Ben ne yaptımmm           anasayfa 

Takmayın....Panik.. Kaygı..  Geçer... Gülün.... Sevin... Mutlu Olun....

Her türlü ağrı, sıkıntı ve korkular bitiyor.. biraz sabır.

Ben bunun çok komik olduğunu düşünürdüm. Ta ki başıma gelene kadar.Gerçi yine komik buluyorum.

 ************************

İyi bir pisikolog veya psikiyatrist kontrolünde ilaç da kullanın.Yeni versiyon ilaçlar zaten zararsız ve yan etkisi yok ..cipralex,cipram,paxil gibi bunlar 15 gün yarım başlanır..yanında 15 gün sabah akşam .5mg xanax yarısı kullanın.   15. günden sonra  5 gün akşam yarım, sabah çeyrek kullanın. sonraki 5 gün akşam çeyrek sabah çeyrek son 5 gün akşam çeyrek sabah yok. Bir ay içinde  xanaxı kesin.. ama sıkışırsanız çok moralinizi bozacak bir şey olduysa yarım veya bir adet .5 xanax tan zarar gelmez....yatmadan önce xanax iyi uyutur. (xanax çok uzun süre kullanılırsa bağımlılık yapabilir..)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tüm Doktorlar Bu Yazıyı Lütfen Siz de Okuyun.

İşlerimin yoğun olduğu günlerdi. Bir akşam berberde traş oluyordum. Birden başım çatlayacak gibi oldu. Ateş bastı ve boğuluyorum sandım. Traşa ara verip karşıda ki hastaneye koştum. Biraz uzandım. Doktor tansiyonumu ölçtü. Her şey normaldi. Sonra rahatladım. Panikle ilk tanışma sanki buydu.

Yaşım 40 idi ve insan kendini biraz biraz dinlemeye başlıyor.    Tatilden dönerken kebap yedik. 15 dakika kadar sonra ayağım uyuşuyor, ateş basıyor ve daralıyordum. 5 dakika araba sürmeye mola verdim kolonya sürdüm geçti gitti.

Daha sonraları çok içersem ertesi günü arabayla uzak bir yere giderken arada ayak ve ellerde karıncalanma , daralma, ateş basması boğulacak gibi oluyordum.Ama böylece  idare ediyordum. 

Daha sonraları kolestrol yüksek ondandır sandım. Üniversite Hastanesi Kardiyoloji bölümü bir şeyin yok dedi. Kulak burun bağazcıya gittim rahat nefes alamıyorum sıkılıyorum dedim. Havalardan dır dediler.

İç hastalıkları uzmanı sıkıntı için atarax vermişti arada at diye o da tam bir şey açıklamadı. İlaç kullanmadım. Ara sıra daralıyordum. Böylece 7 yıl idare ettim. Hatta son  iki yıl çok çok iyiydim. Hiç sıkıntı olmadı. Gayte rahattım..

Yani bu yaşadıklarımın psikolojik olduğunu bilemedim anlatan da olmadı. doktorlarda söylemedi..

Bir gün kendimi iyi hissetmedim. Tansiyon ölçtürdüm. 14/7 çıktı. Korktum 15/9 oldu. Moralim bozulmuştu. Kendimi fena halde sıktım korkuttum. Bir şey var sanıyordum. Sonunda olan oldu. Kalbim güm güm ... kalp krizi geçiyorum sandım. Özel hastaneye Koşarak acile gittim.

Kalp doktoru demez mi "kalbin su kaçırıyor..." Zaten aklım başımdan gitmiş. Kaynar sular döküldü. Sonra hemen üniversite hastanesine koştum gittim. onlar rahatlattı. Bu tansiyon bile sayılmaz dediler.

Ertesi gün efor ve kalp kontrolü tabii birşey çıkmadı. Hocam tansiyonu kendin yükseltiyorsun dedi.

Ben yinede o korkuyla bir hastalık arıyordum. Bu baş ağrısı ve sıkıntının pisikolojik olduğunu söyleseler hiç bir şey çekmeyecektim..

Sonunda aradığımı buldum iç hastalıkları uzmanı yükleme yaptı ve beni şeker ve hipertansiyon hastası ilan etti.

Diyet ,spor derken hızla kilo verdim. Ve tansiyon ölçerken  iyice korkuttum kendimi.

Gitmediğim doktor kalmadı. Kulağım çınlıyor başım ağrıyordu. Ben ise hep tansiyon diye korkuyordum.

Elimde ayağımda can yok. Hayata bulanık bakıyordum. Zorla yürüyordum. Kulaklarım çıtlıyor ,çınlıyordu.. Başım ağrıyordu. Devamlı bayılacak gibi oluyordum. Halsizdim. Midem sırtım ağrıyor. İçim öyle sıkılıyordu. Gitmediğim doktor kalmadı. Daralıyordum. Her doktor bir reçete yazdı.

Sonra nörologa gittim. O panik ataksın dedi. Paxil verdi. Uyku bozukluğu olabilir dedi. O dedi ya ben iki ay uyumadım. Paxili de kullanmadım.(Halbuki paxilin yanında  yarım xanax kullan deseydi. Çok çabuk iyi olabilirdim.)

Uykusuzluk beni bitirdi. Ve tükendim. Sonunda kaygı bozukluğu başladı. Televizyon bile bakamaz hale geldim. Araba dahi süremiyordum.Yerimde duramıyordum.  Beş dakika bile birisiyle konuşamıyordum. Yemek yemekte bile zorlanıyordum. Sırtıma bıçak sokuyorlardı sanki. Dünyam yıkılmıştı. Ruh gibiydim... 2008 kayıp yıl oldu. Bu arada doçent bir pisikiyatrist bana remeron verdi. Uykum düzeldi. biraz daha iyiydim. Ama sıkıntım geçmedi.

Önce doktorlar psikoloji öğrenecek !!!!

Tabii bazı psikologlarda.

(Tavsiye üzerine bir psikoloğa gittim. Bu işin uzmanıyım diyen bir ruh hekimine . Anafranil ve citizan verdi. beni yere serdi.. Altı ay bu sıkıntıyı çekeceksin dedi. Daha çok korkuttu. Benim moralimi eksiye düşürdü.. Tam anlamıyla bu bitmez bir kabustü sanki.  Sakal traşı olamaz hale geldim. Aynadan bile korktum. Yutkunamıyordum. Ölmek daha iyiydi sanki. 10 gün dayanabildim.Hemen ilacı bıraktım. İlacı kesince biraz daha kendimi daha iyi hissettim. 4 ay hiç bir ilaç kullanmadım.)

    Uzatmayayım. İyi bir psikolog veya psikiyatrist şart. 

Çok iyi bir profesör bayan psikiyatrist

*****Cipralex ve xanax ***** verdi. ilaçlar rahatlattı. ama sadece ilaca bel bağlamayın. bu lanetin gerçek çaresi tek çözümü

"Bunun sadece ve sadece yanlış bir şartlanma olduğunu palavra olduğunu.. Beyninize defalarca  kazımak..."

Farkında bile olmadığımız kaygılar bizi sıkıntı ve çeşitli inanması zor ağrılar yaşatıyor.  bu sıkıntı ve ağrılar çoğalınca "bana bir şeyler oluyor" korkusuyla nefes düzensizleşiyor..tansiyon düşüyor veya çıkıyor.. bu da kalp atışını hızlandırıyor.. kandaki oksijen karbondioksit dengesi bozulunca, bizim de dengemiz beynimiz bozuluyor.. ve sonra panik başlıyor hepsi bu..

" çarede bu.. bu hataya düşmemek doğru nefes almak ve kaçınmamak.. beyninizi bunun hastalık falan olmadığına inandırmak.."

Bütün mesele takmayacaksın ve neşeli olacaksın. Bunun gerçekte ciddi bir şey olmadığını kafaya yazacaksınız...

Daha sonra hiç atak yaşamadım. Sıkıntılarım bitti. Ağrı mağrı kalmadı.Çok Hafif kaygım kaldı.  O da bitecek. Hala bu çektiklerimin gerçekten psikolojik olduğuna inanamıyorum.

Arada  Eft yaparak kendimi rahatlıyorum. 

Biraz da doktorlar sayesinde 1 yılım uçup gitmişti. Benim gibi biri hala inanamıyorum...Şükür şu an çok rahatım...  yaşamak çok güzel..