Alaska 2008 Denali

          Home - Reisverslag - Route - Foto's - Video - Tips       
  

29 juni 2008, dag 1

Om 06.45 uur gaat de wekker want om 08.19 uur nemen we de trein richting Schiphol. De treinreis verloopt goed en we zijn dan ook ruim op tijd op Schiphol. We hadden al via internet ingecheckt dus we hoeven alleen onze bagage nog maar in te leveren. Bij de gate worden we door het personeel ondervraagd: “Wie heeft de reis betaald?”, “Wanneer is de tas gepakt?”, “Heeft u van iemand iets gekregen?”, enz. enz. Kennelijk geven we de goede antwoorden want we mogen aan boord. Om 13.30 uur gaan we de lucht in. Na ruim acht uur vliegen landen we in Detroit. Hier moeten we natuurlijk weer langs de douane. Dit gaat tergend langzaam, mede dankzij een douanemedewerker die problemen heeft met zijn pen. Er liggen drie andere pennen voor het grijpen, maar hij heeft maar één lievelingspen laat hij ons sloom weten. Gelukkig mogen we door (nadat hij rustig zijn pen heeft gerepareerd) en lopen we naar de bagageband waar we vrijwel gelijk onze tassen kunnen pakken. De tassen moeten dan nog door een extra controle. Inmiddels zijn onze tassen vier keer gecontroleerd! Wij gaan zelf ook nog een keer langs de poortjes. In Nederland is inmiddels de dag ten einde, in Detroit is het zes uur vroeger. Om 19.20 uur plaatselijke tijd zouden we richting Anchorage vertrekken. Om 18.45 uur begint het boarden. Wanneer we om 19.00 uur richting startbaan taxiën wordt er omgeroepen dat er problemen zijn met een brandstofslang. Monteurs repareren het vrij snel, maar dan mogen we niet vertrekken van de verkeerstoren. Op het moment dat we toestemming krijgen, is er geen karretje dat het vliegtuig wegduwt van de gate. Uiteindelijk vertrekken we pas om 21.00 uur. Twee uur wachten in een muf warm vliegtuig is niet echt heel erg leuk. Aangezien het 03.00 uur ’s nachts is in Nederland vallen we gelukkig wel een beetje in slaap. De vlucht van Detroit naar Anchorage duurt 6,5 uur. Doordat we wederom te maken hebben met een tijdsverschil komen we 29 juni om 23.30 uur plaatselijke tijd aan in Anchorage. In Nederland is het dan 30 juni 09.30 uur. We zijn inmiddels in de war van al het rekenen en zetten de horloges, camera’s en de GPS gelijk.

30 juni 2008, dag 2

Om 00.30 uur komen we aan bij Earth Bed en Breakfast, in Anchorage. Hier maken we even kort kennis met onze reisleider Harry en met reisgenoten Janneke, Marc en Edward. Gelukkig kunnen we gelijk naar bed want we zijn behoorlijk uitgeput. Om 07.00 uur gaat de wekker, om 08.00 uur is er namelijk een briefing. Tijdens de briefing maken we kennis met de andere reisgenoten: Jan, Merit en Taco. Het ontbijt is héél erg uitgebreid en gelijk wordt ons duidelijk dat in Amerika alles “bigger and better” is. Na de briefing vertrekken we richting Denali. Onderweg lunchen we bij Susitna Landing, een plek waar veel op zalm gevist wordt. Hier zien we een een paar vissers die zojuist een (voor ons) heel grote King Salmon hebben gevangen. Ze fileren de zalm gelijk en verdelen hem in porties.

      

Ze bieden ons ook een portie aan, maar ons eten voor vanavond is al geregeld dus we bedanken vriendelijk. Tijdens de rit naar Denali zien we een moose, een eland. Wel gelachen, het dier is aan het drinken dus iedereen maakt een paar foto’s. Op het moment dat de eland haar kop op tilt lijkt het wel of er een legerpeloton aan het vuren is. Vier digitale spiegelreflexcamera’s op rij schieten aan één stuk door meerdere foto’s. Rond 18.00 uur komen we aan bij onze camping. We hebben voor drie nachten een heel luxe camping, Carlo Creek. Onze tent is een driepersoons tent en is daarom best ruim. Na het opzetten van de tent koken we gezamenlijk de maaltijd en vervolgens maken we een kampvuur. In Alaska wordt het niet donker dus het voelt wel een beetje vreemd om naar bed te gaan, maar om 23.00 uur duiken we toch maar onze tent in.

1 juli 2008, dag 3

Om 05.30 uur gaat de wekker, we gaan vandaag naar Denali National Park. We hebben een ticket voor een tour door het park. Onze bus vertrekt om 07.30 uur. De chauffeur begint op een heel eentonige manier uitleg te geven over van alles en nog wat. De man vertelt aan één stuk door, over vrouw en kinderen, ijstijden, oorlogen, indianen en je ziet vrijwel iedereen in de bus bijna in slaap vallen. Hij ziet echter niet dat een moose de weg oversteekt en mist ook een overstekende vos. We hebben er weinig vertrouwen in dat dit nog leuk gaat worden. Het weer wordt gedurende de rit wel steeds beter en het landschap en de vergezichten zijn prachtig. Toch is dit niet wat we ons hadden voorgesteld van een wildsafari. Wij hebben de gamedrives in Tanzania in gedachten. Daar zie je om de paar minuten wilde dieren. Na 3,5 uur zien we eindelijk heel erg in de verte een beer. Wij maken met onze telelens foto’s, maar het blijft een beetje een stipje.

      

Toch is iedereen ineens weer een stuk enthousiaster. “We hebben een beer gezien!!” Vervolgens zien we nog een keer een beer in de verte. Om 11.45 uur zijn we bij het eindpunt van de bustrip. Hier lopen we nog achter een vos aan die voorbij schiet en wandelen we een half uur rond en maken leuke foto’s van een grondeenkhoorn. Na een half uur rijden we weer terug richting de ingang van het park. Plotseling zit er een beer pal naast de weg! We kunnen het raam van de bus openen en zitten dus bijna boven op de beer. Deze eet rustig van de planten en kijkt niet op of om. Harry is even enthousiast als ons, hij is al meerdere keren in Alaska geweest, maar heeft ook nog nooit een beer van zo dichtbij gezien. Mazzel dus!

Even later loopt er een caribou voor onze bus, een erg mooi en groot beest. Om 16.30 uur eindigt onze bustrip. We gaan terug naar de camping. Bij de camping ligt een meertje met een beverdam. We wachten even en dan komt de bever tevoorschijn, erg leuk om te zien. Later op de avond gaan we nog weer even terug naar het meer om de mooie kleurveranderingen te aanschouwen als gevolg van de zonsondergang.

2 juli 2008, dag 4

Vandaag hebben we vrij. Er zijn meerdere mogelijkheden, waaronder wandelen in Denali Park en raften. Wij kiezen als enigen voor het raften op de Nenana River. De rest van de groep gaat wederom naar Denali National Park. Om 10.00 uur vertrekken we. We worden in het plaatsje afgezet zodat we naar het startpunt van het raften kunnen lopen. We hebben pas voor 14.00 uur gereserveerd dus we lopen de vele souvenirswinkels in en kopen uiteraard onze eerste souvenirs. Peter heeft al wel een beetje trek dus we gaan een restaurantje binnen. Peter bestelt een burger maar Manon ziet de porties bij de andere tafels en houdt het bij een koffie. De burger is namelijk zo immens groot (alles "bigger and better") dat je die onmogelijk in je eentje op kan. Vervolgens sturen we onze eerste mail richting thuisfront. Om 14.00 uur zijn we bij Denali Raft. We krijgen drysuites, speciale pakken met een rubberen sok eraan vast waardoor je niet nat wordt. Deze trekken we over onze eigen kleding aan. We zitten samen met vijf anderen en een stuurman in een rubberen boot. Wij hebben er voor gekozen om zelf te peddelen, anders zit je in een veel stabielere boot niets te doen en is het wel een beetje suf. Onze stuurman tast eerst een beetje af of we kunnen peddelen en of we van een beetje actie houden. Dat zit wel goed dus leidt hij ons vakkundig richting de stroomversnellingen. Héél erg gaaf! We worden kletsnet van het koude smeltwater dat over ons heen komt. Gelukkig maar dat je die drysuites aan hebt zul je denken maar het weer was zo goed dat je onder die drysuites weer kletsnat was van het zweten. Op sommige stukken gaat de boot bijna verticaal. We raften ongeveer 2 uur. Naderhand kopen we twee foto's als aandenken.

Na het raften ontmoeten we de rest van de groep weer en eten samen pizza. Op de camping aangekomen nemen we een heerlijke douche en duiken op tijd de tent in.

Home - Foto's - Volgende


Bedankt voor het bekijken van onze pagina's!
Plaats een bericht of vraag in ons gastenboek, we zullen dan zo snel mogelijk reageren.
Werken links niet of heb je andere opmerkingen, geef ons dat aub via deze pagina door zodat we er iets aan kunnen doen.