2018-04-18. De repetitie van 18 april 2018.

Geplaatst 19 apr. 2018 01:03 door Het Plankenkoor

Hoe laat? 20.05 uur.


Hoeveel? 26 (vd 33) 79%, 9 sopranen (vd 10), 6 alten (vd 9), 5 tenoren (vd 6) en 6 bassen (vd 8).


Wat gezongen? Alle psallite, Matona mia, Gratias, Domine Fili unigenite, Et in terra pax, Gloria.


Mededelingen: Op 13 juni vervangt Nadine Strang Bram. Bram is 13 en 20 juni op vakantie. 20 juni houden we de jaarvergadering.

En 2 mei hebben we vrij. 


Bijzonderheden: Het was weer een avond uit het boekje. Hoe leidt een dirigent een koor. Hoe doen de zangers en zangeressen mee. Het was compleet. We gingen weer voor Alle psallite. Een muziekstukje uit de 14de eeuw. Het is maar een blaadje muziek maar toch elke keer weer lastig. Daarna Matona mia. Dat repeteren we al een paar weken. Elke keer zitten er weer ritmische moeilijkheden. Bram had daar wel een verklaring voor. Als steeds groepjes wegblijven en de week erop weer komen dan hebben ze de aanwijzingen gemist en kan je weer opnieuw beginnen. Het is een theorie. Ik ben er elke week maar ik maak ook nog steeds ritmische fouten. Dan is het half 9. Over op Vivaldi. Tot 9 uur gestudeerd op Gratias agimus tibi. Er zitten passages in met veel korte nootjes achter elkaar. Dat vraagt een speciale techniek van zingen. Hoe pak je dat aan. Bram ging er voor staan en liet ons die maten vol nootjes heel licht zingen met een accent op de eerste tel. Laat dat nou lukken. Na de pauze van 20 minuten gingen we door met het vierde koor. Domine Fili unigenite. Een thema wat elke partij moet zingen liet Bram iedereen tegelijk zingen. Dat hielp. Daarna volgt het thema maar dan ongelijk gezongen. Zeg maar door elkaar. Bram noemde dat typisch polyfonisch. Elke stemgroep voor zich en weinig houvast met de andere melodielijnen. We hebben nog geapplaudiseerd voor de alten als ze een regel foutloos zouden zingen. En ze waren maar met zijn zessen. De sopranen waren daarentegen op volle sterkte. En dat kon je horen ook. Onvermoeibaar steeds de hoogte in en dan op volle kracht. Bram zegt dan doodleuk na 3 keer voluit gezongen te hebben: nog een keer. 

Ik zag dat het vermoeiend was. Maar het was wel weer genieten. Er waren 11 mannen en 15 vrouwen. Na afloop was er een sfeer van we hebben het weer gefikst. Daar houden we van.



Even de groeten doen:


Hallo Eva, Je was de enige afwezige sopraan. Dat is wel 's anders. Je had erbij moeten zijn. Wat een geweld zeg. Mooi.


Dag An, Dat komt niet vaak voor zeg. Vanavond de 32ste keer. Jij was er 26 keer. Mooi toch. 


Hallo Brigitte, Het was weer een geweldige studie-avond. Je had erbij moeten zijn. Ik hoorde het mensen ook zeggen.


Dag Erika, Henk en ik willen niet verzuimen van het koor. We zijn er wel op 2 mei met de generale. Tot ziens.


Hallo Jona, 4 mei herdenkingsdienst. Henk Ted Erika en ik zingen mee in het Augustinuskoor. Prachtige koorwerken.


Dag Paul, We hebben je gemist. Volgende week ben je er weer bij toch? Geniet er nog even van. Doei.


Hallo Peter K., We dachten nog even: Daar heb je Peter. Maar nee hoor. Volgende week weer nieuwe kansen. Doei.


Volgende week gaan we weer verder met Vivaldi. Meesterlijke muziek om te zingen. Korte koortjes. Makkelijk met instuderen. Overzichtelijk. Schot in de roos. We pikken het makkelijk op. Een heel verschil met 10 jaar geleden. Dan zit

je gewoon te praten als een andere stemgroep studeert of kleine grapjes te maken. Dat is er niet meer bij. Onherkenbaar.

25 april! Komt allen. Doei.

Comments