Niezwykły malarz na tle dzisiejszej malarskiej awangardy przez odwoływanie się formą i metaforą do dawnych mistrzów. Niezwykłe mistrzowską realizacją. Niezwykłe mistycznym surrealizmem.
Stefan Rybi chętnie przyznaje się do tradycji Vermeera van Delft, który zresztą pojawia się w obrazach Rybiego w formie cytatu. Ja widziałbym więcej związków z mistycznymi surrealistami - Hieronimem Boschem i Pieterem Brueglem, świadczyć może o tym chociażby sposób deformacji postaci, kompozycje czy sceny zbiorowe, metaforyczne sceny np. szybujących na liściu, zawieszone w krajobrazie zamki i miasta.
Stefan Rybi jest przy tym mistrzem budowania nastrojów dzięki warsztatowej doskonałości. Malarz dobrze czuje się w przestrzeniach Mazur i Biebrzańskiego Krajobrazu, jednak natura w obrazach Rybiego nigdy nie jest podana wprost - pejzaż odrealniają mgły i światłocienie, ptaki są ideą koniecznej formy, ludzkie postaci przybierają formę karykatury lub przeciwnie, wyidealizowanych piękności.

Obrazy Stefana Rybiego są mądre i piękne, naznaczone piętnem osobowości artysty.