คำอุทาน

 
   คำอุทาน  คือ  คำที่เปล่งออกมาเพื่อแสดงความรู้สึก และอารมณ์ของผู้พูด  โดยมากคำอุทานจะไม่มีความหมายตรงตามถ้อยคำ  แต่มุ่งเน้นอารมณ์และความรู้สึกเป็นสำคัญ

    

   

 

คำอุทานมี    ชนิด  คือ

 

                                ๑.  คำอุทานบอกอาการ                                      ๒.  คำอุทานเสริมบท

  ๑.  คำอุทานบอกอาการ            คือ    คำที่เปล่งเสียงเพื่อบอกอาการ และความรู้สึกของผู้พูด ซึ่งใช้เฉพาะในการพูดจา

                          เช่น               -  โอ๊ย !  เธอเหยียบเท้าฉันทำไม     (เจ็บปวด)

                                                -  พุทโธ่ !  เขาไม่น่าเสียชีวิตเลย     (สงสาร)

                                                -  เอ๊ะ !  ใครขโมยปากกาฉันไปอีกล่ะ           (สงสัย  แปลกใจ)

                                                -  คุณพระช่วย !  ลูกไปทำอะไรมา    (ตกใจ)

                                                -  ว้าว !  ชุดนี้ทำให้เธอสวยมาก ๆ เลย          (ตื่นเต้น)

                                                -  อ้าว !  มาหยิบของฉันไปดื้อ ๆ ได้อย่างไร     (ไม่พอใจ)

  ๒.  คำอุทานเสริมบท     คือ  คำอุทานที่ผู้พูดกล่าวคำเสริมเพิ่มเติมโดยไม่ตั้งใจให้มีความหมาย 

                                                   แต่เน้นให้เกิดความคล้องจอง  มักใช้ในคำประพันธ์เพื่อให้ข้อความสละสลวย

                      เช่น                   -  ลูกต้องหมั่นอ่านหนังสือหนังหาให้มากนะ

                                                -  หนูเดินระวัง ๆ หน่อยนะ  เดี๋ยวแข้งขาหักจะลำบาก

                                                -  กรวิทย์ชอบแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวจ้าวของ น่าเบื่อจริง ๆ

                                                -  วัดวาอารามเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เราควรเคารพสถานที่

                                                -  เวลาเดินข้ามถนนหนทางก็เหลียวซ้ายแลขวาก่อน

                                                -  อ้าดูอโศกนี้    สีไสววิไลตา

 

          ข้อควรจำ

          ๑.  การใช้คำอุทานบอกอาการมักเขียนไว้หน้าประโยค  และจะต้องใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ (!)

     หลังคำอุทานทุกคำ  ยกเว้นในคำประพันธ์ประเภทร้อยกรองไม่ต้องใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์

          ๒.  คำอุทานเสริมบทจะวางอยู่ในตำแหน่งใดในประโยคก็ได้ และหลังคำนั้นไม่ต้องใส่

     เครื่องหมายอัศเจรีย์หลังคำ

 
                         

 

 

Comments