Blog

CONCERTVERSLAG
Amaranthe - A ceremony of Carols
gehoord op 26 december 2014 in de Protestantse kerk, Brabantdam, Gent 

De Kersttijd is elk jaar opnieuw goed voor een stortvloed aan concerten. Vaak is het moeilijk om door het (kerst)concerten-bos de juiste (kerst)bomen te zien. Gelukkig maakten collega's Ellen & Gert mij tijdig attent op een bijzonder, niet te missen exemplaar van Amaranthe, een koor uit Oudenaarde.

Niet dat er veel overtuiging nodig was. Schrijver dezes had enkele jaren geleden immers de eer om twee concerten van Amaranthe, toen nog onder leiding van Linde Devos, van orgel- en pianobegeleidingen te voorzien. Naast de hoge kwaliteit van het koor zijn mij vooral de frisse klank en de tot in de puntjes verzorgde choreografieën (My God, knipoogje naar zij die erbij waren) bijgebleven.

In een gevulde Protestantse kerk aan de Brabantdam waren we getuige van een op en top Engels programma. In het eerste deel weerklonken bekende traditionals, door Amaranthe met een grote fijngevoeligheid en zin voor nuance gebracht. Hierbij een eervolle vermelding voor harpist Dieter Dewilde, wiens begeleidingen naadloos aansloten bij de luchtige, aangename en toch voldoende strak uitgebalanceerde koorklank.

De ‘Ceremony of Carols’ van Benjamin Britten waren zonder twijfel het klapstuk van de avond. Amaranthe presenteerde een prachtige muzikale caleidoscoop en deed op indrukwekkende wijze vergeten dat dit werk een technische uitdaging van formaat vormt voor ieder koor. Hierbij viel ook de evolutie van het koor op. De algemene sound is dieper en warmer geworden, gelukkig ging dit niet ten koste van de stilaan beroemde Amaranthe-frisheid, integendeel.

Valt er ook nog wat te zeuren? Wel, neen. Ik heb als muziek- en koorliefhebber werkelijk genoten. De kamerbrede smile van enkele zangeressen tijdens het ganse concert toverde iets gelijkaardigs op mijn gelaat, en ik denk bij de meeste mensen in het publiek. De staande ovatie was verdiend.

Amaranthe: dank voor dit prachtige kerstcadeau! En hopelijk snel tot hoors!

28 december 2014



Rolande Falcinelli 1920 - 2006

" ... ils voudraient édifier partout (et malheureusement ils y réussissent parfois) des orgues neuves, construites selon des conceptions périmées et sur lesquelles on peut, au plus, jouer la musique de Bach. N'est-ce pas le plus aveugle recul qui soit en matière de musique, et – à ma connaissance – seul, de nos jours, le domaine de l'orgue est victime d'une telle négation de l'avenir...


30 oktober 2014




Nostalgie: eindexamen orgel in 2011

Foto genomen in de kathedraal van Mechelen, woensdagavond 11 mei 2011



(klik op de foto om te vergroten) 

Zittend links naast de jurytafel: Peter Pieters - Reitze Smits

Jurytafel v.l.n.r.: Kristiaan Van Ingelgem, Carl Van Eyndhoven (voorzitter), Sebastiaan Van Steenberge, Chris Dubois, Luc Ponet 

2 juli 2014
______________________________________________________________________________


De waarheid komt uit een kindermond...

... en dan kijken we niet op een spelvaut meer of minder. 




29 maart 2013


L'orgue, c'est mon orchestre

In de loop van april 2012 heb ik samen met Kristina Meganck gewerkt aan een reeks opnames van aria's voor sopraan en orkest. Telkens neem ik de orkestpartij voor mijn rekening op het prachtige Stevensorgel (1909) van de Antwerpse Sint Michielskerk. 

Het was een experiment waar we beiden tevreden op terugblikken. Er is nauwelijks enig verhullend knip-, plak- of ander digitaal montagewerk aan te pas gekomen. Ze tonen de muzikale overtuiging die wij beiden delen, bovendien voegt het romantische instrument in de St Michielskerk een extra dimensie toe aan de grote liedkunst van de late 19e en de vroege 20ste eeuw.  

Ik raad aan deze video te bekijken en vooral te beluisteren met een goeie geluidsinstallatie, niet met laptopboxkes! Kijk zeker ook eens op het youtube kanaal van Kristina waar onze andere realisaties te vinden zijn. 

Gebet - Hugo Wolf




21 april 2012


Bart De Wever en de maat 6/8

Naast allerlei orgel- en koorgerelateerde bezigheden breng ik een aanzienlijk deel van mijn beroepstijd door in de Muziekacademie van Sint-Pieters-Woluwe, in het Zuid-Oosten van Brussel. Om zovele redenen een heel interessante plek voor een (Vlaamse) leraar muziek. 

Gisteren was het in het eerste jaar AMV tijd voor de allereerste les over de maat 6/8. Daarvoor dient onder andere een eenvoudig liedje dat de kinderen als kapstok voor alle 6/8e - muizenissen kunnen gebruiken:

Onder de lindenboom staat er 
Bartholomeus de pater
hoor je hem niet
hij zingt zijn lied
want hij is geen prater

Hup, een vinger in de lucht. Mathis, 8 jaar, met franse tongval: "Meester, meester, ik wil niet zingen Bartholomeus de pater, ik zing liever Bart de Wever de pater". Er was meteen geen houden meer aan, ook de andere kinderen vonden het een supèèèr idee van Mathis en aldus werd de maat van 6/8 vrolijk ingezongen met een liedje over een religieuze, zingende versie van het fenomeen Bart De Wever. 

Mij allemaal om het even, ik weet wel zeker dat die mannekes de maat 6/8 voor de rest van hun leven met dit liedje zullen linken, pedagogische opdracht bij deze dus al grotendeels geslaagd, mijn gedacht.

Bart De Wever werkt bij de jonge Brusselaartjes overigens duidelijk op het gemoed: bij de federale verkiezingen van juni 2010 won de N-VA aanzienlijk, hetgeen volgend tafereel opleverde bij de start van de eerstvolgende les AMV:

Antoine, 9 jaar: "Wie is er hier allemaal tegen Bart De Wever? Ikke zeker!"

Ook hier onmiddellijke en algemene instemming van de klas, aangevuld met enkele krachttermen als "je m'en fiche de Bart de Oewévèèèrrr" en "die is slecht, die wil dat wij verhuizen naar Frankrijk". 
Voor een goed begrip: het ging in beide gevallen om overwegend franstalige kinderen die zowel het dagonderwijs als het muziekonderwijs in het nederlands volgen. 



10 februari 2012