Tapen en bandageren

Tapen en bandageren in de podologie

Tapetechniek is een aanvulling in de behandelmogelijkheden van de podoloog. De podologische therapie richt zich namelijk op het opheffen of voorkomen van functiebeperkingen in relatie met de voet. Een functionele tapebandage zorgt er in veel gevallen voor dat de cliënt zijn dagelijkse activiteiten of sport vervroegd kan hervatten.

Tapen en bandageren zijn methoden die het mogelijk maken anatomische structuren te stabiliseren of te ondersteunen.

Tape functioneert hierbij als een uitwendige pees. De gewrichtsfunctie mag hierdoor niet te zwaar gestoord worden. Dit is van belang om een zo natuurlijk mogelijk bewegingspatroon te behouden waarin de bewegingscoördinatie en het bewegingsgevoel zo min mogelijk verstoord worden.

Men noemt tapen en bandageren steeds in een adem terwijl het toch twee totaal verschillende vormen betreft met totaal verschillende materialen.

Het bandageren is de oudste vorm. Deze werd reeds bij de farao’s toegepast, zij het op een andere manier. In een later stadium gebruikten de Grieken en Romeinen het bij het verzorgen van hun verwondingen. Bandageren is het werken met meer of minder elastische zwachtels met of zonder kleeflaag.

Tapen is de vorm die door Virgil Gibney werd geïntroduceerd en die zich bedient van niet rekbare structuren met een kleeflaag.

Tapen en bandageren gelden daarnaast steeds meer als een specialisatie maar vormen slechts een zeer klein onderdeel binnen de gezondheidszorg. Veel te vaak worden tapen en bandageren aangeboden als een therapie terwijl ze slechts een zeer klein maar zeker niet onbelangrijk deel van een totale therapie behoren te zijn.