2018-10-14. De uitvoering op de Nwe Ooster 14 oktober 2018.

Geplaatst 14 okt. 2018 23:38 door Het Plankenkoor

Hoe laat? Half 2 in de middag.


Hoeveel? 26 (vd 32) 81%, 7 sopranen (vd 10), 8 alten (vd 9), 4 tenoren (vd 6) en 7 bassen (vd 7).


Wat gezongen: Alle psallite, Pase el agoa, Tourdion, Matona mia, Gloria, Et in terra pax, Tebe poem, Stay with me, Luci care, Piu non si trovano, Voi che sapete, Sunrise sunset, Castle in the air, Beyond the sea, Sanctus, Agnus Dei.


Mededelingen: 17 oktober zingen, 24 oktober vakantie en 31 oktober zingen in noord.


Bijzonderheden: Het was een goed concert. We zagen er prachtig uit. Alle herfsttinten. Bij de mannen zaten de tinten in het oranje vlinderdasje tegen een zwart-witte achtergrond. Bij de vrouwen was oker de favoriete tint. Wat hebben ze hun best gedaan. Gewoon prachtig. Sommigen zelfs ontroerend mooi.

En wat was de opkomst grandioos. De bassen waren compleet. Groots. Je kon ze ook goed horen. Wat zijn ze gegroeid.

De alten waren bijna voltallig. Sopranen en tenoren wat minder in aantal maar genoeg om een goed concert te geven.

De sopranen waren dan wel met zijn zevenen maar dat maakte voor het volume en de trefzekerheid niks uit. Wat een oerkracht. Vooral met Vrolijk Kerstfeest wat we na afloop zongen voor een filmopname waren ze onstuitbaar ondersteund door de alten. Wat gingen ze uit hun dak. Er waren zomaar 30 mensen die luisterden. Martine was er ook. Ze zaten heel geconcentreerd te luisteren en klapten na elk nummer. Onverwacht veel. Door de open deuren naar de begraafplaats scheen de zon vrolijk naar binnen. (70% kans op regen). Je kon in je witte overhemd vanuit de stad zo naar de aula fietsen.

Hoe mooi wil je het hebben. Er viel vandaag niks te begraven of te cremeren. We stonden ons hele repertoire weg te zingen (16 liederen en liedjes). Afgewisseld met 2 solo's van Bram achter het orgel. Of je dat nou leuk vindt of niet dat hoort er gewoon bij. Dat hoort zo. We zongen van half 2 tot half 3 en daarna dus Vrolijk Kerstfeest alsof we vanmiddag voor het eerst zongen. Wat een enthousiasme en wat een vuur. Bram leidde ons met vaste hand. We hebben hem niet in de steek gelaten. In tegendeel. Het was een voorbeeldige uitvoering. Een 8.




Even de groeten doen:


Hallo Eva, Je wilde er zo graag bij zijn. Maar nu dus even niet. Beterschap. Maar ik wilde even iets vertellen. Afgelopen maandag waren we naar een crematie. Het ging om de moeder van een vriendin van ons. 


Dag Kokkie, Ze was 91 geworden en de laatste 5 jaar dement. Ik kende haar niet maar we gingen om onze vriendin te steunen. Of iedereen een bloem wilde meebrengen. Die legde je dan neer op de overledene. Die was in doeken gewikkeld.


Hallo Margreet, Heel bijzonder. Je was er een keer niet. Maar om verder te gaan. Dat met die bloemen zag er prachtig uit.

Wat een rijkdom. De plechtigheid vond plaats in het Koetshuis van Frankendael aan de Middenweg.


Dag Wilma, Ik dacht dit verhaal past wel een beetje bij ons concert. Het was een soort paardenstal. In 100 jaar niks aan gedaan. Heel oorspronkelijk. Je verwacht het niet. Wel met aangepaste verlichting en geluidsvoorzieningen.


Hallo Ben, Verweerde en beschadigde wanden maar wel heel sfeervol vooral ook om de attributen die de familie had verzameld die afkomstig waren van de overledene. Veel borduurwerk en foto's. Er stond ook een piano. Emma speelde Satie.


Dag Peter, Toespraken. Ook van de vriendin die veel heeft meegemaakt de laatste 5 jaar. De moeder schold beet en sloeg.

Heel moeilijk was dat. Het laatste jaar was de agressie er wel uit. Toen werd ze wat milder. Op het eind werd de kist door de kleinkinderen naar de blauwe lijkwagen gedragen. Blauw was haar lievelingskleur. De auto reed stapvoets door de poort de Middenweg op naar het crematorium. Wij stonden te wuiven. Heel anders vond ik. Wel origineel.


Woensdag zingen  we weer. Bram zal dan in woord en gebaar vertellen over ons optreden. Wat hij ervan vond. Daar zijn we altijd heel benieuwd naar. Ook zingen. Ik zeg maar zo: Samen zingen dat doe je met zijn allen. Doei.

Comments