၂၀၀၉


 ပိုးေကာင္ေလးေတြကို  ေတာက္ထုတ္လိုက္

 

ေခါင္းထဲ၀င္ျပီး စားေနတဲ့ပိုးေကာင္ေလးေတြ အေတြးထဲမွာ  ၀င္ေရာက္ လႈပ္႐ွားေနတယ္၊ မင္းေနထိုင္ရတဲဲ့

ေနရာဟာ ငါ့အတြက္ ပဋိလႈံ႕ပစည္း။

 

ကဗ်ာဆရာေသြးဟာ တရိွန္ထိုး  ပူျပင္း  ၾကြတက္  လာတယ္။ မင္းဘ၀ေလး  ဆြဲမထုတ္ႏိုင္လို႔   ငါ့ဘ၀ကို

ဖ်က္ခ်ပစ္ဖို႔ အသင့္ေစာင့္ေန။  အထပ္ျမင့္ေလေလ ခုန္ခ်ဖို႔ လြယ္ေလေလ၊ အစာငတ္ခ်င္ငတ္ပါေစ   ငါတို႔

လြတ္လပ္ေနရမယ္။

 

ဘယ္သူမွ မထိႏိုင္တဲ့အထိ လြင့္ေမ်ာလို႔၊ လမ္းေတြကို  ခ်စ္တဲ့ရမၼက္နဲ႔ ေဖ်ာ့ဖ်ားစြာ လြင့္ လြင့္ ေမ်ာ ေမ်ာ။

ေနာက္တစ္ရက္ဆိုတာကို မေရာက္ခင္ ထြက္လာခဲ့။

 

မင္းခ်စ္တဲ့  အရပ္ေဒသဆီ  ယံုၾကည္မႈနဲ႔  တစ္လွမ္းျပီး  တစ္လွမ္း၊ မ႐ိွရင္ မ႐ိွသလိုေနမယ္   မသိတာကို

မသိသလိုမေနဖို႔ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ စားဖို႔ ေနဖို႔ သက္သက္ ထံုထိုင္းမိႈင္းေနစရာ အခ်ိန္မရိွဘူး  ျမန္ျမန္။

 

လမ္း  ျဖတ္ကူးရမယ္၊ ဆန္တစ္ျပည္ရိွရင္  လူေျခာက္ေယာက္ကို  ထမင္းေကၽြးဖို႔  သဒၶါရမယ္။  လာခဲ့စမ္း

သြက္သြက္ေလး မွန္မွန္ေလး။ သတၱိ႐ိွစမ္း။

 

ေခါင္းထဲကပိုးေကာင္ေလးေတြကို တစ္ေကာင္ခ်င္း  ေတာက္ထုတ္လိုက္၊  ကိုယ္ ့   ဘ၀     ဆိုေတာ့

ကိုယ္ပိုင္တာပဲ ေကာင္းတယ္  ညီမေလး။         ။

                                                           ၁၁.၁၂.၂၀၀၉

                                                           ျမတ္ေ၀

 

 



 ျပံဳးရယ္ရင္း မ်က္ရည္၀ဲမိ

ငါ့ကိုေျပာျပပါဦး သူစိမ္းအေနနဲ႔ အမ်ားကိုေျပာရမွာ
ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ပါဦး  ေက်းဇူးျပဳၿပီး  ငါ့ကိုေျပာစမ္းပါ
သူဆက္ေျပာတယ္  ေက်းဇူးတင္ပါတယ္   မလိုပါဘူး  ရပါတယ္
အဲဒါဘာလဲ  ဒီဘက္မွာၾကည့္မယ္  ေတာင္းပန္ပါတယ္
အနည္းအမ်ား မလိုအပ္ပါဘူး ေတြ႔လား၊ ေတာင္းပန္ပါတယ္
ဟိုေကာင္ေတြနဲ႔  ေတြ႔ရင္  ဘယ္လိုေျပာရမလဲ
ေဒါက္ဖိနပ္နဲ႔ တက္နင္းခံရရင္ ထပ္မနင္းဖို႔ဘယ္လိုေျပာမလဲ
အနားလိုခ်င္လို႔ရိွရင္ အနားယူတတ္ရတယ္ တကယ္
က ဗ်ာ ဆ ရာ ဆိုတာ  ကိုယ္က်င့္တရားကိုခ်စ္ရတယ္
ဘာ သာ စ ကား ကို     တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးရတယ္
ကဲ   ေနာက္တစ္ခု ကိုယ့္ကဗ်ာကို ကိုယ္ ယံု ၾကည္ ရ တယ္
ဆက္စပ္မႈရိွလား အဓိကပါ၀င္ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ
သက္ရိွ   သက္မဲ့    ဘာလို႔ေရသန့္ဘူးေတြေရာင္းေကာင္းေနရတာလဲ
လက္မွတ္၀ယ္ဖို႔တိုးေ၀ွ႔ေနရၿပီး မာမီရိွန္းႀကီးက  ေကာင္းလဲမေကာင္းဘူး
ရယ္လဲမရယ္ရ ရီစရာ လွပေသာ အႏုပညာ
မပါေသာ စကားလံုးမ်ား ဇာတ္ညႊန္းမ်ား ၀တၳဳမ်ား
2012 ထဲက ကေလးမေလးရဲ႔   အေဖ  အေဖ လို႔ေအာ္တဲ့ အသံ ဟန္
သမၼတႀကီးက ႏွင္းေတြထဲမတ္မတ္ရပ္ၿပီး ကေလးရဲ႔ အေဖကို ျပန္ရွာေပးပါမယ္တဲ့
လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစီအစဥ္ သင္တန္းမွာ  `သားတို႔ ေဖေဖ၊ သမီးတို႔ ေမေမ
ညိွႏိႈင္း၍ ဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္း၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနရေအာင္
ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္၊ တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ငဲ့ၾကည့္ပါ´
ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ  ကေလးသူငယ္မ်ားရပိုင္ခြင့္  ဓာတ္ပံုျပပြဲ
ေလာကနတ္ အႏုပညာျပခန္းမွာ Relay Art Exhibition
`ကေလးရဲ႔လက္ကို လူၾကီးကကူတြဲလို႔´New Zero group
nokia စဖြင့္လိုက္ရင္ ေခတ္ထဲတိုး၀င္ဖို႔ ကေလးလက္ကို ေဖးကူ
MMA ျမန္မာႏိုင္ငံဆရာသင္မ်ားအသင္းက ေလွ်က္လာမိပါတယ္
သိမ္ျဖဴလမ္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေထာင့္ေရာက္ေတာ့ ခိုစာေရာင္းတဲ့ကေလးငယ္
လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္မိတဲ့အခါ စားပြဲထိုးေလးလက္မွာ
မႏိုင့္တႏိုင္ two tea၊ မီးျခစ္ေလးကို ကၽြမ္းက်င္စြာျခစ္လို႔
ငါ့ကိုေျပာပါဦး။ နားမလည္လို႔ နားလည္ေအာင္
ကား  ဘယ္အခ်ိန္ကေမ်ာေသာပါး  ေရာက္လာမလဲ ဆိုတာ
ေနပူထဲ  ရပ္ေန  ေစာင့္ေနမိတယ္။     ။
                                                  ၁၀.၁၂.၂၀၀၉
ဲ                                                  ျမတ္ေ၀




ပ်င္းတယ္ဗ်ာ ျပင္းတယ္

ေန႔လည္ခင္း ဘာသာစကားေတြသင္ဖို႔ ေခတ္ထဲ ေလွ်ာက္လာ
ိစိတ္ဟာ ပ်င္းတဲ့ဘက္ဆီ ျပင္းျပင္း႐ိွေနၿပီး၊ အရင္အတိုင္း ဒီလို
တေျဖးေျဖး ေနရဲ႕အလင္း၊ အပူဟာ ျပင္းလာတယ္။
ကမာၻေျမႀကီးဆီေရာက္ပါတယ္
သစ္ပင္ေတြေပါက္တာ ေႏွးေကြးလြန္းၿပီး
သစ္ပင္ေတြေသတာ ျမန္လြန္းတဲ႔လမ္းမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ေဘးက သစ္ကားတစ္စီး ေျဖးေျဖးအိအိ ေရြ႕ေနတာ
ေန႔စဥ္ ကမာၻႀကီးဆီျပန္ၾကည့္ေတာ့ မီးခိုးေတြ
အူထြက္ေနတာ နားေတြ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ေပါ့ဗ်ာ
ျပင္းတယ္ ရိုက္ခ်က္ေတြ  ထိခ်က္ေတြ သံစဥ္ေတြ တီးလံုးေတြ
ပ်င္းတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ျပင္းေနတဲ့လမ္းေပၚ
ကၽြန္ေတာ္မေတြ႕ၾကံဳဘူးတဲ့ ဘဝေတြ လူေတြ
လူေတြ၊ ကားေတြေပၚ အဝတ္အစားေတြတဖ်တ္ဖ်တ္႐ိုက္လို႔
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စိတ္ထည့္ၿပီး စူးစမ္းေနသလို
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေမ့ထားေနတယ္ ထင္ရမယ္၊ ျမင္ရတယ္။
ကဗ်ာက မနီးမေ၀းမွာေျပးေနတယ္ အျပိဳင္
ကၽြန္ေတာ့္ကို လာလာထိၿပီး ဖမ္းတဲ့အခါ ေျပးေနတယ္
အလွ်င္အျမန္ ၊ အျပင္းအထန္ ၊ အျပန္အလွန္ မညီမညြတ္
စိတ္ထဲမွာ မဂၢဇင္းေတြ တစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္လွန္ေနရတာလည္း
ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ခပ္ေလးေလးေလ  ခပ္ေပါ့ေပါ့
ခပ္ပါးပါး ခပ္လြယ္လြယ္ ခက္ပါတယ္ ။
အက်ရည္ဟာျပင္းလြန္းတယ္ ေရခဲေရေအးပံု အျပင္း
ေစ်းစကားေျပာရာမွ ရန္ျဖစ္ၾကပံု ဘာသာစကားအျပင္း
ေစ်းထဲမွာ ကပ္ကပ္သတ္သတ္ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ေကာင္မေလး
ေဆးလိပ္ဗူးေတြကိုင္ျပီး တစ္လိပ္ခ်င္း တစ္၀ိုင္းခ်င္း
ျပင္းျပင္းစားစား စြန္႔စား ေခၽြျပရင္း ေ၀ငွေနရတယ္
ကြန္ပ်ဴတာစာစီစာရိုက္ဆိုင္ထဲက စာ႐ိုက္သံ ေႏွးေႏွးမွန္မွန္
အမ်ားျပည္သူသံုး ဖုန္း႐ံုက အသံျပင္းတြဲတြဲ ဆြဲဆြဲငင္ငင္ ဆက္တိုက္
လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းဆိုင္ဆီက တီးလံုးသံျပင္းျပင္း သီခ်င္း
ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ဆီက စက္ကတ္ေၾကးသံ လက္ကတ္ေၾကးသံ
ဘီးဟာ ဆံပင္ကို    ျဖတ္ကနဲ     ျဖတ္ကနဲ
ဘီးေအာက္ ေခါင္းျပားသြားတဲ့ ေခြးေပါက္ ေနာက္ဆံုးအသံ
ေဖာင္းကားေနတဲ့ ခႏ ၱာကထြက္လာတဲ့ ေဟာက္သံ
မ်က္လံုးဟာ ဘာကိုၾကည့္ျမင္ရမလဲ ေရြ႕ကာ  ကစားကာ
လက္ဟာ စာလံုးကိုအဓိပၸာယ္ေဖာ္ဖို႕ ေရာက္ဖို႕တြန္႔ေန
စာအုပ္ေဟာင္းဆိုင္က စီနီယာႏိုင္ငံသား လင္မယား
ျပင္းျပင္းရွရွ 
စာအုပ္ပံုမ်ားဆီမွ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္
နားမလည္တဲ့ေလာကဆီ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးေတြးၾကည့္
ေျပာၾကည့္တယ္
လက္ထဲပိုက္ဆံေတြလာမထည့္ပါနဲ႕  ပ်င္းေသးတယ္
အခြင့္အလမ္း ခင္ဗ်ားတို႕သြားေနတဲ့ အျမင့္
ကဗ်ာဖတ္သူ  ျပည္သူမ်ားကို  ခ်န္မထားခဲ့ပါနဲ႔
စာအုပ္အငွာဆိုင္မွာ အျပင္းစား မဂၢဇင္းကဗ်ာေတြ
ခ်ဥ္းကပ္ၾကည့္ေတာ့ အပူနဲ႔ အေအးဟာ အတူတကြ
ပ်င္းတယ္ဗ်ာ ျပင္းတယ္။      ။
                                    ၇.၁၂.၂၀၀၉
                                     ျမတ္ေ၀



အေရြ႕ထဲမွာရိွတာေတြ


ကမာၻႀကီးကိုၿပိဳင္ ေခတ္ႀကီးကိုရင္ဆိုင္ၾကည့္ဖို႔
ပ်င္းလို႔မဟုတ္ဘဲ မေပ်ာ္လို႔ေပ်ာ္ေအာင္ အရည္ေဖ်ာ္ၾကည့္
ရတာနဲ႔ လိုတာ   ပိုတာေတြ    ဘဝထဲ  လတ္လတ္လ်ားလ်ား
ရိွမေနေတာ့တဲ့ အျဖစ္ေတြအားလံုး  ကိုယ့္အရာနဲ႔  ကိုယ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္
ပိေတာက္ပြင့္သစ္ေလး ဖတ္ေနမိတယ္ စံပယ္ျဖဴေလး ဖြင့္ထားမိတယ္
ယံုၾကည္ခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္  ေမတၱာ  ကမာၻမွာ
အေမွာင္ထဲကေန လင္းေနတဲ့ကားေတြကို  ေငးၾကည့္
အခါခါရွာေဖြရတဲ့   ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆီ မ်က္ဝန္းဟာ  တဖ်တ္ဖ်တ္
သုခဘံုရွာေဖြမႈဟာ တကယ္ေတာ့  စက္ဆုတ္ဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္
FM ေရဒီယိုေလးနားေထာင္ေတာ့  အသံေတြ သီခ်င္းေတြ
ကဗ်ာရြတ္သံေတြ အဆက္ဆက္ ၿပီးေတာ့ တစ္ခါတခါ
စက္ခ်ဳပ္သမေလးေတြ ရယ္ေမာေနပံု ဘယ္ညာေလးေတြ
ဆင္းလိုက္တက္လိုက္ ဘတ္(စ္)ကားေရြ႕ပံု
မေသခင္သိလိုက္ရပံု အရိွတရားလို႔   စာေတြတတြတ္တြတ္
စာရြက္ေတြ ဆက္ကာဆက္ကာ မဖတ္ဘဲလွန္ေနရ
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး  ျဖတ္သန္းရမယ္ေျပာလာလို႔  ဆက္ၿပီး
ဆင္ၾကည့္ ႏွလံုးသားေတြအေျပာင္းအလဲ   အေတြ႕အၾကံဳ
အေတြးအေခၚအရ မနက္ျဖန္ကို  လြယ္အိတ္ထဲသြန္ခ်
ေရြ႕ေနတဲ့ ကဗ်ာေတြထဲမွာ
ခြန္အားကသာ အမွန္ဆို  ေမတၱာဘယ္ရိွေတာ့မွာလဲ
၁၀ ႏွစ္သားေလး တာရင့္စေကာ့ ရဲ႕ ေမးခြန္းကိုပဲ ထပ္ၿပီးေမးရပါမယ္
လူေတြက ခင္ဗ်ားကိုဘာေၾကာင့္မုန္းတာလဲ အိုဘားမား
ကမာၻၾကီးက ဒီအတိုင္းပဲမဟုတ္ပါဘူး
ကမာၻၾကီးကို ဒီအတိုင္းျဖစ္ေအာင္ က်ဳပ္တို႔လုပ္ခဲ႔ၾကတာေလ။        ။
                                                              ၂၅.၁၁.၂၀၀၉
                                                              ျမတ္ေဝ

အေ႐ြ႕မ်ား၏ ေလွ်ာက္လမ္းမနက္ျဖန္

ဒီဘက္မွာျဖစ္ျဖစ္ေနတာေတြနဲ႔  ဘာလို႕သြားသြားေတြ႔ေနမိတာလဲ  အစ္ကို
ဘာမွမျဖစ္သလို ဘာမွမခံစားရသလို  ဘာမွအမူအရာမေျပာင္းေတာ့သလို
အေလ့အထယူရမလား အင္တာနက္ဆိုင္ထဲမွာ တစ္ေနကုန္ ထိုင္ေနမိတာ
ေလွကားေထာင္ေနမိတာ ညီမအမွားေတြလား အခု ဘယ္ထိသြားမွာလဲဆို
မေျပာျပတတ္ေတာ့တာ ညီမ တာ့တာ ဆိုၿပီး ေပ်ာက္ပ်က္ထြက္သြားတတ္
သူ  အစ္ကိုဟာ  ရက္စက္တတ္ေသာ  စကားေျပာေကာင္းသူတစ္ေယာက္
အေရွ႕အေနာက္ ေပ်ာက္ေနတဲ့  ကဗ်ာစာသားေတြဟာ  အစ္ကိုေနထိုင္ရာ
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ လမ္းေတြေပၚမွာ တကယ္ရိွလား  ေျပာလိုက္ေလ  အစ္ကို
“စကားလံုးေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္ေတြနားမလည္ေတာ့ စာဖတ္ရတာ အဆင္မေျပဘူးဟာ”
မႏ ၱေလး FM ထဲက အဲဒီလို ေၾကျငာေနတဲ႔  လွ်ပ္စစ္အဘိဓာန္ထဲမွာ
ညီမနဲ႔ အစ္ကိုၾကား  ေျပလည္ေစမယ့္  ဘာသာျပန္စကားေတြပါလား
နားလည္မႈဆိုတာ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ မသိနားမလည္ ေပ်ာက္ကြယ္
စိတ္ဆင္းရဲစရာေတြ  ပြစိပြစိ ေျပာေနတတ္တဲ႔  ေကာင္မေလးေတြလို
မျဖစ္လိုဘူး အခ်စ္ကညီမတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးက္ိုေ႐ြးခ်ယ္ၿပီး ပစ္ခ်သြားတဲ့
ေပ်ာက္ကြယ္မႈ မျဖစ္ေစလိုဘူးကြယ္  ေပ်ာ္႐ႊင္မႈထက္  ပိုၿပီး

ညီမလိုခ်င္မိတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဂ႐ုစိုက္ပါအစ္ကို ကဗ်ာေတြေရြ႕သလို
ညီမတို႔စိတ္ေတြေရြ႕ေနတယ္ ေနာက္ဆို မရြတ္ျပေတာ့တဲ့ အစ္ကို႕ကဗ်ာေတြကို
ညီမနားလည္ပါ့မလား စကားလံုးတစ္ခုေတာ့ေရာက္ေအာင္ ေမးလ္ ပို႔ပါ အစ္ကို
ကဗ်ာဆရာေတြ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္တာထက္ပိုၿပီး ခ်စ္တဲ႔
မိႏွင္းငယ္။        ။
                     ျမတ္ေဝ
                     ၁၆.၁၁.၂၀၀၉



စိတ္ထဲမွာ႐ိွတာေတြ

ပန္ကာလည္သလို  နားထဲမွာလည္ေနတယ္
နားလည္တယ္
ဆရာေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါရဲ႕
ျပန္ေျပာဖို႕ ျပန္ျပဖို ့ ျပန္လည္ေရးခ်ဖို႕ဆိုတာ
လူမႈဆက္ဆံေရးေကာင္းဖို႕ လိုတယ္ဗ်ာ
“မင္းနာမည္  ဘယ္သူလဲ”
ဟုတ္ကဲ့ မင္းနာမည္ ဘာလဲ ဘာလဲ
မဟုတ္ေသးပါလား ဆရာရယ္ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္
အသိေလးလာလာကပ္ပါ မင္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးေနတာေသခ်ာတယ္ အေျဖ
“ဘယ္အခ်ိန္လဲ ေန႕လား  ညလား   မနက္လား”
စာရြက္ေပၚခ်မေရးပါနဲ႕လား ဆရာရယ္ အေရြ႕
အခ်ိန္ဆိုတာႀကီး  ေရြ႕ေရြ႔ေနတယ္ ေန အလင္း ည အေမွာင္
မအိပ္ခဲ့ဘူးတဲ႔အခ်ိန္ေတြ  အခုျပန္အိပ္ရင္
ႏိုးတဲ့အခါ မနက္
ကၽြန္ေတာ့္အသက္ဟာ မမွတ္မိတဲ့ရက္ေတြပါပဲ
မေမးပါနဲ႕ မေတြးပါနဲ႔လား
လက္ထဲကပစၥည္းေလးဟာ ဘာပါလိမ့္
ကၽြန္ေတာ္သိေနတယ္ ျမင္ဖူးေနတယ္
ဘာသာစကားေတြ ေခါင္းထဲမွာေရႊ႕ေရႊ႕ ေနတယ္
ငယ္ဘဝက အေတြ႕အၾကံဳထဲမွာ ထိုအရာ အထိအေတြ႕
ကၽြန္ေတာ္ခံစားေနရတယ္ သိရိွေနမိတယ္
“တစ္ရာထဲကေန ခုႏွစ္ကိုနႈတ္ရမယ္ ဆက္တိုက္ ဆက္တိုက္”
ေခါင္းထဲမွာကိုက္ေနတာ ကဗ်ာထဲက စကားလံုးေတြ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနမေကာင္းသူေပါ့
စိတ္  ခဏ ခဏ ေျပာင္းသူေပါ့
မေမာ မပန္း။    ။

                        
                                                            ျမတ္ေဝ
                                                                                                    ၁၁.၁၁.၂၀၀၉




အေဝးေၿပးကားႀကီး    ေဝးေဝးၿမန္ၿမန္





လမ္းေပၚကိုထြက္လာရင္ပဲ    လူေတြကလမ္းေပၚအၿပည့္
ကားမွတ္တိုင္မွာ  နံပါတ္မ်ိဳးစံုေသာ    လိုင္းကားမ်ားစြာ    ရပ္တန္႔
လူေစာင့္ေသာကားနဲ႔     ကားေစာင့္ေသာလူ    မကိုက္ညီေသာ    ညေနမွာ
လာပါဗ်ာ  လိုက္ပါဗ်ာ    ကားဝန္းထဲေရာက္ပါတယ္    ကားဝန္းထိပ္ရပ္ပါတယ္
ၿပည့္သိပ္ေနတဲ့   လက္ကိုင္တန္းေပၚက   လက္ေတြ    က်စ္က်စ္ဆုပ္ထား
ယိမ္းထိုးေနတဲ့ႀကားက   ထိုးထြက္လာခဲ့ၿပီ     ကားေတြ
လမ္းေပၚေလွ်ာက္ရင္ပဲ    ၿမန္ၿမန္    ခံုနံပါတ္ရဖို႔     ၿမန္ၿမန္
အစ္မေရ   ႀကည့္လုပ္ေပးပါဦး     အခက္အခဲေလး     အဆင္ေၿပေၿပ
ၿပန္ဖို႔   ေနာက္ဆံုးတန္းေလး  ေနာက္ဆံုးခံုေလး    ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္
ေနေရာင္ဟာ     မိွန္မွိန္က်လာ     လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြက  လာပါ   ထိုင္ပါ  နားပါ
လက္ေပြ႕ဂ်ာနယ္သမားေလးေတြက     အသစ္မွ အသစ္
လြယ္အိတ္မွာ   ခ်ိတ္ထားတဲ့     စာအုပ္ေရာင္းသမားေတြက  ႀကည့္ပါဝယ္ပါ
ေ႐ြ႕လ်ားေစ်းသည္ေတြ    ေ႐ြ႕လ်ား
လူအုပ္ႀကီး   အိတ္ကိုယ္စီနဲ႔    ေ႐ြ႕လ်ား
ဆြဲဖြင့္တဲ့တံခါးက   ထြက္လာတဲ့ေလဟာ    ေအးစက္လို႔     အိမ္ၿပန္ခ်ိန္
အခ်ိန္   နာရီ    တိတိက်က်     ေနာက္က်ၿပီးေနာက္ပိုင္း
အေဝးေၿပးကားႀကီး    ေဝးေဝး    ၿမန္ၿမန္
ေလေအးေပးစက္ဟာ     ရာသီဥတုနဲ႔မတန္     ၿမိဳ႕ဆန္ဆန္။          ။

                                                
        ျမတ္ေဝ
                                                                                                    ၁၀.၁၁.၂၀၀၉



အေရြ႕ေတြထဲမွာ ကိုယ့္အႏုပညာ



ဖိတယ္ကြယ္ အရာရာကဖိေနတယ္
ဆံုးျဖတ္မယ္ၾကံလိုက္တိုင္း  မ်က္လံုး  မ်က္ဆံေလး လည္္လည္လိုက္လိုက္  လာသလို
ေထာင့္ကိုကပ္ ေထာင့္ေလးမွာ က်ဳံ႕က်ဳံ႕ေလးထိုင္ရင္း ရပ္ေန
သီခ်င္းသံေလးကိုနားေထာင္ေနမိတာ ကိုယ့္အမွားပါပဲ
ကဗ်ာဆိုတာၾကီးကဖိတယ္ အလုပ္ေတြကဖိတယ္
လမ္းေတြ လူေတြ ဖိဖိေနတယ္
ကိုယ့္မွာေျပာစရာစကားေတြ အမ်ားၾကီး ရပ္ေနတယ္
ရိွရိွေနတယ္  ေျပာပါေတာ့  အေဝးက မိညီမေလးရယ္
မ်က္ခြံေတြကဖိၿပီး ပိပိက်လာတယ္ ဆိုပါေတာ့ အခ်စ္ရယ္
တစ္ခ်ိဳ႕
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္
အမ်ားအျပားဆိုသလိုကေတာ့ ခပ္ေဝးေဝးက  ေရွာင္ခြာမ်က္လံုးေတြနဲ ့
ပစ္ခ်လိုက္တဲ့ အမိႈက္ထုပ္ကို စည္ပင္ကားေပၚပါသြားသလို  ပါ
ေပ်ာက္ကြယ္သြားေစခ်င္တယ္ ထင္ပါရဲ႕
ၿမိဳ႕မစိန္ရတုေခြေလးဖြင့္ပါလား  ေျပာေျပာေနမိေတာ့
ေခတ္ေနာက္က်တယ္ ထင္ၾကတယ္ ျမင္ၾကတယ္ ထားပါေတာ့
အရင္ကမက္မက္ေမာေမာ ႏိုင္ငံျခားတံဆိပ္မ်ိဳးစံုကို ထားရစ္ခဲ့ၿပီး  ေနေနရ
ရာသီဥတုနဲ ့ လိုက္ေရာစြာပဲ ၾကက္ေပါင္ဖိနပ္ေလး စီးကာေပါ့
ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ စာအုပ္ စာရြက္ ထီးစုတ္ေလးထည့္မိကာေပါ့
လမ္းေပါင္းမ်ားစြာေလွ်ာက္ရင္း  ပန္းဆိုးတန္းကားဂိတ္မွာ
၄၀၀တန္ ထမင္းေၾကာ္ေလး ဝင္ကာစားေသာက္ ကိုယ့္အေရြ႕ေတြထဲမွာ
လူ႕အျဖစ္စစ္စစ္နဲ႕  ေလာကအမွန္မြန္ေတြ ျပည့္ေမာက္ေနတဲ့အရပ္မွာ
ကိုယ့္ဘဝတစ္ခုလံုး အႏုပညာဆန္ရမယ္ မဆိုလိုပါ
ကိုယ့္ကဗ်ာေတြေလာက္သာ  အႏုပညာဆန္ရင္လို ့ဆိုလိုပါတယ္။            ။


                                                                                                    ျမတ္ေဝ
                                                                                                    ၉.၁၁.၂၀၀၉


စိတ္ထဲမွာ႐ိွတာေတြ

ေခၽြးေတြသီးေနၿပီး တုန္ေနတဲ့လက္ကစိတ္မွာတည္ၿငိမ္
ဇြန္းက ပါးစပ္ထိေရာက္မလာဘူး
တလြဲ
ျပဳတ္က်လာတဲ့ဆန္ျပဳတ္ေတြက ကိုယ္ေပၚတရြရြတက္လို ့
ေရြ ့ပံု ပုရြက္ဆိတ္ ခါခ်ဥ္ေတြ အံုဖြဲ ့သလိုမ်ိဳး
ေတြ ့ရတဲ့အရိပ္က က်ဳပ္ကိုသတ္မယ့္ဓား
အသြားထက္ထက္
ေခါင္းထဲမွာ စကားေတြပဲ့တင္ထပ္
ညေနဟာေနာက္ကိုလွည့္မၾကည့္ခင္ ျမင္ျမင္ေနရတယ္
ေျပာေနတယ္ 
ေျပာေနတယ္
က်ဳပ္အေတြးေတြကို ေၾကျငာေနတယ္ အသံေတြ
ၾကားေနတယ္ 
ၾကားေနတယ္
သီခ်င္းသံေတြက ျမွဴစြယ္ ဟိုေကာင္မေလးလွတယ္
လိုခ်င္တာေတြေပးမယ္ သူေဌးမင္း
ဆက္ေနတဲ့ဖုန္းကို  ခဏ
ပိတ္ထား
က်ဳပ္အားေသးရင္ ထပ္ပြားေပးမယ္
၁၀၀ဖိုး ၄လိပ္ရတဲ့ ၾကယ္နီဖိုးေလးေပး
မတားနဲ ့ မဆြဲနဲ ့
ေဆး႐ံုႀကီးဆီ ျပန္ျပန္ေခၚ မသြားနဲ ့
ေဆးၿပားေတြ လာလာမေပးနဲ ့
ဒီလို ပဲ တိတ္တိတ္ေလးရပ္ေနမယ္
တစ္ေန ့တစ္္ေန ့နာရီေပါင္းမ်ားစြာ။                   ။
                                                 ၂၉.၁၀.၂၀၀၉
                                                   ျမတ္ေဝ



လမ္း
ပံုေလးကုိ http://iamagonistes.files.wordpress.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ဓာတ္မီးတိုင္ေလးေတြေသးေသးသြားတဲ့ အေ၀းကိုေငးၾကည့္ရင္း

အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အပ်က္ေတြမျဖစ္ေစဖို ့
စိတ္ကို အတိတ္မွာမနစ္ေစခ်င္တဲ့ သမိုင္းဖတ္သူအေနနဲ ့
မယံုတာေတြကို ေခါက္ထားရ
ယံုတာေတြကို ေမွာက္ထားရ
သန္႔ရွင္းေသာ စိတ္ေနစိတ္ထားမွသည္
လိပ္ျပာလံုေသာ အနာဂတ္သစ္ဆီသို ့
အသိတရားမွသည္ အမွန္မြန္မ်ားဆီသို ့
ေစ့ေစ့ၾကည့္ခံတဲ့ သဘာ၀ကိုေမွ်ာ္ေငးၿပီး
ဘ၀ကို  မွန္ကူကြက္၀ါဒနဲ ့ အသက္သြင္းထားမိ
ခ်စ္ရတဲ့ ေျမဆီကို  ဆုပ္ကိုင္ၿပီး
အရိပ္မရွိတဲ့ လမ္းေတြမွာ
အာသာငမ္းငမ္း ငါ့ရဲ႕အမွန္တရားမ်ားရွိရာ။     ။
                                               ၂၇.၈.၂၀၀၉
                                                ျမတ္ေ၀

ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္


တိုက္ႀကီး-ဆူးေလ  အထူးကားႀကီး  ႐ုတ္တရက္ထြက္သြားတဲ့အခါ
ေျပးေျပးလႊားလႊား  လူမ်ား  တြန္းတိုက္ထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး  ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
ၿမိဳ႕ထဲက မိုးတိမ္မည္းေတြ ကြက္ၿပီးၿပိဳက်လာတဲ့အခါ
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ ့ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုင္တြယ္လိုက္တဲ့အခါ
ခုန္ၿပီးေ႐ွာင္လိုက္တယ္
ငါးတစ္ေကာင္ဟာ ေရစီးမွာ  ေဖာ့  ေဖ်ာ့ သြားတဲ့အခါ
ကဗ်ာထဲကစကားလံုးေတြ ဦးေႏွာက္ထဲစြဲစြဲေနတဲ့အခါ
အထင္ေသးတဲ့စကားလံုးေတြနဲ ့ျဖတ္ၾကည့္ခံရတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္ပါလိမ့္ဆိုၿပီး ေခတ္ႀကီးနဲ ့ဝင္တိုးမိတဲ့အခါ
ဘာေၾကာင့္လဲေနာက္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္မလိုက္ႏိုင္တဲ့အေျဖ
ဝင္ထိုင္တုန္းမွာပဲ ဆတ္ကနဲ ထထြက္သြားတဲ့ အေျခအေနမွာ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
လုပ္ယူလို ့ရၿပီဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အတြက္ ႐ွက္မိတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
တစ္ေနကုန္ေရြ႕ၿပီး အေရႊ ႔ခံရတဲ့အခါ
စကားေျပာသံေတြထစ္ထစ္ၿပီး ဖုန္းလိုင္းက်သြားတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ဘဝကိုလွည့္ဖြင့္မိတဲ့အခါ
နားလည္မွုဆိုတာ ပါးစပ္ဖ်ားက အရသာ
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီး ေ႐ွာင္လိုက္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ခုန္ၿပီးေတာ့ကို ေ႐ွာင္လိုက္တယ္။               ။
                                                                           ၂၂.၁၀.၂၀၀၉

                                                         ျမတ္ေဝ

စိတ္ထဲမွာ႐ိွတာေတြ

တိတ္တိတ္ေလးေန
တိုးတိုးေလးေျပာ
သူအိပ္ေပ်ာ္ေနတာ  ႏိုးလာလိမ့္မယ္
ခင္ဗ်ားတို ့လိုက္လိုက္္႐ွာေနတာ
သူလား
ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာ
မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္
တစ္ေန ့ကသူေရာက္လာတယ္
နာေနတဲ ့ အနာေတြေပ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး
ခင္ဗ်ားတို ့ဆီက ထြက္ေျပးလာပံု
ကၽြန္ေတာ့္ကို ခပ္ဟဟေလး ညည္းညဴျပလို ့
အစြမ္းအစေလးျပလိုက္တယ္
ခြဲလိုက္တဲ့ဓားက
ႏို ့ဆီဗူးကထြက္လာတဲ့ အဖံုး
ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ဦးသား  သေဘာတူညီ
သူ ့ေဝဒနာ
ကၽြန္ေတာ့္ ပညာ
အမွန္တရားဟာ ကြက္တိ
အခု ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ ့ ဟင္းလင္းႀကီးပြင့္လို ့
လြတ္လပ္စြာအိပ္ေနသူဟာ
ခင္ဗ်ားတို ့ေတြ ့ခ်င္သူဆိုတာ
က်ိန္းေသလား
ေလာကႀကီးကိုသာသာယာယာေမ့ၿပီး
ေအးေအးေဆးေဆး ေအးေဆးေလးႏွပ္ေနရတာ
ေမာင္မင္းႀကီးသား ကံေကာင္းတယ္။            ။
                                                             ၁၇.၁၀.၂၀၀၉
                                                             ျမတ္ေဝ





စိတ္ထဲမွာ႐ိွတာေတြ


စိတ္ကေကာင္းပါတယ္
မ်က္ႏွာမွာမေပ်ာ္ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာေပ်ာ္တယ္
တစ္ေယာက္ထဲခြဲခြဲေနရလို ့
႐ုတ္တရက္ ရပ္ၿပီး ပ်က္သြား
စကားေျပာသံဟာ
သြားခ်င္တဲ့ေနရာ ေရာက္သြားတယ္
ညဘက္ ညဘက္
ထစ္ကနဲေလ်ွာက္သြားေတာ့ ႏံုးေခြသြားတာေပါ့
အရက္ျပတ္တာ ၃ ရက္နဲ ့ ၃ မနက္
တိဆို တိတိပပ
ျဖတ္ၿပီးမွ ရင့္သီးတဲ့ စိတ္ေရာဂါ
ဘာမဟုတ္တဲ့ အသံုးအႏွ ုန္းေတြေၾကာင့္ ထိခိုက္ရၿပီး
ဆီမ႐ိွတဲ့ ပန္ကာသံလို
အသံေတြ အသံေတြ
မႏ ၱေလး FM ထဲကအသံ
သမီးက မႏၱေလးကလား ရန္ကုန္ကလား
သမီးက ျမန္မာျပည္ကပါ႐ွင္
စီးပြားေရးဖိအားေတြနဲ ့
သိပ္ဆင္းရဲလို ့ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္အတုေလးနဲ ့
ေရနံေခ်ာင္းသား ပန္းရံဆရာ
ဒိြဟစိတ္ လြန္ကဲ
အေတြးမ႐ွင္း
မ်က္ေတာင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ခတ္ရင္း ဆြံ ့အ
ေခါင္းထဲမွာ ဘာ႐ိွလဲလူႀကီးမင္း
က်ဳပ္အတင္းကို မဆိုပါနဲ ့
စိတ္က်န္းမာေရးေဆး႐ံုမွာ အခုလိုေနရတာ
ေပ်ာ္တယ္။       ။
            ၉.၂၀၀၉-၁၃.၁၀.၂၀၀၉
            ျမတ္ေဝ




မိႏွင္းငယ္သုိ႕(၅)

အရာရာကိုယ့္ဘက္မွာမရိွေတာ့တဲ့အခါေပါ့
ရာသီဥတုက
ကိုယ့္ဘက္မွာမရိွဘူ
အေျခအေနက
ကိုယ့္ဘက္မွာမရိွဘူ
အေနအထားက
ကိုယ့္ဘက္မွာမရိွဘူ
အခြင့္အေရးက
ကိုယ့္ဘက္မွာမရိွဘူ
ဆိုးကိုဆိုးလြန္းတဲ့အျဖစ္ကို ေတြးပူေနရသလို
လိုင္းကားေပၚတက္လိုက္ရမလား လမ္းေလ်ွာက္ရမလား
အကုန္အက်သက္သာဖို ့ အသားထဲကစိမ့္ထြက္လာတဲ့ေရ
ငါးဆယ္လား ႏွစ္ရာလား ဘ၀ကို၀ယ္မွာလား
ကိုယ့္ဆီမွာဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ရိွၿပီး ဘာေတ
ြေတာင္းဆုိခြင့္ရိွလဲ
ကိုယ္ကဘယ္အစားထဲကေနၿပီး
မနက္ျဖန္မွာ ဘယ္ပံုစံနဲ ့ ထမင္းစားရမလဲ
၀တ္ေကာင္းစားလွေတြနဲ ့ သုတ္သုတ္ျပာျပာရန္ကုန္မွာ
မရိွတာေတြကို ရိွသလိုဟန္လုပ္ဖို ့
အမွန္တရားကို ၀ွက္ဖဲလိုေမွာက္ထားရမလား
ကဗ်ာမဟုတ္တာကို ကဗ်ာလုပ္ဖို ့
စာမ်က္ႏွာေပၚပို ့ဖို ့
အႏုပညာကို ပက္လက္လွန္ထားရမလား
တျခားဦးေႏွာက္နဲ ့ ကိုယ့္အေတြးလုပ္ဖို ့
ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေမ့ေမ့ထားရမလား
တစ္ေနရာရာမွာ စုျပံဳထိုင္ၿပီး
တစ္ေယာက္ေယာက္လာရင္ တစ္ခုခုေမးရမယ္ဆိုတဲ့
အသိနဲ ့
ကမာၻႀကီးကို မေကာင္းျမင္ၾကည့္ရမလား
ပညာကို မေကာင္းျမင္ၾကည့္ရမလား
ခ်မ္းသာဖို ့ ဂုဏ္ရိွဖို ့
ေရာ့ အင့္ ဆိုၿပီး ထိုးထိုးေကၽြးရမလား
လာဟာ လာကြာ ဆိုၿပီး ဆြဲ ဆြဲ စားရမလား
လူမွုဆက္ဆံေရးအဆင္ေျပဖို ့
ျပံဳးျပံဳးျပၿပီးမွ မဲ့ရြဲ ့ေနရမွာလား
မ်က္ႏွာမ်ာရိွတဲ့ အေၾကာေတြနဲ ့
စိတ္ထဲမွာရိွတဲ့ အခ်ဥ္ေတြ
တတ္ထားတဲ့ဘာသာစကားကိုလြန္ၿပီး သင္ထားတဲ့ဘာသာစကား
မျမင္တတ္ မၾကည့္တတ္ဘဲ လုပ္ဇာတ္ထဲက အေၾကာင္းအရာ
အေရး အျခစ္
မၾကံဳေတြ ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကို ရမ္းကုခ်င္တဲ့ အျပဳအမူေတြ
အဖတ္ အေျပာ
ဒါမ်ိဳးေတြနဲ ့ အေမာေျဖရမလား
ဒီပံုမ်ိဳးနဲ ့ တည္ေဆာက္ရမလား
ေနလာတာၾကာေတာ့ ေနာေတြလည္းေၾကေနၿပီ
ပလီစိေခ်ာက္ခ်က္ ထြက္လာတဲ့အသက္နဲ ့
ပစိပစပ္မ်ား ပလုပ္ပေလာင္းေျပာသြား
အရာရာကို ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ ့ေမ့ထားရမလား
တစ္ေယာက္က အထာဆို တစ္ေယာက္က အထာ
တစ္ေယာက္က ကညာဆို တစ္ေယာက္က ကညာ
တစ္ေယာက္က ဗလာဆို တစ္ေယာက္က ဗလာ
၀လံုးေရးတဲ့နည္းပညာ အဖြဲ ့အႏြဲ ့
သုညေတြထပ္ေနတဲ့ အတတ္ပညာ
စိတ္က်န္းမာေရး ေဆးရံုႀကီးေပၚမွာ
ကိုယ္ဟာ တငိုငို တရီရီ ရြာက်လို ့
ျမင္ေနၾကားေနရတာကို တဟီဟီရယ္ဟားလို ့
စိတ္ လြင့္ေန
ၾကြေန
က်ေန
တျခားနာမည္နဲ ့ ေသေနတဲ့ကဗ်ာေတြ
ေဆးတို ့ထားတဲ့ကဗ်ာေတြကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ကိုက္၀ါးရမလား
အခန္းေတြ ေပးမယ္
အခန္းေတြနဲ ့ ေနရမယ္
အခန္းေတြနဲ ့ ေသရမယ္
ကမာၻမွာ
ၾကက္ဥ အတု
ဆန္ အတု
အျပံဳး တု
အေတြး တု
ယံုၾကည္မွု အတု
ခံစားမွု အတု
စုတု စုတု နဲ ့
ျပဳဆီမေရာက္ႏိုင္တဲ ့ ထစ္ထစ္ေနေသာဓာတ္ျပားမ်ား
ဖြင့္လို ့မရႏိုင္လို ့ ထားပါေတာ့ဆိုပါဆို ့
ဘႀကီးေအာင္ညာတာနဲ ့ ကဗ်ာဆရာညာတာ
ဘယ္ဟာပိုဆိုးသလဲ
ကဲ
ေျဖ။      ။
            ၇.၁၀.၂၀၀၉
             ျမတ္ေ၀


ေတာသူမေလးႏွင္း

နင္နဲ႔ငါနဲ႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔ ၾကက္ေတာင္စည္းေလးဟာ
ရွင္နဲ႔ကၽြန္မ ေျပာတတ္တဲ႔ က်စ္ဆံျမီးေလးျဖစ္ခဲ႔ျပီ
ဆံစု ဆံစပ္ ဆံေတာက္ေလးနဲ႔ လွတဲ႔ႏွင္းေရ
ဆံထံုးေလးနဲ႔ ဆံထုိးဆံညွပ္ေတြနဲ႔ ႏြဲ႔ေႏွာင္းလို႔
ဆံျမိတ္ေလးခ် ဆံရစ္၀ုိင္းေလးနဲ႔ ေၾကာ႔ေမာ႔လုိ႔
ျမိဳ ႔ေက်ာင္းကို ေရာက္သြားေပမဲ႔
ငါတို႔ ရြာေလးက ကြမ္းေတာင္ကိုင္ဟာ နင္ပါကြယ္
ၾကည္လင္တဲ႔ မ်က္ႏွာ
ၾကည္သာတဲ႔ အျပံဳး
ခံုးမ်က္စေလး နက္ေမွာင္ေမွာင္
ၾကိဳင္လႈိင္သင္းေနတဲ႔ နင္ရဲ ႔ရည္မြန္ျခင္းေတြအေၾကာင္း
ျမိဳ ႔ကတႏြဲ႔တဖြဲ႔သတင္းေတြ ၾကားရတယ္
က်က္သေရ ၾကဴၾကဴေမႊး ငါဂုဏ္ယူရေသးေပါ႔ ႏွင္းေရ
ေၾကာ႔ရွင္းေနတဲ႔ လည္တုိင္ေလးဟာ ကမ ၻာဆန္မွန္း ငါသိပါတယ္
ပိန္းက်ားရိုက္ သနပ္ခါးေတြမရွိေတာ႔တဲ႔ အရပ္မွာ
ျခယ္နားကပ္ေလးမပန္ဘဲ ၀င္းညက္္ေနမယ္႔ နင္႔ပါေးလးနဲ႔
ေစ႔ေစ႔ၾကည္႔ခံတဲ႔ ပညာရဲ ႔ မ်က္၀န္း
ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ ကိုယ္က်င္႔တရား
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိသူ ႏွင္းေရ
ကႏြဲ႔ကလ် ကပိုကရိုမေလးေတြထက္ နင္ဟာထံုေမႊးျပီး
ၾကြၾကြရြရြ ေဘာင္းဘီရွည္မေလးေတြထက္ သင္းပ်ံ ႔ ပ်ံ ႔ေမႊးရနံ ႔ ထံုသင္းပါရဲ ႔
ခါးေသးရင္ခ်ီ ခါေတာ္မွီေလးႏွင္းေရ
ႏုႏုထြတ္ထြတ္ နင္႔စိတ္ထားေတြ
နုႏုဖပ္ဖပ္ နင္႔ၾကင္နာမႈေတြ
န၀င္ပီယံ နင္႔စကားသံေတြအတြက္
ကမ ၻာကို အုပ္စိုးမယ္႔ နင္႔လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္ေလးေတြအတြက္
ယမင္းရုပ္ေလးကိုၾကည္႔ျပီး ငါသတိရေနတယ္
ငါသိပ္ခ်စ္တဲ႔ အညာဓေလ႔ ရြာဓေလ႔ေတြရွိရာ
ေပ်ာင္းညြတ္ေနတဲ႔ စပါးခင္း၀ါ၀ါေတြရွိရာ
ပြင္႔ခ်ပ္ပြင္႔ငံု ပြင္႔ဆံ ပြင္႔တံ ပြင္႔ဖတ္စံုေသာ ေတာပန္းမ်ားရွိရာ
နင္ျပန္လာမယ္႔ ရြာ၀င္လမ္းဆီမွာ
ရွက္ေသြးျဖန္း ရွက္အမ္းအမ္း နင္႔မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည္႔ဖို႔
တီတီတာတာ ငွက္ကေလးေတြနဲ႔အတူ
ျငိမ္႔ေညာင္းသာယာ ဆည္းလည္းသံေတြနဲ႔အတူ
ခြာညိဳ ခြာျပာပန္းေလးေတြနဲ႔အတူ
တမာတန္းက ေရခ်မ္းစင္ေလးရဲ ႔ေဘး ငါေမွ်ာ္ေငးေနမယ္
အညာသူမေလး    နွင္းေရ
ေခတ္ကာလက နင္႔အလွေတြကို ခၽြတ္ေျခြမခ်ေစဖုိ႔
ရြာဦးေစတီေလးမွာ ငါအျမဲဆုေတာင္းေပးေနတယ္
နင္႔ဘ၀ေလး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ လင္းလက္ပါေစေတာ႔။             ။
                                                                                          ၂၂.၆.၂၀၀၉
                                                                                           ျမတ္ေ၀



  ကမာၻႀကီးသို႔
                   

             
      
ကမာၻႀကီးေရ    ခင္ဗ်ားကို    နားမလည္တာႀကာၿပီ
                
                ၂၀၀၂  ခုႏွစ္    ေအာက္တိုဘာလ    ၁၁ ရက္ ကစၿပီး
 
                 ယေန႔  အခ်ိန္ထိဆိုပါေတာ့

                 အရက္ဆိုင္ထဲမွာ    ခင္ဗ်ား  ကၽြန္ေတာ္ကို႔    ဟားတိုက္တဲ့ေန႔ေလ

                 ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားေဘး၀င္ထိုင္ေတာ့

                 ေကာင္ေလး    မင္းအသက္ဘယ္ေလာက္ရိွၿပီလဲလို႔   ေမးတယ္

                 ၁၇  ဆိုေတာ့   ခင္ဗ်ား  ၿပံဳးေနခဲ့တယ္

                 မင္းငယ္ပါေသးတယ္ဆိုတဲ့      အဓိပၸာယ္နဲ႔

                 ၿပီးေတာ့   သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အေႀကာင္း

                 ပူေႏြးလာတဲ့    ခင္ဗ်ား  ဘ၀အေႀကာင္းေတြေၿပာတယ္

                 ခင္ဗ်ားမ်က္လံုးေတြဟာ     ရီေ၀ေနသလိုပဲ

                 ရင္ဘက္ထဲက    ေၿမၿမဳပ္မိုင္းေတြအေႀကာင္းေၿပာၿပီး    ငိုတယ္

                 အေရၿပားေပၚက    စစ္ပြဲေတြအေႀကာင္းေၿပာၿပီး      ရယ္တယ္

                 ထားလိုက္ပါဗ်ာ     ကၽြန္ေတာ္ကငယ္ေသးေတာ့    ဘယ္နားလည္မလဲ

                 ေနာက္ပိုင္းမွာ   နားလည္လာမွာလို႔    ကၽြန္ေတာ္ယံုႀကည္ခဲ့တယ္

                 အမွန္တရားကို   ယံုႀကည္ခဲ့တယ္

                 ေနာက္ပိုင္းမွာ  ကၽြန္ေတာ္  အမ်ားႀကီးသိလာရၿပီ

                 ခင္ဗ်ားရဲ႕    မေပ်ာ္ရြင္မႈေတြကို  စာနာတတ္လာၿပီ

                 အိပ္မေပ်ာ္တဲ့   ညေတြလည္း  ဘ၀မွာရိွလာၿပီ

                 ၿဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြမွာ       ငိုလိုက္   ရယ္လိုက္

                 ၿပံဳးလိုက္  မဲ့လိုက္

                 ခင္ဗ်ားေလာက္မဟုတ္ေပမယ့္   ခင္ဗ်ားလိုေနတတ္လာၿပီ

                 ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႕ခဲ့တဲ့  ဆိုင္ေလးဆီ   ခဏခဏေရာက္တယ္

                 ခင္ဗ်ားမလာတာႀကာၿပီတဲ့     ေၿပာတယ္
             
                 ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြေရာ  ဖတ္ၿဖစ္ေသးရဲ႕လား

                 ၂၃ႏွစ္သားကဗ်ာဆရာရဲ႕  ကဗ်ာေတြေရာေတြ႕ရဲ႕လား

                 ခင္ဗ်ားေၿပာခဲ့တဲ့     စကားေတြကို   သတိရတယ္ဗ်ာ

                 အမွန္တရားကို     ငါမယံုႀကည္ေတာ့ဘူးတဲ့

                 ခင္ဗ်ားဟာ     ခြင့္လႊတ္တတ္သူ    တစ္ေယာက္ပဲ

                 ခင္ဗ်ားကို  ကၽြန္ေတာ္  ခုထိ    နားမလည္ေသးပါဘူး

                 ခင္ဗ်ားက   လူေတြအေႀကာင္းကို    ပိုသိသူကိုး ။          ။

                                                                                                               ၁၂.၅.၂၀၀၉

                                                                                                                ၿမတ္ေ၀ 



မိုးရြာေသာ ျပင္ဦးလြင္

အိပ္မေပ်ာ္တဲ႔ညေတြရဲ႕ ေကာ္ဖီမဲ႔မနက္
ကၽြန္ေတာ္ႏိုးခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းေျပာေတာ႔ ရယ္စရာ
အျပင္မွာ တိမ္ျမဴခိုး မရိုးတဲ႔ေအးစက္မႈ
ရင္ထဲမွာ ျပဳစုထားတဲ႔ဒဏ္ရာ
လူတစ္ေယာက္မွာ ဖံုးကြယ္စရာဘာလုိ႔ေပါလိမ္႔ဆုိျပီး
ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္ေနခဲ႔တာ
့့ျပင္ဦးလြင္ကေတာ႔ ဒီလုိပဲႏွင္းမုိးေတြဖြဲလို႔
ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ေတြက်န္းမာဖုိ႔ ဘယ္လိုေလ႔က်င္႔
ဘယ္လုိကုသရပါ႔ဆုိျပီး
ကၽြန္ေတာ႔ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္လာတယ္
ျပင္ဦးလြင္ဟာတက္ျပီးရင္ ျပန္ဆင္းလုိ႔မရတဲ႔ေနရာ
စြဲလမ္းမႈဆုိတာမရွိသင္႔တဲ႔ အမွန္မြန္ဆိုလား
ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာ ဘာမွန္းမသိတာေတြ၀ဲလွည္႔လုိ႔
ေျခဖ်ားေတြေအးခဲေစတဲ႔ အခန္းထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္သိထားတာေတြလည္းမႈန္၀ါးလာတယ္
ျပင္ဦးလြင္ကေတာ႔ ဘာမွမသိသလုိေလေအးေတြတိုက္
ကတိုက္ကရိုက္ေျပးေနတဲ႔ ပန္းေတြျခံဳျပီး
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္ ၃၅၃၈
တစ္ေနရာရာကို ညႊန္ျပထားတဲ႔လက္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ႔ခႏၶာကိုယ္ကို မျပီးထားခဲ႔တယ္
မလံုျခံဳမႈေတြရဲ႕ လူ႔ဘ၀နဲ႔
ေ၀ါဟာရေတြျပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔ကမ ၻာ
ေသလုိရာေသရွင္လုိရာရွင္ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္နဲ႔
မိုးစက္ေတြခုန္ခ်ေနတဲ႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးက
သူငယ္ခ်င္းေလးကို ထားခဲ႔ရမယ္႔ေနရာ
ႏွင္းေတြက်ျပီး မုိးရြာတာ 
အစရွိတာေတြအားလံုး ကၽြန္ေတာ႔္စိတ္လုိပဲ။   ။

ျမတ္ေ၀
ပိေတာက္ပြင္႔သစ္မဂၢဇင္း၊၂၀၀၉
ေမာင္ေန၀င္းအမွတ္တရစာအုပ္မွ


ပင္လယ္

ဒီကဗ်ာကို ဘယ္သူေရးခဲ႔သလဲ

ဒီေရေတြကို ဘယ္သူအသက္သြင္းခဲ႔သလဲ

အ၀ါကေန အစိမ္း

အျပာေရာင္ခပ္ပိန္းပိန္းအျဖစ္  ေျပာင္းလဲလာပံု

လႈိုင္းအထမွာ ေနေရာင္လြင္႔လြင္႔ေလး၀င္သြားတဲ႔အေရာင္

ေနေရာင္နဲ႔ တလွပ္လွပ္ေျပးေနတဲ႔ လႈိင္းကေလးပင္လယ္

ပင္လယ္၀ရဲ႕ အေ၀း

ဇင္ေယာ္ေတြမရွိေတာ႔တဲ႔ ေရျပင္

နက္ျပာေေရာင္ အႏုေလးခင္းထားတဲ႔ ေကာ္ေဇာ

လႈိင္းေပၚမွာေပ်ာ္ေနတဲ႔ လႈိင္းေတြရဲ႕အသံ

ေရျမဳပ္ေလးေတြမြေနတဲ႔ ေတးသြားေနာက္ခံနဲ႔

နီက်င္က်င္အေရာင္ေတြ ျဖန္႔ခင္းထားတဲ႔ညေန…

ဒီကဗ်ာမွာ ဘယ္ဘာသာစကားက အလွဆံုးလဲ

ေနကိုအန္ထုတ္ျပီး ေနကိုျပန္ၿမိဳေနတဲ႔ အႏုပညာ

ေလမွာလြင္႔ေနတဲ႔ ပင္လယ္ဟာ

ဘယ္သူျမင္ခဲ႔တဲ႔ သဘာ၀တရားလဲ

သိ္ပ္လွတယ္။

                          ၉.၁.၂၀၀၉

                            ျမတ္ေ၀




ေလညင္းရနံ႔

တစ္ေယာက္တည္း တိတ္ဆိတ္သက္ျငိမ္စြာ
ညင္သာစြာ လႈပ္ရွားေနေသာ ေလႏွင္႔အတူ
ဘ၀အေမာမ်ားကို ေမ႔ေလ်ာ႔၍
ေလာကအပူမ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈ၍
စိတ္ကို စိတ္ထဲတြင္သာ နစ္ေမ်ာေစလ်က္
ကၽြန္ေတာ္႔အေၾကာင္းနင္႔ ကၽြန္ေတာ္
ကမ ၻာမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း
ယိမ္းႏြဲ႔ေနေသာ ကိုင္းပင္မ်ားၾကားတြင္
ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း
ေတာင္အထပ္ထပ္၏ ရႈခင္းမ်ားေပၚတြင္
ပင္လယ္ႏွင္႔ ကၽြန္းမ်ား၏ ျဖစ္တည္မႈေပၚတြင္
ေတာရေက်ာင္းေလးမ်ား၏ အဓိပၸာယ္ထဲတြင္
ျမသပိတ္ေစတီ၏ လြတ္ေျမာက္မႈတရားတြင္
သက္၀င္ျငိမ္႔ေညာင္းစြာ ကၽြန္ေတာ္
ကၽြန္ေတာ္ မေပ်ာ္၀င္ႏုိင္ေသာ ပထ၀ီေျမႏွင္႔အတူ
ကၽြန္ေတာ္ တမ္းတလ်က္ရွိေသာ အရာမ်ားႏွင္႔အတူ
ကၽြန္ေတာ္ တိုက္ခတ္ရာ သစ္ပင္ ေတာတန္းမ်ားတေလွ်ာက္
ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ရႊင္ရာ စိမ္႔စမ္းေလးမ်ား တ၀ိုက္
ကၽြန္ေတာ္ နားခိုရာ ေစတီမ်ား၏ ပတ္လည္
ျမက္ရုိင္းပင္ပ်ိဳမ်ား၏ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ နည္းတူစြာ
အသံျမည္တတ္ေသာ ငွက္ကေလးမ်ားကို သယ္ေဆာင္၍
ေတာရိပ္ သစ္ရိပ္ကို ခုိလႈံ၍
ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္၏ ရန႔ံႏွင္႔အတူ
သက္၀င္ ႏြဲ႔ေႏွာင္းေနေသာ ေလညွင္းႏွင္႔အတူ
ကၽြန္ေတာ္သည္ ျငိမ္သက္စြာ လြင္႔ပါးလ်က္။
                                                               ၁၄.၁.၂၀၀၉
                                                                                  
                                                                    ျမတ္ေ၀





ေတာၾကီးေျမြေဟာက္ ေလညာျမစ္

တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးေသာ ေက်ာရိုးနဲ႔
ေခြပတ္ယွက္ႏြယ္ထားေသာ
အစြယ္ႏွစ္ခြနဲ႔ ျမစ္ေလညာေရ
သင္ဟာ ေတာထဲေတာင္ထဲခရီးသြားသူ
ေလာကေရစီးကို စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ကူးခတ္သူ
သဘာ၀တရားနဲ႔ အသားက်သူ ေတာၾကီးေျမြေဟာက္ေပါ႔
လေရာင္ကိုထမ္းျပီး
သင္သြားရာ လမ္းမ်ားတစ္ေလွ်ာက္
ကမ ၻာေျမကို ေျခရာထင္ေစခဲ႔တယ္ေပါ႔
ဒီေရေတာေတြကို အသက္သြင္းခဲ႔တယ္ေပါ႔
ေရသတၱ၀ါေတြကို သယ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္ေပါ႔
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ အလွမွာ
မိေခ်ာင္းေတြ ေလွငယ္ေတြ
သစ္ေတြ ၀ါးေတြ
အစရွိတာေတြကို မ မျပီး
သင္ဟာ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးေနခဲ႔တယ္ဆုိေတာ႔
ေဖာင္းလုိက္ပိန္လိုက္အသက္ရႈခဲ႔တယ္ဆိုပါေတာ႔
ပင္လယ္ထဲကို တုိး၀င္လုိက္
ပင္လယ္ရဲ ႔ အေ၀းကိုထြက္ေျပးလုိက္
ျငိမ္သက္စြာအိပ္စက္လုိက္နဲ႔
သင္ဟာ ဦးတည္ရာေျပာင္းလဲတတ္သူ
အခ်ိဳနဲ႔ အငန္ ေရာစပ္ထားသူ
ေရလုိက္ ငါးလုိက္ေနတတ္သူ
ေတာၾကီးေျမြေဟာက္ ေလညာ
သင္ဟာ အမွန္တရားရဲ ႔ သက္ေသ
လူသားေတြရဲ ႔ အေဆြခင္ပြန္း
သဘာ၀တရားရဲ ႔ သူရဲေကာင္း
မျမင္ရတဲ႔ အင္အားေတြ သင္႔မွာရွိမွန္း
သင္ကိုယ္တုိင္သိေနတဲ႔ အႏုပညာ
ကဗ်ာစပ္တတ္သူ ေတာၾကီးေျမြေဟာက္ေလညာ
သင္႔အဆိပ္ေတြကို ျပန္ျပန္မ်ိဳျပီး
သေဘာေကာင္းေနတတ္သူသင္ဟာ
သင္႔ကိုယ္ထဲက အမႈိက္ေတြကို
သန္႔စင္ဖယ္ရွားဖုိ႔ အခြင္႔အေရး
ဘယ္ေတာ႔မွ မေပးေတာ႔ဘူးဆုိတာ
သင္ကိုယ္တုိင္ သိေနတယ္မဟုတ္လား
ေတာၾကီးေျမြေဟာက္ ေလညာေရ။      
                                                   ၁၁.၂.၂၀၀၉
                                                           ျမတ္ေ၀



ကိုကိုးကၽြန္းၿမိဳ ႔

ပင္လယ္ကိုအံတုထားတဲ႔ ျမန္မာျပည္သားပံုစံနဲ႔
အုန္းပင္ေတြ ပတ္ခ်ာရစ္၀ိုင္းၿပီး
တစ္ဘ၀လံုး ေတာနဲ႔ေတာင္ ထပ္ေနတဲ႔ၿမိဳ ႔ေလး
ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔နဲ႔ ေ၀းတဲ႔ ရန္ကုန္ရဲ ႔ ၿမိဳ ႔ေလး
ေရတက္ေရက်ေတြမွာ သံသရာအဆက္ဆက္တည္ၿငိ္မ္လို႔
ေလတိုက္ရာတိမ္း ယိမ္းႏြဲ ႔ ပါးအုန္းပင္မ်ားလည္းရွင္သန္လုိ႔
လမ္းဆိုလည္း တစ္လမ္း
ဘာသာဆုိလည္း တစ္ခု
စိတ္ဆုိလည္း တစ္ညီ
ေက်ာင္းဆုိလည္း တစ္ေက်ာင္း
အဲဒီၿမိဳ ႔မွာ လၻက္ရည္နဲ႔ ပင္လယ္စာေစ်းခ်ိဳသလို
ျမန္မာ႔ေစတနာေတြလဲ ေစ်းခ်ိဳ
ခ်ိဳပါတယ္ဆိုမွ အုန္းရည္ေတြကလဲ ခ်ိဳ
ၿပိဳၿပိဳသြားတဲ႔ လႈိင္းေတြလည္း ခ်ိဳခ်ိဳသြားရတယ္
ကိုကိုးကၽြန္းၿမိဳ ႔က
ပင္လယ္ကိုအံတုထားတဲ႔ ေလာကဓံပံုစံနဲ႔။           ။

                                                                                                       ျမတ္ေ၀
                                                                                          ၁၄.၁.၂၀၀၉ - ၁၆.၁.၂၀၀၉

Comments