
Get out of my beached silence
Get out I said
Get out
Out of the chasm of my life
Of the stark father-tree inside me
Get out How long must I cry get out
Get out of my bursting head
Get out
Just get out

[Translated by Anthony Weir]

4. 

Fuera de mi infinidad amurallada
Fuera del astro-anillo que ronda mi cabeza
Fuera de mi boca llena de sol
Fuera del mar risible de mi sangre
Fuera de mi flujo, de mi menguante,
Sal de mi silencio encallado
Vete de mí -dijo
Vete
Fuera de la quiebra de mi vida
Del padre-árbol dentro de mí severo
Vete Cuánto tiempo debo gritar ¡FUERA!
Sal de mi cabeza estallando
Vete
Simplemente vete.

[©2001 José Alejandro Peña]



Comments